ဓမ္မ ရာ ဇ ဝင် ပ ဌ မ စောင်
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၂၀
၁ ဒါ ဝိဒ် သည် ရာ မ မြို့၊ နာ ယုတ် ရွာ မှ ပြေး ၍ ယော န သန် ထံ သို့ ရောက် ပြီး လျှင်၊ ကျွန်ုပ် သည် အ ဘယ် သို့ ပြု ဘိ သ နည်း။ အ ဘယ် အ ပြစ် ရှိ သ နည်း။ ခ မည်း တော် သည် ကျွန်ုပ် အ သက် ကို ရှာ ရ မည် အ ကြောင်း၊ ကျွန်ုပ် သည် အ ဘယ် ဒု စ ရိုက် ကို ပြု ဘိ သ နည်း ဟု မေး သော်၊ ၂ ယော န သန် က၊ ဤ အ မှု ဝေး ပါ စေ သော။ သင် သည် မ သေ ရ။ ကျွန်ုပ် အ ဘ သည် ကျွန်ုပ် အား မ ပြော ဘဲ အ မှု အ ကြီး အ ငယ် တ စုံ တ ခု ကို မျှ မ ပြု တတ်။ ဤ အ မှု မှန် လျှင် ကျွန်ုပ် မ သိ စေ ခြင်း ငှါ အ ဘယ် ကြောင့် ဝှက် ထား မည် နည်း။ ဤ အ မှု မ မှန် ဘူး ဟု ပြန် ပြော ၏။
၃ ဒါ ဝိဒ် က လည်း၊ ကျွန်ုပ် သည် သင် ၏ မိတ် ဆွေ ဖြစ် ကြောင်း ကို သင် ၏ အ ဘ သည် အ မှန် သိ သ ဖြင့်၊ ယော န သန် စိတ် မ သာ ရှိ မည် စိုး ရိမ် ၍ သူ သည် ဤ အ မှု ကို မ သိ စေ နှင့် ဟု ပြော ဆို ပါ ပြီ။ အ ကယ် စင် စစ် ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ သက် ရှင် တော် မူ သည် အ တိုင်း၊ သင် အ သက် လည်း ရှင် သည် အ တိုင်း၊ ကျွန်ုပ် နှင့် သေ ဘေး စပ် ကြား မှာ အ သွား တ လှမ်း သာ ရှိ ပါ သည် ဟု အ ကျိန် နှင့် ဆို ၏။
၄ ယော န သန် က လည်း၊ သင့် စိတ် နှ လုံး အ လို ရှိ သည် အ တိုင်း ကျွန်ုပ် ပြု ပါ မည် ဟု ဒါ ဝိဒ် အား ဆို လျှင်၊ ၅ ဒါ ဝိဒ် က၊ နက် ဖြန် နေ့ သည် လ ဆန်း နေ့ ဖြစ် ၍၊ ကျွန်ုပ် သည် ရှင် ဘု ရင် နှင့် အ တူ စား ပွဲ တော် နား မှာ မ ထိုင် ဘဲ မ နေ သင့်။ သို့ သော် လည်း ကျွန်ုပ် သွား ၍ သုံး ရက် နေ့ ည ဦး တိုင် အောင် တော ၌ ပုန်း ရှောင် လျက် နေ ပါ ရ စေ။ ၆ သင် ၏ အ ဘ သည် ကျွန်ုပ် မ ရှိ သည် ကို မှတ် မိ လျှင်၊ ဒါ ဝိဒ် ၏ အ ဆွေ အ မျိုး အ ပေါင်း တို့ သည် နှစ် စဉ် ပွဲ ခံ ချိန် ရှိ သော ကြောင့်၊ မိ မိ နေ ရာ ဗက် လင် မြို့ သို့ သွား ရ မည် အ ကြောင်း၊ ကျပ် ကျပ် အ ခွင့် ပန် ပါ ၏ ဟု လျှောက် ပါ။ ၇ အ ဘ က ကောင်း ပြီ ဟု ဆို လျှင်၊ ကိုယ် တော် ကျွန် သည် ချမ်း သာ ရ ပြီ။ သို့ မ ဟုတ် အ လွန် စိတ် ဆိုး လျှင်၊ ဘေး ပြု မည် အ ကြံ ရှိ သည် ကို သ ဘော ကျ ပါ။ ၈ ကိုယ် တော် ကျွန် ၌ ကျေး ဇူး ပြု ပါ။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ ပ ဋိ ညာဉ် ကို ကိုယ် တော် ကျွန် နှင့် ဖွဲ့ ပါ ပြီ။ သို့ သော် လည်း ကျွန်ုပ် ၌ အ ပြစ် ရှိ လျှင် ကိုယ် တော် တိုင် သတ် ပါ။ အ ဘယ် ကြောင့် အ ဘ ထံ သို့ ဆောင် သွား ရ ပါ မည် နည်း ဟု ယော န သန် အား ဆို ၏။
၉ ယော န သန် က ထို သို့ သော အ မှု ဝေး ပါ စေ သော။ ကျွန်ုပ် အ ဘ သည် သင် ၌ ဘေး ပြု မည် ဟု အ ကြံ ရှိ သည် ကို ကျွန်ုပ် သည် အ မှန် သိ လျှင် သင့် အား မ ပြော ဘဲ နေ လိမ့် မည် လော ဟု ဆို ၏။ ၁၀ ဒါ ဝိဒ် က လည်း၊ ခ မည်း တော် သည် ကြမ်း တမ်း စွာ ပြန် ပြော လျှင်၊ ကျွန်ုပ် အား အ ဘယ် သူ ကြား ပြော လိမ့် မည် နည်း ဟု ယော န သန် အား မေး သော်၊ ၁၁ ယော န သန် က၊ ငါ တို့ သည် တော သို့ သွား ကြ ကုန် အံ့ ဟု ဒါ ဝိဒ် အား ဆို လျက်၊ နှစ် ယောက် တို့ သည် တော သို့ ထွက် သွား ကြ ၏။
၁၂ ယော န သန် က လည်း၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၏ ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ သက် ရှင် တော် မူ သည် အ တိုင်း၊ နက် ဖြန် နေ့၊ သန် ဘက် နေ့ ၌ ကျွန်ုပ် အ ဘ ကို စုံ စမ်း သော အ ခါ သူ သည် ဒါ ဝိဒ် ၌ ကောင်း သော အ ကြံ ရှိ ၍ သင့် ကို ကျွန်ုပ် မ ကြား လိုက် ဘဲ နေ သော် ၎င်း၊ ၁၃ သို့ မ ဟုတ် ကျွန်ုပ် အ ဘ သည် ဘေး ပြု ခြင်း ငှါ အ လို ရှိ ၍ သင် သည် ငြိမ် ဝပ် စွာ သွား ရ မည် အ ကြောင်း၊ ကျွန်ုပ် သ တိ မ ပေး မ လွှတ် လိုက် ဘဲ နေ သော် ၎င်း၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ထို မျှ မ က ယော န သန် ကို ပြု တော် မူ စေ သ တည်း။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ကျွန်ုပ် အ ဘ နှင့် အ တူ ရှိ ခဲ့ ပြီး သ ကဲ့ သို့ သင် နှင့် အ တူ ရှိ ပါ စေ သော။ ၁၄ သင် သည် ကျွန်ုပ် အ သက် ရှင် စဉ် အ ခါ ၌ သာ အ သက် ချမ်း သာ စေ ခြင်း ငှါ ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ လို တော် အ တိုင်း ကျေး ဇူး ပြု ရ မည် မ က၊ ၁၅ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ဒါ ဝိဒ် ၏ ရန် သူ အ ပေါင်း တို့ ကို မြေ ကြီး ပေါ် က ပယ် ရှင်း တော် မူ သော နောက် မှာ လည်း၊ ကျွန်ုပ် အ မျိုး အ နွှယ် ၌ အ စဉ် အ မြဲ ကျေး ဇူး ပြု ရ မည် ဟု ဒါ ဝိဒ် အား ဆို သ ဖြင့် ၎င်း၊ ၁၆ သစ္စာ ပျက် လျှင် ဒါ ဝိဒ် ၏ ရန် သူ တို့ အား ဖြင့် ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ ပြစ် ပေး တော် မူ စေ သ တည်း ဟု ဒါ ဝိဒ် ၏ အ မျိုး အ နွှယ် နှင့် ပ ဋိ ညာဉ် ဖွဲ့ သ ဖြင့် ၎င်း၊ ၁၇ ကိုယ် ဝိ ညာဉ် ကို ချစ် သ ကဲ့ သို့ ဒါ ဝိဒ် ကို ချစ် သော ကြောင့်၊ ချစ် သော စိတ် အား ကြီး ၍ ဒါ ဝိဒ် အား အ ထပ် ထပ် ကျိန် ဆို ၏။
၁၈ တ ဖန် ယော န သန် က နက် ဖြန် နေ့ သည် လ ဆန်း နေ့ ဖြစ် ၍၊ သင် ထိုင် ရာ အ ရပ် လပ် လျှင် သင် မ ရှိ ကြောင်း ထင် ရှား လိမ့် မည်။ ၁၉ သင် သည် သုံး ရက် နေ ပြီး မှ အ လျင် အ မြန် ဆင်း လာ သ ဖြင့်၊ အ ရင် အ မှု ရှိ စဉ် ပုန်း ရှောင် ၍ နေ ရာ အ ရပ် သို့ ရောက် လျှင်၊ ဧ ဇေ လ ကျောက် နား မှာ နေ ရ မည်။ ၂၀ ကျွန်ုပ် သည် လည်း၊ စက် ကို ပစ် ဟန် ပြု ၍၊ ထို ကျောက် နား သို့ မြှား သုံး စင်း ပစ် မည်။ ၂၁ မြှား တို့ ကို သွား ၍ ရှာ ချေ ဟု လူ က လေး ကို စေ ခိုင်း သော အ ခါ၊ မြှား တို့ သည် နင့် အ နား မှာ ရှိ ၏။ ကောက် တော့ ဟု သေ ချာ စွာ ပြော လျှင် လာ ခဲ့ ပါ။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ သက် ရှင် တော် မူ သည် အ တိုင်း ဘေး မ ရှိ၊ ချမ်း သာ ရ ပြီ။ ၂၂ သို့ မ ဟုတ်၊ မြှား တို့ သည် နင့် ကို လွန် ပြီ ဟု လု လင် အား ဆို လျှင် သွား လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် သင့် ကို လွှတ် လိုက် တော် မူ ၏။ ၂၃ ယ ခု ငါ တို့ နှစ် ယောက် ပြော သော အ မှု ၌ ကား၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် သင် နှင့် ကျွန်ုပ် စပ် ကြား မှာ အ စဉ် ရှိ တော် မူ စေ သ တည်း ဟု ဒါ ဝိဒ် အား ပြော ဆို လေ ၏။
၂၄ ဒါ ဝိဒ် သည် တော ၌ ပုန်း ရှောင် ၍ နေ ၏။ လ ဆန်း နေ့ ရောက် မှ ရှင် ဘု ရင် သည် စား တော် ခေါ် ခြင်း ငှါ ထိုင် ၏။ ၂၅ ထုံး စံ အ တိုင်း ထ ရံ နား မှာ ရှင် ဘု ရင် ထိုင် လျှင်၊ ယော န သန် ထ ၍ အာ ဗ နာ သည် ရှော လု အ နား မှာ ထိုင် ၏။ ဒါ ဝိဒ် ၏ နေ ရာ ထိုင် ရာ သည် လပ် ၏။ ၂၆ သို့ ရာ တွင် ရှော လု က အ ကြောင်း တ စုံ တ ခု ရှိ လိမ့် မည်။ သူ သည် မ စင် ကြယ်။ အ ကယ် ၍ သူ သည် မ စင် ကြယ် ဟု ထင် မှတ် ၍ ထို နေ့ ၌ တိတ် ဆိတ် စွာ နေ ၏။
၂၇ နက် ဖြန် နေ့ လ ဆန်း နှစ် ရက် နေ့ ၌ ဒါ ဝိဒ် ၏ နေ ရာ ထိုင် ရာ သည် လပ် သော ကြောင့် ရှော လု က၊ ယေ ရှဲ သား သည် စား ပွဲ တော် သို့ မ နေ့ က မ လာ၊ ယ နေ့ လည်း မ လာ ဘဲ အ ဘယ် ကြောင့် နေ သ နည်း ဟု သား တော် ယော န သန် အား မေး လျှင်၊ ၂၈ ယော န သန် က၊ ဒါ ဝိဒ် သည် ဗက် လင် မြို့ သို့ သွား ရ မည် အ ကြောင်း ကျပ် ကျပ် အ ခွင့် ပန် လျက်၊ ၂၉ အ ကျွန်ုပ် သွား ရ သော အ ခွင့် ကို ပေး ပါ လော့။ အ ကျွန်ုပ် အ ဆွေ အ မျိုး တို့ သည် ထို မြို့ ၌ ယဇ် ပွဲ ကို ဆောင် ကြ ပါ ၏။ အ ကျွန်ုပ် အစ် ကို လည်း မှာ လိုက် ပါ ပြီ။ စိတ် တော် နှင့် တွေ့ သည် မှန် လျှင် အ ကျွန်ုပ် သွား ၍ အစ် ကို တို့ ကို မြင် ရ မည် အ ကြောင်း အ ခွင့် ပေး ပါ လော့ ဟု တောင်း ပန် ပါ ၏။ ထို ကြောင့် စား ပွဲ တော် သို့ မ လာ ပါ ဟု ရှော လု အား လျှောက် လေ ၏။
၃၀ ထို အ ခါ ရှော လု သည် ယော န သန် ကို အ မျက် ထွက် ၍၊ မျောက် မ ထား သော မိန်း မ ၏ သား၊ သင် သည် ကိုယ် တိုင် အ ရှက် ကွဲ သည် တိုင် အောင် ၎င်း၊ သင့် အ မိ အ ဝတ် ကျွတ် ၍ အ ရှက် ကွဲ သည် တိုင် အောင် ၎င်း၊ ယေ ရှဲ ၏ သား ဘက် ၌ နေ သည် ကို ငါ မ သိ သ လော။ ၃၁ ယေ ရှဲ ၏ သား သည် မြေ ကြီး ပေါ် မှာ အ သက် ရှင် သည် ကာ လ ပတ် လုံး သင် နှင့် သင် ၏ နိုင် ငံ မ တည် ရ။ ယ ခု စေ လွှတ် ၍ သူ့ ကို ခေါ် ခဲ့။ သူ သည် အ သေ ခံ ရ မည် ဟု ဆို လျှင်၊
၃၂ ယော န သန် က၊ ဒါ ဝိဒ် သည် အ ဘယ် ကြောင့် အ သေ ခံ ရ မည် နည်း။ အ ဘယ် သို့ ပြု ဘိ သ နည်း ဟု အ ဘ ရှော လု အား မေး လေ သော်၊ ၃၃ ရှော လု သည် ယော န သန် ကို မှန် စေ ခြင်း ငှါ လှံ တို ကို လက် လွှတ် ၍ ထိုး လေ ၏။ သို့ ဖြစ် ၍ အ ဘ သည် ဒါ ဝိဒ် ကို သတ် မည် အ ကြံ ရှိ သည် ကို ယော န သန် သည် သိ သ ဖြင့်၊ ၃၄ အ မျက် ထွက် ၍၊ ထို လ ဆန်း နှစ် ရက် နေ့ ၌ အ စာ မ စား ဘဲ ထ သွား ၏။ မိ မိ အ ဘ သည် ဒါ ဝိဒ် ကို အ ရှက် ခွဲ သော ကြောင့် ဒါ ဝိဒ် အ တွက် ညှိုး ငယ် သော စိတ် ရှိ ၏။
၃၅ နံ နက် ရောက် မှ ဒါ ဝိဒ် နှင့် ချိန်း ချက် သော အ ချိန် ၌၊ ယော န သန် သည် လူ က လေး ကို ခေါ် ၍ တော သို့ သွား ၏။ ၃၆ လူ က လေး အား လည်း ပြေး တော့။ ငါ ပစ် သော မြှား တို့ ကို ရှာ တော့ ဟု ဆို ၍ လူ က လေး သည် ပြေး သော အ ခါ သူ့ ကို လွန် အောင် မြှား တ စင်း ကို ပစ် လေ ၏။ ၃၇ ယော န သန် ပစ် သော မြှား ကျ ရာ အ ရပ် သို့ လူ က လေး ရောက် သော အ ခါ၊ ယော န သန် က၊ မြှား တ စင်း သည် နင့် ကို လွန် ပြီ မ ဟုတ် လော။ ၃၈ ကြိုး စား ၍ အ လျင် အ မြန် ပြေး တော့။ မ နေ နှင့် ဟု လူ က လေး နောက် မှာ ဟစ် လေ ၏။ လူ က လေး သည် လည်း မြှား တို့ ကို ကောက် ၍ မိ မိ သ ခင့် ထံ သို့ ပြန် လာ ၏။ ၃၉ သို့ ရာ တွင် လူ က လေး သည် ထို အ မှု ကို နား မ လည်။ ယော န သန် နှင့် ဒါ ဝိဒ် သာ နား လည် ကြ ၏။ ၄၀ ယော န သန် သည် မိ မိ လက် နက် တို့ ကို လူ က လေး ၌ အပ် ၍ မြို့ ထဲ သို့ ယူ သွား တော့ ဟု ဆို ၏။
၄၁ လူ က လေး သွား သော နောက်၊ ဒါ ဝိဒ် သည် တောင် မျက် နှာ အ ရပ် က ထ ၍ မြေ ပေါ် မှာ ပြပ် ဝပ် လျက် သုံး ကြိမ် တိုင် အောင် ဦး ညွှတ် ပြီး လျှင်၊ သူ တို့ သည် တ ယောက် ကို တ ယောက် နမ်း လျက် မျက် ရည် ကျ လျက်၊ ဒါ ဝိဒ် သည် သာ ၍ ပြု သည် တိုင် အောင် ပြု ကြ ၏။ ၄၂ ယော န သန် က လည်း၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် သင် နှင့် ကျွန်ုပ် စပ် ကြား၊ သင့် အ မျိုး အ နွှယ် နှင့် ကျွန်ုပ် အ မျိုး အ နွှယ် စပ် ကြား မှာ အ စဉ် အ မြဲ ရှိ တော် မူ စေ သ တည်း ဟူ ၍ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ နာ မ တော် ကို တိုင် တည် သ ဖြင့်၊ ငါ တို့ နှစ် ယောက် သည် ကျိန် ဆို ကြ သည် ကို ထောက် ၍၊ ငြိမ် ဝပ် စွာ သွား တော့ ဟု ဒါ ဝိဒ် အား ဆို လျင်၊ ဒါ ဝိဒ် သည် ထ သွား ၍ ယော န သန် လည်း မြို့ ထဲ သို့ ဝင် လေ ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၂၀
၁ ဒါ ဝိဒ် သည် ရာ မ မြို့၊ နာ ယုတ် ရွာ မှ ပြေး ၍ ယော န သန် ထံ သို့ ရောက် ပြီး လျှင်၊ ကျွန်ုပ် သည် အ ဘယ် သို့ ပြု ဘိ သ နည်း။ အ ဘယ် အ ပြစ် ရှိ သ နည်း။ ခ မည်း တော် သည် ကျွန်ုပ် အ သက် ကို ရှာ ရ မည် အ ကြောင်း၊ ကျွန်ုပ် သည် အ ဘယ် ဒု စ ရိုက် ကို ပြု ဘိ သ နည်း ဟု မေး သော်၊ ၂ ယော န သန် က၊ ဤ အ မှု ဝေး ပါ စေ သော။ သင် သည် မ သေ ရ။ ကျွန်ုပ် အ ဘ သည် ကျွန်ုပ် အား မ ပြော ဘဲ အ မှု အ ကြီး အ ငယ် တ စုံ တ ခု ကို မျှ မ ပြု တတ်။ ဤ အ မှု မှန် လျှင် ကျွန်ုပ် မ သိ စေ ခြင်း ငှါ အ ဘယ် ကြောင့် ဝှက် ထား မည် နည်း။ ဤ အ မှု မ မှန် ဘူး ဟု ပြန် ပြော ၏။
၃ ဒါ ဝိဒ် က လည်း၊ ကျွန်ုပ် သည် သင် ၏ မိတ် ဆွေ ဖြစ် ကြောင်း ကို သင် ၏ အ ဘ သည် အ မှန် သိ သ ဖြင့်၊ ယော န သန် စိတ် မ သာ ရှိ မည် စိုး ရိမ် ၍ သူ သည် ဤ အ မှု ကို မ သိ စေ နှင့် ဟု ပြော ဆို ပါ ပြီ။ အ ကယ် စင် စစ် ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ သက် ရှင် တော် မူ သည် အ တိုင်း၊ သင် အ သက် လည်း ရှင် သည် အ တိုင်း၊ ကျွန်ုပ် နှင့် သေ ဘေး စပ် ကြား မှာ အ သွား တ လှမ်း သာ ရှိ ပါ သည် ဟု အ ကျိန် နှင့် ဆို ၏။
၄ ယော န သန် က လည်း၊ သင့် စိတ် နှ လုံး အ လို ရှိ သည် အ တိုင်း ကျွန်ုပ် ပြု ပါ မည် ဟု ဒါ ဝိဒ် အား ဆို လျှင်၊ ၅ ဒါ ဝိဒ် က၊ နက် ဖြန် နေ့ သည် လ ဆန်း နေ့ ဖြစ် ၍၊ ကျွန်ုပ် သည် ရှင် ဘု ရင် နှင့် အ တူ စား ပွဲ တော် နား မှာ မ ထိုင် ဘဲ မ နေ သင့်။ သို့ သော် လည်း ကျွန်ုပ် သွား ၍ သုံး ရက် နေ့ ည ဦး တိုင် အောင် တော ၌ ပုန်း ရှောင် လျက် နေ ပါ ရ စေ။ ၆ သင် ၏ အ ဘ သည် ကျွန်ုပ် မ ရှိ သည် ကို မှတ် မိ လျှင်၊ ဒါ ဝိဒ် ၏ အ ဆွေ အ မျိုး အ ပေါင်း တို့ သည် နှစ် စဉ် ပွဲ ခံ ချိန် ရှိ သော ကြောင့်၊ မိ မိ နေ ရာ ဗက် လင် မြို့ သို့ သွား ရ မည် အ ကြောင်း၊ ကျပ် ကျပ် အ ခွင့် ပန် ပါ ၏ ဟု လျှောက် ပါ။ ၇ အ ဘ က ကောင်း ပြီ ဟု ဆို လျှင်၊ ကိုယ် တော် ကျွန် သည် ချမ်း သာ ရ ပြီ။ သို့ မ ဟုတ် အ လွန် စိတ် ဆိုး လျှင်၊ ဘေး ပြု မည် အ ကြံ ရှိ သည် ကို သ ဘော ကျ ပါ။ ၈ ကိုယ် တော် ကျွန် ၌ ကျေး ဇူး ပြု ပါ။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ ပ ဋိ ညာဉ် ကို ကိုယ် တော် ကျွန် နှင့် ဖွဲ့ ပါ ပြီ။ သို့ သော် လည်း ကျွန်ုပ် ၌ အ ပြစ် ရှိ လျှင် ကိုယ် တော် တိုင် သတ် ပါ။ အ ဘယ် ကြောင့် အ ဘ ထံ သို့ ဆောင် သွား ရ ပါ မည် နည်း ဟု ယော န သန် အား ဆို ၏။
၉ ယော န သန် က ထို သို့ သော အ မှု ဝေး ပါ စေ သော။ ကျွန်ုပ် အ ဘ သည် သင် ၌ ဘေး ပြု မည် ဟု အ ကြံ ရှိ သည် ကို ကျွန်ုပ် သည် အ မှန် သိ လျှင် သင့် အား မ ပြော ဘဲ နေ လိမ့် မည် လော ဟု ဆို ၏။ ၁၀ ဒါ ဝိဒ် က လည်း၊ ခ မည်း တော် သည် ကြမ်း တမ်း စွာ ပြန် ပြော လျှင်၊ ကျွန်ုပ် အား အ ဘယ် သူ ကြား ပြော လိမ့် မည် နည်း ဟု ယော န သန် အား မေး သော်၊ ၁၁ ယော န သန် က၊ ငါ တို့ သည် တော သို့ သွား ကြ ကုန် အံ့ ဟု ဒါ ဝိဒ် အား ဆို လျက်၊ နှစ် ယောက် တို့ သည် တော သို့ ထွက် သွား ကြ ၏။
၁၂ ယော န သန် က လည်း၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၏ ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ သက် ရှင် တော် မူ သည် အ တိုင်း၊ နက် ဖြန် နေ့၊ သန် ဘက် နေ့ ၌ ကျွန်ုပ် အ ဘ ကို စုံ စမ်း သော အ ခါ သူ သည် ဒါ ဝိဒ် ၌ ကောင်း သော အ ကြံ ရှိ ၍ သင့် ကို ကျွန်ုပ် မ ကြား လိုက် ဘဲ နေ သော် ၎င်း၊ ၁၃ သို့ မ ဟုတ် ကျွန်ုပ် အ ဘ သည် ဘေး ပြု ခြင်း ငှါ အ လို ရှိ ၍ သင် သည် ငြိမ် ဝပ် စွာ သွား ရ မည် အ ကြောင်း၊ ကျွန်ုပ် သ တိ မ ပေး မ လွှတ် လိုက် ဘဲ နေ သော် ၎င်း၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ထို မျှ မ က ယော န သန် ကို ပြု တော် မူ စေ သ တည်း။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ကျွန်ုပ် အ ဘ နှင့် အ တူ ရှိ ခဲ့ ပြီး သ ကဲ့ သို့ သင် နှင့် အ တူ ရှိ ပါ စေ သော။ ၁၄ သင် သည် ကျွန်ုပ် အ သက် ရှင် စဉ် အ ခါ ၌ သာ အ သက် ချမ်း သာ စေ ခြင်း ငှါ ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ လို တော် အ တိုင်း ကျေး ဇူး ပြု ရ မည် မ က၊ ၁၅ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ဒါ ဝိဒ် ၏ ရန် သူ အ ပေါင်း တို့ ကို မြေ ကြီး ပေါ် က ပယ် ရှင်း တော် မူ သော နောက် မှာ လည်း၊ ကျွန်ုပ် အ မျိုး အ နွှယ် ၌ အ စဉ် အ မြဲ ကျေး ဇူး ပြု ရ မည် ဟု ဒါ ဝိဒ် အား ဆို သ ဖြင့် ၎င်း၊ ၁၆ သစ္စာ ပျက် လျှင် ဒါ ဝိဒ် ၏ ရန် သူ တို့ အား ဖြင့် ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ ပြစ် ပေး တော် မူ စေ သ တည်း ဟု ဒါ ဝိဒ် ၏ အ မျိုး အ နွှယ် နှင့် ပ ဋိ ညာဉ် ဖွဲ့ သ ဖြင့် ၎င်း၊ ၁၇ ကိုယ် ဝိ ညာဉ် ကို ချစ် သ ကဲ့ သို့ ဒါ ဝိဒ် ကို ချစ် သော ကြောင့်၊ ချစ် သော စိတ် အား ကြီး ၍ ဒါ ဝိဒ် အား အ ထပ် ထပ် ကျိန် ဆို ၏။
၁၈ တ ဖန် ယော န သန် က နက် ဖြန် နေ့ သည် လ ဆန်း နေ့ ဖြစ် ၍၊ သင် ထိုင် ရာ အ ရပ် လပ် လျှင် သင် မ ရှိ ကြောင်း ထင် ရှား လိမ့် မည်။ ၁၉ သင် သည် သုံး ရက် နေ ပြီး မှ အ လျင် အ မြန် ဆင်း လာ သ ဖြင့်၊ အ ရင် အ မှု ရှိ စဉ် ပုန်း ရှောင် ၍ နေ ရာ အ ရပ် သို့ ရောက် လျှင်၊ ဧ ဇေ လ ကျောက် နား မှာ နေ ရ မည်။ ၂၀ ကျွန်ုပ် သည် လည်း၊ စက် ကို ပစ် ဟန် ပြု ၍၊ ထို ကျောက် နား သို့ မြှား သုံး စင်း ပစ် မည်။ ၂၁ မြှား တို့ ကို သွား ၍ ရှာ ချေ ဟု လူ က လေး ကို စေ ခိုင်း သော အ ခါ၊ မြှား တို့ သည် နင့် အ နား မှာ ရှိ ၏။ ကောက် တော့ ဟု သေ ချာ စွာ ပြော လျှင် လာ ခဲ့ ပါ။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ သက် ရှင် တော် မူ သည် အ တိုင်း ဘေး မ ရှိ၊ ချမ်း သာ ရ ပြီ။ ၂၂ သို့ မ ဟုတ်၊ မြှား တို့ သည် နင့် ကို လွန် ပြီ ဟု လု လင် အား ဆို လျှင် သွား လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် သင့် ကို လွှတ် လိုက် တော် မူ ၏။ ၂၃ ယ ခု ငါ တို့ နှစ် ယောက် ပြော သော အ မှု ၌ ကား၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် သင် နှင့် ကျွန်ုပ် စပ် ကြား မှာ အ စဉ် ရှိ တော် မူ စေ သ တည်း ဟု ဒါ ဝိဒ် အား ပြော ဆို လေ ၏။
၂၄ ဒါ ဝိဒ် သည် တော ၌ ပုန်း ရှောင် ၍ နေ ၏။ လ ဆန်း နေ့ ရောက် မှ ရှင် ဘု ရင် သည် စား တော် ခေါ် ခြင်း ငှါ ထိုင် ၏။ ၂၅ ထုံး စံ အ တိုင်း ထ ရံ နား မှာ ရှင် ဘု ရင် ထိုင် လျှင်၊ ယော န သန် ထ ၍ အာ ဗ နာ သည် ရှော လု အ နား မှာ ထိုင် ၏။ ဒါ ဝိဒ် ၏ နေ ရာ ထိုင် ရာ သည် လပ် ၏။ ၂၆ သို့ ရာ တွင် ရှော လု က အ ကြောင်း တ စုံ တ ခု ရှိ လိမ့် မည်။ သူ သည် မ စင် ကြယ်။ အ ကယ် ၍ သူ သည် မ စင် ကြယ် ဟု ထင် မှတ် ၍ ထို နေ့ ၌ တိတ် ဆိတ် စွာ နေ ၏။
၂၇ နက် ဖြန် နေ့ လ ဆန်း နှစ် ရက် နေ့ ၌ ဒါ ဝိဒ် ၏ နေ ရာ ထိုင် ရာ သည် လပ် သော ကြောင့် ရှော လု က၊ ယေ ရှဲ သား သည် စား ပွဲ တော် သို့ မ နေ့ က မ လာ၊ ယ နေ့ လည်း မ လာ ဘဲ အ ဘယ် ကြောင့် နေ သ နည်း ဟု သား တော် ယော န သန် အား မေး လျှင်၊ ၂၈ ယော န သန် က၊ ဒါ ဝိဒ် သည် ဗက် လင် မြို့ သို့ သွား ရ မည် အ ကြောင်း ကျပ် ကျပ် အ ခွင့် ပန် လျက်၊ ၂၉ အ ကျွန်ုပ် သွား ရ သော အ ခွင့် ကို ပေး ပါ လော့။ အ ကျွန်ုပ် အ ဆွေ အ မျိုး တို့ သည် ထို မြို့ ၌ ယဇ် ပွဲ ကို ဆောင် ကြ ပါ ၏။ အ ကျွန်ုပ် အစ် ကို လည်း မှာ လိုက် ပါ ပြီ။ စိတ် တော် နှင့် တွေ့ သည် မှန် လျှင် အ ကျွန်ုပ် သွား ၍ အစ် ကို တို့ ကို မြင် ရ မည် အ ကြောင်း အ ခွင့် ပေး ပါ လော့ ဟု တောင်း ပန် ပါ ၏။ ထို ကြောင့် စား ပွဲ တော် သို့ မ လာ ပါ ဟု ရှော လု အား လျှောက် လေ ၏။
၃၀ ထို အ ခါ ရှော လု သည် ယော န သန် ကို အ မျက် ထွက် ၍၊ မျောက် မ ထား သော မိန်း မ ၏ သား၊ သင် သည် ကိုယ် တိုင် အ ရှက် ကွဲ သည် တိုင် အောင် ၎င်း၊ သင့် အ မိ အ ဝတ် ကျွတ် ၍ အ ရှက် ကွဲ သည် တိုင် အောင် ၎င်း၊ ယေ ရှဲ ၏ သား ဘက် ၌ နေ သည် ကို ငါ မ သိ သ လော။ ၃၁ ယေ ရှဲ ၏ သား သည် မြေ ကြီး ပေါ် မှာ အ သက် ရှင် သည် ကာ လ ပတ် လုံး သင် နှင့် သင် ၏ နိုင် ငံ မ တည် ရ။ ယ ခု စေ လွှတ် ၍ သူ့ ကို ခေါ် ခဲ့။ သူ သည် အ သေ ခံ ရ မည် ဟု ဆို လျှင်၊
၃၂ ယော န သန် က၊ ဒါ ဝိဒ် သည် အ ဘယ် ကြောင့် အ သေ ခံ ရ မည် နည်း။ အ ဘယ် သို့ ပြု ဘိ သ နည်း ဟု အ ဘ ရှော လု အား မေး လေ သော်၊ ၃၃ ရှော လု သည် ယော န သန် ကို မှန် စေ ခြင်း ငှါ လှံ တို ကို လက် လွှတ် ၍ ထိုး လေ ၏။ သို့ ဖြစ် ၍ အ ဘ သည် ဒါ ဝိဒ် ကို သတ် မည် အ ကြံ ရှိ သည် ကို ယော န သန် သည် သိ သ ဖြင့်၊ ၃၄ အ မျက် ထွက် ၍၊ ထို လ ဆန်း နှစ် ရက် နေ့ ၌ အ စာ မ စား ဘဲ ထ သွား ၏။ မိ မိ အ ဘ သည် ဒါ ဝိဒ် ကို အ ရှက် ခွဲ သော ကြောင့် ဒါ ဝိဒ် အ တွက် ညှိုး ငယ် သော စိတ် ရှိ ၏။
၃၅ နံ နက် ရောက် မှ ဒါ ဝိဒ် နှင့် ချိန်း ချက် သော အ ချိန် ၌၊ ယော န သန် သည် လူ က လေး ကို ခေါ် ၍ တော သို့ သွား ၏။ ၃၆ လူ က လေး အား လည်း ပြေး တော့။ ငါ ပစ် သော မြှား တို့ ကို ရှာ တော့ ဟု ဆို ၍ လူ က လေး သည် ပြေး သော အ ခါ သူ့ ကို လွန် အောင် မြှား တ စင်း ကို ပစ် လေ ၏။ ၃၇ ယော န သန် ပစ် သော မြှား ကျ ရာ အ ရပ် သို့ လူ က လေး ရောက် သော အ ခါ၊ ယော န သန် က၊ မြှား တ စင်း သည် နင့် ကို လွန် ပြီ မ ဟုတ် လော။ ၃၈ ကြိုး စား ၍ အ လျင် အ မြန် ပြေး တော့။ မ နေ နှင့် ဟု လူ က လေး နောက် မှာ ဟစ် လေ ၏။ လူ က လေး သည် လည်း မြှား တို့ ကို ကောက် ၍ မိ မိ သ ခင့် ထံ သို့ ပြန် လာ ၏။ ၃၉ သို့ ရာ တွင် လူ က လေး သည် ထို အ မှု ကို နား မ လည်။ ယော န သန် နှင့် ဒါ ဝိဒ် သာ နား လည် ကြ ၏။ ၄၀ ယော န သန် သည် မိ မိ လက် နက် တို့ ကို လူ က လေး ၌ အပ် ၍ မြို့ ထဲ သို့ ယူ သွား တော့ ဟု ဆို ၏။
၄၁ လူ က လေး သွား သော နောက်၊ ဒါ ဝိဒ် သည် တောင် မျက် နှာ အ ရပ် က ထ ၍ မြေ ပေါ် မှာ ပြပ် ဝပ် လျက် သုံး ကြိမ် တိုင် အောင် ဦး ညွှတ် ပြီး လျှင်၊ သူ တို့ သည် တ ယောက် ကို တ ယောက် နမ်း လျက် မျက် ရည် ကျ လျက်၊ ဒါ ဝိဒ် သည် သာ ၍ ပြု သည် တိုင် အောင် ပြု ကြ ၏။ ၄၂ ယော န သန် က လည်း၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် သင် နှင့် ကျွန်ုပ် စပ် ကြား၊ သင့် အ မျိုး အ နွှယ် နှင့် ကျွန်ုပ် အ မျိုး အ နွှယ် စပ် ကြား မှာ အ စဉ် အ မြဲ ရှိ တော် မူ စေ သ တည်း ဟူ ၍ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ နာ မ တော် ကို တိုင် တည် သ ဖြင့်၊ ငါ တို့ နှစ် ယောက် သည် ကျိန် ဆို ကြ သည် ကို ထောက် ၍၊ ငြိမ် ဝပ် စွာ သွား တော့ ဟု ဒါ ဝိဒ် အား ဆို လျင်၊ ဒါ ဝိဒ် သည် ထ သွား ၍ ယော န သန် လည်း မြို့ ထဲ သို့ ဝင် လေ ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၂၀
၁ ဒါ ဝိဒ် သည် ရာ မ မြို့၊ နာ ယုတ် ရွာ မှ ပြေး ၍ ယော န သန် ထံ သို့ ရောက် ပြီး လျှင်၊ ကျွန်ုပ် သည် အ ဘယ် သို့ ပြု ဘိ သ နည်း။ အ ဘယ် အ ပြစ် ရှိ သ နည်း။ ခ မည်း တော် သည် ကျွန်ုပ် အ သက် ကို ရှာ ရ မည် အ ကြောင်း၊ ကျွန်ုပ် သည် အ ဘယ် ဒု စ ရိုက် ကို ပြု ဘိ သ နည်း ဟု မေး သော်၊ ၂ ယော န သန် က၊ ဤ အ မှု ဝေး ပါ စေ သော။ သင် သည် မ သေ ရ။ ကျွန်ုပ် အ ဘ သည် ကျွန်ုပ် အား မ ပြော ဘဲ အ မှု အ ကြီး အ ငယ် တ စုံ တ ခု ကို မျှ မ ပြု တတ်။ ဤ အ မှု မှန် လျှင် ကျွန်ုပ် မ သိ စေ ခြင်း ငှါ အ ဘယ် ကြောင့် ဝှက် ထား မည် နည်း။ ဤ အ မှု မ မှန် ဘူး ဟု ပြန် ပြော ၏။
၃ ဒါ ဝိဒ် က လည်း၊ ကျွန်ုပ် သည် သင် ၏ မိတ် ဆွေ ဖြစ် ကြောင်း ကို သင် ၏ အ ဘ သည် အ မှန် သိ သ ဖြင့်၊ ယော န သန် စိတ် မ သာ ရှိ မည် စိုး ရိမ် ၍ သူ သည် ဤ အ မှု ကို မ သိ စေ နှင့် ဟု ပြော ဆို ပါ ပြီ။ အ ကယ် စင် စစ် ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ သက် ရှင် တော် မူ သည် အ တိုင်း၊ သင် အ သက် လည်း ရှင် သည် အ တိုင်း၊ ကျွန်ုပ် နှင့် သေ ဘေး စပ် ကြား မှာ အ သွား တ လှမ်း သာ ရှိ ပါ သည် ဟု အ ကျိန် နှင့် ဆို ၏။
၄ ယော န သန် က လည်း၊ သင့် စိတ် နှ လုံး အ လို ရှိ သည် အ တိုင်း ကျွန်ုပ် ပြု ပါ မည် ဟု ဒါ ဝိဒ် အား ဆို လျှင်၊ ၅ ဒါ ဝိဒ် က၊ နက် ဖြန် နေ့ သည် လ ဆန်း နေ့ ဖြစ် ၍၊ ကျွန်ုပ် သည် ရှင် ဘု ရင် နှင့် အ တူ စား ပွဲ တော် နား မှာ မ ထိုင် ဘဲ မ နေ သင့်။ သို့ သော် လည်း ကျွန်ုပ် သွား ၍ သုံး ရက် နေ့ ည ဦး တိုင် အောင် တော ၌ ပုန်း ရှောင် လျက် နေ ပါ ရ စေ။ ၆ သင် ၏ အ ဘ သည် ကျွန်ုပ် မ ရှိ သည် ကို မှတ် မိ လျှင်၊ ဒါ ဝိဒ် ၏ အ ဆွေ အ မျိုး အ ပေါင်း တို့ သည် နှစ် စဉ် ပွဲ ခံ ချိန် ရှိ သော ကြောင့်၊ မိ မိ နေ ရာ ဗက် လင် မြို့ သို့ သွား ရ မည် အ ကြောင်း၊ ကျပ် ကျပ် အ ခွင့် ပန် ပါ ၏ ဟု လျှောက် ပါ။ ၇ အ ဘ က ကောင်း ပြီ ဟု ဆို လျှင်၊ ကိုယ် တော် ကျွန် သည် ချမ်း သာ ရ ပြီ။ သို့ မ ဟုတ် အ လွန် စိတ် ဆိုး လျှင်၊ ဘေး ပြု မည် အ ကြံ ရှိ သည် ကို သ ဘော ကျ ပါ။ ၈ ကိုယ် တော် ကျွန် ၌ ကျေး ဇူး ပြု ပါ။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ ပ ဋိ ညာဉ် ကို ကိုယ် တော် ကျွန် နှင့် ဖွဲ့ ပါ ပြီ။ သို့ သော် လည်း ကျွန်ုပ် ၌ အ ပြစ် ရှိ လျှင် ကိုယ် တော် တိုင် သတ် ပါ။ အ ဘယ် ကြောင့် အ ဘ ထံ သို့ ဆောင် သွား ရ ပါ မည် နည်း ဟု ယော န သန် အား ဆို ၏။
၉ ယော န သန် က ထို သို့ သော အ မှု ဝေး ပါ စေ သော။ ကျွန်ုပ် အ ဘ သည် သင် ၌ ဘေး ပြု မည် ဟု အ ကြံ ရှိ သည် ကို ကျွန်ုပ် သည် အ မှန် သိ လျှင် သင့် အား မ ပြော ဘဲ နေ လိမ့် မည် လော ဟု ဆို ၏။ ၁၀ ဒါ ဝိဒ် က လည်း၊ ခ မည်း တော် သည် ကြမ်း တမ်း စွာ ပြန် ပြော လျှင်၊ ကျွန်ုပ် အား အ ဘယ် သူ ကြား ပြော လိမ့် မည် နည်း ဟု ယော န သန် အား မေး သော်၊ ၁၁ ယော န သန် က၊ ငါ တို့ သည် တော သို့ သွား ကြ ကုန် အံ့ ဟု ဒါ ဝိဒ် အား ဆို လျက်၊ နှစ် ယောက် တို့ သည် တော သို့ ထွက် သွား ကြ ၏။
၁၂ ယော န သန် က လည်း၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၏ ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ သက် ရှင် တော် မူ သည် အ တိုင်း၊ နက် ဖြန် နေ့၊ သန် ဘက် နေ့ ၌ ကျွန်ုပ် အ ဘ ကို စုံ စမ်း သော အ ခါ သူ သည် ဒါ ဝိဒ် ၌ ကောင်း သော အ ကြံ ရှိ ၍ သင့် ကို ကျွန်ုပ် မ ကြား လိုက် ဘဲ နေ သော် ၎င်း၊ ၁၃ သို့ မ ဟုတ် ကျွန်ုပ် အ ဘ သည် ဘေး ပြု ခြင်း ငှါ အ လို ရှိ ၍ သင် သည် ငြိမ် ဝပ် စွာ သွား ရ မည် အ ကြောင်း၊ ကျွန်ုပ် သ တိ မ ပေး မ လွှတ် လိုက် ဘဲ နေ သော် ၎င်း၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ထို မျှ မ က ယော န သန် ကို ပြု တော် မူ စေ သ တည်း။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ကျွန်ုပ် အ ဘ နှင့် အ တူ ရှိ ခဲ့ ပြီး သ ကဲ့ သို့ သင် နှင့် အ တူ ရှိ ပါ စေ သော။ ၁၄ သင် သည် ကျွန်ုပ် အ သက် ရှင် စဉ် အ ခါ ၌ သာ အ သက် ချမ်း သာ စေ ခြင်း ငှါ ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ လို တော် အ တိုင်း ကျေး ဇူး ပြု ရ မည် မ က၊ ၁၅ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ဒါ ဝိဒ် ၏ ရန် သူ အ ပေါင်း တို့ ကို မြေ ကြီး ပေါ် က ပယ် ရှင်း တော် မူ သော နောက် မှာ လည်း၊ ကျွန်ုပ် အ မျိုး အ နွှယ် ၌ အ စဉ် အ မြဲ ကျေး ဇူး ပြု ရ မည် ဟု ဒါ ဝိဒ် အား ဆို သ ဖြင့် ၎င်း၊ ၁၆ သစ္စာ ပျက် လျှင် ဒါ ဝိဒ် ၏ ရန် သူ တို့ အား ဖြင့် ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ ပြစ် ပေး တော် မူ စေ သ တည်း ဟု ဒါ ဝိဒ် ၏ အ မျိုး အ နွှယ် နှင့် ပ ဋိ ညာဉ် ဖွဲ့ သ ဖြင့် ၎င်း၊ ၁၇ ကိုယ် ဝိ ညာဉ် ကို ချစ် သ ကဲ့ သို့ ဒါ ဝိဒ် ကို ချစ် သော ကြောင့်၊ ချစ် သော စိတ် အား ကြီး ၍ ဒါ ဝိဒ် အား အ ထပ် ထပ် ကျိန် ဆို ၏။
၁၈ တ ဖန် ယော န သန် က နက် ဖြန် နေ့ သည် လ ဆန်း နေ့ ဖြစ် ၍၊ သင် ထိုင် ရာ အ ရပ် လပ် လျှင် သင် မ ရှိ ကြောင်း ထင် ရှား လိမ့် မည်။ ၁၉ သင် သည် သုံး ရက် နေ ပြီး မှ အ လျင် အ မြန် ဆင်း လာ သ ဖြင့်၊ အ ရင် အ မှု ရှိ စဉ် ပုန်း ရှောင် ၍ နေ ရာ အ ရပ် သို့ ရောက် လျှင်၊ ဧ ဇေ လ ကျောက် နား မှာ နေ ရ မည်။ ၂၀ ကျွန်ုပ် သည် လည်း၊ စက် ကို ပစ် ဟန် ပြု ၍၊ ထို ကျောက် နား သို့ မြှား သုံး စင်း ပစ် မည်။ ၂၁ မြှား တို့ ကို သွား ၍ ရှာ ချေ ဟု လူ က လေး ကို စေ ခိုင်း သော အ ခါ၊ မြှား တို့ သည် နင့် အ နား မှာ ရှိ ၏။ ကောက် တော့ ဟု သေ ချာ စွာ ပြော လျှင် လာ ခဲ့ ပါ။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ သက် ရှင် တော် မူ သည် အ တိုင်း ဘေး မ ရှိ၊ ချမ်း သာ ရ ပြီ။ ၂၂ သို့ မ ဟုတ်၊ မြှား တို့ သည် နင့် ကို လွန် ပြီ ဟု လု လင် အား ဆို လျှင် သွား လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် သင့် ကို လွှတ် လိုက် တော် မူ ၏။ ၂၃ ယ ခု ငါ တို့ နှစ် ယောက် ပြော သော အ မှု ၌ ကား၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် သင် နှင့် ကျွန်ုပ် စပ် ကြား မှာ အ စဉ် ရှိ တော် မူ စေ သ တည်း ဟု ဒါ ဝိဒ် အား ပြော ဆို လေ ၏။
၂၄ ဒါ ဝိဒ် သည် တော ၌ ပုန်း ရှောင် ၍ နေ ၏။ လ ဆန်း နေ့ ရောက် မှ ရှင် ဘု ရင် သည် စား တော် ခေါ် ခြင်း ငှါ ထိုင် ၏။ ၂၅ ထုံး စံ အ တိုင်း ထ ရံ နား မှာ ရှင် ဘု ရင် ထိုင် လျှင်၊ ယော န သန် ထ ၍ အာ ဗ နာ သည် ရှော လု အ နား မှာ ထိုင် ၏။ ဒါ ဝိဒ် ၏ နေ ရာ ထိုင် ရာ သည် လပ် ၏။ ၂၆ သို့ ရာ တွင် ရှော လု က အ ကြောင်း တ စုံ တ ခု ရှိ လိမ့် မည်။ သူ သည် မ စင် ကြယ်။ အ ကယ် ၍ သူ သည် မ စင် ကြယ် ဟု ထင် မှတ် ၍ ထို နေ့ ၌ တိတ် ဆိတ် စွာ နေ ၏။
၂၇ နက် ဖြန် နေ့ လ ဆန်း နှစ် ရက် နေ့ ၌ ဒါ ဝိဒ် ၏ နေ ရာ ထိုင် ရာ သည် လပ် သော ကြောင့် ရှော လု က၊ ယေ ရှဲ သား သည် စား ပွဲ တော် သို့ မ နေ့ က မ လာ၊ ယ နေ့ လည်း မ လာ ဘဲ အ ဘယ် ကြောင့် နေ သ နည်း ဟု သား တော် ယော န သန် အား မေး လျှင်၊ ၂၈ ယော န သန် က၊ ဒါ ဝိဒ် သည် ဗက် လင် မြို့ သို့ သွား ရ မည် အ ကြောင်း ကျပ် ကျပ် အ ခွင့် ပန် လျက်၊ ၂၉ အ ကျွန်ုပ် သွား ရ သော အ ခွင့် ကို ပေး ပါ လော့။ အ ကျွန်ုပ် အ ဆွေ အ မျိုး တို့ သည် ထို မြို့ ၌ ယဇ် ပွဲ ကို ဆောင် ကြ ပါ ၏။ အ ကျွန်ုပ် အစ် ကို လည်း မှာ လိုက် ပါ ပြီ။ စိတ် တော် နှင့် တွေ့ သည် မှန် လျှင် အ ကျွန်ုပ် သွား ၍ အစ် ကို တို့ ကို မြင် ရ မည် အ ကြောင်း အ ခွင့် ပေး ပါ လော့ ဟု တောင်း ပန် ပါ ၏။ ထို ကြောင့် စား ပွဲ တော် သို့ မ လာ ပါ ဟု ရှော လု အား လျှောက် လေ ၏။
၃၀ ထို အ ခါ ရှော လု သည် ယော န သန် ကို အ မျက် ထွက် ၍၊ မျောက် မ ထား သော မိန်း မ ၏ သား၊ သင် သည် ကိုယ် တိုင် အ ရှက် ကွဲ သည် တိုင် အောင် ၎င်း၊ သင့် အ မိ အ ဝတ် ကျွတ် ၍ အ ရှက် ကွဲ သည် တိုင် အောင် ၎င်း၊ ယေ ရှဲ ၏ သား ဘက် ၌ နေ သည် ကို ငါ မ သိ သ လော။ ၃၁ ယေ ရှဲ ၏ သား သည် မြေ ကြီး ပေါ် မှာ အ သက် ရှင် သည် ကာ လ ပတ် လုံး သင် နှင့် သင် ၏ နိုင် ငံ မ တည် ရ။ ယ ခု စေ လွှတ် ၍ သူ့ ကို ခေါ် ခဲ့။ သူ သည် အ သေ ခံ ရ မည် ဟု ဆို လျှင်၊
၃၂ ယော န သန် က၊ ဒါ ဝိဒ် သည် အ ဘယ် ကြောင့် အ သေ ခံ ရ မည် နည်း။ အ ဘယ် သို့ ပြု ဘိ သ နည်း ဟု အ ဘ ရှော လု အား မေး လေ သော်၊ ၃၃ ရှော လု သည် ယော န သန် ကို မှန် စေ ခြင်း ငှါ လှံ တို ကို လက် လွှတ် ၍ ထိုး လေ ၏။ သို့ ဖြစ် ၍ အ ဘ သည် ဒါ ဝိဒ် ကို သတ် မည် အ ကြံ ရှိ သည် ကို ယော န သန် သည် သိ သ ဖြင့်၊ ၃၄ အ မျက် ထွက် ၍၊ ထို လ ဆန်း နှစ် ရက် နေ့ ၌ အ စာ မ စား ဘဲ ထ သွား ၏။ မိ မိ အ ဘ သည် ဒါ ဝိဒ် ကို အ ရှက် ခွဲ သော ကြောင့် ဒါ ဝိဒ် အ တွက် ညှိုး ငယ် သော စိတ် ရှိ ၏။
၃၅ နံ နက် ရောက် မှ ဒါ ဝိဒ် နှင့် ချိန်း ချက် သော အ ချိန် ၌၊ ယော န သန် သည် လူ က လေး ကို ခေါ် ၍ တော သို့ သွား ၏။ ၃၆ လူ က လေး အား လည်း ပြေး တော့။ ငါ ပစ် သော မြှား တို့ ကို ရှာ တော့ ဟု ဆို ၍ လူ က လေး သည် ပြေး သော အ ခါ သူ့ ကို လွန် အောင် မြှား တ စင်း ကို ပစ် လေ ၏။ ၃၇ ယော န သန် ပစ် သော မြှား ကျ ရာ အ ရပ် သို့ လူ က လေး ရောက် သော အ ခါ၊ ယော န သန် က၊ မြှား တ စင်း သည် နင့် ကို လွန် ပြီ မ ဟုတ် လော။ ၃၈ ကြိုး စား ၍ အ လျင် အ မြန် ပြေး တော့။ မ နေ နှင့် ဟု လူ က လေး နောက် မှာ ဟစ် လေ ၏။ လူ က လေး သည် လည်း မြှား တို့ ကို ကောက် ၍ မိ မိ သ ခင့် ထံ သို့ ပြန် လာ ၏။ ၃၉ သို့ ရာ တွင် လူ က လေး သည် ထို အ မှု ကို နား မ လည်။ ယော န သန် နှင့် ဒါ ဝိဒ် သာ နား လည် ကြ ၏။ ၄၀ ယော န သန် သည် မိ မိ လက် နက် တို့ ကို လူ က လေး ၌ အပ် ၍ မြို့ ထဲ သို့ ယူ သွား တော့ ဟု ဆို ၏။
၄၁ လူ က လေး သွား သော နောက်၊ ဒါ ဝိဒ် သည် တောင် မျက် နှာ အ ရပ် က ထ ၍ မြေ ပေါ် မှာ ပြပ် ဝပ် လျက် သုံး ကြိမ် တိုင် အောင် ဦး ညွှတ် ပြီး လျှင်၊ သူ တို့ သည် တ ယောက် ကို တ ယောက် နမ်း လျက် မျက် ရည် ကျ လျက်၊ ဒါ ဝိဒ် သည် သာ ၍ ပြု သည် တိုင် အောင် ပြု ကြ ၏။ ၄၂ ယော န သန် က လည်း၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် သင် နှင့် ကျွန်ုပ် စပ် ကြား၊ သင့် အ မျိုး အ နွှယ် နှင့် ကျွန်ုပ် အ မျိုး အ နွှယ် စပ် ကြား မှာ အ စဉ် အ မြဲ ရှိ တော် မူ စေ သ တည်း ဟူ ၍ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ နာ မ တော် ကို တိုင် တည် သ ဖြင့်၊ ငါ တို့ နှစ် ယောက် သည် ကျိန် ဆို ကြ သည် ကို ထောက် ၍၊ ငြိမ် ဝပ် စွာ သွား တော့ ဟု ဒါ ဝိဒ် အား ဆို လျင်၊ ဒါ ဝိဒ် သည် ထ သွား ၍ ယော န သန် လည်း မြို့ ထဲ သို့ ဝင် လေ ၏။
![](https://myanmarbibleforall.bible/wp-content/uploads/2023/01/landscape.png)
Please view in landscape orientation