ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၁၈
၁ ဒါ ဝိဒ် သည် မိ မိ ၌ ပါ သော လူ တို့ ကို ရေ တွက် ၍ တ ထောင် အုပ်၊ တ ရာ အုပ် တို့ ကို ခန့် ထား ၏။ ၂ လူ သုံး စု တ စု ကို ယွာ ဘ ၌ ၎င်း၊ တ စု ကို ဇေ ရု ယာ သား ယွာ ဘ ညီ အ ဘိ ရှဲ ၌ ၎င်း၊ တ စု ကို ဂိတ္တိ လူ အိတ္တဲ ၌ ၎င်း အပ် ၍၊ ငါ ကိုယ် တိုင် ချီ သွား မည် ဟု လူ များ တို့ အား မိန့် တော် မူ ၏။
၃ လူ များ တို့ က လည်း၊ ကိုယ် တိုင် ကြွ တော် မ မူ ပါ နှင့်။ ကျွန် တော် တို့ ပြေး သော် လည်း သူ တို့ သည် အ မှု မ ထား ကြ ပါ။ ကျွန် တော် တို့ တ ဝက် သေ သော် လည်း သူ တို့ သည် အ မှု မ ထား ကြ ပါ။ ကိုယ် တော် မူ ကား၊ ကျွန် တော် တို့ တ သောင်း ထက် မြတ် တော် မူ ၏။ သို့ ဖြစ် ၍ ကျွန် တော် တို့ ကို မြို့ ထဲ က မ စ တော် မူ လျှင် သာ ၍ ကောင်း ပါ လိမ့် မည် ဟု လျှောက် ကြ ၏။ ၄ ရှင် ဘု ရင် က လည်း၊ ငါ သည် သင် တို့ အ လို သို့ လိုက် မည် ဟု မိန့် တော် မူ ၍ တံ ခါး ဝ နား မှာ ရပ် တော် မူ လျှင်၊ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် တ ရာ တပ်၊ တ ထောင် တပ် အား ဖြင့် ချီ သွား ကြ ၏။
၅ ရှင် ဘု ရင် က လည်း၊ ငါ့ မျက် နှာ ကို ထောက် ၍ ငါ့ သား အ ဗ ရှ လုံ ကို ဖြည်း ညှင်း စွာ ပြု ကြ လော့ ဟု ယွာ ဘ၊ အ ဘိ ရှဲ၊ အိတ္တဲ တို့ ကို မှာ ထား တော် မူ ၏။ ထို သို့ ရှင် ဘု ရင် သည် အ ဗ ရှ လုံ အ တွက် ဗိုလ် မင်း အ ပေါင်း တို့ ကို မှာ ထား တော် မူ သော အ ခါ၊ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် ကြား ကြ ၏။
၆ ထို သို့ လူ များ တို့ သည် ဣ သ ရေ လ လူ တို့ ကို စစ် တိုက် အံ့ သော ငှါ မြို့ ပြင် သို့ ထွက် ၍ ဧ ဖ ရိမ် တော ၌ စစ် ပြိုင် ကြ ၏။ ၇ ဣ သ ရေ လ လူ တို့ သည် ဒါ ဝိဒ် ၏ ကျွန် တို့ ရှေ့ မှာ ရှုံး ၍ ထို နေ့ ခြင်း တွင် ကြီး စွာ သော လုပ် ကြံ ခြင်း အား ဖြင့် လူ နှစ် သောင်း သေ ကြ ၏။ ၈ မြေ တ ပြင် လုံး အ နှံ့ အ ပြား တိုက် ကြ သ ဖြင့် ထို နေ့ ၌ လူ ချင်း သတ် ၍ သေ သည် ထက် တော ၌ ဆုံး ရှုံး သော သူ သာ ၍ များ ကြ ၏။
၉ ဒါ ဝိဒ် ၏ ကျွန် တို့ သည် အ ဗ ရှ လုံ ကို တွေ့ ကြ ၏။ သူ သည် မြည်း ကို စီး လျက် ပင် မြည်း သည် ကြီး သော သ ပိတ် ပင် အ ကိုင်း အ ခက် အောက် သို့ ဝင် ၍၊ အ ဗ ရှ လုံ ၏ ခေါင်း သည် သ ပိတ် ပင် ၌ ငြိ သ ဖြင့်၊ မိုဃ်း နှင့် မြေ ကြီး စပ် ကြား မှာ တွဲ လွဲ ဆွဲ လျက် နေ ၍၊ မြည်း သည် အ လို အ လျောက် သွား လေ ၏။
၁၀ မြင် သော သူ တ ယောက် သည် ယွာ ဘ ထံ သို့ သွား ၍၊ သ ပိတ် ပင် ၌ အ ဗ ရှ လုံ ဆွဲ နေ သည် ကို ကျွန် တော် မြင် ခဲ့ သည် ဟု ကြား ပြော လျှင်၊ ၁၁ ယွာ ဘ က၊ သင် သည် မြင် ခဲ့ သည် မှန် လျှင် အ ဘယ် ကြောင့် သူ့ ကို ထိုး ၍ မြေ ကြီး ပေါ် သို့ မ ချ ခဲ့ သ နည်း။ ထို သို့ ပြု လျှင် ငွေ အ ကျပ် တ ဆယ် နှင့် ခါး စည်း ကို ငါ ပေး ပြီ ဟု ပြော ဆို သော်၊ ၁၂ ထို သူ က ကျွန် တော် သည် ကိုယ် လက် ၌ ငွေ အ ခွက် တ ဆယ် ကို ပင် ခံ ရ သော် လည်း ရှင် ဘု ရင် ၏ သား ကို မ ပြု နိုင် ပါ။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ကျွန် တော် တို့ ကြား သည် အ တိုင်း ရှင် ဘု ရင် က၊ ငါ့ မျက် နှာ ကို ထောက် ၍ ငါ့ သား အ ဗ ရှ လုံ ကို စောင့် မ ကြ လော့ ဟု ကိုယ် တော် နှင့် အ ဘိ ရှဲ၊ အိတ္တဲ တို့ ကို မှာ ထား တော် မူ ပြီ။ ၁၃ ကျွန် တော် ပြု မိ လျှင် ကိုယ် ကို လှည့် စား ၍ ကိုယ် အ သက် ရှုံး ပါ ပြီ။ ရှင် ဘု ရင် မ သိ သော အ မှု တ စုံ တ ခု မျှ မ ရှိ။ ကိုယ် တော် သည် လည်း ကျွန် တော် တ ဘက် ၌ နေ ပါ လိမ့် မည် ဟု ပြော ဆို သော်၊
၁၄ ယွာ ဘ က၊ သင် နှင့် အ တူ ငါ မ နေ အား ဟု ဆို လျက် လှံ ယဉ် သုံး စင်း ကို ကိုင် ယူ ၍ သ ပိတ် ပင် အ လယ် ၌ အ သက် ရှင် လျက် ရှိ သော အ ဗ ရှ လုံ ၏ နှ လုံး ကို ထုတ် ချင်း ခပ် ထိုး လေ ၏။ ၁၅ လက် နက် ဆောင် လု လင် တ ကျိပ် တို့ သည် လည်း ဝိုင်း ၍ အ ဗ ရှ လုံ ကို အ သေ သတ် ကြ ၏။
၁၆ ယွာ ဘ သည် လည်း တံ ပိုး မှုတ် ၍ လူ တို့ ကို ဆီး တား သ ဖြင့် ဣ သ ရေ လ လူ တို့ ကို လိုက် ရာ မှ ပြန် လာ ကြ ၏။ ၁၇ အ ဗ ရှ လုံ ကို လည်း ယူ ၍ တော ၌ နက် သော မြေ တွင်း ထဲ သို့ ချ ပြီး မှ ကျောက် ပုံ ကြီး ကို ပုံ ထား ကြ ၏။ ဣ သ ရေ လ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် အ သီး အ သီး မိ မိ တို့ အိမ် သို့ ပြေး ကြ ၏။
၁၈ အ ဗ ရှ လုံ သည် အ သက် ရှင် စဉ် အ ခါ၊ ငါ ၏ နာ မ သည် မ ပျောက် အ မြဲ တည် မည် အ ကြောင်း သား မ ရှိ ဟု ဆို လျက်၊ ရှင် ဘု ရင် ချိုင့် တွင် ကိုယ် အ ဘို့ ကျောက် တိုင် ကို စိုက် ၍ မိ မိ နာ မ ဖြင့် သ မုတ် သော ကြောင့်၊ ယ နေ့ တိုင် အောင် အ ဗ ရှ လုံ ၏ အောင် တိုင် ဟူ ၍ တွင် သ တည်း။
၁၉ ထို အ ခါ ဇာ ဒုတ် ၏ သား အ ဟိ မတ် က၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ရှင် ဘု ရင် ၏ ရန် သူ တို့ ကို အ ပြစ် အ လျောက် စီ ရင် တော် မူ ကြောင်း ကို ကျွန် တော် ပြေး ၍ သိ တင်း ကြား လျှောက် ပါ ရ စေ ဟု အ ခွင့် တောင်း လျှင်၊ ၂၀ ယွာ ဘ က၊ ယ နေ့ သင် သည် သိ တင်း မ ကြား မ လျှောက် ရ။ အ ခြား သော နေ့ ၌ ကြား လျှောက် ရ မည်။ ရှင် ဘု ရင် ၏ သား တော် သေ သော ကြောင့် ယ နေ့ သင် သည် သိ တင်း မ ကြား မ လျှောက် ရ ဟု ဆို ပြီး မှ၊ ၂၁ ကု ရှိ အား သင် မြင် သ မျှ ကို သွား ၍ ရှင် ဘု ရင် အား ကြား လျှောက် လော့ ဟု ဆို သည် အ တိုင်း၊ ကု ရှိ သည် ယွာ ဘ အား ဦး ညွှတ် ၍ ပြေး လေ ၏။
၂၂ တ ဖန် ဇာ ဒုတ် သား အ ဟိ မတ် က၊ သို့ သော် လည်း ကျွန် တော် သည် ကု ရှိ နောက် မှာ ပြေး ပါ ရ စေ ဟု အ ခွင့် တောင်း ပြန် လျှင်၊ ယွာ ဘ က ငါ့ သား ဝမ်း မြောက် စ ရာ သိ တင်း မ ဟုတ် သည် ဖြစ် ၍ အ ဘယ် ကြောင့် ပြေး သွား ချင် သ နည်း ဟု ဆို သော် လည်း၊ ၂၃ ပြေး ပါ ရ စေ ဟု တ ဖန် အ ခွင့် တောင်း သော ကြောင့် ပြေး လော့ ဟု အ ခွင့် ပေး ၏။ ထို အ ခါ အ ဟိ မတ် သည် လွင် ပြင် လမ်း ၌ ပြေး ၍ ကု ရှိ ကို လွန် လေ ၏။
၂၄ ဒါ ဝိဒ် သည် မြို့ တံ ခါး နှစ် ထပ် ကြား မှာ ထိုင် ၍ နေ ၏။ ကင်း စောင့် တ ယောက် သည် မြို့ ရိုး တံ ခါး အ ပေါ် ပြ အိုး မိုး အောက် သို့ တက် ၍ မြော် ကြည့် သ ဖြင့် လူ တ ယောက် တည်း ပြေး လာ သည် ကို မြင် သော အ ခါ၊ ၂၅ ရှင် ဘု ရင် အား ဟစ် ၍ လျှောက် လေ ၏။ ရှင် ဘု ရင် က လည်း၊ တ ယောက် တည်း ဖြစ် လျှင် သိ တင်း ပါ လိမ့် မည် ဟု အ မိန့် ရှိ ၏။ ထို သူ သည် ပြေး လာ ၍ အ နီး သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ ၂၆ ကင်း စောင့် သည် လည်း အ ခြား သော သူ ပြေး လာ သည် ကို မြင် ၍၊ အ ခြား သော သူ တ ယောက် တည်း ပြေး လာ ပါ သည် ဟု တံ ခါး သို့ လှည့် ၍ ဟစ် လျှင်၊ ရှင် ဘု ရင် က ထို သူ ၌ လည်း သိ တင်း ပါ လိမ့် မည် ဟု အ မိန့် ရှိ ၏။ ၂၇ ကင်း စောင့် က လည်း၊ ရှေ့ လာ သော သူ ၏ ပြေး ခြင်း သည် ဇာ ဒုတ် သား အ ဟိ မတ် ပြေး ခြင်း နှင့် တူ သည် ကို ကျွန် တော် ထင် ပါ သည် ဟု လျှောက် သော်၊ ရှင် ဘု ရင် က သူ သည် လူ ကောင်း ဖြစ် ၏။ ကောင်း သော သိ တင်း ပါ လိမ့် မည် ဟု အ မိန့် ရှိ ပြန် ၏။
၂၈ အ ဟိ မတ် က လည်း၊ ချမ်း သာ ရ ပါ ၏ ဟု ဟစ် လျက် ရှင် ဘု ရင် ရှေ့ မြေ ပေါ် မှာ ပြပ် ဝပ် လျက်၊ အ ရှင် မင်း ကြီး ကို ပုန် ကန် သော လူ တို့ ကို အပ် တော် မူ သော ကိုယ် တော် ၏ ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် မင်္ဂ လာ ရှိ တော် မူ စေ သ တည်း ဟု လျှောက် လေ ၏။ ၂၉ ရှင် ဘု ရင် က လည်း၊ ငါ့ သား အ ဗ ရှ လုံ သည် ဘေး လွတ် ၏ လော ဟု မေး တော် မူ လျှင် အ ဟိ မတ် က၊ အ ရှင် မင်း ကြီး ၏ ကျွန် ယွာ ဘ သည် ကိုယ် တော် ကျွန် ကို စေ လွှတ် သော အ ခါ ရုန်း ရင်း ခတ် ခြင်း အ မှု ကို ကျွန် တော် မြင် သော် လည်း သေ ချာ စွာ မ သိ ရ ပါ ဟု လျှောက် သော်၊ ၃၀ ရှင် ဘု ရင် က၊ ဤ အ နား မှာ ရွှေ့ ၍ နေ လော့ ဟု မိန့် တော် မူ သည် အ တိုင်း သူ သည် ရွှေ့ ၍ နေ လေ ၏။
၃၁ တ ဖန် ကု ရှိ ရောက် လာ ၍ အ ရှင် မင်း ကြီး၊ သိ တင်း ပါ ပါ ၏။ ကိုယ် တော် ကို ပုန် ကန် သော သူ အ ပေါင်း တို့ ကို ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ထို သူ တို့ ၏ အ ပြစ် အ လျှောက် ယ နေ့ စီ ရင် တော် မူ ပြီ ဟု လျှောက် လျှင်၊ ၃၂ ရှင် ဘု ရင် က၊ ငါ့ သား အ ဗ ရှ လုံ သည် ဘေး လွတ် ၏ လော ဟု မေး တော် မူ သော်၊ ကု ရှိ က အ ရှင် မင်း ကြီး ၏ ရန် သူ များ၊ ကိုယ် တော် ကို ညှဉ်း ဆဲ ခြင်း ငှါ ပုန် ကန် သော သူ များ အ ပေါင်း တို့ သည် ထို လု လင် ကဲ့ သို့ ဖြစ် ကြ ပါ စေ သော ဟု ပြန် လျှောက် လေ ၏။
၃၃ ရှင် ဘု ရင် သည် အ လွန် ကြင် နာ သော စိတ် ရှိ သ ဖြင့် မြို့ တံ ခါး အ ပေါ် ၌ ရှိ သော တဲ သို့ တက် ၍ တက် စဉ် တွင်၊ အို ငါ့ သား အ ဗ ရှ လုံ၊ ငါ့ သား၊ ငါ့ သား အ ဗ ရှ လုံ၊ သင့် ကိုယ် စား ငါ မ သေ ပါ လေ တ ကား။ အို အ ဗ ရှ လုံ၊ ငါ့ သား၊ ငါ့ သား ဟု ငို ကြွေး လေ ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၁၈
၁ ဒါ ဝိဒ် သည် မိ မိ ၌ ပါ သော လူ တို့ ကို ရေ တွက် ၍ တ ထောင် အုပ်၊ တ ရာ အုပ် တို့ ကို ခန့် ထား ၏။ ၂ လူ သုံး စု တ စု ကို ယွာ ဘ ၌ ၎င်း၊ တ စု ကို ဇေ ရု ယာ သား ယွာ ဘ ညီ အ ဘိ ရှဲ ၌ ၎င်း၊ တ စု ကို ဂိတ္တိ လူ အိတ္တဲ ၌ ၎င်း အပ် ၍၊ ငါ ကိုယ် တိုင် ချီ သွား မည် ဟု လူ များ တို့ အား မိန့် တော် မူ ၏။
၃ လူ များ တို့ က လည်း၊ ကိုယ် တိုင် ကြွ တော် မ မူ ပါ နှင့်။ ကျွန် တော် တို့ ပြေး သော် လည်း သူ တို့ သည် အ မှု မ ထား ကြ ပါ။ ကျွန် တော် တို့ တ ဝက် သေ သော် လည်း သူ တို့ သည် အ မှု မ ထား ကြ ပါ။ ကိုယ် တော် မူ ကား၊ ကျွန် တော် တို့ တ သောင်း ထက် မြတ် တော် မူ ၏။ သို့ ဖြစ် ၍ ကျွန် တော် တို့ ကို မြို့ ထဲ က မ စ တော် မူ လျှင် သာ ၍ ကောင်း ပါ လိမ့် မည် ဟု လျှောက် ကြ ၏။ ၄ ရှင် ဘု ရင် က လည်း၊ ငါ သည် သင် တို့ အ လို သို့ လိုက် မည် ဟု မိန့် တော် မူ ၍ တံ ခါး ဝ နား မှာ ရပ် တော် မူ လျှင်၊ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် တ ရာ တပ်၊ တ ထောင် တပ် အား ဖြင့် ချီ သွား ကြ ၏။
၅ ရှင် ဘု ရင် က လည်း၊ ငါ့ မျက် နှာ ကို ထောက် ၍ ငါ့ သား အ ဗ ရှ လုံ ကို ဖြည်း ညှင်း စွာ ပြု ကြ လော့ ဟု ယွာ ဘ၊ အ ဘိ ရှဲ၊ အိတ္တဲ တို့ ကို မှာ ထား တော် မူ ၏။ ထို သို့ ရှင် ဘု ရင် သည် အ ဗ ရှ လုံ အ တွက် ဗိုလ် မင်း အ ပေါင်း တို့ ကို မှာ ထား တော် မူ သော အ ခါ၊ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် ကြား ကြ ၏။
၆ ထို သို့ လူ များ တို့ သည် ဣ သ ရေ လ လူ တို့ ကို စစ် တိုက် အံ့ သော ငှါ မြို့ ပြင် သို့ ထွက် ၍ ဧ ဖ ရိမ် တော ၌ စစ် ပြိုင် ကြ ၏။ ၇ ဣ သ ရေ လ လူ တို့ သည် ဒါ ဝိဒ် ၏ ကျွန် တို့ ရှေ့ မှာ ရှုံး ၍ ထို နေ့ ခြင်း တွင် ကြီး စွာ သော လုပ် ကြံ ခြင်း အား ဖြင့် လူ နှစ် သောင်း သေ ကြ ၏။ ၈ မြေ တ ပြင် လုံး အ နှံ့ အ ပြား တိုက် ကြ သ ဖြင့် ထို နေ့ ၌ လူ ချင်း သတ် ၍ သေ သည် ထက် တော ၌ ဆုံး ရှုံး သော သူ သာ ၍ များ ကြ ၏။
၉ ဒါ ဝိဒ် ၏ ကျွန် တို့ သည် အ ဗ ရှ လုံ ကို တွေ့ ကြ ၏။ သူ သည် မြည်း ကို စီး လျက် ပင် မြည်း သည် ကြီး သော သ ပိတ် ပင် အ ကိုင်း အ ခက် အောက် သို့ ဝင် ၍၊ အ ဗ ရှ လုံ ၏ ခေါင်း သည် သ ပိတ် ပင် ၌ ငြိ သ ဖြင့်၊ မိုဃ်း နှင့် မြေ ကြီး စပ် ကြား မှာ တွဲ လွဲ ဆွဲ လျက် နေ ၍၊ မြည်း သည် အ လို အ လျောက် သွား လေ ၏။
၁၀ မြင် သော သူ တ ယောက် သည် ယွာ ဘ ထံ သို့ သွား ၍၊ သ ပိတ် ပင် ၌ အ ဗ ရှ လုံ ဆွဲ နေ သည် ကို ကျွန် တော် မြင် ခဲ့ သည် ဟု ကြား ပြော လျှင်၊ ၁၁ ယွာ ဘ က၊ သင် သည် မြင် ခဲ့ သည် မှန် လျှင် အ ဘယ် ကြောင့် သူ့ ကို ထိုး ၍ မြေ ကြီး ပေါ် သို့ မ ချ ခဲ့ သ နည်း။ ထို သို့ ပြု လျှင် ငွေ အ ကျပ် တ ဆယ် နှင့် ခါး စည်း ကို ငါ ပေး ပြီ ဟု ပြော ဆို သော်၊ ၁၂ ထို သူ က ကျွန် တော် သည် ကိုယ် လက် ၌ ငွေ အ ခွက် တ ဆယ် ကို ပင် ခံ ရ သော် လည်း ရှင် ဘု ရင် ၏ သား ကို မ ပြု နိုင် ပါ။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ကျွန် တော် တို့ ကြား သည် အ တိုင်း ရှင် ဘု ရင် က၊ ငါ့ မျက် နှာ ကို ထောက် ၍ ငါ့ သား အ ဗ ရှ လုံ ကို စောင့် မ ကြ လော့ ဟု ကိုယ် တော် နှင့် အ ဘိ ရှဲ၊ အိတ္တဲ တို့ ကို မှာ ထား တော် မူ ပြီ။ ၁၃ ကျွန် တော် ပြု မိ လျှင် ကိုယ် ကို လှည့် စား ၍ ကိုယ် အ သက် ရှုံး ပါ ပြီ။ ရှင် ဘု ရင် မ သိ သော အ မှု တ စုံ တ ခု မျှ မ ရှိ။ ကိုယ် တော် သည် လည်း ကျွန် တော် တ ဘက် ၌ နေ ပါ လိမ့် မည် ဟု ပြော ဆို သော်၊
၁၄ ယွာ ဘ က၊ သင် နှင့် အ တူ ငါ မ နေ အား ဟု ဆို လျက် လှံ ယဉ် သုံး စင်း ကို ကိုင် ယူ ၍ သ ပိတ် ပင် အ လယ် ၌ အ သက် ရှင် လျက် ရှိ သော အ ဗ ရှ လုံ ၏ နှ လုံး ကို ထုတ် ချင်း ခပ် ထိုး လေ ၏။ ၁၅ လက် နက် ဆောင် လု လင် တ ကျိပ် တို့ သည် လည်း ဝိုင်း ၍ အ ဗ ရှ လုံ ကို အ သေ သတ် ကြ ၏။
၁၆ ယွာ ဘ သည် လည်း တံ ပိုး မှုတ် ၍ လူ တို့ ကို ဆီး တား သ ဖြင့် ဣ သ ရေ လ လူ တို့ ကို လိုက် ရာ မှ ပြန် လာ ကြ ၏။ ၁၇ အ ဗ ရှ လုံ ကို လည်း ယူ ၍ တော ၌ နက် သော မြေ တွင်း ထဲ သို့ ချ ပြီး မှ ကျောက် ပုံ ကြီး ကို ပုံ ထား ကြ ၏။ ဣ သ ရေ လ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် အ သီး အ သီး မိ မိ တို့ အိမ် သို့ ပြေး ကြ ၏။
၁၈ အ ဗ ရှ လုံ သည် အ သက် ရှင် စဉ် အ ခါ၊ ငါ ၏ နာ မ သည် မ ပျောက် အ မြဲ တည် မည် အ ကြောင်း သား မ ရှိ ဟု ဆို လျက်၊ ရှင် ဘု ရင် ချိုင့် တွင် ကိုယ် အ ဘို့ ကျောက် တိုင် ကို စိုက် ၍ မိ မိ နာ မ ဖြင့် သ မုတ် သော ကြောင့်၊ ယ နေ့ တိုင် အောင် အ ဗ ရှ လုံ ၏ အောင် တိုင် ဟူ ၍ တွင် သ တည်း။
၁၉ ထို အ ခါ ဇာ ဒုတ် ၏ သား အ ဟိ မတ် က၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ရှင် ဘု ရင် ၏ ရန် သူ တို့ ကို အ ပြစ် အ လျောက် စီ ရင် တော် မူ ကြောင်း ကို ကျွန် တော် ပြေး ၍ သိ တင်း ကြား လျှောက် ပါ ရ စေ ဟု အ ခွင့် တောင်း လျှင်၊ ၂၀ ယွာ ဘ က၊ ယ နေ့ သင် သည် သိ တင်း မ ကြား မ လျှောက် ရ။ အ ခြား သော နေ့ ၌ ကြား လျှောက် ရ မည်။ ရှင် ဘု ရင် ၏ သား တော် သေ သော ကြောင့် ယ နေ့ သင် သည် သိ တင်း မ ကြား မ လျှောက် ရ ဟု ဆို ပြီး မှ၊ ၂၁ ကု ရှိ အား သင် မြင် သ မျှ ကို သွား ၍ ရှင် ဘု ရင် အား ကြား လျှောက် လော့ ဟု ဆို သည် အ တိုင်း၊ ကု ရှိ သည် ယွာ ဘ အား ဦး ညွှတ် ၍ ပြေး လေ ၏။
၂၂ တ ဖန် ဇာ ဒုတ် သား အ ဟိ မတ် က၊ သို့ သော် လည်း ကျွန် တော် သည် ကု ရှိ နောက် မှာ ပြေး ပါ ရ စေ ဟု အ ခွင့် တောင်း ပြန် လျှင်၊ ယွာ ဘ က ငါ့ သား ဝမ်း မြောက် စ ရာ သိ တင်း မ ဟုတ် သည် ဖြစ် ၍ အ ဘယ် ကြောင့် ပြေး သွား ချင် သ နည်း ဟု ဆို သော် လည်း၊ ၂၃ ပြေး ပါ ရ စေ ဟု တ ဖန် အ ခွင့် တောင်း သော ကြောင့် ပြေး လော့ ဟု အ ခွင့် ပေး ၏။ ထို အ ခါ အ ဟိ မတ် သည် လွင် ပြင် လမ်း ၌ ပြေး ၍ ကု ရှိ ကို လွန် လေ ၏။
၂၄ ဒါ ဝိဒ် သည် မြို့ တံ ခါး နှစ် ထပ် ကြား မှာ ထိုင် ၍ နေ ၏။ ကင်း စောင့် တ ယောက် သည် မြို့ ရိုး တံ ခါး အ ပေါ် ပြ အိုး မိုး အောက် သို့ တက် ၍ မြော် ကြည့် သ ဖြင့် လူ တ ယောက် တည်း ပြေး လာ သည် ကို မြင် သော အ ခါ၊ ၂၅ ရှင် ဘု ရင် အား ဟစ် ၍ လျှောက် လေ ၏။ ရှင် ဘု ရင် က လည်း၊ တ ယောက် တည်း ဖြစ် လျှင် သိ တင်း ပါ လိမ့် မည် ဟု အ မိန့် ရှိ ၏။ ထို သူ သည် ပြေး လာ ၍ အ နီး သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ ၂၆ ကင်း စောင့် သည် လည်း အ ခြား သော သူ ပြေး လာ သည် ကို မြင် ၍၊ အ ခြား သော သူ တ ယောက် တည်း ပြေး လာ ပါ သည် ဟု တံ ခါး သို့ လှည့် ၍ ဟစ် လျှင်၊ ရှင် ဘု ရင် က ထို သူ ၌ လည်း သိ တင်း ပါ လိမ့် မည် ဟု အ မိန့် ရှိ ၏။ ၂၇ ကင်း စောင့် က လည်း၊ ရှေ့ လာ သော သူ ၏ ပြေး ခြင်း သည် ဇာ ဒုတ် သား အ ဟိ မတ် ပြေး ခြင်း နှင့် တူ သည် ကို ကျွန် တော် ထင် ပါ သည် ဟု လျှောက် သော်၊ ရှင် ဘု ရင် က သူ သည် လူ ကောင်း ဖြစ် ၏။ ကောင်း သော သိ တင်း ပါ လိမ့် မည် ဟု အ မိန့် ရှိ ပြန် ၏။
၂၈ အ ဟိ မတ် က လည်း၊ ချမ်း သာ ရ ပါ ၏ ဟု ဟစ် လျက် ရှင် ဘု ရင် ရှေ့ မြေ ပေါ် မှာ ပြပ် ဝပ် လျက်၊ အ ရှင် မင်း ကြီး ကို ပုန် ကန် သော လူ တို့ ကို အပ် တော် မူ သော ကိုယ် တော် ၏ ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် မင်္ဂ လာ ရှိ တော် မူ စေ သ တည်း ဟု လျှောက် လေ ၏။ ၂၉ ရှင် ဘု ရင် က လည်း၊ ငါ့ သား အ ဗ ရှ လုံ သည် ဘေး လွတ် ၏ လော ဟု မေး တော် မူ လျှင် အ ဟိ မတ် က၊ အ ရှင် မင်း ကြီး ၏ ကျွန် ယွာ ဘ သည် ကိုယ် တော် ကျွန် ကို စေ လွှတ် သော အ ခါ ရုန်း ရင်း ခတ် ခြင်း အ မှု ကို ကျွန် တော် မြင် သော် လည်း သေ ချာ စွာ မ သိ ရ ပါ ဟု လျှောက် သော်၊ ၃၀ ရှင် ဘု ရင် က၊ ဤ အ နား မှာ ရွှေ့ ၍ နေ လော့ ဟု မိန့် တော် မူ သည် အ တိုင်း သူ သည် ရွှေ့ ၍ နေ လေ ၏။
၃၁ တ ဖန် ကု ရှိ ရောက် လာ ၍ အ ရှင် မင်း ကြီး၊ သိ တင်း ပါ ပါ ၏။ ကိုယ် တော် ကို ပုန် ကန် သော သူ အ ပေါင်း တို့ ကို ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ထို သူ တို့ ၏ အ ပြစ် အ လျှောက် ယ နေ့ စီ ရင် တော် မူ ပြီ ဟု လျှောက် လျှင်၊ ၃၂ ရှင် ဘု ရင် က၊ ငါ့ သား အ ဗ ရှ လုံ သည် ဘေး လွတ် ၏ လော ဟု မေး တော် မူ သော်၊ ကု ရှိ က အ ရှင် မင်း ကြီး ၏ ရန် သူ များ၊ ကိုယ် တော် ကို ညှဉ်း ဆဲ ခြင်း ငှါ ပုန် ကန် သော သူ များ အ ပေါင်း တို့ သည် ထို လု လင် ကဲ့ သို့ ဖြစ် ကြ ပါ စေ သော ဟု ပြန် လျှောက် လေ ၏။
၃၃ ရှင် ဘု ရင် သည် အ လွန် ကြင် နာ သော စိတ် ရှိ သ ဖြင့် မြို့ တံ ခါး အ ပေါ် ၌ ရှိ သော တဲ သို့ တက် ၍ တက် စဉ် တွင်၊ အို ငါ့ သား အ ဗ ရှ လုံ၊ ငါ့ သား၊ ငါ့ သား အ ဗ ရှ လုံ၊ သင့် ကိုယ် စား ငါ မ သေ ပါ လေ တ ကား။ အို အ ဗ ရှ လုံ၊ ငါ့ သား၊ ငါ့ သား ဟု ငို ကြွေး လေ ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၁၈
၁ ဒါ ဝိဒ် သည် မိ မိ ၌ ပါ သော လူ တို့ ကို ရေ တွက် ၍ တ ထောင် အုပ်၊ တ ရာ အုပ် တို့ ကို ခန့် ထား ၏။ ၂ လူ သုံး စု တ စု ကို ယွာ ဘ ၌ ၎င်း၊ တ စု ကို ဇေ ရု ယာ သား ယွာ ဘ ညီ အ ဘိ ရှဲ ၌ ၎င်း၊ တ စု ကို ဂိတ္တိ လူ အိတ္တဲ ၌ ၎င်း အပ် ၍၊ ငါ ကိုယ် တိုင် ချီ သွား မည် ဟု လူ များ တို့ အား မိန့် တော် မူ ၏။
၃ လူ များ တို့ က လည်း၊ ကိုယ် တိုင် ကြွ တော် မ မူ ပါ နှင့်။ ကျွန် တော် တို့ ပြေး သော် လည်း သူ တို့ သည် အ မှု မ ထား ကြ ပါ။ ကျွန် တော် တို့ တ ဝက် သေ သော် လည်း သူ တို့ သည် အ မှု မ ထား ကြ ပါ။ ကိုယ် တော် မူ ကား၊ ကျွန် တော် တို့ တ သောင်း ထက် မြတ် တော် မူ ၏။ သို့ ဖြစ် ၍ ကျွန် တော် တို့ ကို မြို့ ထဲ က မ စ တော် မူ လျှင် သာ ၍ ကောင်း ပါ လိမ့် မည် ဟု လျှောက် ကြ ၏။ ၄ ရှင် ဘု ရင် က လည်း၊ ငါ သည် သင် တို့ အ လို သို့ လိုက် မည် ဟု မိန့် တော် မူ ၍ တံ ခါး ဝ နား မှာ ရပ် တော် မူ လျှင်၊ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် တ ရာ တပ်၊ တ ထောင် တပ် အား ဖြင့် ချီ သွား ကြ ၏။
၅ ရှင် ဘု ရင် က လည်း၊ ငါ့ မျက် နှာ ကို ထောက် ၍ ငါ့ သား အ ဗ ရှ လုံ ကို ဖြည်း ညှင်း စွာ ပြု ကြ လော့ ဟု ယွာ ဘ၊ အ ဘိ ရှဲ၊ အိတ္တဲ တို့ ကို မှာ ထား တော် မူ ၏။ ထို သို့ ရှင် ဘု ရင် သည် အ ဗ ရှ လုံ အ တွက် ဗိုလ် မင်း အ ပေါင်း တို့ ကို မှာ ထား တော် မူ သော အ ခါ၊ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် ကြား ကြ ၏။
၆ ထို သို့ လူ များ တို့ သည် ဣ သ ရေ လ လူ တို့ ကို စစ် တိုက် အံ့ သော ငှါ မြို့ ပြင် သို့ ထွက် ၍ ဧ ဖ ရိမ် တော ၌ စစ် ပြိုင် ကြ ၏။ ၇ ဣ သ ရေ လ လူ တို့ သည် ဒါ ဝိဒ် ၏ ကျွန် တို့ ရှေ့ မှာ ရှုံး ၍ ထို နေ့ ခြင်း တွင် ကြီး စွာ သော လုပ် ကြံ ခြင်း အား ဖြင့် လူ နှစ် သောင်း သေ ကြ ၏။ ၈ မြေ တ ပြင် လုံး အ နှံ့ အ ပြား တိုက် ကြ သ ဖြင့် ထို နေ့ ၌ လူ ချင်း သတ် ၍ သေ သည် ထက် တော ၌ ဆုံး ရှုံး သော သူ သာ ၍ များ ကြ ၏။
၉ ဒါ ဝိဒ် ၏ ကျွန် တို့ သည် အ ဗ ရှ လုံ ကို တွေ့ ကြ ၏။ သူ သည် မြည်း ကို စီး လျက် ပင် မြည်း သည် ကြီး သော သ ပိတ် ပင် အ ကိုင်း အ ခက် အောက် သို့ ဝင် ၍၊ အ ဗ ရှ လုံ ၏ ခေါင်း သည် သ ပိတ် ပင် ၌ ငြိ သ ဖြင့်၊ မိုဃ်း နှင့် မြေ ကြီး စပ် ကြား မှာ တွဲ လွဲ ဆွဲ လျက် နေ ၍၊ မြည်း သည် အ လို အ လျောက် သွား လေ ၏။
၁၀ မြင် သော သူ တ ယောက် သည် ယွာ ဘ ထံ သို့ သွား ၍၊ သ ပိတ် ပင် ၌ အ ဗ ရှ လုံ ဆွဲ နေ သည် ကို ကျွန် တော် မြင် ခဲ့ သည် ဟု ကြား ပြော လျှင်၊ ၁၁ ယွာ ဘ က၊ သင် သည် မြင် ခဲ့ သည် မှန် လျှင် အ ဘယ် ကြောင့် သူ့ ကို ထိုး ၍ မြေ ကြီး ပေါ် သို့ မ ချ ခဲ့ သ နည်း။ ထို သို့ ပြု လျှင် ငွေ အ ကျပ် တ ဆယ် နှင့် ခါး စည်း ကို ငါ ပေး ပြီ ဟု ပြော ဆို သော်၊ ၁၂ ထို သူ က ကျွန် တော် သည် ကိုယ် လက် ၌ ငွေ အ ခွက် တ ဆယ် ကို ပင် ခံ ရ သော် လည်း ရှင် ဘု ရင် ၏ သား ကို မ ပြု နိုင် ပါ။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ကျွန် တော် တို့ ကြား သည် အ တိုင်း ရှင် ဘု ရင် က၊ ငါ့ မျက် နှာ ကို ထောက် ၍ ငါ့ သား အ ဗ ရှ လုံ ကို စောင့် မ ကြ လော့ ဟု ကိုယ် တော် နှင့် အ ဘိ ရှဲ၊ အိတ္တဲ တို့ ကို မှာ ထား တော် မူ ပြီ။ ၁၃ ကျွန် တော် ပြု မိ လျှင် ကိုယ် ကို လှည့် စား ၍ ကိုယ် အ သက် ရှုံး ပါ ပြီ။ ရှင် ဘု ရင် မ သိ သော အ မှု တ စုံ တ ခု မျှ မ ရှိ။ ကိုယ် တော် သည် လည်း ကျွန် တော် တ ဘက် ၌ နေ ပါ လိမ့် မည် ဟု ပြော ဆို သော်၊
၁၄ ယွာ ဘ က၊ သင် နှင့် အ တူ ငါ မ နေ အား ဟု ဆို လျက် လှံ ယဉ် သုံး စင်း ကို ကိုင် ယူ ၍ သ ပိတ် ပင် အ လယ် ၌ အ သက် ရှင် လျက် ရှိ သော အ ဗ ရှ လုံ ၏ နှ လုံး ကို ထုတ် ချင်း ခပ် ထိုး လေ ၏။ ၁၅ လက် နက် ဆောင် လု လင် တ ကျိပ် တို့ သည် လည်း ဝိုင်း ၍ အ ဗ ရှ လုံ ကို အ သေ သတ် ကြ ၏။
၁၆ ယွာ ဘ သည် လည်း တံ ပိုး မှုတ် ၍ လူ တို့ ကို ဆီး တား သ ဖြင့် ဣ သ ရေ လ လူ တို့ ကို လိုက် ရာ မှ ပြန် လာ ကြ ၏။ ၁၇ အ ဗ ရှ လုံ ကို လည်း ယူ ၍ တော ၌ နက် သော မြေ တွင်း ထဲ သို့ ချ ပြီး မှ ကျောက် ပုံ ကြီး ကို ပုံ ထား ကြ ၏။ ဣ သ ရေ လ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် အ သီး အ သီး မိ မိ တို့ အိမ် သို့ ပြေး ကြ ၏။
၁၈ အ ဗ ရှ လုံ သည် အ သက် ရှင် စဉ် အ ခါ၊ ငါ ၏ နာ မ သည် မ ပျောက် အ မြဲ တည် မည် အ ကြောင်း သား မ ရှိ ဟု ဆို လျက်၊ ရှင် ဘု ရင် ချိုင့် တွင် ကိုယ် အ ဘို့ ကျောက် တိုင် ကို စိုက် ၍ မိ မိ နာ မ ဖြင့် သ မုတ် သော ကြောင့်၊ ယ နေ့ တိုင် အောင် အ ဗ ရှ လုံ ၏ အောင် တိုင် ဟူ ၍ တွင် သ တည်း။
၁၉ ထို အ ခါ ဇာ ဒုတ် ၏ သား အ ဟိ မတ် က၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ရှင် ဘု ရင် ၏ ရန် သူ တို့ ကို အ ပြစ် အ လျောက် စီ ရင် တော် မူ ကြောင်း ကို ကျွန် တော် ပြေး ၍ သိ တင်း ကြား လျှောက် ပါ ရ စေ ဟု အ ခွင့် တောင်း လျှင်၊ ၂၀ ယွာ ဘ က၊ ယ နေ့ သင် သည် သိ တင်း မ ကြား မ လျှောက် ရ။ အ ခြား သော နေ့ ၌ ကြား လျှောက် ရ မည်။ ရှင် ဘု ရင် ၏ သား တော် သေ သော ကြောင့် ယ နေ့ သင် သည် သိ တင်း မ ကြား မ လျှောက် ရ ဟု ဆို ပြီး မှ၊ ၂၁ ကု ရှိ အား သင် မြင် သ မျှ ကို သွား ၍ ရှင် ဘု ရင် အား ကြား လျှောက် လော့ ဟု ဆို သည် အ တိုင်း၊ ကု ရှိ သည် ယွာ ဘ အား ဦး ညွှတ် ၍ ပြေး လေ ၏။
၂၂ တ ဖန် ဇာ ဒုတ် သား အ ဟိ မတ် က၊ သို့ သော် လည်း ကျွန် တော် သည် ကု ရှိ နောက် မှာ ပြေး ပါ ရ စေ ဟု အ ခွင့် တောင်း ပြန် လျှင်၊ ယွာ ဘ က ငါ့ သား ဝမ်း မြောက် စ ရာ သိ တင်း မ ဟုတ် သည် ဖြစ် ၍ အ ဘယ် ကြောင့် ပြေး သွား ချင် သ နည်း ဟု ဆို သော် လည်း၊ ၂၃ ပြေး ပါ ရ စေ ဟု တ ဖန် အ ခွင့် တောင်း သော ကြောင့် ပြေး လော့ ဟု အ ခွင့် ပေး ၏။ ထို အ ခါ အ ဟိ မတ် သည် လွင် ပြင် လမ်း ၌ ပြေး ၍ ကု ရှိ ကို လွန် လေ ၏။
၂၄ ဒါ ဝိဒ် သည် မြို့ တံ ခါး နှစ် ထပ် ကြား မှာ ထိုင် ၍ နေ ၏။ ကင်း စောင့် တ ယောက် သည် မြို့ ရိုး တံ ခါး အ ပေါ် ပြ အိုး မိုး အောက် သို့ တက် ၍ မြော် ကြည့် သ ဖြင့် လူ တ ယောက် တည်း ပြေး လာ သည် ကို မြင် သော အ ခါ၊ ၂၅ ရှင် ဘု ရင် အား ဟစ် ၍ လျှောက် လေ ၏။ ရှင် ဘု ရင် က လည်း၊ တ ယောက် တည်း ဖြစ် လျှင် သိ တင်း ပါ လိမ့် မည် ဟု အ မိန့် ရှိ ၏။ ထို သူ သည် ပြေး လာ ၍ အ နီး သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ ၂၆ ကင်း စောင့် သည် လည်း အ ခြား သော သူ ပြေး လာ သည် ကို မြင် ၍၊ အ ခြား သော သူ တ ယောက် တည်း ပြေး လာ ပါ သည် ဟု တံ ခါး သို့ လှည့် ၍ ဟစ် လျှင်၊ ရှင် ဘု ရင် က ထို သူ ၌ လည်း သိ တင်း ပါ လိမ့် မည် ဟု အ မိန့် ရှိ ၏။ ၂၇ ကင်း စောင့် က လည်း၊ ရှေ့ လာ သော သူ ၏ ပြေး ခြင်း သည် ဇာ ဒုတ် သား အ ဟိ မတ် ပြေး ခြင်း နှင့် တူ သည် ကို ကျွန် တော် ထင် ပါ သည် ဟု လျှောက် သော်၊ ရှင် ဘု ရင် က သူ သည် လူ ကောင်း ဖြစ် ၏။ ကောင်း သော သိ တင်း ပါ လိမ့် မည် ဟု အ မိန့် ရှိ ပြန် ၏။
၂၈ အ ဟိ မတ် က လည်း၊ ချမ်း သာ ရ ပါ ၏ ဟု ဟစ် လျက် ရှင် ဘု ရင် ရှေ့ မြေ ပေါ် မှာ ပြပ် ဝပ် လျက်၊ အ ရှင် မင်း ကြီး ကို ပုန် ကန် သော လူ တို့ ကို အပ် တော် မူ သော ကိုယ် တော် ၏ ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် မင်္ဂ လာ ရှိ တော် မူ စေ သ တည်း ဟု လျှောက် လေ ၏။ ၂၉ ရှင် ဘု ရင် က လည်း၊ ငါ့ သား အ ဗ ရှ လုံ သည် ဘေး လွတ် ၏ လော ဟု မေး တော် မူ လျှင် အ ဟိ မတ် က၊ အ ရှင် မင်း ကြီး ၏ ကျွန် ယွာ ဘ သည် ကိုယ် တော် ကျွန် ကို စေ လွှတ် သော အ ခါ ရုန်း ရင်း ခတ် ခြင်း အ မှု ကို ကျွန် တော် မြင် သော် လည်း သေ ချာ စွာ မ သိ ရ ပါ ဟု လျှောက် သော်၊ ၃၀ ရှင် ဘု ရင် က၊ ဤ အ နား မှာ ရွှေ့ ၍ နေ လော့ ဟု မိန့် တော် မူ သည် အ တိုင်း သူ သည် ရွှေ့ ၍ နေ လေ ၏။
၃၁ တ ဖန် ကု ရှိ ရောက် လာ ၍ အ ရှင် မင်း ကြီး၊ သိ တင်း ပါ ပါ ၏။ ကိုယ် တော် ကို ပုန် ကန် သော သူ အ ပေါင်း တို့ ကို ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ထို သူ တို့ ၏ အ ပြစ် အ လျှောက် ယ နေ့ စီ ရင် တော် မူ ပြီ ဟု လျှောက် လျှင်၊ ၃၂ ရှင် ဘု ရင် က၊ ငါ့ သား အ ဗ ရှ လုံ သည် ဘေး လွတ် ၏ လော ဟု မေး တော် မူ သော်၊ ကု ရှိ က အ ရှင် မင်း ကြီး ၏ ရန် သူ များ၊ ကိုယ် တော် ကို ညှဉ်း ဆဲ ခြင်း ငှါ ပုန် ကန် သော သူ များ အ ပေါင်း တို့ သည် ထို လု လင် ကဲ့ သို့ ဖြစ် ကြ ပါ စေ သော ဟု ပြန် လျှောက် လေ ၏။
၃၃ ရှင် ဘု ရင် သည် အ လွန် ကြင် နာ သော စိတ် ရှိ သ ဖြင့် မြို့ တံ ခါး အ ပေါ် ၌ ရှိ သော တဲ သို့ တက် ၍ တက် စဉ် တွင်၊ အို ငါ့ သား အ ဗ ရှ လုံ၊ ငါ့ သား၊ ငါ့ သား အ ဗ ရှ လုံ၊ သင့် ကိုယ် စား ငါ မ သေ ပါ လေ တ ကား။ အို အ ဗ ရှ လုံ၊ ငါ့ သား၊ ငါ့ သား ဟု ငို ကြွေး လေ ၏။
![](https://myanmarbibleforall.bible/wp-content/uploads/2023/01/landscape.png)
Please view in landscape orientation