ဓမ္မ ရာ ဇ ဝင် ပ ဌ မ စောင်
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၁၄
၁ တ နေ့ သ ၌ ရှော လု ၏ သား ယော န သန် သည် ခ မည်း တော် ထံ ၌ အ ခွင့် မ ပန် ဘဲ၊ လက် နက် ဆောင် လု လင် ကို ခေါ် ၍၊ တ ဘက် ၌ နေ သော ဖိ လိတ္တိ တပ် သို့ သွား ကြ ကုန် အံ့ ဟု ဆို လေ ၏။
၂ ရှော လု သည် ဂိ ဗာ မြို့ စွန်း၊ မိ ဂြုန် ရွာ၊ ရိမ္မုန် ကျောက် ဆောင် နား မှာ နေ ၍၊ အ ထံ တော် ၌ လူ ခြောက် ရာ ခန့် မျှ ရှိ ၏။ ၃ သင် တိုင်း ဝတ် ၍ ရှိ လော မြို့ ၌ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ ယဇ် ပု ရော ဟိတ် ဖြစ် သော သူ ဧ လိ နှင့် ဖိ န ဟတ် တို့ မှ ဆင်း သက် သော ဣ ခ ဗုဒ် ၏ အစ် ကို အ ဟိ တုပ် ၏ သား အ ဟိ ယ လည်း ရှိ ၏။ ယော န သန် သွား ကြောင်း ကို လူ များ မ သိ ကြ။
၄ ယော န သန် သည် ဖိ လိတ္တိ တပ် သို့ သွား စမ်း သော လမ်း ကြား မှာ၊ တ ဘက် တ ချက် ၌ ကျောက် ငူ ရှိ ၏။ ကျောက် ငူ တ ခု သည် ဗော ဇ၊ တ ခု သည် သေ နေ အ မည် ရှိ ၏။ ၅ တ ခု ကား မြောက် ဘက် ၌ မိတ် မတ် မြို့ သို့ ၎င်း၊ တ ခု ကား တောင် ဘက် ၌ ဂိ ဗာ မြို့ သို့ ၎င်း မျက် နှာ ပြု သ တည်း။
၆ ယော န သန် က၊ အ ရေ ဖျား လှီး ခြင်း ကို မ ခံ သော ထို တပ် သား တို့ ဆီ သို့ သွား ကြ ကုန် အံ့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ငါ တို့ အ မှု ကို စောင့် ကောင်း စောင့် တော် မူ လိမ့် မည်။ လူ များ သော် ၎င်း၊ နည်း သော် ၎င်း၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကယ် တင် တော် မူ ခြင်း ကို အ ဆီး အ တား မ ရှိ နိုင် ဟု လက် နက် ဆောင် လု လင် အား ပြော ဆို လျှင်၊ ၇ လု လင် က၊ စိတ် တော် ရှိ သည် အ တိုင်း ပြု ပါ။ လှည့် သွား ပါ။ အ လို တော် ရှိ သည် အ တိုင်း ကျွန် တော် လိုက် ပါ မည် ဟု ပြန် ပြော သော်၊
၈ ယော န သန် က၊ ထို လူ တို့ ဆီ သို့ သွား ၍ ကိုယ် ကို ပြ ကြ ကုန် အံ့။ ၉ သူ တို့ က နေ ကြ။ ငါ တို့ လာ မည် ဟု ဆို လျှင် သူ တို့ ဆီ သို့ မ သွား ဘဲ နေ ကြ မည်။ ၁၀ သို့ မ ဟုတ်၊ လာ ကြ ဟု ဆို လျှင် သွား ကြ မည်။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် သူ တို့ ကို ငါ တို့ လက် သို့ အပ် တော် မူ ၏။ ထို သို့ သော ပုပ္ပ နိ မိတ် ရှိ ရ ၏ ဟု ဆို သည် နှင့် အ ညီ၊
၁၁ နှစ် ယောက် တို့ သည် ဖိ လိတ္တိ တပ် သား တို့ အား ကိုယ် ကို ပြ သော အ ခါ၊ ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ က၊ ဟေ ဗြဲ လူ တို့ သည် ပုန်း ရှောင် ရာ တွင်း ထဲ က ထွက် လာ ပါ သည် တ ကား ဟု ဆို လျက်၊ ၁၂ တပ် သား တို့ က၊ လာ ကြ။ တ စုံ တ ခု ကို ပြ မည် ဟု ယော န သန် နှင့် လက် နက် ဆောင် လု လင် အား ဆို လျှင်၊ ယော န သန် က၊ ငါ့ နောက် သို့ လိုက် လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် သူ တို့ ကို ဣ သ ရေ လ လူ တို့ လက် သို့ အပ် တော် မူ ပြီ ဟု လု လင် အား ဆို သ ဖြင့်၊ ၁၃ လေး ဘက် တွား လျက် တက် ၍၊ လု လင် လည်း လိုက် ၏။ ယော န သန် ရှေ့ မှာ ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ သည် လဲ ၍ လု လင် သည် သူ့ သ ခင့် နောက် မှာ လုပ် ကြံ လေ ၏။
၁၄ ယော န သန် နှင့် လု လင် ပြု သော ပ ဌ မ လုပ် ကြံ ခြင်း အား ဖြင့် နွား တ ရှဉ်း ထွန် နိုင် သော မြေ ကွက် အ တွင်း တွင် လူ နှစ် ဆယ် ခန့် မျှ သေ ကြ ၏။ ၁၅ စစ် သူ ရဲ များ၊ လယ် လုပ် သူ များ၊ အ ခြား သူ များ အ ပေါင်း တို့ သည် တပ် သား များ၊ လု ယူ သော သူ များ နှင့် တ ကွ တုန် လှုပ် ကြ ၍၊ မြေ ကြီး လည်း လှုပ် သ ဖြင့်၊ အ လွန် ကြီး သော တုန် လှုပ် ခြင်း ရှိ ၏။ ၁၆ ဗင်္ယာ မိန် ခ ရိုင် ဂိ ဗာ မြို့ ၌ ရှော လု ၏ ကင်း စောင့် တို့ သည် ကြည့် ရှု သော အ ခါ၊ ဖိ လိတ္တိ လူ အ လုံး အ ရင်း သည် လျော့ ၍ တ ယောက် ကို တ ယောက် ထိုး ရိုက် လျက် သွား ကြ ၏။
၁၇ ရှော လု က လည်း၊ အ ဘယ် သူ ထွက် သွား သည် ကို သိ ခြင်း ငှါ လူ များ ကို ရေ တွက် ကြ လော့ ဟု အ ထံ တော် ၌ ရှိ သော သူ တို့ အား စီ ရင် သည် အ တိုင်း ရေ တွက် ၍၊ ယော န သန် နှင့် သူ ၏ လက် နက် ဆောင် လု လင် မ ရှိ။ ၁၈ ထို ကာ လ အ ခါ ဘု ရား သ ခင် ၏ သေတ္တာ တော် သည် ဣ သ ရေ လ အ မျိုး သား တို့ ၌ ရှိ သည် ဖြစ် ၍၊ ရှော လု က ဘု ရား သ ခင် ၏ သေတ္တာ တော် ကို ယူ ခဲ့ ပါ ဟု အ ဟိ ယ အား ဆို ၏။ ၁၉ ရှော လု သည် ယဇ် ပု ရော ဟိတ် နှင့် စ ကား ပြော စဉ် တွင်၊ ဖိ လိတ္တိ တပ် ၌ အုတ် အုတ် ကျက် ကျက် သော အ သံ တိုး ပွါး သော ကြောင့်၊ ရှော လု က၊ နေ ဦး တော့ ဟု ယဇ် ပု ရော ဟိတ် အား ဆို သ ဖြင့်၊
၂၀ မိ မိ နှင့် လူ အ ပေါင်း တို့ သည် တ ယောက် ကို တ ယောက် နှိုး ဆော် လျက် စစ် ချီ ၍ ရောက် သော အ ခါ၊ ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ သည် တ ယောက် ကို တ ယောက် ခုတ် သ ဖြင့် အ လွန် တပ် ပျက် လေ ၏။ ၂၁ အ ထက် ကာ လ ၌ ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ ဘက် မှာ နေ ၍ အ ရပ် ရပ် တို့ က တပ် သို့ လိုက် လာ သော ဟေ ဗြဲ လူ တို့ သည် လည်း ရှော လု နှင့် ယော န သန် ၌ ပါ သော ဣ သ ရေ လ လူ တို့ ဘက် သို့ ဝင် ကြ ၏။ ၂၂ ဧ ဖ ရိမ် တောင် ၌ ပုန်း ရှောင် ၍ နေ သော ဣ သ ရေ လ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် လည်း၊ ဖိ လိတ္တိ လူ ပြေး ကြောင်း ကို ကြား သော အ ခါ စစ် ချီ ၍ ကျပ် ကျပ် လိုက် ကြ ၏။
၂၃ ထို သို့ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ကို ထို နေ့ ၌ ကယ် တင် တော် မူ သ ဖြင့်၊ စစ် မှု သည် ဗေ သ ဝင် မြို့ သို့ လွန် သွား လေ ၏။
၂၄ ထို နေ့ ၌ ဣ သ ရေ လ လူ တို့ သည် ဆင်း ရဲ ခံ ရ ကြ ၏။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ရှော လု က၊ ငါ သည် ငါ့ ရန် သူ တို့ ၌ ငါ့ စိတ် ပြေ မည် အ ကြောင်း၊ ည ဦး ချိန် မ ရောက် မှီ အ စာ စား သော သူ တိုင်း ကျိန် ဆဲ အပ် စေ ဟု လူ တို့ အား အ ကျိန် ပေး သော ကြောင့် အ ဘယ် သူ မျှ အ စာ မ စား ရ။ ၂၅ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် မြေ ပေါ် ၌ ပျား ရည် ရှိ ရာ တော သို့ ရောက် သ ဖြင့်၊ ၂၆ တော ထဲ သို့ ဝင် သော အ ခါ ပျား ရည် စက် စက် ကျ လျက် ရှိ သော် လည်း၊ အ ကျိန် တော် ကို ကြောက် သော ကြောင့်၊ အ ဘယ် သူ မျှ မိ မိ လက် ကို မိ မိ ပ စပ် ၌ မ ထည့်။
၂၇ သို့ ရာ တွင် ခ မည်း တော် သည် လူ များ တို့ အား အ ကျိန် ပေး သည် ကို ယော န သန် မ ကြား သော ကြောင့်၊ မိ မိ ကိုင် သော လှံ တံ ဖျား ကို ပျား လ ပို့ ၌ နှစ် ၍ မိ မိ လက် နှင့် ယူ စား သ ဖြင့် မျက် စိ ကြည် လင် လေ ၏။ ၂၈ ခ မည်း တော် က၊ ယ နေ့ အ စာ စား သော သူ တိုင်း ကျိန် ဆဲ အပ် စေ ဟု လူ များ တို့ အား ကျပ် ကျပ် အ ကျိန် ပေး တော် မူ ပြီ ဟု လူ တ ယောက် ကြား လျှောက် ၏။ လူ တို့ သည် လည်း မော လျက် နေ ကြ ၏။ ၂၉ ယော န သန် က လည်း၊ ငါ့ အ ဘ သည် ပြည် သား တို့ ကို နှောင့် ရှက် လေ ပြီ။ ဤ ပျား ရည် အ နည်း ငယ် ကို ငါ စား သော ကြောင့် ငါ့ မျက် စိ ကြည် လင် သည် ကို ကြည့် ပါ တော့။ ၃၀ လူ များ တို့ သည် ယ နေ့ တွေ့ မိ သော ရန် သူ ၏ ဥစ္စာ ကို စား ချင် တိုင်း စား လျှင်၊ အ ဘယ် မျှ လောက် အ ကျိုး ကြီး လိမ့် မည် တ ကား။ ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ ကို သာ ၍ လုပ် ကြံ ကြ လိမ့် မည် တ ကား ဟု ဆို လေ ၏။
၃၁ ထို နေ့ ၌ ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ ကို မိတ် မတ် မြို့ မှ အာ ဇ လုန် မြို့ တိုင် အောင် လုပ် ကြံ ကြ ၏။ ဣ သ ရေ လ လူ တို့ သည် အ လွန် ပင် ပန်း သ ဖြင့်၊ ၃၂ ရန် သူ ၏ ဥစ္စာ ကို လု ယူ ၍၊ သိုး၊ နွား၊ နွား သ ငယ် တို့ ကို မြေ ပေါ် မှာ သတ် ပြီး လျှင် အ သွေး နှင့် တ ကွ စား ကြ ၏။ ၃၃ ထို သို့ လူ များ တို့ သည် အ သွေး နှင့် တ ကွ စား ၍ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို ပြစ် မှား သည် ဟု ရှော လု အား ကြား လျှောက် လျှင်၊ သင် တို့ သည် သစ္စာ ပျက် ကြ ပြီ။ ကြီး စွာ သော ကျောက် ကို ငါ့ ထံ သို့ ယ နေ့ လှိမ့် ခဲ့။ ၃၄ လူ များ တို့ တွင် အ ရပ် ရပ် သွား ၍ လူ အ သီး အ သီး မိ မိ တို့ သိုး နွား ကို ဤ အ ရပ် သို့ ယူ ခဲ့ ပြီး လျှင်၊ ဤ အ ရပ် ၌ သတ် စား ကြ စေ။ အ သွေး နှင့် တ ကွ စား ၍ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို မ ပြစ် မှား စေ နှင့် ဟု မိန့် တော် မူ သည် အ တိုင်း၊ လူ များ တို့ သည် အ သီး အ သီး မိ မိ တို့ သိုး နွား ကို ထို ညဉ့် ၌ ယူ ခဲ့ ၍ ထို အ ရပ် ၌ သတ် ကြ ၏။
၃၅ ရှော လု သည် လည်း ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ ဘို့ ယဇ် ပလ္လင် ကို တည် လေ ၏။ ထို ပလ္လင် ကား ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ ဘို့ တည် သော ပ ဌ မ ပလ္လင် ဖြစ် သ တည်း။
၃၆ တ ဖန် ရှော လု က၊ ညဉ့် အ ခါ ငါ တို့ သည် ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ ကို လိုက် ၍ တ ယောက် ကို မျှ မ ကျန် ကြွင်း စေ ဘဲ၊ မိုဃ်း လင်း သည် တိုင် အောင် ဖျက် ဆီး ကြ ကုန် အံ့ ဟု စီ ရင် ၍၊ လူ များ တို့ က စိတ် တော် ရှိ သည် အ တိုင်း ပြု တော် မူ ပါ ဟု ဝန် ခံ ကြ သော်၊ ယဇ် ပု ရော ဟိတ် က၊ ဘု ရား သ ခင့် အ ထံ တော် သို့ ချဉ်း ကပ် ကြ ကုန် အံ့ ဟု ဆို လေ ၏။ ၃၇ ရှော လု က လည်း၊ အ ကျွန်ုပ် သည် ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ ကို လိုက် ရ ပါ မည် လော။ သူ တို့ ကို ဣ သ ရေ လ လူ တို့ လက် သို့ အပ် တော် မူ မည် လော ဟု ဘု ရား သ ခင့် ထံ အ ခွင့် ပန် သော် လည်း၊ ထို နေ့ တွင် ပြန် တော် မ မူ။ ၃၈ ရှော လု က လည်း၊ လူ တို့ တွင် အ ရာ ရှိ အ ပေါင်း တို့၊ ယ နေ့ အ ဘယ် သူ ပြစ် မှား မိ သည် ကို သိ မြင် အံ့ သော ငှါ ချဉ်း ၍ လာ ကြ လော့။ ၃၉ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ကို ကယ် တင် သော ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ သက် ရှင် တော် မူ သည် အ တိုင်း၊ ငါ့ သား ယော န သန် ဖြစ် သော် လည်း၊ ဆက် ဆက် သေ ရ မည် ဟု ဆို သော်၊ အ ဘယ် သူ မျှ ပြန် ၍ မ လျှောက် ဝံ့။
၄၀ ရှော လု က လည်း၊ သင် တို့ သည် တ ဘက်၊ ငါ နှင့် ငါ့ သား ယော န သန် သည် တ ဘက် နေ ရ ကြ မည် ဟု ဆို လျှင်၊ လူ များ တို့ က စိတ် တော် ရှိ သည် အ တိုင်း ပြု တော် မူ ပါ ဟု လျှောက် ကြ သော်၊ ၄၁ ရှော လု က၊ ဖြောင့် မတ် စွာ စီ ရင် တော် မူ ပါ ဟု ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၏ ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား အား ဆု တောင်း သ ဖြင့်၊ လူ များ တို့ သည် လွတ် ကြ ၍၊ ရှော လု နှင့် ယော န သန် ကို မှတ် တော် မူ ၏။ ၄၂ ရှော လု က လည်း၊ ငါ နှင့် ငါ့ သား ယော န သန် အ ဘို့ စာ ရေး တံ ပြု လော့ ဟု ဆို သ ဖြင့်၊ ယော န သန် ကို မှတ် တော် မူ ၏။ ၄၃ ရှော လု က လည်း၊ သင် ပြု သော အ မှု ကို ပြော လော့ ဟု ယော န သန် အား ဆို လျှင်၊ ယော န သန် က၊ အ ကျွန်ုပ် ကိုင် သော လှံ ဖျား နှင့် ပျား ရည် အ နည်း ငယ် ကို ယူ ၍ မြည်း စမ်း မိ ပါ ပြီ။ ထို အ မှု ကြောင့် သာ သေ ရ ပါ မည် ဟု ပြန် ပြော ၏။
၄၄ ရှော လု က လည်း၊ ယော န သန်၊ သင် သည် ဆက် ဆက် မ သေ လျှင်၊ ဘု ရား သ ခင် သည် ထို မျှ မ က ငါ ၌ ပြု တော် မူ ပါ စေ သော ဟု ဆို သော် လည်း၊ ၄၅ လူ များ တို့ က၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၌ ဤ ကယ် တင် ခြင်း ကျေး ဇူး ကို ပြု ပြီး သော ယော န သန် သည် သေ ရ မည် လော။ ထို သို့ မ ဖြစ် ပါ စေ နှင့်။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ သက် ရှင် တော် မူ သည် အ တိုင်း သူ ၏ ဆံ ခြည် တ ပင် မျှ မြေ ပေါ် မှာ မ ကျ ရ။ သူ သည် ဘု ရား သ ခင် နှင့် အ တူ ယ နေ့ ဝိုင်း ၍ ပြု ပါ ပြီ ဟု ဆို သ ဖြင့်၊ အ သက် ချမ်း သာ စေ ခြင်း ငှါ ယော န သန် ကို ကယ် နှုတ် ကြ ၏။
၄၆ ထို နောက် ရှော လု သည် ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ ကို မ လိုက်။ သူ တို့ သည် နေ ရင်း အ ရပ် သို့ ပြန် သွား ကြ ၏။
၄၇ ထို သို့ ရှော လု သည် ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ကို စိုး စံ ၍ ပတ် ဝန်း ကျင် ရန် သူ၊ မော ဘ ပြည် သား၊ အမ္မုန် ပြည် သား၊ ဧ ဒုံ ပြည် သား၊ ဇော ဘ မင်း များ၊ ဖိ လိတ္တိ လူ များ တို့ ကို စစ် တိုက် ၍ စစ် ချီ လေ ရာ ရာ ၌ သူ တို့ ကို အောင် လေ ၏။ ၄၈ ဗိုလ် ခြေ များ ကို နှိုး ဆော် ၍ အာ မ လက် အ မျိုး သား တို့ ကို လုပ် ကြံ သ ဖြင့်၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး သား တို့ ကို လု ယက် ဖျက် ဆီး သော သူ တို့ လက် မှ ကယ် နှုတ် လေ ၏။
၄၉ သား တော် ကား ယော န သန်၊ ဣ ရွှိ၊ မေ လ ခိ ရွှ တည်း။ သ မီး တော် နှစ် ယောက် တွင် အ ကြီး ကား မေ ရပ်။ အ ငယ် ကား၊ မိ ခါ လ တည်း။ ၅၀ မြောက် သား တော် ကား အ ဟိ မတ် ၏ သ မီး အ ဟိ နောင် တည်း။ ဗိုလ် ချုပ် မင်း ကား၊ ဘ ထွေး တော် နေ ရ သား အာ ဗ နာ တည်း။ ၅၁ ခ မည်း တော် ကိ ရှ နှင့် အာ ဗ နာ ၏ အ ဘ နေ ရ သည် အ ဗျေ လ ၏ သား ဖြစ် ၏။
၅၂ ရှော လု လက် ထက် ကာ လ ပတ် လုံး၊ ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ ကို ကျပ် ကျပ် စစ် တိုက် ရ ကြ ၏။ ခွန် အား ကြီး သော သူ၊ ရဲ ရင့် သော သူ တွေ့ သ မျှ တို့ ကို ရှော လု သည် ရွေး ကောက် ခန့် ထား လေ့ ရှိ ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၁၄
၁ တ နေ့ သ ၌ ရှော လု ၏ သား ယော န သန် သည် ခ မည်း တော် ထံ ၌ အ ခွင့် မ ပန် ဘဲ၊ လက် နက် ဆောင် လု လင် ကို ခေါ် ၍၊ တ ဘက် ၌ နေ သော ဖိ လိတ္တိ တပ် သို့ သွား ကြ ကုန် အံ့ ဟု ဆို လေ ၏။
၂ ရှော လု သည် ဂိ ဗာ မြို့ စွန်း၊ မိ ဂြုန် ရွာ၊ ရိမ္မုန် ကျောက် ဆောင် နား မှာ နေ ၍၊ အ ထံ တော် ၌ လူ ခြောက် ရာ ခန့် မျှ ရှိ ၏။ ၃ သင် တိုင်း ဝတ် ၍ ရှိ လော မြို့ ၌ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ ယဇ် ပု ရော ဟိတ် ဖြစ် သော သူ ဧ လိ နှင့် ဖိ န ဟတ် တို့ မှ ဆင်း သက် သော ဣ ခ ဗုဒ် ၏ အစ် ကို အ ဟိ တုပ် ၏ သား အ ဟိ ယ လည်း ရှိ ၏။ ယော န သန် သွား ကြောင်း ကို လူ များ မ သိ ကြ။
၄ ယော န သန် သည် ဖိ လိတ္တိ တပ် သို့ သွား စမ်း သော လမ်း ကြား မှာ၊ တ ဘက် တ ချက် ၌ ကျောက် ငူ ရှိ ၏။ ကျောက် ငူ တ ခု သည် ဗော ဇ၊ တ ခု သည် သေ နေ အ မည် ရှိ ၏။ ၅ တ ခု ကား မြောက် ဘက် ၌ မိတ် မတ် မြို့ သို့ ၎င်း၊ တ ခု ကား တောင် ဘက် ၌ ဂိ ဗာ မြို့ သို့ ၎င်း မျက် နှာ ပြု သ တည်း။
၆ ယော န သန် က၊ အ ရေ ဖျား လှီး ခြင်း ကို မ ခံ သော ထို တပ် သား တို့ ဆီ သို့ သွား ကြ ကုန် အံ့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ငါ တို့ အ မှု ကို စောင့် ကောင်း စောင့် တော် မူ လိမ့် မည်။ လူ များ သော် ၎င်း၊ နည်း သော် ၎င်း၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကယ် တင် တော် မူ ခြင်း ကို အ ဆီး အ တား မ ရှိ နိုင် ဟု လက် နက် ဆောင် လု လင် အား ပြော ဆို လျှင်၊ ၇ လု လင် က၊ စိတ် တော် ရှိ သည် အ တိုင်း ပြု ပါ။ လှည့် သွား ပါ။ အ လို တော် ရှိ သည် အ တိုင်း ကျွန် တော် လိုက် ပါ မည် ဟု ပြန် ပြော သော်၊
၈ ယော န သန် က၊ ထို လူ တို့ ဆီ သို့ သွား ၍ ကိုယ် ကို ပြ ကြ ကုန် အံ့။ ၉ သူ တို့ က နေ ကြ။ ငါ တို့ လာ မည် ဟု ဆို လျှင် သူ တို့ ဆီ သို့ မ သွား ဘဲ နေ ကြ မည်။ ၁၀ သို့ မ ဟုတ်၊ လာ ကြ ဟု ဆို လျှင် သွား ကြ မည်။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် သူ တို့ ကို ငါ တို့ လက် သို့ အပ် တော် မူ ၏။ ထို သို့ သော ပုပ္ပ နိ မိတ် ရှိ ရ ၏ ဟု ဆို သည် နှင့် အ ညီ၊
၁၁ နှစ် ယောက် တို့ သည် ဖိ လိတ္တိ တပ် သား တို့ အား ကိုယ် ကို ပြ သော အ ခါ၊ ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ က၊ ဟေ ဗြဲ လူ တို့ သည် ပုန်း ရှောင် ရာ တွင်း ထဲ က ထွက် လာ ပါ သည် တ ကား ဟု ဆို လျက်၊ ၁၂ တပ် သား တို့ က၊ လာ ကြ။ တ စုံ တ ခု ကို ပြ မည် ဟု ယော န သန် နှင့် လက် နက် ဆောင် လု လင် အား ဆို လျှင်၊ ယော န သန် က၊ ငါ့ နောက် သို့ လိုက် လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် သူ တို့ ကို ဣ သ ရေ လ လူ တို့ လက် သို့ အပ် တော် မူ ပြီ ဟု လု လင် အား ဆို သ ဖြင့်၊ ၁၃ လေး ဘက် တွား လျက် တက် ၍၊ လု လင် လည်း လိုက် ၏။ ယော န သန် ရှေ့ မှာ ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ သည် လဲ ၍ လု လင် သည် သူ့ သ ခင့် နောက် မှာ လုပ် ကြံ လေ ၏။
၁၄ ယော န သန် နှင့် လု လင် ပြု သော ပ ဌ မ လုပ် ကြံ ခြင်း အား ဖြင့် နွား တ ရှဉ်း ထွန် နိုင် သော မြေ ကွက် အ တွင်း တွင် လူ နှစ် ဆယ် ခန့် မျှ သေ ကြ ၏။ ၁၅ စစ် သူ ရဲ များ၊ လယ် လုပ် သူ များ၊ အ ခြား သူ များ အ ပေါင်း တို့ သည် တပ် သား များ၊ လု ယူ သော သူ များ နှင့် တ ကွ တုန် လှုပ် ကြ ၍၊ မြေ ကြီး လည်း လှုပ် သ ဖြင့်၊ အ လွန် ကြီး သော တုန် လှုပ် ခြင်း ရှိ ၏။ ၁၆ ဗင်္ယာ မိန် ခ ရိုင် ဂိ ဗာ မြို့ ၌ ရှော လု ၏ ကင်း စောင့် တို့ သည် ကြည့် ရှု သော အ ခါ၊ ဖိ လိတ္တိ လူ အ လုံး အ ရင်း သည် လျော့ ၍ တ ယောက် ကို တ ယောက် ထိုး ရိုက် လျက် သွား ကြ ၏။
၁၇ ရှော လု က လည်း၊ အ ဘယ် သူ ထွက် သွား သည် ကို သိ ခြင်း ငှါ လူ များ ကို ရေ တွက် ကြ လော့ ဟု အ ထံ တော် ၌ ရှိ သော သူ တို့ အား စီ ရင် သည် အ တိုင်း ရေ တွက် ၍၊ ယော န သန် နှင့် သူ ၏ လက် နက် ဆောင် လု လင် မ ရှိ။ ၁၈ ထို ကာ လ အ ခါ ဘု ရား သ ခင် ၏ သေတ္တာ တော် သည် ဣ သ ရေ လ အ မျိုး သား တို့ ၌ ရှိ သည် ဖြစ် ၍၊ ရှော လု က ဘု ရား သ ခင် ၏ သေတ္တာ တော် ကို ယူ ခဲ့ ပါ ဟု အ ဟိ ယ အား ဆို ၏။ ၁၉ ရှော လု သည် ယဇ် ပု ရော ဟိတ် နှင့် စ ကား ပြော စဉ် တွင်၊ ဖိ လိတ္တိ တပ် ၌ အုတ် အုတ် ကျက် ကျက် သော အ သံ တိုး ပွါး သော ကြောင့်၊ ရှော လု က၊ နေ ဦး တော့ ဟု ယဇ် ပု ရော ဟိတ် အား ဆို သ ဖြင့်၊
၂၀ မိ မိ နှင့် လူ အ ပေါင်း တို့ သည် တ ယောက် ကို တ ယောက် နှိုး ဆော် လျက် စစ် ချီ ၍ ရောက် သော အ ခါ၊ ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ သည် တ ယောက် ကို တ ယောက် ခုတ် သ ဖြင့် အ လွန် တပ် ပျက် လေ ၏။ ၂၁ အ ထက် ကာ လ ၌ ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ ဘက် မှာ နေ ၍ အ ရပ် ရပ် တို့ က တပ် သို့ လိုက် လာ သော ဟေ ဗြဲ လူ တို့ သည် လည်း ရှော လု နှင့် ယော န သန် ၌ ပါ သော ဣ သ ရေ လ လူ တို့ ဘက် သို့ ဝင် ကြ ၏။ ၂၂ ဧ ဖ ရိမ် တောင် ၌ ပုန်း ရှောင် ၍ နေ သော ဣ သ ရေ လ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် လည်း၊ ဖိ လိတ္တိ လူ ပြေး ကြောင်း ကို ကြား သော အ ခါ စစ် ချီ ၍ ကျပ် ကျပ် လိုက် ကြ ၏။
၂၃ ထို သို့ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ကို ထို နေ့ ၌ ကယ် တင် တော် မူ သ ဖြင့်၊ စစ် မှု သည် ဗေ သ ဝင် မြို့ သို့ လွန် သွား လေ ၏။
၂၄ ထို နေ့ ၌ ဣ သ ရေ လ လူ တို့ သည် ဆင်း ရဲ ခံ ရ ကြ ၏။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ရှော လု က၊ ငါ သည် ငါ့ ရန် သူ တို့ ၌ ငါ့ စိတ် ပြေ မည် အ ကြောင်း၊ ည ဦး ချိန် မ ရောက် မှီ အ စာ စား သော သူ တိုင်း ကျိန် ဆဲ အပ် စေ ဟု လူ တို့ အား အ ကျိန် ပေး သော ကြောင့် အ ဘယ် သူ မျှ အ စာ မ စား ရ။ ၂၅ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် မြေ ပေါ် ၌ ပျား ရည် ရှိ ရာ တော သို့ ရောက် သ ဖြင့်၊ ၂၆ တော ထဲ သို့ ဝင် သော အ ခါ ပျား ရည် စက် စက် ကျ လျက် ရှိ သော် လည်း၊ အ ကျိန် တော် ကို ကြောက် သော ကြောင့်၊ အ ဘယ် သူ မျှ မိ မိ လက် ကို မိ မိ ပ စပ် ၌ မ ထည့်။
၂၇ သို့ ရာ တွင် ခ မည်း တော် သည် လူ များ တို့ အား အ ကျိန် ပေး သည် ကို ယော န သန် မ ကြား သော ကြောင့်၊ မိ မိ ကိုင် သော လှံ တံ ဖျား ကို ပျား လ ပို့ ၌ နှစ် ၍ မိ မိ လက် နှင့် ယူ စား သ ဖြင့် မျက် စိ ကြည် လင် လေ ၏။ ၂၈ ခ မည်း တော် က၊ ယ နေ့ အ စာ စား သော သူ တိုင်း ကျိန် ဆဲ အပ် စေ ဟု လူ များ တို့ အား ကျပ် ကျပ် အ ကျိန် ပေး တော် မူ ပြီ ဟု လူ တ ယောက် ကြား လျှောက် ၏။ လူ တို့ သည် လည်း မော လျက် နေ ကြ ၏။ ၂၉ ယော န သန် က လည်း၊ ငါ့ အ ဘ သည် ပြည် သား တို့ ကို နှောင့် ရှက် လေ ပြီ။ ဤ ပျား ရည် အ နည်း ငယ် ကို ငါ စား သော ကြောင့် ငါ့ မျက် စိ ကြည် လင် သည် ကို ကြည့် ပါ တော့။ ၃၀ လူ များ တို့ သည် ယ နေ့ တွေ့ မိ သော ရန် သူ ၏ ဥစ္စာ ကို စား ချင် တိုင်း စား လျှင်၊ အ ဘယ် မျှ လောက် အ ကျိုး ကြီး လိမ့် မည် တ ကား။ ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ ကို သာ ၍ လုပ် ကြံ ကြ လိမ့် မည် တ ကား ဟု ဆို လေ ၏။
၃၁ ထို နေ့ ၌ ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ ကို မိတ် မတ် မြို့ မှ အာ ဇ လုန် မြို့ တိုင် အောင် လုပ် ကြံ ကြ ၏။ ဣ သ ရေ လ လူ တို့ သည် အ လွန် ပင် ပန်း သ ဖြင့်၊ ၃၂ ရန် သူ ၏ ဥစ္စာ ကို လု ယူ ၍၊ သိုး၊ နွား၊ နွား သ ငယ် တို့ ကို မြေ ပေါ် မှာ သတ် ပြီး လျှင် အ သွေး နှင့် တ ကွ စား ကြ ၏။ ၃၃ ထို သို့ လူ များ တို့ သည် အ သွေး နှင့် တ ကွ စား ၍ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို ပြစ် မှား သည် ဟု ရှော လု အား ကြား လျှောက် လျှင်၊ သင် တို့ သည် သစ္စာ ပျက် ကြ ပြီ။ ကြီး စွာ သော ကျောက် ကို ငါ့ ထံ သို့ ယ နေ့ လှိမ့် ခဲ့။ ၃၄ လူ များ တို့ တွင် အ ရပ် ရပ် သွား ၍ လူ အ သီး အ သီး မိ မိ တို့ သိုး နွား ကို ဤ အ ရပ် သို့ ယူ ခဲ့ ပြီး လျှင်၊ ဤ အ ရပ် ၌ သတ် စား ကြ စေ။ အ သွေး နှင့် တ ကွ စား ၍ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို မ ပြစ် မှား စေ နှင့် ဟု မိန့် တော် မူ သည် အ တိုင်း၊ လူ များ တို့ သည် အ သီး အ သီး မိ မိ တို့ သိုး နွား ကို ထို ညဉ့် ၌ ယူ ခဲ့ ၍ ထို အ ရပ် ၌ သတ် ကြ ၏။
၃၅ ရှော လု သည် လည်း ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ ဘို့ ယဇ် ပလ္လင် ကို တည် လေ ၏။ ထို ပလ္လင် ကား ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ ဘို့ တည် သော ပ ဌ မ ပလ္လင် ဖြစ် သ တည်း။
၃၆ တ ဖန် ရှော လု က၊ ညဉ့် အ ခါ ငါ တို့ သည် ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ ကို လိုက် ၍ တ ယောက် ကို မျှ မ ကျန် ကြွင်း စေ ဘဲ၊ မိုဃ်း လင်း သည် တိုင် အောင် ဖျက် ဆီး ကြ ကုန် အံ့ ဟု စီ ရင် ၍၊ လူ များ တို့ က စိတ် တော် ရှိ သည် အ တိုင်း ပြု တော် မူ ပါ ဟု ဝန် ခံ ကြ သော်၊ ယဇ် ပု ရော ဟိတ် က၊ ဘု ရား သ ခင့် အ ထံ တော် သို့ ချဉ်း ကပ် ကြ ကုန် အံ့ ဟု ဆို လေ ၏။ ၃၇ ရှော လု က လည်း၊ အ ကျွန်ုပ် သည် ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ ကို လိုက် ရ ပါ မည် လော။ သူ တို့ ကို ဣ သ ရေ လ လူ တို့ လက် သို့ အပ် တော် မူ မည် လော ဟု ဘု ရား သ ခင့် ထံ အ ခွင့် ပန် သော် လည်း၊ ထို နေ့ တွင် ပြန် တော် မ မူ။ ၃၈ ရှော လု က လည်း၊ လူ တို့ တွင် အ ရာ ရှိ အ ပေါင်း တို့၊ ယ နေ့ အ ဘယ် သူ ပြစ် မှား မိ သည် ကို သိ မြင် အံ့ သော ငှါ ချဉ်း ၍ လာ ကြ လော့။ ၃၉ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ကို ကယ် တင် သော ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ သက် ရှင် တော် မူ သည် အ တိုင်း၊ ငါ့ သား ယော န သန် ဖြစ် သော် လည်း၊ ဆက် ဆက် သေ ရ မည် ဟု ဆို သော်၊ အ ဘယ် သူ မျှ ပြန် ၍ မ လျှောက် ဝံ့။
၄၀ ရှော လု က လည်း၊ သင် တို့ သည် တ ဘက်၊ ငါ နှင့် ငါ့ သား ယော န သန် သည် တ ဘက် နေ ရ ကြ မည် ဟု ဆို လျှင်၊ လူ များ တို့ က စိတ် တော် ရှိ သည် အ တိုင်း ပြု တော် မူ ပါ ဟု လျှောက် ကြ သော်၊ ၄၁ ရှော လု က၊ ဖြောင့် မတ် စွာ စီ ရင် တော် မူ ပါ ဟု ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၏ ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား အား ဆု တောင်း သ ဖြင့်၊ လူ များ တို့ သည် လွတ် ကြ ၍၊ ရှော လု နှင့် ယော န သန် ကို မှတ် တော် မူ ၏။ ၄၂ ရှော လု က လည်း၊ ငါ နှင့် ငါ့ သား ယော န သန် အ ဘို့ စာ ရေး တံ ပြု လော့ ဟု ဆို သ ဖြင့်၊ ယော န သန် ကို မှတ် တော် မူ ၏။ ၄၃ ရှော လု က လည်း၊ သင် ပြု သော အ မှု ကို ပြော လော့ ဟု ယော န သန် အား ဆို လျှင်၊ ယော န သန် က၊ အ ကျွန်ုပ် ကိုင် သော လှံ ဖျား နှင့် ပျား ရည် အ နည်း ငယ် ကို ယူ ၍ မြည်း စမ်း မိ ပါ ပြီ။ ထို အ မှု ကြောင့် သာ သေ ရ ပါ မည် ဟု ပြန် ပြော ၏။
၄၄ ရှော လု က လည်း၊ ယော န သန်၊ သင် သည် ဆက် ဆက် မ သေ လျှင်၊ ဘု ရား သ ခင် သည် ထို မျှ မ က ငါ ၌ ပြု တော် မူ ပါ စေ သော ဟု ဆို သော် လည်း၊ ၄၅ လူ များ တို့ က၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၌ ဤ ကယ် တင် ခြင်း ကျေး ဇူး ကို ပြု ပြီး သော ယော န သန် သည် သေ ရ မည် လော။ ထို သို့ မ ဖြစ် ပါ စေ နှင့်။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ သက် ရှင် တော် မူ သည် အ တိုင်း သူ ၏ ဆံ ခြည် တ ပင် မျှ မြေ ပေါ် မှာ မ ကျ ရ။ သူ သည် ဘု ရား သ ခင် နှင့် အ တူ ယ နေ့ ဝိုင်း ၍ ပြု ပါ ပြီ ဟု ဆို သ ဖြင့်၊ အ သက် ချမ်း သာ စေ ခြင်း ငှါ ယော န သန် ကို ကယ် နှုတ် ကြ ၏။
၄၆ ထို နောက် ရှော လု သည် ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ ကို မ လိုက်။ သူ တို့ သည် နေ ရင်း အ ရပ် သို့ ပြန် သွား ကြ ၏။
၄၇ ထို သို့ ရှော လု သည် ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ကို စိုး စံ ၍ ပတ် ဝန်း ကျင် ရန် သူ၊ မော ဘ ပြည် သား၊ အမ္မုန် ပြည် သား၊ ဧ ဒုံ ပြည် သား၊ ဇော ဘ မင်း များ၊ ဖိ လိတ္တိ လူ များ တို့ ကို စစ် တိုက် ၍ စစ် ချီ လေ ရာ ရာ ၌ သူ တို့ ကို အောင် လေ ၏။ ၄၈ ဗိုလ် ခြေ များ ကို နှိုး ဆော် ၍ အာ မ လက် အ မျိုး သား တို့ ကို လုပ် ကြံ သ ဖြင့်၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး သား တို့ ကို လု ယက် ဖျက် ဆီး သော သူ တို့ လက် မှ ကယ် နှုတ် လေ ၏။
၄၉ သား တော် ကား ယော န သန်၊ ဣ ရွှိ၊ မေ လ ခိ ရွှ တည်း။ သ မီး တော် နှစ် ယောက် တွင် အ ကြီး ကား မေ ရပ်။ အ ငယ် ကား၊ မိ ခါ လ တည်း။ ၅၀ မြောက် သား တော် ကား အ ဟိ မတ် ၏ သ မီး အ ဟိ နောင် တည်း။ ဗိုလ် ချုပ် မင်း ကား၊ ဘ ထွေး တော် နေ ရ သား အာ ဗ နာ တည်း။ ၅၁ ခ မည်း တော် ကိ ရှ နှင့် အာ ဗ နာ ၏ အ ဘ နေ ရ သည် အ ဗျေ လ ၏ သား ဖြစ် ၏။
၅၂ ရှော လု လက် ထက် ကာ လ ပတ် လုံး၊ ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ ကို ကျပ် ကျပ် စစ် တိုက် ရ ကြ ၏။ ခွန် အား ကြီး သော သူ၊ ရဲ ရင့် သော သူ တွေ့ သ မျှ တို့ ကို ရှော လု သည် ရွေး ကောက် ခန့် ထား လေ့ ရှိ ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၁၄
၁ တ နေ့ သ ၌ ရှော လု ၏ သား ယော န သန် သည် ခ မည်း တော် ထံ ၌ အ ခွင့် မ ပန် ဘဲ၊ လက် နက် ဆောင် လု လင် ကို ခေါ် ၍၊ တ ဘက် ၌ နေ သော ဖိ လိတ္တိ တပ် သို့ သွား ကြ ကုန် အံ့ ဟု ဆို လေ ၏။
၂ ရှော လု သည် ဂိ ဗာ မြို့ စွန်း၊ မိ ဂြုန် ရွာ၊ ရိမ္မုန် ကျောက် ဆောင် နား မှာ နေ ၍၊ အ ထံ တော် ၌ လူ ခြောက် ရာ ခန့် မျှ ရှိ ၏။ ၃ သင် တိုင်း ဝတ် ၍ ရှိ လော မြို့ ၌ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ ယဇ် ပု ရော ဟိတ် ဖြစ် သော သူ ဧ လိ နှင့် ဖိ န ဟတ် တို့ မှ ဆင်း သက် သော ဣ ခ ဗုဒ် ၏ အစ် ကို အ ဟိ တုပ် ၏ သား အ ဟိ ယ လည်း ရှိ ၏။ ယော န သန် သွား ကြောင်း ကို လူ များ မ သိ ကြ။
၄ ယော န သန် သည် ဖိ လိတ္တိ တပ် သို့ သွား စမ်း သော လမ်း ကြား မှာ၊ တ ဘက် တ ချက် ၌ ကျောက် ငူ ရှိ ၏။ ကျောက် ငူ တ ခု သည် ဗော ဇ၊ တ ခု သည် သေ နေ အ မည် ရှိ ၏။ ၅ တ ခု ကား မြောက် ဘက် ၌ မိတ် မတ် မြို့ သို့ ၎င်း၊ တ ခု ကား တောင် ဘက် ၌ ဂိ ဗာ မြို့ သို့ ၎င်း မျက် နှာ ပြု သ တည်း။
၆ ယော န သန် က၊ အ ရေ ဖျား လှီး ခြင်း ကို မ ခံ သော ထို တပ် သား တို့ ဆီ သို့ သွား ကြ ကုန် အံ့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ငါ တို့ အ မှု ကို စောင့် ကောင်း စောင့် တော် မူ လိမ့် မည်။ လူ များ သော် ၎င်း၊ နည်း သော် ၎င်း၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကယ် တင် တော် မူ ခြင်း ကို အ ဆီး အ တား မ ရှိ နိုင် ဟု လက် နက် ဆောင် လု လင် အား ပြော ဆို လျှင်၊ ၇ လု လင် က၊ စိတ် တော် ရှိ သည် အ တိုင်း ပြု ပါ။ လှည့် သွား ပါ။ အ လို တော် ရှိ သည် အ တိုင်း ကျွန် တော် လိုက် ပါ မည် ဟု ပြန် ပြော သော်၊
၈ ယော န သန် က၊ ထို လူ တို့ ဆီ သို့ သွား ၍ ကိုယ် ကို ပြ ကြ ကုန် အံ့။ ၉ သူ တို့ က နေ ကြ။ ငါ တို့ လာ မည် ဟု ဆို လျှင် သူ တို့ ဆီ သို့ မ သွား ဘဲ နေ ကြ မည်။ ၁၀ သို့ မ ဟုတ်၊ လာ ကြ ဟု ဆို လျှင် သွား ကြ မည်။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် သူ တို့ ကို ငါ တို့ လက် သို့ အပ် တော် မူ ၏။ ထို သို့ သော ပုပ္ပ နိ မိတ် ရှိ ရ ၏ ဟု ဆို သည် နှင့် အ ညီ၊
၁၁ နှစ် ယောက် တို့ သည် ဖိ လိတ္တိ တပ် သား တို့ အား ကိုယ် ကို ပြ သော အ ခါ၊ ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ က၊ ဟေ ဗြဲ လူ တို့ သည် ပုန်း ရှောင် ရာ တွင်း ထဲ က ထွက် လာ ပါ သည် တ ကား ဟု ဆို လျက်၊ ၁၂ တပ် သား တို့ က၊ လာ ကြ။ တ စုံ တ ခု ကို ပြ မည် ဟု ယော န သန် နှင့် လက် နက် ဆောင် လု လင် အား ဆို လျှင်၊ ယော န သန် က၊ ငါ့ နောက် သို့ လိုက် လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် သူ တို့ ကို ဣ သ ရေ လ လူ တို့ လက် သို့ အပ် တော် မူ ပြီ ဟု လု လင် အား ဆို သ ဖြင့်၊ ၁၃ လေး ဘက် တွား လျက် တက် ၍၊ လု လင် လည်း လိုက် ၏။ ယော န သန် ရှေ့ မှာ ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ သည် လဲ ၍ လု လင် သည် သူ့ သ ခင့် နောက် မှာ လုပ် ကြံ လေ ၏။
၁၄ ယော န သန် နှင့် လု လင် ပြု သော ပ ဌ မ လုပ် ကြံ ခြင်း အား ဖြင့် နွား တ ရှဉ်း ထွန် နိုင် သော မြေ ကွက် အ တွင်း တွင် လူ နှစ် ဆယ် ခန့် မျှ သေ ကြ ၏။ ၁၅ စစ် သူ ရဲ များ၊ လယ် လုပ် သူ များ၊ အ ခြား သူ များ အ ပေါင်း တို့ သည် တပ် သား များ၊ လု ယူ သော သူ များ နှင့် တ ကွ တုန် လှုပ် ကြ ၍၊ မြေ ကြီး လည်း လှုပ် သ ဖြင့်၊ အ လွန် ကြီး သော တုန် လှုပ် ခြင်း ရှိ ၏။ ၁၆ ဗင်္ယာ မိန် ခ ရိုင် ဂိ ဗာ မြို့ ၌ ရှော လု ၏ ကင်း စောင့် တို့ သည် ကြည့် ရှု သော အ ခါ၊ ဖိ လိတ္တိ လူ အ လုံး အ ရင်း သည် လျော့ ၍ တ ယောက် ကို တ ယောက် ထိုး ရိုက် လျက် သွား ကြ ၏။
၁၇ ရှော လု က လည်း၊ အ ဘယ် သူ ထွက် သွား သည် ကို သိ ခြင်း ငှါ လူ များ ကို ရေ တွက် ကြ လော့ ဟု အ ထံ တော် ၌ ရှိ သော သူ တို့ အား စီ ရင် သည် အ တိုင်း ရေ တွက် ၍၊ ယော န သန် နှင့် သူ ၏ လက် နက် ဆောင် လု လင် မ ရှိ။ ၁၈ ထို ကာ လ အ ခါ ဘု ရား သ ခင် ၏ သေတ္တာ တော် သည် ဣ သ ရေ လ အ မျိုး သား တို့ ၌ ရှိ သည် ဖြစ် ၍၊ ရှော လု က ဘု ရား သ ခင် ၏ သေတ္တာ တော် ကို ယူ ခဲ့ ပါ ဟု အ ဟိ ယ အား ဆို ၏။ ၁၉ ရှော လု သည် ယဇ် ပု ရော ဟိတ် နှင့် စ ကား ပြော စဉ် တွင်၊ ဖိ လိတ္တိ တပ် ၌ အုတ် အုတ် ကျက် ကျက် သော အ သံ တိုး ပွါး သော ကြောင့်၊ ရှော လု က၊ နေ ဦး တော့ ဟု ယဇ် ပု ရော ဟိတ် အား ဆို သ ဖြင့်၊
၂၀ မိ မိ နှင့် လူ အ ပေါင်း တို့ သည် တ ယောက် ကို တ ယောက် နှိုး ဆော် လျက် စစ် ချီ ၍ ရောက် သော အ ခါ၊ ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ သည် တ ယောက် ကို တ ယောက် ခုတ် သ ဖြင့် အ လွန် တပ် ပျက် လေ ၏။ ၂၁ အ ထက် ကာ လ ၌ ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ ဘက် မှာ နေ ၍ အ ရပ် ရပ် တို့ က တပ် သို့ လိုက် လာ သော ဟေ ဗြဲ လူ တို့ သည် လည်း ရှော လု နှင့် ယော န သန် ၌ ပါ သော ဣ သ ရေ လ လူ တို့ ဘက် သို့ ဝင် ကြ ၏။ ၂၂ ဧ ဖ ရိမ် တောင် ၌ ပုန်း ရှောင် ၍ နေ သော ဣ သ ရေ လ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် လည်း၊ ဖိ လိတ္တိ လူ ပြေး ကြောင်း ကို ကြား သော အ ခါ စစ် ချီ ၍ ကျပ် ကျပ် လိုက် ကြ ၏။
၂၃ ထို သို့ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ကို ထို နေ့ ၌ ကယ် တင် တော် မူ သ ဖြင့်၊ စစ် မှု သည် ဗေ သ ဝင် မြို့ သို့ လွန် သွား လေ ၏။
၂၄ ထို နေ့ ၌ ဣ သ ရေ လ လူ တို့ သည် ဆင်း ရဲ ခံ ရ ကြ ၏။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ရှော လု က၊ ငါ သည် ငါ့ ရန် သူ တို့ ၌ ငါ့ စိတ် ပြေ မည် အ ကြောင်း၊ ည ဦး ချိန် မ ရောက် မှီ အ စာ စား သော သူ တိုင်း ကျိန် ဆဲ အပ် စေ ဟု လူ တို့ အား အ ကျိန် ပေး သော ကြောင့် အ ဘယ် သူ မျှ အ စာ မ စား ရ။ ၂၅ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် မြေ ပေါ် ၌ ပျား ရည် ရှိ ရာ တော သို့ ရောက် သ ဖြင့်၊ ၂၆ တော ထဲ သို့ ဝင် သော အ ခါ ပျား ရည် စက် စက် ကျ လျက် ရှိ သော် လည်း၊ အ ကျိန် တော် ကို ကြောက် သော ကြောင့်၊ အ ဘယ် သူ မျှ မိ မိ လက် ကို မိ မိ ပ စပ် ၌ မ ထည့်။
၂၇ သို့ ရာ တွင် ခ မည်း တော် သည် လူ များ တို့ အား အ ကျိန် ပေး သည် ကို ယော န သန် မ ကြား သော ကြောင့်၊ မိ မိ ကိုင် သော လှံ တံ ဖျား ကို ပျား လ ပို့ ၌ နှစ် ၍ မိ မိ လက် နှင့် ယူ စား သ ဖြင့် မျက် စိ ကြည် လင် လေ ၏။ ၂၈ ခ မည်း တော် က၊ ယ နေ့ အ စာ စား သော သူ တိုင်း ကျိန် ဆဲ အပ် စေ ဟု လူ များ တို့ အား ကျပ် ကျပ် အ ကျိန် ပေး တော် မူ ပြီ ဟု လူ တ ယောက် ကြား လျှောက် ၏။ လူ တို့ သည် လည်း မော လျက် နေ ကြ ၏။ ၂၉ ယော န သန် က လည်း၊ ငါ့ အ ဘ သည် ပြည် သား တို့ ကို နှောင့် ရှက် လေ ပြီ။ ဤ ပျား ရည် အ နည်း ငယ် ကို ငါ စား သော ကြောင့် ငါ့ မျက် စိ ကြည် လင် သည် ကို ကြည့် ပါ တော့။ ၃၀ လူ များ တို့ သည် ယ နေ့ တွေ့ မိ သော ရန် သူ ၏ ဥစ္စာ ကို စား ချင် တိုင်း စား လျှင်၊ အ ဘယ် မျှ လောက် အ ကျိုး ကြီး လိမ့် မည် တ ကား။ ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ ကို သာ ၍ လုပ် ကြံ ကြ လိမ့် မည် တ ကား ဟု ဆို လေ ၏။
၃၁ ထို နေ့ ၌ ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ ကို မိတ် မတ် မြို့ မှ အာ ဇ လုန် မြို့ တိုင် အောင် လုပ် ကြံ ကြ ၏။ ဣ သ ရေ လ လူ တို့ သည် အ လွန် ပင် ပန်း သ ဖြင့်၊ ၃၂ ရန် သူ ၏ ဥစ္စာ ကို လု ယူ ၍၊ သိုး၊ နွား၊ နွား သ ငယ် တို့ ကို မြေ ပေါ် မှာ သတ် ပြီး လျှင် အ သွေး နှင့် တ ကွ စား ကြ ၏။ ၃၃ ထို သို့ လူ များ တို့ သည် အ သွေး နှင့် တ ကွ စား ၍ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို ပြစ် မှား သည် ဟု ရှော လု အား ကြား လျှောက် လျှင်၊ သင် တို့ သည် သစ္စာ ပျက် ကြ ပြီ။ ကြီး စွာ သော ကျောက် ကို ငါ့ ထံ သို့ ယ နေ့ လှိမ့် ခဲ့။ ၃၄ လူ များ တို့ တွင် အ ရပ် ရပ် သွား ၍ လူ အ သီး အ သီး မိ မိ တို့ သိုး နွား ကို ဤ အ ရပ် သို့ ယူ ခဲ့ ပြီး လျှင်၊ ဤ အ ရပ် ၌ သတ် စား ကြ စေ။ အ သွေး နှင့် တ ကွ စား ၍ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို မ ပြစ် မှား စေ နှင့် ဟု မိန့် တော် မူ သည် အ တိုင်း၊ လူ များ တို့ သည် အ သီး အ သီး မိ မိ တို့ သိုး နွား ကို ထို ညဉ့် ၌ ယူ ခဲ့ ၍ ထို အ ရပ် ၌ သတ် ကြ ၏။
၃၅ ရှော လု သည် လည်း ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ ဘို့ ယဇ် ပလ္လင် ကို တည် လေ ၏။ ထို ပလ္လင် ကား ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ ဘို့ တည် သော ပ ဌ မ ပလ္လင် ဖြစ် သ တည်း။
၃၆ တ ဖန် ရှော လု က၊ ညဉ့် အ ခါ ငါ တို့ သည် ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ ကို လိုက် ၍ တ ယောက် ကို မျှ မ ကျန် ကြွင်း စေ ဘဲ၊ မိုဃ်း လင်း သည် တိုင် အောင် ဖျက် ဆီး ကြ ကုန် အံ့ ဟု စီ ရင် ၍၊ လူ များ တို့ က စိတ် တော် ရှိ သည် အ တိုင်း ပြု တော် မူ ပါ ဟု ဝန် ခံ ကြ သော်၊ ယဇ် ပု ရော ဟိတ် က၊ ဘု ရား သ ခင့် အ ထံ တော် သို့ ချဉ်း ကပ် ကြ ကုန် အံ့ ဟု ဆို လေ ၏။ ၃၇ ရှော လု က လည်း၊ အ ကျွန်ုပ် သည် ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ ကို လိုက် ရ ပါ မည် လော။ သူ တို့ ကို ဣ သ ရေ လ လူ တို့ လက် သို့ အပ် တော် မူ မည် လော ဟု ဘု ရား သ ခင့် ထံ အ ခွင့် ပန် သော် လည်း၊ ထို နေ့ တွင် ပြန် တော် မ မူ။ ၃၈ ရှော လု က လည်း၊ လူ တို့ တွင် အ ရာ ရှိ အ ပေါင်း တို့၊ ယ နေ့ အ ဘယ် သူ ပြစ် မှား မိ သည် ကို သိ မြင် အံ့ သော ငှါ ချဉ်း ၍ လာ ကြ လော့။ ၃၉ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ကို ကယ် တင် သော ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ သက် ရှင် တော် မူ သည် အ တိုင်း၊ ငါ့ သား ယော န သန် ဖြစ် သော် လည်း၊ ဆက် ဆက် သေ ရ မည် ဟု ဆို သော်၊ အ ဘယ် သူ မျှ ပြန် ၍ မ လျှောက် ဝံ့။
၄၀ ရှော လု က လည်း၊ သင် တို့ သည် တ ဘက်၊ ငါ နှင့် ငါ့ သား ယော န သန် သည် တ ဘက် နေ ရ ကြ မည် ဟု ဆို လျှင်၊ လူ များ တို့ က စိတ် တော် ရှိ သည် အ တိုင်း ပြု တော် မူ ပါ ဟု လျှောက် ကြ သော်၊ ၄၁ ရှော လု က၊ ဖြောင့် မတ် စွာ စီ ရင် တော် မူ ပါ ဟု ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၏ ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား အား ဆု တောင်း သ ဖြင့်၊ လူ များ တို့ သည် လွတ် ကြ ၍၊ ရှော လု နှင့် ယော န သန် ကို မှတ် တော် မူ ၏။ ၄၂ ရှော လု က လည်း၊ ငါ နှင့် ငါ့ သား ယော န သန် အ ဘို့ စာ ရေး တံ ပြု လော့ ဟု ဆို သ ဖြင့်၊ ယော န သန် ကို မှတ် တော် မူ ၏။ ၄၃ ရှော လု က လည်း၊ သင် ပြု သော အ မှု ကို ပြော လော့ ဟု ယော န သန် အား ဆို လျှင်၊ ယော န သန် က၊ အ ကျွန်ုပ် ကိုင် သော လှံ ဖျား နှင့် ပျား ရည် အ နည်း ငယ် ကို ယူ ၍ မြည်း စမ်း မိ ပါ ပြီ။ ထို အ မှု ကြောင့် သာ သေ ရ ပါ မည် ဟု ပြန် ပြော ၏။
၄၄ ရှော လု က လည်း၊ ယော န သန်၊ သင် သည် ဆက် ဆက် မ သေ လျှင်၊ ဘု ရား သ ခင် သည် ထို မျှ မ က ငါ ၌ ပြု တော် မူ ပါ စေ သော ဟု ဆို သော် လည်း၊ ၄၅ လူ များ တို့ က၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၌ ဤ ကယ် တင် ခြင်း ကျေး ဇူး ကို ပြု ပြီး သော ယော န သန် သည် သေ ရ မည် လော။ ထို သို့ မ ဖြစ် ပါ စေ နှင့်။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ သက် ရှင် တော် မူ သည် အ တိုင်း သူ ၏ ဆံ ခြည် တ ပင် မျှ မြေ ပေါ် မှာ မ ကျ ရ။ သူ သည် ဘု ရား သ ခင် နှင့် အ တူ ယ နေ့ ဝိုင်း ၍ ပြု ပါ ပြီ ဟု ဆို သ ဖြင့်၊ အ သက် ချမ်း သာ စေ ခြင်း ငှါ ယော န သန် ကို ကယ် နှုတ် ကြ ၏။
၄၆ ထို နောက် ရှော လု သည် ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ ကို မ လိုက်။ သူ တို့ သည် နေ ရင်း အ ရပ် သို့ ပြန် သွား ကြ ၏။
၄၇ ထို သို့ ရှော လု သည် ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ကို စိုး စံ ၍ ပတ် ဝန်း ကျင် ရန် သူ၊ မော ဘ ပြည် သား၊ အမ္မုန် ပြည် သား၊ ဧ ဒုံ ပြည် သား၊ ဇော ဘ မင်း များ၊ ဖိ လိတ္တိ လူ များ တို့ ကို စစ် တိုက် ၍ စစ် ချီ လေ ရာ ရာ ၌ သူ တို့ ကို အောင် လေ ၏။ ၄၈ ဗိုလ် ခြေ များ ကို နှိုး ဆော် ၍ အာ မ လက် အ မျိုး သား တို့ ကို လုပ် ကြံ သ ဖြင့်၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး သား တို့ ကို လု ယက် ဖျက် ဆီး သော သူ တို့ လက် မှ ကယ် နှုတ် လေ ၏။
၄၉ သား တော် ကား ယော န သန်၊ ဣ ရွှိ၊ မေ လ ခိ ရွှ တည်း။ သ မီး တော် နှစ် ယောက် တွင် အ ကြီး ကား မေ ရပ်။ အ ငယ် ကား၊ မိ ခါ လ တည်း။ ၅၀ မြောက် သား တော် ကား အ ဟိ မတ် ၏ သ မီး အ ဟိ နောင် တည်း။ ဗိုလ် ချုပ် မင်း ကား၊ ဘ ထွေး တော် နေ ရ သား အာ ဗ နာ တည်း။ ၅၁ ခ မည်း တော် ကိ ရှ နှင့် အာ ဗ နာ ၏ အ ဘ နေ ရ သည် အ ဗျေ လ ၏ သား ဖြစ် ၏။
၅၂ ရှော လု လက် ထက် ကာ လ ပတ် လုံး၊ ဖိ လိတ္တိ လူ တို့ ကို ကျပ် ကျပ် စစ် တိုက် ရ ကြ ၏။ ခွန် အား ကြီး သော သူ၊ ရဲ ရင့် သော သူ တွေ့ သ မျှ တို့ ကို ရှော လု သည် ရွေး ကောက် ခန့် ထား လေ့ ရှိ ၏။
![](https://myanmarbibleforall.bible/wp-content/uploads/2023/01/landscape.png)
Please view in landscape orientation