ဓမ္မ ရာ ဇ ဝင် ပ ဌ မ စောင်
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၃၀
၁ သုံး ရက် လွန် ၍ ဒါ ဝိဒ် နှင့် သူ ၏ လူ တို့ သည် ဇိ က လတ် မြို့ သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ အာ မ လက် လူ တို့ သည် တောင် ပြည် နှင့် ဇိ က လတ် မြို့ ကို တိုက် သ ဖြင့်၊ ဇိ က လတ် မြို့ ကို လုပ် ကြံ ၍ မီး ရှို့ နှင့် ကြ ပြီ။ ၂ မြို့ ၌ ရှိ သော မိန်း မ အ ကြီး အ ငယ် တ ယောက် ကို မျှ မ သတ်၊ ရှိ သ မျှ တို့ ကို သိမ်း သွား နှင့် ကြ ပြီ။
၃ သို့ ဖြစ် ၍ ဒါ ဝိဒ် နှင့် သူ ၏ လူ တို့ သည် မြို့ သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ မြို့ ကို မီး ရှို့ ၍ မ ယား သား သ မီး များ ကို သိမ်း သွား ကြောင်း ကို တွေ့ သ ဖြင့်၊ ၄ ငို သံ ကို လွှင့် ၍ အား ကုန် သည် တိုင် အောင် ငို ကြွေး ကြ ၏။ ၅ ဒါ ဝိဒ် မ ယား နှစ် ယောက် ယေ ဇ ရေ လ မြို့ သူ အ ဟိ နောင် နှင့် နာ ဗ လ မ ယား က ရ မေ လ မြို့ သူ အ ဘိ ဂဲ လ တို့ သည် လည်း ပါ သွား ကြ ပြီ။
၆ ဒါ ဝိဒ် သည် အ လွန် စိတ် ငြို ငြင် ဆင်း ရဲ ၏။ လူ များ တို့ သည် မိ မိ တို့ သား သ မီး များ ကြောင့် စိတ် ညှိုး ငယ် သ ဖြင့်၊ ဒါ ဝိဒ် ကို ကျောက် ခဲ နှင့် ပစ် မည် ဟု ဆို ကြ ၏။ ဒါ ဝိဒ် မူ ကား မိ မိ ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို ကိုး စား လျက် နေ ၍၊
၇ သင် တိုင်း တော် ကို ငါ့ ထံ သို့ ဆောင် ခဲ့ ပါ လော့ ဟု အ ဟိ မ လက် ၏ သား အ ဗျာ သာ ကို ဆို လျှင်၊ အ ဗျာ သာ သည် သင် တိုင်း တော် ကို ဒါ ဝိဒ် ထံ သို့ ဆောင် ခဲ့ လေ ၏။ ၈ ဒါ ဝိဒ် က လည်း၊ အ ကျွန်ုပ် သည် ထို အ လုံး အ ရင်း ကို လိုက် ရ ပါ မည် လော။ လိုက် လျှင် မှီ နိုင် ပါ မည် လော ဟု ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို မေး လျှောက် သော်၊ လိုက် လော့။ ဆက် ဆက် မှီ ၍ အ လုံး စုံ တို့ ကို ရ ပြန် မည် ဟု မိန့် တော် မူ သည် အ တိုင်း၊
၉ ဒါ ဝိဒ် နှင့် သူ ၌ ပါ သော လူ ခြောက် ရာ တို့ သည် သွား ၍ ဗေ သော် ချောင်း သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ အ ချို့ တို့ သည် ထို ချောင်း နား မှာ နေ ရစ် ကြ ၏။ ၁၀ ဒါ ဝိဒ် နှင့် လူ လေး ရာ တို့ သည် လိုက် ကြ ၏။ နှစ် ရာ တို့ သည် မော ၍ ဗေ သော် ချောင်း ကို မ ကူး နိုင် သော ကြောင့် နေ ရစ် ကြ ၏။
၁၁ လွင် ပြင် ၌ အဲ ဂုတ္တု လူ တ ယောက် ကို တွေ့ ၍ ဒါ ဝိဒ် ထံ သို့ ဆောင် ခဲ့ သ ဖြင့်၊ မုန့် ကို ပေး ၍ ထို သူ သည် စား ၏။ ရေ ကို လည်း သောက် စေ ကြ ၏။ ၁၂ သ င်္ဘော သ ဖန်း သီး ပျဉ် တ ဖဲ့၊ စ ပျစ် သီး နှစ် ပြွတ် ကို လည်း ပေး ၍ သူ သည် စား သ ဖြင့် အား ပြည့် ပြန် ၏။ သုံး ရက် ပတ် လုံး မ စား မ သောက် ဘဲ ငတ် မွတ် ခဲ့ ပြီ။
၁၃ ဒါ ဝိဒ် က လည်း၊ သင် သည် အ ဘယ် သူ နှင့် ဆိုင် သ နည်း။ အ ဘယ် အ ရပ် က လာ သ နည်း ဟု မေး လျှင်၊ ကျွန် တော် သည် အာ မ လက် လူ ထံ ၌ ကျွန် ခံ ရ သော အဲ ဂုတ္တု လူ က လေး ဖြစ် ပါ ၏။ သုံး ရက် အ ထက် က အ နာ ရောက် သော ကြောင့် သ ခင် သည် ပစ် ထား ပါ ၏။ ၁၄ ခေ ရ သိ ပြည် တောင် ပိုင်း၊ ယု ဒ ပြည် နှင့် ကာ လက် ပြည် တောင် ပိုင်း ကို တိုက် ၍ ဇိ က လတ် မြို့ ကို မီး ရှို့ ပါ ပြီ ဟု ပြော ဆို ၏။
၁၅ ဒါ ဝိဒ် က လည်း၊ ထို အ လုံး အ ရင်း ရှိ ရာ သို့ လမ်း ပြ နိုင် သ လော ဟု မေး လျှင် သူ က၊ ကိုယ် တော် သည် ကျွန် တော် ကို မ သတ်၊ သ ခင့် လက် သို့ မ အပ် မည် အ ကြောင်း ဘု ရား သ ခင် ကို တိုင် တည် ၍ ကျိန် ဆို ပါ တော့။ သို့ ပြု လျှင် ထို အ လုံး အ ရင်း ရှိ ရာ သို့ လမ်း ပြ ပါ မည် ဟု ဆို သည် အ တိုင်း၊ ဒါ ဝိဒ် သည် ကျိန် ဆို ခြင်း ကို ပြု လေ ၏။
၁၆ လူ က လေး သည် လမ်း ပြ ၍ ဒါ ဝိဒ် ရောက် သော အ ခါ၊ ထို လူ များ တို့ သည် ဖိ လိတ္တိ ပြည် နှင့် ယု ဒ ပြည် ထဲ က သိမ်း ယူ သော ဥစ္စာ ပစ္စည်း များ အ ပေါင်း တို့ ကြောင့် စား သောက် လျက်၊ က ခုန် လျက် မြေ တ ပြင် လုံး ၌ အ နှံ့ အ ပြား ရှိ ကြ ၏။ ၁၇ ဒါ ဝိဒ် သည် လည်း ည ဦး မှ စ ၍ နက် ဖြန် ည ဦး တိုင် အောင် သူ တို့ ကို လုပ် ကြံ သ ဖြင့်၊ ကု လား အုပ် ကို စီး ၍ ပြေး သော လု လင် လေး ရာ မှ တ ပါး လူ တ ယောက် မျှ မ လွတ်။
၁၈ အာ မ လက် လူ တို့ သည် သိမ်း သွား သ မျှ တို့ ကို ဒါ ဝိဒ် သည် ရ ပြန် ၍၊ မိ မိ မ ယား နှစ် ယောက် ကို လည်း ကယ် နှုတ် လေ ၏။ ၁၉ လူ အ ကြီး အ ငယ်၊ သား သ မီး၊ ဥစ္စာ ပစ္စည်း၊ လု ယူ သိမ်း သွား သ မျှ တို့ တွင် တ စုံ တ ခု မျှ မ ကျန်၊ အ လုံး စုံ တို့ ကို ဒါ ဝိဒ် သည် ရ ပြန် လေ ၏။ ၂၀ ဒါ ဝိဒ် သည် လည်း ထို သိုး နွား များ ရှေ့ မှ အ ရင် နှင် သော သိုး နွား အ ပေါင်း တို့ ကို လည်း ယူ ၍၊ ဤ ဥစ္စာ သည် ဒါ ဝိဒ် ပိုင် သော လက် ရ ဥစ္စာ ဖြစ် သည် ဟု ဆို ၏။
၂၁ မော ၍ ဒါ ဝိဒ် နောက် သို့ မ လိုက် နိုင်၊ ဗေ သော် ချောင်း နား မှာ နေ ရစ် သော လူ နှစ် ရာ ရှိ ရာ သို့ ဒါ ဝိဒ် ရောက် ၍၊ သူ တို့ သည် ဒါ ဝိဒ် နှင့် သူ ၌ ပါ သော လူ တို့ ကို ခ ရီး ဦး ကြို ပြု လို သော ငှါ ထွက် လာ သ ဖြင့်၊ ဒါ ဝိဒ် သည် အ နီး သို့ ရောက် သော အ ခါ သူ တို့ ကို နှုတ် ဆက် လေ ၏။ ၂၂ ဒါ ဝိဒ် နှင့် လိုက် သွား သော သူ တို့ တွင် အ ဓမ္မ လူ ဆိုး များ တို့ က၊ ဤ သူ တို့ သည် ငါ တို့ နှင့် မ လိုက် သော ကြောင့်၊ ငါ တို့ ရ သော ဥစ္စာ တို့ တွင် သူ တို့ သား မ ယား မှ တ ပါး အ ခြား သော ဥစ္စာ ကို သူ တို့ အား မ ပေး ရ။ ကိုယ် သား မ ယား ကို ယူ ၍ ထွက် သွား ကြ စေ ဟု ဆို ကြ ၏။
၂၃ ဒါ ဝိဒ် က လည်း၊ ငါ့ ညီ အစ် ကို တို့၊ ငါ တို့ ကို စောင့် မ ၍ ငါ တို့ ကို တိုက် လာ သော အ လုံး အ ရင်း ကို ငါ တို့ လက် သို့ အပ် တော် မူ သော ထာ ဝ ရ ဘု ရား ပေး သ နား တော် မူ သော ဥစ္စာ ကို ထို သို့ မ ပြု ရ။ ၂၄ ဤ အ မှု ၌ သင် တို့ စ ကား ကို အ ဘယ် သူ နား ထောင် လိမ့် မည် နည်း။ စစ် တိုက် သွား သော သူ ရ သည် အ တိုင်း၊ ဥစ္စာ ကို စောင့် လျက် နေ ရစ် သော သူ ရ စေ။ နှစ် ပါး စ လုံး တို့ သည် အ ညီ အ မျှ ခံ စေ ဟု စီ ရင် ၏။ ၂၅ ထို နေ့ မှ စ ၍ ယ နေ့ တိုင် အောင် ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၌ ထို သို့ သော ထုံး စံ ဖြစ် စေ ခြင်း ငှါ စီ ရင် ထုံး ဖွဲ့ သ တည်း။
၂၆ ဒါ ဝိဒ် သည် ဇိ က လတ် မြို့ သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ လက် ရ ဥစ္စာ အ ချို့ ကို မိ မိ အ ဆွေ ခင် ပွန်း၊ ယု ဒ အ မျိုး အ သက် ကြီး သူ တို့ ထံ သို့ ပေး လိုက် ၍၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ ရန် သူ လက် မှ ရ ခဲ့ သော ဥစ္စာ ထဲ က သင် တို့ အ ဘို့ လက် ဆောင် ကို ကြည့် လော့ ဟု မှာ လိုက် ၏။ ၂၇ ဗေ သ လ မြို့၊ တောင် ရာ မုတ် မြို့၊ ယတ္တိ ယ မြို့၊ ၂၈ အာ ရော် မြို့၊ ရှိ ဖ မုတ် မြို့၊ ဧ ရှ တ မော မြို့၊ ၂၉ ရာ ခ လ မြို့၊ ယေ ရ မေ လ လူ နေ ရာ မြို့ များ၊ ကေ နိ လူ နေ ရာ မြို့ များ၊ ၃၀ ဟော မာ မြို့၊ ခေါ ရာ ရှန် မြို့၊ အာ သက် မြို့၊ ၃၁ ဟေ ဗြုန် မြို့ မှ စ ၍ ဒါ ဝိဒ် နှင့် သူ ၏ လူ တို့ သည် တည်း ခို တတ် သော မြို့ ရွာ အ ရပ် ရပ် သို့ ပေး လိုက် သ တည်း။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၃၀
၁ သုံး ရက် လွန် ၍ ဒါ ဝိဒ် နှင့် သူ ၏ လူ တို့ သည် ဇိ က လတ် မြို့ သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ အာ မ လက် လူ တို့ သည် တောင် ပြည် နှင့် ဇိ က လတ် မြို့ ကို တိုက် သ ဖြင့်၊ ဇိ က လတ် မြို့ ကို လုပ် ကြံ ၍ မီး ရှို့ နှင့် ကြ ပြီ။ ၂ မြို့ ၌ ရှိ သော မိန်း မ အ ကြီး အ ငယ် တ ယောက် ကို မျှ မ သတ်၊ ရှိ သ မျှ တို့ ကို သိမ်း သွား နှင့် ကြ ပြီ။
၃ သို့ ဖြစ် ၍ ဒါ ဝိဒ် နှင့် သူ ၏ လူ တို့ သည် မြို့ သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ မြို့ ကို မီး ရှို့ ၍ မ ယား သား သ မီး များ ကို သိမ်း သွား ကြောင်း ကို တွေ့ သ ဖြင့်၊ ၄ ငို သံ ကို လွှင့် ၍ အား ကုန် သည် တိုင် အောင် ငို ကြွေး ကြ ၏။ ၅ ဒါ ဝိဒ် မ ယား နှစ် ယောက် ယေ ဇ ရေ လ မြို့ သူ အ ဟိ နောင် နှင့် နာ ဗ လ မ ယား က ရ မေ လ မြို့ သူ အ ဘိ ဂဲ လ တို့ သည် လည်း ပါ သွား ကြ ပြီ။
၆ ဒါ ဝိဒ် သည် အ လွန် စိတ် ငြို ငြင် ဆင်း ရဲ ၏။ လူ များ တို့ သည် မိ မိ တို့ သား သ မီး များ ကြောင့် စိတ် ညှိုး ငယ် သ ဖြင့်၊ ဒါ ဝိဒ် ကို ကျောက် ခဲ နှင့် ပစ် မည် ဟု ဆို ကြ ၏။ ဒါ ဝိဒ် မူ ကား မိ မိ ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို ကိုး စား လျက် နေ ၍၊
၇ သင် တိုင်း တော် ကို ငါ့ ထံ သို့ ဆောင် ခဲ့ ပါ လော့ ဟု အ ဟိ မ လက် ၏ သား အ ဗျာ သာ ကို ဆို လျှင်၊ အ ဗျာ သာ သည် သင် တိုင်း တော် ကို ဒါ ဝိဒ် ထံ သို့ ဆောင် ခဲ့ လေ ၏။ ၈ ဒါ ဝိဒ် က လည်း၊ အ ကျွန်ုပ် သည် ထို အ လုံး အ ရင်း ကို လိုက် ရ ပါ မည် လော။ လိုက် လျှင် မှီ နိုင် ပါ မည် လော ဟု ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို မေး လျှောက် သော်၊ လိုက် လော့။ ဆက် ဆက် မှီ ၍ အ လုံး စုံ တို့ ကို ရ ပြန် မည် ဟု မိန့် တော် မူ သည် အ တိုင်း၊
၉ ဒါ ဝိဒ် နှင့် သူ ၌ ပါ သော လူ ခြောက် ရာ တို့ သည် သွား ၍ ဗေ သော် ချောင်း သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ အ ချို့ တို့ သည် ထို ချောင်း နား မှာ နေ ရစ် ကြ ၏။ ၁၀ ဒါ ဝိဒ် နှင့် လူ လေး ရာ တို့ သည် လိုက် ကြ ၏။ နှစ် ရာ တို့ သည် မော ၍ ဗေ သော် ချောင်း ကို မ ကူး နိုင် သော ကြောင့် နေ ရစ် ကြ ၏။
၁၁ လွင် ပြင် ၌ အဲ ဂုတ္တု လူ တ ယောက် ကို တွေ့ ၍ ဒါ ဝိဒ် ထံ သို့ ဆောင် ခဲ့ သ ဖြင့်၊ မုန့် ကို ပေး ၍ ထို သူ သည် စား ၏။ ရေ ကို လည်း သောက် စေ ကြ ၏။ ၁၂ သ င်္ဘော သ ဖန်း သီး ပျဉ် တ ဖဲ့၊ စ ပျစ် သီး နှစ် ပြွတ် ကို လည်း ပေး ၍ သူ သည် စား သ ဖြင့် အား ပြည့် ပြန် ၏။ သုံး ရက် ပတ် လုံး မ စား မ သောက် ဘဲ ငတ် မွတ် ခဲ့ ပြီ။
၁၃ ဒါ ဝိဒ် က လည်း၊ သင် သည် အ ဘယ် သူ နှင့် ဆိုင် သ နည်း။ အ ဘယ် အ ရပ် က လာ သ နည်း ဟု မေး လျှင်၊ ကျွန် တော် သည် အာ မ လက် လူ ထံ ၌ ကျွန် ခံ ရ သော အဲ ဂုတ္တု လူ က လေး ဖြစ် ပါ ၏။ သုံး ရက် အ ထက် က အ နာ ရောက် သော ကြောင့် သ ခင် သည် ပစ် ထား ပါ ၏။ ၁၄ ခေ ရ သိ ပြည် တောင် ပိုင်း၊ ယု ဒ ပြည် နှင့် ကာ လက် ပြည် တောင် ပိုင်း ကို တိုက် ၍ ဇိ က လတ် မြို့ ကို မီး ရှို့ ပါ ပြီ ဟု ပြော ဆို ၏။
၁၅ ဒါ ဝိဒ် က လည်း၊ ထို အ လုံး အ ရင်း ရှိ ရာ သို့ လမ်း ပြ နိုင် သ လော ဟု မေး လျှင် သူ က၊ ကိုယ် တော် သည် ကျွန် တော် ကို မ သတ်၊ သ ခင့် လက် သို့ မ အပ် မည် အ ကြောင်း ဘု ရား သ ခင် ကို တိုင် တည် ၍ ကျိန် ဆို ပါ တော့။ သို့ ပြု လျှင် ထို အ လုံး အ ရင်း ရှိ ရာ သို့ လမ်း ပြ ပါ မည် ဟု ဆို သည် အ တိုင်း၊ ဒါ ဝိဒ် သည် ကျိန် ဆို ခြင်း ကို ပြု လေ ၏။
၁၆ လူ က လေး သည် လမ်း ပြ ၍ ဒါ ဝိဒ် ရောက် သော အ ခါ၊ ထို လူ များ တို့ သည် ဖိ လိတ္တိ ပြည် နှင့် ယု ဒ ပြည် ထဲ က သိမ်း ယူ သော ဥစ္စာ ပစ္စည်း များ အ ပေါင်း တို့ ကြောင့် စား သောက် လျက်၊ က ခုန် လျက် မြေ တ ပြင် လုံး ၌ အ နှံ့ အ ပြား ရှိ ကြ ၏။ ၁၇ ဒါ ဝိဒ် သည် လည်း ည ဦး မှ စ ၍ နက် ဖြန် ည ဦး တိုင် အောင် သူ တို့ ကို လုပ် ကြံ သ ဖြင့်၊ ကု လား အုပ် ကို စီး ၍ ပြေး သော လု လင် လေး ရာ မှ တ ပါး လူ တ ယောက် မျှ မ လွတ်။
၁၈ အာ မ လက် လူ တို့ သည် သိမ်း သွား သ မျှ တို့ ကို ဒါ ဝိဒ် သည် ရ ပြန် ၍၊ မိ မိ မ ယား နှစ် ယောက် ကို လည်း ကယ် နှုတ် လေ ၏။ ၁၉ လူ အ ကြီး အ ငယ်၊ သား သ မီး၊ ဥစ္စာ ပစ္စည်း၊ လု ယူ သိမ်း သွား သ မျှ တို့ တွင် တ စုံ တ ခု မျှ မ ကျန်၊ အ လုံး စုံ တို့ ကို ဒါ ဝိဒ် သည် ရ ပြန် လေ ၏။ ၂၀ ဒါ ဝိဒ် သည် လည်း ထို သိုး နွား များ ရှေ့ မှ အ ရင် နှင် သော သိုး နွား အ ပေါင်း တို့ ကို လည်း ယူ ၍၊ ဤ ဥစ္စာ သည် ဒါ ဝိဒ် ပိုင် သော လက် ရ ဥစ္စာ ဖြစ် သည် ဟု ဆို ၏။
၂၁ မော ၍ ဒါ ဝိဒ် နောက် သို့ မ လိုက် နိုင်၊ ဗေ သော် ချောင်း နား မှာ နေ ရစ် သော လူ နှစ် ရာ ရှိ ရာ သို့ ဒါ ဝိဒ် ရောက် ၍၊ သူ တို့ သည် ဒါ ဝိဒ် နှင့် သူ ၌ ပါ သော လူ တို့ ကို ခ ရီး ဦး ကြို ပြု လို သော ငှါ ထွက် လာ သ ဖြင့်၊ ဒါ ဝိဒ် သည် အ နီး သို့ ရောက် သော အ ခါ သူ တို့ ကို နှုတ် ဆက် လေ ၏။ ၂၂ ဒါ ဝိဒ် နှင့် လိုက် သွား သော သူ တို့ တွင် အ ဓမ္မ လူ ဆိုး များ တို့ က၊ ဤ သူ တို့ သည် ငါ တို့ နှင့် မ လိုက် သော ကြောင့်၊ ငါ တို့ ရ သော ဥစ္စာ တို့ တွင် သူ တို့ သား မ ယား မှ တ ပါး အ ခြား သော ဥစ္စာ ကို သူ တို့ အား မ ပေး ရ။ ကိုယ် သား မ ယား ကို ယူ ၍ ထွက် သွား ကြ စေ ဟု ဆို ကြ ၏။
၂၃ ဒါ ဝိဒ် က လည်း၊ ငါ့ ညီ အစ် ကို တို့၊ ငါ တို့ ကို စောင့် မ ၍ ငါ တို့ ကို တိုက် လာ သော အ လုံး အ ရင်း ကို ငါ တို့ လက် သို့ အပ် တော် မူ သော ထာ ဝ ရ ဘု ရား ပေး သ နား တော် မူ သော ဥစ္စာ ကို ထို သို့ မ ပြု ရ။ ၂၄ ဤ အ မှု ၌ သင် တို့ စ ကား ကို အ ဘယ် သူ နား ထောင် လိမ့် မည် နည်း။ စစ် တိုက် သွား သော သူ ရ သည် အ တိုင်း၊ ဥစ္စာ ကို စောင့် လျက် နေ ရစ် သော သူ ရ စေ။ နှစ် ပါး စ လုံး တို့ သည် အ ညီ အ မျှ ခံ စေ ဟု စီ ရင် ၏။ ၂၅ ထို နေ့ မှ စ ၍ ယ နေ့ တိုင် အောင် ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၌ ထို သို့ သော ထုံး စံ ဖြစ် စေ ခြင်း ငှါ စီ ရင် ထုံး ဖွဲ့ သ တည်း။
၂၆ ဒါ ဝိဒ် သည် ဇိ က လတ် မြို့ သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ လက် ရ ဥစ္စာ အ ချို့ ကို မိ မိ အ ဆွေ ခင် ပွန်း၊ ယု ဒ အ မျိုး အ သက် ကြီး သူ တို့ ထံ သို့ ပေး လိုက် ၍၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ ရန် သူ လက် မှ ရ ခဲ့ သော ဥစ္စာ ထဲ က သင် တို့ အ ဘို့ လက် ဆောင် ကို ကြည့် လော့ ဟု မှာ လိုက် ၏။ ၂၇ ဗေ သ လ မြို့၊ တောင် ရာ မုတ် မြို့၊ ယတ္တိ ယ မြို့၊ ၂၈ အာ ရော် မြို့၊ ရှိ ဖ မုတ် မြို့၊ ဧ ရှ တ မော မြို့၊ ၂၉ ရာ ခ လ မြို့၊ ယေ ရ မေ လ လူ နေ ရာ မြို့ များ၊ ကေ နိ လူ နေ ရာ မြို့ များ၊ ၃၀ ဟော မာ မြို့၊ ခေါ ရာ ရှန် မြို့၊ အာ သက် မြို့၊ ၃၁ ဟေ ဗြုန် မြို့ မှ စ ၍ ဒါ ဝိဒ် နှင့် သူ ၏ လူ တို့ သည် တည်း ခို တတ် သော မြို့ ရွာ အ ရပ် ရပ် သို့ ပေး လိုက် သ တည်း။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၃၀
၁ သုံး ရက် လွန် ၍ ဒါ ဝိဒ် နှင့် သူ ၏ လူ တို့ သည် ဇိ က လတ် မြို့ သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ အာ မ လက် လူ တို့ သည် တောင် ပြည် နှင့် ဇိ က လတ် မြို့ ကို တိုက် သ ဖြင့်၊ ဇိ က လတ် မြို့ ကို လုပ် ကြံ ၍ မီး ရှို့ နှင့် ကြ ပြီ။ ၂ မြို့ ၌ ရှိ သော မိန်း မ အ ကြီး အ ငယ် တ ယောက် ကို မျှ မ သတ်၊ ရှိ သ မျှ တို့ ကို သိမ်း သွား နှင့် ကြ ပြီ။
၃ သို့ ဖြစ် ၍ ဒါ ဝိဒ် နှင့် သူ ၏ လူ တို့ သည် မြို့ သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ မြို့ ကို မီး ရှို့ ၍ မ ယား သား သ မီး များ ကို သိမ်း သွား ကြောင်း ကို တွေ့ သ ဖြင့်၊ ၄ ငို သံ ကို လွှင့် ၍ အား ကုန် သည် တိုင် အောင် ငို ကြွေး ကြ ၏။ ၅ ဒါ ဝိဒ် မ ယား နှစ် ယောက် ယေ ဇ ရေ လ မြို့ သူ အ ဟိ နောင် နှင့် နာ ဗ လ မ ယား က ရ မေ လ မြို့ သူ အ ဘိ ဂဲ လ တို့ သည် လည်း ပါ သွား ကြ ပြီ။
၆ ဒါ ဝိဒ် သည် အ လွန် စိတ် ငြို ငြင် ဆင်း ရဲ ၏။ လူ များ တို့ သည် မိ မိ တို့ သား သ မီး များ ကြောင့် စိတ် ညှိုး ငယ် သ ဖြင့်၊ ဒါ ဝိဒ် ကို ကျောက် ခဲ နှင့် ပစ် မည် ဟု ဆို ကြ ၏။ ဒါ ဝိဒ် မူ ကား မိ မိ ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို ကိုး စား လျက် နေ ၍၊
၇ သင် တိုင်း တော် ကို ငါ့ ထံ သို့ ဆောင် ခဲ့ ပါ လော့ ဟု အ ဟိ မ လက် ၏ သား အ ဗျာ သာ ကို ဆို လျှင်၊ အ ဗျာ သာ သည် သင် တိုင်း တော် ကို ဒါ ဝိဒ် ထံ သို့ ဆောင် ခဲ့ လေ ၏။ ၈ ဒါ ဝိဒ် က လည်း၊ အ ကျွန်ုပ် သည် ထို အ လုံး အ ရင်း ကို လိုက် ရ ပါ မည် လော။ လိုက် လျှင် မှီ နိုင် ပါ မည် လော ဟု ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို မေး လျှောက် သော်၊ လိုက် လော့။ ဆက် ဆက် မှီ ၍ အ လုံး စုံ တို့ ကို ရ ပြန် မည် ဟု မိန့် တော် မူ သည် အ တိုင်း၊
၉ ဒါ ဝိဒ် နှင့် သူ ၌ ပါ သော လူ ခြောက် ရာ တို့ သည် သွား ၍ ဗေ သော် ချောင်း သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ အ ချို့ တို့ သည် ထို ချောင်း နား မှာ နေ ရစ် ကြ ၏။ ၁၀ ဒါ ဝိဒ် နှင့် လူ လေး ရာ တို့ သည် လိုက် ကြ ၏။ နှစ် ရာ တို့ သည် မော ၍ ဗေ သော် ချောင်း ကို မ ကူး နိုင် သော ကြောင့် နေ ရစ် ကြ ၏။
၁၁ လွင် ပြင် ၌ အဲ ဂုတ္တု လူ တ ယောက် ကို တွေ့ ၍ ဒါ ဝိဒ် ထံ သို့ ဆောင် ခဲ့ သ ဖြင့်၊ မုန့် ကို ပေး ၍ ထို သူ သည် စား ၏။ ရေ ကို လည်း သောက် စေ ကြ ၏။ ၁၂ သ င်္ဘော သ ဖန်း သီး ပျဉ် တ ဖဲ့၊ စ ပျစ် သီး နှစ် ပြွတ် ကို လည်း ပေး ၍ သူ သည် စား သ ဖြင့် အား ပြည့် ပြန် ၏။ သုံး ရက် ပတ် လုံး မ စား မ သောက် ဘဲ ငတ် မွတ် ခဲ့ ပြီ။
၁၃ ဒါ ဝိဒ် က လည်း၊ သင် သည် အ ဘယ် သူ နှင့် ဆိုင် သ နည်း။ အ ဘယ် အ ရပ် က လာ သ နည်း ဟု မေး လျှင်၊ ကျွန် တော် သည် အာ မ လက် လူ ထံ ၌ ကျွန် ခံ ရ သော အဲ ဂုတ္တု လူ က လေး ဖြစ် ပါ ၏။ သုံး ရက် အ ထက် က အ နာ ရောက် သော ကြောင့် သ ခင် သည် ပစ် ထား ပါ ၏။ ၁၄ ခေ ရ သိ ပြည် တောင် ပိုင်း၊ ယု ဒ ပြည် နှင့် ကာ လက် ပြည် တောင် ပိုင်း ကို တိုက် ၍ ဇိ က လတ် မြို့ ကို မီး ရှို့ ပါ ပြီ ဟု ပြော ဆို ၏။
၁၅ ဒါ ဝိဒ် က လည်း၊ ထို အ လုံး အ ရင်း ရှိ ရာ သို့ လမ်း ပြ နိုင် သ လော ဟု မေး လျှင် သူ က၊ ကိုယ် တော် သည် ကျွန် တော် ကို မ သတ်၊ သ ခင့် လက် သို့ မ အပ် မည် အ ကြောင်း ဘု ရား သ ခင် ကို တိုင် တည် ၍ ကျိန် ဆို ပါ တော့။ သို့ ပြု လျှင် ထို အ လုံး အ ရင်း ရှိ ရာ သို့ လမ်း ပြ ပါ မည် ဟု ဆို သည် အ တိုင်း၊ ဒါ ဝိဒ် သည် ကျိန် ဆို ခြင်း ကို ပြု လေ ၏။
၁၆ လူ က လေး သည် လမ်း ပြ ၍ ဒါ ဝိဒ် ရောက် သော အ ခါ၊ ထို လူ များ တို့ သည် ဖိ လိတ္တိ ပြည် နှင့် ယု ဒ ပြည် ထဲ က သိမ်း ယူ သော ဥစ္စာ ပစ္စည်း များ အ ပေါင်း တို့ ကြောင့် စား သောက် လျက်၊ က ခုန် လျက် မြေ တ ပြင် လုံး ၌ အ နှံ့ အ ပြား ရှိ ကြ ၏။ ၁၇ ဒါ ဝိဒ် သည် လည်း ည ဦး မှ စ ၍ နက် ဖြန် ည ဦး တိုင် အောင် သူ တို့ ကို လုပ် ကြံ သ ဖြင့်၊ ကု လား အုပ် ကို စီး ၍ ပြေး သော လု လင် လေး ရာ မှ တ ပါး လူ တ ယောက် မျှ မ လွတ်။
၁၈ အာ မ လက် လူ တို့ သည် သိမ်း သွား သ မျှ တို့ ကို ဒါ ဝိဒ် သည် ရ ပြန် ၍၊ မိ မိ မ ယား နှစ် ယောက် ကို လည်း ကယ် နှုတ် လေ ၏။ ၁၉ လူ အ ကြီး အ ငယ်၊ သား သ မီး၊ ဥစ္စာ ပစ္စည်း၊ လု ယူ သိမ်း သွား သ မျှ တို့ တွင် တ စုံ တ ခု မျှ မ ကျန်၊ အ လုံး စုံ တို့ ကို ဒါ ဝိဒ် သည် ရ ပြန် လေ ၏။ ၂၀ ဒါ ဝိဒ် သည် လည်း ထို သိုး နွား များ ရှေ့ မှ အ ရင် နှင် သော သိုး နွား အ ပေါင်း တို့ ကို လည်း ယူ ၍၊ ဤ ဥစ္စာ သည် ဒါ ဝိဒ် ပိုင် သော လက် ရ ဥစ္စာ ဖြစ် သည် ဟု ဆို ၏။
၂၁ မော ၍ ဒါ ဝိဒ် နောက် သို့ မ လိုက် နိုင်၊ ဗေ သော် ချောင်း နား မှာ နေ ရစ် သော လူ နှစ် ရာ ရှိ ရာ သို့ ဒါ ဝိဒ် ရောက် ၍၊ သူ တို့ သည် ဒါ ဝိဒ် နှင့် သူ ၌ ပါ သော လူ တို့ ကို ခ ရီး ဦး ကြို ပြု လို သော ငှါ ထွက် လာ သ ဖြင့်၊ ဒါ ဝိဒ် သည် အ နီး သို့ ရောက် သော အ ခါ သူ တို့ ကို နှုတ် ဆက် လေ ၏။ ၂၂ ဒါ ဝိဒ် နှင့် လိုက် သွား သော သူ တို့ တွင် အ ဓမ္မ လူ ဆိုး များ တို့ က၊ ဤ သူ တို့ သည် ငါ တို့ နှင့် မ လိုက် သော ကြောင့်၊ ငါ တို့ ရ သော ဥစ္စာ တို့ တွင် သူ တို့ သား မ ယား မှ တ ပါး အ ခြား သော ဥစ္စာ ကို သူ တို့ အား မ ပေး ရ။ ကိုယ် သား မ ယား ကို ယူ ၍ ထွက် သွား ကြ စေ ဟု ဆို ကြ ၏။
၂၃ ဒါ ဝိဒ် က လည်း၊ ငါ့ ညီ အစ် ကို တို့၊ ငါ တို့ ကို စောင့် မ ၍ ငါ တို့ ကို တိုက် လာ သော အ လုံး အ ရင်း ကို ငါ တို့ လက် သို့ အပ် တော် မူ သော ထာ ဝ ရ ဘု ရား ပေး သ နား တော် မူ သော ဥစ္စာ ကို ထို သို့ မ ပြု ရ။ ၂၄ ဤ အ မှု ၌ သင် တို့ စ ကား ကို အ ဘယ် သူ နား ထောင် လိမ့် မည် နည်း။ စစ် တိုက် သွား သော သူ ရ သည် အ တိုင်း၊ ဥစ္စာ ကို စောင့် လျက် နေ ရစ် သော သူ ရ စေ။ နှစ် ပါး စ လုံး တို့ သည် အ ညီ အ မျှ ခံ စေ ဟု စီ ရင် ၏။ ၂၅ ထို နေ့ မှ စ ၍ ယ နေ့ တိုင် အောင် ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၌ ထို သို့ သော ထုံး စံ ဖြစ် စေ ခြင်း ငှါ စီ ရင် ထုံး ဖွဲ့ သ တည်း။
၂၆ ဒါ ဝိဒ် သည် ဇိ က လတ် မြို့ သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ လက် ရ ဥစ္စာ အ ချို့ ကို မိ မိ အ ဆွေ ခင် ပွန်း၊ ယု ဒ အ မျိုး အ သက် ကြီး သူ တို့ ထံ သို့ ပေး လိုက် ၍၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ ရန် သူ လက် မှ ရ ခဲ့ သော ဥစ္စာ ထဲ က သင် တို့ အ ဘို့ လက် ဆောင် ကို ကြည့် လော့ ဟု မှာ လိုက် ၏။ ၂၇ ဗေ သ လ မြို့၊ တောင် ရာ မုတ် မြို့၊ ယတ္တိ ယ မြို့၊ ၂၈ အာ ရော် မြို့၊ ရှိ ဖ မုတ် မြို့၊ ဧ ရှ တ မော မြို့၊ ၂၉ ရာ ခ လ မြို့၊ ယေ ရ မေ လ လူ နေ ရာ မြို့ များ၊ ကေ နိ လူ နေ ရာ မြို့ များ၊ ၃၀ ဟော မာ မြို့၊ ခေါ ရာ ရှန် မြို့၊ အာ သက် မြို့၊ ၃၁ ဟေ ဗြုန် မြို့ မှ စ ၍ ဒါ ဝိဒ် နှင့် သူ ၏ လူ တို့ သည် တည်း ခို တတ် သော မြို့ ရွာ အ ရပ် ရပ် သို့ ပေး လိုက် သ တည်း။
![](https://myanmarbibleforall.bible/wp-content/uploads/2023/01/landscape.png)
Please view in landscape orientation