ဟေ ရှာ ယ အ နာ ဂတ္တိ ကျမ်း
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၄၄
၁ ယ ခု မူ ကား၊ ငါ့ ကျွန် ယာ ကုပ်၊ ငါ ရွေး ကောက် သော သူ ဣ သ ရေ လ၊ နား ထောင် လော့။ ၂ သင့် ကို ဖန် ဆင်း တော် မူ သော ဘု ရား၊ ဘွား စ က ပင် သင့် ကို ပြု ပြင် ၍၊ နောင် ၌ လည်း မ စ လ တံ့ သော ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ငါ့ ကျွန် ယာ ကုပ်၊ ငါ ရွေး ကောက် သော သူ ယေ ရှု ရုန်၊ မ စိုး ရိမ် နှင့်။ ၃ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ရေ ငတ် သော သူ အ ပေါ် မှာ ရေ ကို ငါ သွန်း လောင်း ၍၊ သွေ့ ခြောက် သော မြေ ကို ရေ လွှမ်း မိုး စေ မည်။ သင် ၏ အ မျိုး အ ပေါ် မှာ ငါ့ ဝိ ညာဉ် ကို ၎င်း၊ သင် ၏ အ နွှယ် အ ပေါ် မှာ ငါ့ ကောင်း ကြီး မင်္ဂ လာ ကို ၎င်း ငါ သွန်း လောင်း မည်။ ၄ သူ တို့ သည် လည်း ရေ မြောင်း အ နား မှာ မိုဃ်း မ ခ ပင် ကဲ့ သို့၊ မြက် ပင် ထဲ တွင် ပေါက် ကြ လိမ့် မည်။ ၅ တ ယောက် က၊ ငါ သည် ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ လူ ဖြစ် သည် ဟု ဆို လိမ့် မည်။ တ ယောက် သည် လည်း၊ ယာ ကုပ် အ မည် ဖြင့် ကိုယ် ကို ကိုယ် မှည့် လိမ့် မည်။ တ ယောက် သည် လည်း၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ လူ ဟူ ၍ မိ မိ လက် တွင် စာ ထိုး လျက်၊ ဣ သ ရေ လ အ မည် သစ် ဖြင့် ကိုယ် ကို ကိုယ် မှည့် လိမ့် မည်။
၆ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၏ ရှင် ဘု ရင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ကို ရွေး နှုတ် သော၊ ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ငါ သည် အ ဦး ဆုံး သော သူ၊ နောက် ဆုံး သော သူ ဖြစ် ၏။ ငါ မှ တ ပါး အ ခြား သော ဘု ရား သ ခင် မ ရှိ။ ၇ ရှေး လူ မျိုး ကို ငါ ခန့် ထား သည် မှ စ ၍၊ ငါ ကဲ့ သို့ အ ဘယ် သူ သည် ဤ အ မှု တို့ ကို ငါ့ အ ဘို့ ခေါ် ၍ ထုတ် ဘော် စီ ရင် နိုင် မည် နည်း။ ဖြစ် ဆဲ သော အ မှု နှင့် ဖြစ် လ တံ့ သော အ မှု တို့ ကို သူ တို့ အား ဘော် ပြ ကြ စေ။ ၈ မ စိုး ရိမ် ကြ နှင့်။ မ ကြောက် ကြ နှင့်။ အ ထက် က ငါ ဟော ပြော ပြ သ သည် မ ဟုတ် လော။ သင် တို့ သည် ငါ ၏ သက် သေ ဖြစ် ကြ ၏။ ငါ မှ တ ပါး အ ခြား သော ဘု ရား သ ခင် ရှိ သ လော။ ငါ မှ တ ပါး အ ခြား သော မူ လ အ မြစ် မ ရှိ။ တ စုံ တ ဦး ကို မျှ ငါ မ သိ။
၉ ရုပ် တု ဆင်း တု ကို လုပ် သော သူ အ ပေါင်း တို့ သည် အ ချည်း နှီး သက် သက် ဖြစ် ကြ ၏။ သူ တို့ နှ မြော သော အ ရာ တို့ သည် အ ကျိုး ကို မ ပေး နိုင် ကြ။ ငါ တို့ သည် မ မြင် တတ်၊ နား မ လည် တတ် ဟု ရှက် စ ရာ အ ကြောင်း ကို ကိုယ် တိုင် သက် သေ ခံ ကြ ၏။ ၁၀ ဘု ရား ကို လုပ် သော သူ၊ အ ကျိုး မ ပေး နိုင် သော ရုပ် တု ဆင်း တု ကို သွန်း သော သူ ကား အ ဘယ် သူ နည်း။ ၁၁ ထို သူ ၏ အ ပေါင်း အ ဘော် ရှိ သ မျှ တို့ သည် ရှက် ကြ လိမ့် မည်။ လုပ် သော သူ တို့ သည် လူ သက် သက် ဖြစ် ကြ ၏။ ရှိ သ မျှ တို့ သည် စု ဝေး ၍ ထ ကြ စေ။ တ ပြိုင် နက် ထိတ် လန့် ရှက် ကြောက် ကြ လိမ့် မည်။
၁၂ ပန်း ပဲ သ မား သည် ပု ဆိန် ကို လုပ် ခြင်း ငှါ မီး ခဲ ၌ ဖုတ် ၍၊ လက် ရုံး အား ထုတ် လျက် သံ တူ နှင့် ထု တတ် ၏။ အ ကယ် ၍ မွတ် သိပ် သော အ ခါ အား လျော့ တတ် ၏။ ရေ မ သောက် ရ သော အ ခါ မော တတ် ၏။ ၁၃ လက် သ မား သည် မျဉ်း ချ လျက် စူး နှင့် မှတ် သား ၍၊ လက် သ မား တန် ဆာ နှင့် လုပ် ပြီး လျှင်၊ အိမ် ၌ နေ စေ ခြင်း ငှါ ကွန် ပါ နှင့် ရေး သား ၍၊ လူ အ သ ရေ ပါ အောင် လူ ပုံ သဏ္ဍာန် နှင့် အ ညီ ထု လုပ် တတ် ၏။ ၁၄ ကိုယ် အ ဘို့ အ လို ငှါ အာ ရဇ် ပင် တို့ ကို ခုတ် ၍ ကု ပ ရု ပင်၊ သ ပိတ် ပင် တို့ ကို ရွေး ယူ သ ဖြင့်၊ တော ပင် အ မျိုး မျိုး တို့ ကို ဆည်း ဖူး တတ် ၏။ အာ ရဇ် ပင် ကို စိုက် ၍ မိုဃ်း ရေ လည်း မွေး တတ် ၏။ ၁၅ လူ သုံး ရန် ထင်း ဖြစ် ၏။ လူ လည်း ယူ ၍ မီး လှုံ တတ် ၏။ တ ဖန် မီး မွေး ၍ မုန့် ကို ပေါင်း တတ် ၏။ တ ဖန် ဘု ရား ကို လုပ် ၍ ကိုး ကွယ် တတ် ၏။ ရုပ် တု ကို ထု လုပ် ၍ ရုပ် တု ရှေ့ မှာ ပြပ် ဝပ် တတ် ၏။ ၁၆ ထို သစ် သား တ ပိုင်း နှင့် မီး မွေး တတ် ၏။ တ ပိုင်း နှင့် အ မဲ သား ကို ချက် ၍ စား တတ် ၏။ ဖုတ် ကင် ပြီး မှ ဝ စွာ စား တတ် ၏။ တ ဖန် မီး လှုံ ၍ အယ်၊ ငါ နွေး ပြီ။ မီး ကို တွေ့ ပြီ ဟု ဆို တတ် ၏။ ၁၇ ကျန် သော အ ပိုင်း ကို လည်း ယူ ၍ ရုပ် တု တည်း ဟူ သော ဘု ရား ကို လုပ် တတ် ၏။ ထို ရုပ် တု ရှေ့ မှာ ပြပ် ဝပ် ၍ ကိုး ကွယ် တတ် ၏။ ကိုယ် တော် သည် အ ကျွန်ုပ် ၏ ဘု ရား ဖြစ် တော် မူ ၏။ အ ကျွန်ုပ် ကို ကယ် တင် တော် မူ ပါ ဟူ ၍ ဆု တောင်း တတ် ၏။
၁၈ ထို သို့ သော သူ သည် ပ ညာ မ ရှိ။ ဉာဏ် မ ရှိ။ မ မြင် နိုင် အောင် မျက် စိ ကို ၎င်း၊ နား မ လည် နိုင် အောင် စိတ် နှ လုံး ကို ၎င်း ပိတ် ၏။ ၁၉ ငါ သည် တ ပိုင်း နှင့် မီး မွေး ပြီ။ မုန့် ကို လည်း ထို မီး ခဲ ပေါ် မှာ ဖုတ် လေ ပြီ။ အ မဲ သား ကို လည်း ကင် ၍ စား လေ ပြီ။ ကြွင်း သော အ ပိုင်း ကို စက် ဆုပ် ရွံ ရှာ ဘွယ် ဖြစ် စေ ရ မည် လော။ သစ် သား ရှေ့ မှာ ငါ ပြပ် ဝပ် ရ မည် လော ဟု စိတ် နှ လုံး ထဲ မှာ အောက် မေ့ ဆင် ခြင် နိုင် သော ဉာဏ် ပ ညာ အ လျှင်း မ ရှိ ပါ တ ကား။ ၂၀ သူ သည် မီး ဖို ပြာ ကို ကျက် စား တတ် ၏။ မိုက် သော စိတ် နှင့် လမ်း လွဲ ပြီ။ ထို ကြောင့်၊ ကိုယ် ဝိ ညာဉ် ကို ကိုယ် မ ချွတ် နိုင်။ မိ မိ လက်ျာ လက် ၌ မိစ္ဆာ ဒိဋ္ဌိ ပါ သ လော ဟု မ အောက် မေ့ နိုင် ပါ တ ကား။
၂၁ အို ယာ ကုပ် အ မျိုး၊ ဤ အ ရာ တို့ ကို ဆင် ခြင် လော့။ အို ဣ သ ရေ လ အ မျိုး၊ သင် သည် ငါ့ ကျွန် ဖြစ် ၏။ သင့် ကို ငါ ဖန် ဆင်း သည် ဖြစ် ၍၊ သင် သည် ငါ့ ကျွန် ဖြစ် ၏။ အို ဣ သ ရေ လ အ မျိုး၊ သင့် ကို ငါ မ မေ့ မ လျော့။ ၂၂ သင် ၏ ဒု စ ရိုက် တို့ ကို တိမ် တိုက် ကဲ့ သို့ ၎င်း၊ သင် ၏ အ ပြစ် တို့ ကို တိမ် လွှာ ကဲ့ သို့ ၎င်း ငါ ချေ ပြီ။ ငါ့ ထံ သို့ ပြန် လာ လော့။ သင့် ကို ငါ ရွေး နှုတ် ပြီ။
၂၃ အို မိုဃ်း ကောင်း ကင် တို့၊ သီ ချင်း ဆို ကြ လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ပြု တော် မူ ပြီ။ မြေ ကြီး အောက် အ ရပ် တို့၊ ကြွေး ကြော် ကြ လော့။ တောင် များ၊ တော နှင့် တ ကွ သစ် ပင် များ တို့၊ ကျူး ဧ သော အ သံ ကို ပေး ကြ လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ယာ ကုပ် ကို ရွေး နှုတ် တော် မူ ပြီ။ ဣ သ ရေ လ အား ဖြင့် ဘုန်း ထင် ရှား တော် မူ ပြီ။
၂၄ သင့် ကို ရွေး နှုတ် တော် မူ ၍၊ ဘွား စ က ပင် သင့် ကို ပြု ပြင် တော် မူ သော ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ မိုဃ်း ကောင်း ကင် ကို ငါ တ ပါး တည်း ကြက် လျက်၊ မြေ ကြီး ကို အ ဘော် မ ရှိ ဘဲ ခင်း လျက်၊ ခပ် သိမ်း သော အ ရာ တို့ ကို ဖန် ဆင်း သော ထာ ဝ ရ ဘု ရား ဖြစ် ၏။
၂၅ ငါ သည် မိစ္ဆာ ဆ ရာ တို့ ၏ ပုပ္ပ နိ မိတ် များ ကို ပယ် ဖျောက် တတ် ၏။ ဗေ ဒင် သ မား တို့ ကို ရူး သွပ် စေ တတ် ၏။ ပ ညာ ရှိ တို့ ကို လှန် ၍ သူ တို့ ၏ ပ ညာ ကို မိုက် စေ တတ် ၏။
၂၆ ငါ သည် ငါ့ ကျွန် ၏ စ ကား ကို တည် စေ ၍၊ ငါ့ တ မန် တို့ ဟော ပြော သည် အ တိုင်း ပြု တတ် ၏။ ယေ ရု ရှ လင် မြို့ ကို သင် သည် လူ နေ ရာ ဖြစ် လိမ့် မည် ဟူ ၍ ၎င်း၊ ယု ဒ မြို့ တို့ ကို သင် တို့ သည် တည် ဆောက် လျက် ရှိ ကြ လိမ့် မည်။ ပြို ပျက် ရာ များ ကို ငါ ပြု ပြင် မည် ဟူ ၍ ၎င်း ဆို ၏။
၂၇ ပင် လယ် ကို လည်း ရေ ကုန် စေ။ သင် ၏ မြစ် အ ပေါင်း ကို ငါ ခန်း ခြောက် စေ မည် ဟူ ၍ ၎င်း၊
၂၈ ကု ရု မင်း ကို လည်း၊ သင် သည် ငါ့ သိုး ထိန်း ဖြစ် ၏။ ငါ့ အ လို ရှိ သ မျှ ကို ပြည့် စုံ စေ လျက်၊ ယေ ရု ရှ လင် မြို့ တည် ဆောက် စေ၊ ဗိ မာန် တော် တိုက် မြစ် ကျ စေ ဟု စီ ရင် လိမ့် မည် ဟူ ၍ ၎င်း ငါ ဆို ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၄၄
၁ ယ ခု မူ ကား၊ ငါ့ ကျွန် ယာ ကုပ်၊ ငါ ရွေး ကောက် သော သူ ဣ သ ရေ လ၊ နား ထောင် လော့။ ၂ သင့် ကို ဖန် ဆင်း တော် မူ သော ဘု ရား၊ ဘွား စ က ပင် သင့် ကို ပြု ပြင် ၍၊ နောင် ၌ လည်း မ စ လ တံ့ သော ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ငါ့ ကျွန် ယာ ကုပ်၊ ငါ ရွေး ကောက် သော သူ ယေ ရှု ရုန်၊ မ စိုး ရိမ် နှင့်။ ၃ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ရေ ငတ် သော သူ အ ပေါ် မှာ ရေ ကို ငါ သွန်း လောင်း ၍၊ သွေ့ ခြောက် သော မြေ ကို ရေ လွှမ်း မိုး စေ မည်။ သင် ၏ အ မျိုး အ ပေါ် မှာ ငါ့ ဝိ ညာဉ် ကို ၎င်း၊ သင် ၏ အ နွှယ် အ ပေါ် မှာ ငါ့ ကောင်း ကြီး မင်္ဂ လာ ကို ၎င်း ငါ သွန်း လောင်း မည်။ ၄ သူ တို့ သည် လည်း ရေ မြောင်း အ နား မှာ မိုဃ်း မ ခ ပင် ကဲ့ သို့၊ မြက် ပင် ထဲ တွင် ပေါက် ကြ လိမ့် မည်။ ၅ တ ယောက် က၊ ငါ သည် ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ လူ ဖြစ် သည် ဟု ဆို လိမ့် မည်။ တ ယောက် သည် လည်း၊ ယာ ကုပ် အ မည် ဖြင့် ကိုယ် ကို ကိုယ် မှည့် လိမ့် မည်။ တ ယောက် သည် လည်း၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ လူ ဟူ ၍ မိ မိ လက် တွင် စာ ထိုး လျက်၊ ဣ သ ရေ လ အ မည် သစ် ဖြင့် ကိုယ် ကို ကိုယ် မှည့် လိမ့် မည်။
၆ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၏ ရှင် ဘု ရင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ကို ရွေး နှုတ် သော၊ ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ငါ သည် အ ဦး ဆုံး သော သူ၊ နောက် ဆုံး သော သူ ဖြစ် ၏။ ငါ မှ တ ပါး အ ခြား သော ဘု ရား သ ခင် မ ရှိ။ ၇ ရှေး လူ မျိုး ကို ငါ ခန့် ထား သည် မှ စ ၍၊ ငါ ကဲ့ သို့ အ ဘယ် သူ သည် ဤ အ မှု တို့ ကို ငါ့ အ ဘို့ ခေါ် ၍ ထုတ် ဘော် စီ ရင် နိုင် မည် နည်း။ ဖြစ် ဆဲ သော အ မှု နှင့် ဖြစ် လ တံ့ သော အ မှု တို့ ကို သူ တို့ အား ဘော် ပြ ကြ စေ။ ၈ မ စိုး ရိမ် ကြ နှင့်။ မ ကြောက် ကြ နှင့်။ အ ထက် က ငါ ဟော ပြော ပြ သ သည် မ ဟုတ် လော။ သင် တို့ သည် ငါ ၏ သက် သေ ဖြစ် ကြ ၏။ ငါ မှ တ ပါး အ ခြား သော ဘု ရား သ ခင် ရှိ သ လော။ ငါ မှ တ ပါး အ ခြား သော မူ လ အ မြစ် မ ရှိ။ တ စုံ တ ဦး ကို မျှ ငါ မ သိ။
၉ ရုပ် တု ဆင်း တု ကို လုပ် သော သူ အ ပေါင်း တို့ သည် အ ချည်း နှီး သက် သက် ဖြစ် ကြ ၏။ သူ တို့ နှ မြော သော အ ရာ တို့ သည် အ ကျိုး ကို မ ပေး နိုင် ကြ။ ငါ တို့ သည် မ မြင် တတ်၊ နား မ လည် တတ် ဟု ရှက် စ ရာ အ ကြောင်း ကို ကိုယ် တိုင် သက် သေ ခံ ကြ ၏။ ၁၀ ဘု ရား ကို လုပ် သော သူ၊ အ ကျိုး မ ပေး နိုင် သော ရုပ် တု ဆင်း တု ကို သွန်း သော သူ ကား အ ဘယ် သူ နည်း။ ၁၁ ထို သူ ၏ အ ပေါင်း အ ဘော် ရှိ သ မျှ တို့ သည် ရှက် ကြ လိမ့် မည်။ လုပ် သော သူ တို့ သည် လူ သက် သက် ဖြစ် ကြ ၏။ ရှိ သ မျှ တို့ သည် စု ဝေး ၍ ထ ကြ စေ။ တ ပြိုင် နက် ထိတ် လန့် ရှက် ကြောက် ကြ လိမ့် မည်။
၁၂ ပန်း ပဲ သ မား သည် ပု ဆိန် ကို လုပ် ခြင်း ငှါ မီး ခဲ ၌ ဖုတ် ၍၊ လက် ရုံး အား ထုတ် လျက် သံ တူ နှင့် ထု တတ် ၏။ အ ကယ် ၍ မွတ် သိပ် သော အ ခါ အား လျော့ တတ် ၏။ ရေ မ သောက် ရ သော အ ခါ မော တတ် ၏။ ၁၃ လက် သ မား သည် မျဉ်း ချ လျက် စူး နှင့် မှတ် သား ၍၊ လက် သ မား တန် ဆာ နှင့် လုပ် ပြီး လျှင်၊ အိမ် ၌ နေ စေ ခြင်း ငှါ ကွန် ပါ နှင့် ရေး သား ၍၊ လူ အ သ ရေ ပါ အောင် လူ ပုံ သဏ္ဍာန် နှင့် အ ညီ ထု လုပ် တတ် ၏။ ၁၄ ကိုယ် အ ဘို့ အ လို ငှါ အာ ရဇ် ပင် တို့ ကို ခုတ် ၍ ကု ပ ရု ပင်၊ သ ပိတ် ပင် တို့ ကို ရွေး ယူ သ ဖြင့်၊ တော ပင် အ မျိုး မျိုး တို့ ကို ဆည်း ဖူး တတ် ၏။ အာ ရဇ် ပင် ကို စိုက် ၍ မိုဃ်း ရေ လည်း မွေး တတ် ၏။ ၁၅ လူ သုံး ရန် ထင်း ဖြစ် ၏။ လူ လည်း ယူ ၍ မီး လှုံ တတ် ၏။ တ ဖန် မီး မွေး ၍ မုန့် ကို ပေါင်း တတ် ၏။ တ ဖန် ဘု ရား ကို လုပ် ၍ ကိုး ကွယ် တတ် ၏။ ရုပ် တု ကို ထု လုပ် ၍ ရုပ် တု ရှေ့ မှာ ပြပ် ဝပ် တတ် ၏။ ၁၆ ထို သစ် သား တ ပိုင်း နှင့် မီး မွေး တတ် ၏။ တ ပိုင်း နှင့် အ မဲ သား ကို ချက် ၍ စား တတ် ၏။ ဖုတ် ကင် ပြီး မှ ဝ စွာ စား တတ် ၏။ တ ဖန် မီး လှုံ ၍ အယ်၊ ငါ နွေး ပြီ။ မီး ကို တွေ့ ပြီ ဟု ဆို တတ် ၏။ ၁၇ ကျန် သော အ ပိုင်း ကို လည်း ယူ ၍ ရုပ် တု တည်း ဟူ သော ဘု ရား ကို လုပ် တတ် ၏။ ထို ရုပ် တု ရှေ့ မှာ ပြပ် ဝပ် ၍ ကိုး ကွယ် တတ် ၏။ ကိုယ် တော် သည် အ ကျွန်ုပ် ၏ ဘု ရား ဖြစ် တော် မူ ၏။ အ ကျွန်ုပ် ကို ကယ် တင် တော် မူ ပါ ဟူ ၍ ဆု တောင်း တတ် ၏။
၁၈ ထို သို့ သော သူ သည် ပ ညာ မ ရှိ။ ဉာဏ် မ ရှိ။ မ မြင် နိုင် အောင် မျက် စိ ကို ၎င်း၊ နား မ လည် နိုင် အောင် စိတ် နှ လုံး ကို ၎င်း ပိတ် ၏။ ၁၉ ငါ သည် တ ပိုင်း နှင့် မီး မွေး ပြီ။ မုန့် ကို လည်း ထို မီး ခဲ ပေါ် မှာ ဖုတ် လေ ပြီ။ အ မဲ သား ကို လည်း ကင် ၍ စား လေ ပြီ။ ကြွင်း သော အ ပိုင်း ကို စက် ဆုပ် ရွံ ရှာ ဘွယ် ဖြစ် စေ ရ မည် လော။ သစ် သား ရှေ့ မှာ ငါ ပြပ် ဝပ် ရ မည် လော ဟု စိတ် နှ လုံး ထဲ မှာ အောက် မေ့ ဆင် ခြင် နိုင် သော ဉာဏ် ပ ညာ အ လျှင်း မ ရှိ ပါ တ ကား။ ၂၀ သူ သည် မီး ဖို ပြာ ကို ကျက် စား တတ် ၏။ မိုက် သော စိတ် နှင့် လမ်း လွဲ ပြီ။ ထို ကြောင့်၊ ကိုယ် ဝိ ညာဉ် ကို ကိုယ် မ ချွတ် နိုင်။ မိ မိ လက်ျာ လက် ၌ မိစ္ဆာ ဒိဋ္ဌိ ပါ သ လော ဟု မ အောက် မေ့ နိုင် ပါ တ ကား။
၂၁ အို ယာ ကုပ် အ မျိုး၊ ဤ အ ရာ တို့ ကို ဆင် ခြင် လော့။ အို ဣ သ ရေ လ အ မျိုး၊ သင် သည် ငါ့ ကျွန် ဖြစ် ၏။ သင့် ကို ငါ ဖန် ဆင်း သည် ဖြစ် ၍၊ သင် သည် ငါ့ ကျွန် ဖြစ် ၏။ အို ဣ သ ရေ လ အ မျိုး၊ သင့် ကို ငါ မ မေ့ မ လျော့။ ၂၂ သင် ၏ ဒု စ ရိုက် တို့ ကို တိမ် တိုက် ကဲ့ သို့ ၎င်း၊ သင် ၏ အ ပြစ် တို့ ကို တိမ် လွှာ ကဲ့ သို့ ၎င်း ငါ ချေ ပြီ။ ငါ့ ထံ သို့ ပြန် လာ လော့။ သင့် ကို ငါ ရွေး နှုတ် ပြီ။
၂၃ အို မိုဃ်း ကောင်း ကင် တို့၊ သီ ချင်း ဆို ကြ လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ပြု တော် မူ ပြီ။ မြေ ကြီး အောက် အ ရပ် တို့၊ ကြွေး ကြော် ကြ လော့။ တောင် များ၊ တော နှင့် တ ကွ သစ် ပင် များ တို့၊ ကျူး ဧ သော အ သံ ကို ပေး ကြ လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ယာ ကုပ် ကို ရွေး နှုတ် တော် မူ ပြီ။ ဣ သ ရေ လ အား ဖြင့် ဘုန်း ထင် ရှား တော် မူ ပြီ။
၂၄ သင့် ကို ရွေး နှုတ် တော် မူ ၍၊ ဘွား စ က ပင် သင့် ကို ပြု ပြင် တော် မူ သော ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ မိုဃ်း ကောင်း ကင် ကို ငါ တ ပါး တည်း ကြက် လျက်၊ မြေ ကြီး ကို အ ဘော် မ ရှိ ဘဲ ခင်း လျက်၊ ခပ် သိမ်း သော အ ရာ တို့ ကို ဖန် ဆင်း သော ထာ ဝ ရ ဘု ရား ဖြစ် ၏။
၂၅ ငါ သည် မိစ္ဆာ ဆ ရာ တို့ ၏ ပုပ္ပ နိ မိတ် များ ကို ပယ် ဖျောက် တတ် ၏။ ဗေ ဒင် သ မား တို့ ကို ရူး သွပ် စေ တတ် ၏။ ပ ညာ ရှိ တို့ ကို လှန် ၍ သူ တို့ ၏ ပ ညာ ကို မိုက် စေ တတ် ၏။
၂၆ ငါ သည် ငါ့ ကျွန် ၏ စ ကား ကို တည် စေ ၍၊ ငါ့ တ မန် တို့ ဟော ပြော သည် အ တိုင်း ပြု တတ် ၏။ ယေ ရု ရှ လင် မြို့ ကို သင် သည် လူ နေ ရာ ဖြစ် လိမ့် မည် ဟူ ၍ ၎င်း၊ ယု ဒ မြို့ တို့ ကို သင် တို့ သည် တည် ဆောက် လျက် ရှိ ကြ လိမ့် မည်။ ပြို ပျက် ရာ များ ကို ငါ ပြု ပြင် မည် ဟူ ၍ ၎င်း ဆို ၏။
၂၇ ပင် လယ် ကို လည်း ရေ ကုန် စေ။ သင် ၏ မြစ် အ ပေါင်း ကို ငါ ခန်း ခြောက် စေ မည် ဟူ ၍ ၎င်း၊
၂၈ ကု ရု မင်း ကို လည်း၊ သင် သည် ငါ့ သိုး ထိန်း ဖြစ် ၏။ ငါ့ အ လို ရှိ သ မျှ ကို ပြည့် စုံ စေ လျက်၊ ယေ ရု ရှ လင် မြို့ တည် ဆောက် စေ၊ ဗိ မာန် တော် တိုက် မြစ် ကျ စေ ဟု စီ ရင် လိမ့် မည် ဟူ ၍ ၎င်း ငါ ဆို ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၄၄
၁ ယ ခု မူ ကား၊ ငါ့ ကျွန် ယာ ကုပ်၊ ငါ ရွေး ကောက် သော သူ ဣ သ ရေ လ၊ နား ထောင် လော့။ ၂ သင့် ကို ဖန် ဆင်း တော် မူ သော ဘု ရား၊ ဘွား စ က ပင် သင့် ကို ပြု ပြင် ၍၊ နောင် ၌ လည်း မ စ လ တံ့ သော ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ငါ့ ကျွန် ယာ ကုပ်၊ ငါ ရွေး ကောက် သော သူ ယေ ရှု ရုန်၊ မ စိုး ရိမ် နှင့်။ ၃ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ရေ ငတ် သော သူ အ ပေါ် မှာ ရေ ကို ငါ သွန်း လောင်း ၍၊ သွေ့ ခြောက် သော မြေ ကို ရေ လွှမ်း မိုး စေ မည်။ သင် ၏ အ မျိုး အ ပေါ် မှာ ငါ့ ဝိ ညာဉ် ကို ၎င်း၊ သင် ၏ အ နွှယ် အ ပေါ် မှာ ငါ့ ကောင်း ကြီး မင်္ဂ လာ ကို ၎င်း ငါ သွန်း လောင်း မည်။ ၄ သူ တို့ သည် လည်း ရေ မြောင်း အ နား မှာ မိုဃ်း မ ခ ပင် ကဲ့ သို့၊ မြက် ပင် ထဲ တွင် ပေါက် ကြ လိမ့် မည်။ ၅ တ ယောက် က၊ ငါ သည် ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ လူ ဖြစ် သည် ဟု ဆို လိမ့် မည်။ တ ယောက် သည် လည်း၊ ယာ ကုပ် အ မည် ဖြင့် ကိုယ် ကို ကိုယ် မှည့် လိမ့် မည်။ တ ယောက် သည် လည်း၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ လူ ဟူ ၍ မိ မိ လက် တွင် စာ ထိုး လျက်၊ ဣ သ ရေ လ အ မည် သစ် ဖြင့် ကိုယ် ကို ကိုယ် မှည့် လိမ့် မည်။
၆ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၏ ရှင် ဘု ရင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ကို ရွေး နှုတ် သော၊ ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ငါ သည် အ ဦး ဆုံး သော သူ၊ နောက် ဆုံး သော သူ ဖြစ် ၏။ ငါ မှ တ ပါး အ ခြား သော ဘု ရား သ ခင် မ ရှိ။ ၇ ရှေး လူ မျိုး ကို ငါ ခန့် ထား သည် မှ စ ၍၊ ငါ ကဲ့ သို့ အ ဘယ် သူ သည် ဤ အ မှု တို့ ကို ငါ့ အ ဘို့ ခေါ် ၍ ထုတ် ဘော် စီ ရင် နိုင် မည် နည်း။ ဖြစ် ဆဲ သော အ မှု နှင့် ဖြစ် လ တံ့ သော အ မှု တို့ ကို သူ တို့ အား ဘော် ပြ ကြ စေ။ ၈ မ စိုး ရိမ် ကြ နှင့်။ မ ကြောက် ကြ နှင့်။ အ ထက် က ငါ ဟော ပြော ပြ သ သည် မ ဟုတ် လော။ သင် တို့ သည် ငါ ၏ သက် သေ ဖြစ် ကြ ၏။ ငါ မှ တ ပါး အ ခြား သော ဘု ရား သ ခင် ရှိ သ လော။ ငါ မှ တ ပါး အ ခြား သော မူ လ အ မြစ် မ ရှိ။ တ စုံ တ ဦး ကို မျှ ငါ မ သိ။
၉ ရုပ် တု ဆင်း တု ကို လုပ် သော သူ အ ပေါင်း တို့ သည် အ ချည်း နှီး သက် သက် ဖြစ် ကြ ၏။ သူ တို့ နှ မြော သော အ ရာ တို့ သည် အ ကျိုး ကို မ ပေး နိုင် ကြ။ ငါ တို့ သည် မ မြင် တတ်၊ နား မ လည် တတ် ဟု ရှက် စ ရာ အ ကြောင်း ကို ကိုယ် တိုင် သက် သေ ခံ ကြ ၏။ ၁၀ ဘု ရား ကို လုပ် သော သူ၊ အ ကျိုး မ ပေး နိုင် သော ရုပ် တု ဆင်း တု ကို သွန်း သော သူ ကား အ ဘယ် သူ နည်း။ ၁၁ ထို သူ ၏ အ ပေါင်း အ ဘော် ရှိ သ မျှ တို့ သည် ရှက် ကြ လိမ့် မည်။ လုပ် သော သူ တို့ သည် လူ သက် သက် ဖြစ် ကြ ၏။ ရှိ သ မျှ တို့ သည် စု ဝေး ၍ ထ ကြ စေ။ တ ပြိုင် နက် ထိတ် လန့် ရှက် ကြောက် ကြ လိမ့် မည်။
၁၂ ပန်း ပဲ သ မား သည် ပု ဆိန် ကို လုပ် ခြင်း ငှါ မီး ခဲ ၌ ဖုတ် ၍၊ လက် ရုံး အား ထုတ် လျက် သံ တူ နှင့် ထု တတ် ၏။ အ ကယ် ၍ မွတ် သိပ် သော အ ခါ အား လျော့ တတ် ၏။ ရေ မ သောက် ရ သော အ ခါ မော တတ် ၏။ ၁၃ လက် သ မား သည် မျဉ်း ချ လျက် စူး နှင့် မှတ် သား ၍၊ လက် သ မား တန် ဆာ နှင့် လုပ် ပြီး လျှင်၊ အိမ် ၌ နေ စေ ခြင်း ငှါ ကွန် ပါ နှင့် ရေး သား ၍၊ လူ အ သ ရေ ပါ အောင် လူ ပုံ သဏ္ဍာန် နှင့် အ ညီ ထု လုပ် တတ် ၏။ ၁၄ ကိုယ် အ ဘို့ အ လို ငှါ အာ ရဇ် ပင် တို့ ကို ခုတ် ၍ ကု ပ ရု ပင်၊ သ ပိတ် ပင် တို့ ကို ရွေး ယူ သ ဖြင့်၊ တော ပင် အ မျိုး မျိုး တို့ ကို ဆည်း ဖူး တတ် ၏။ အာ ရဇ် ပင် ကို စိုက် ၍ မိုဃ်း ရေ လည်း မွေး တတ် ၏။ ၁၅ လူ သုံး ရန် ထင်း ဖြစ် ၏။ လူ လည်း ယူ ၍ မီး လှုံ တတ် ၏။ တ ဖန် မီး မွေး ၍ မုန့် ကို ပေါင်း တတ် ၏။ တ ဖန် ဘု ရား ကို လုပ် ၍ ကိုး ကွယ် တတ် ၏။ ရုပ် တု ကို ထု လုပ် ၍ ရုပ် တု ရှေ့ မှာ ပြပ် ဝပ် တတ် ၏။ ၁၆ ထို သစ် သား တ ပိုင်း နှင့် မီး မွေး တတ် ၏။ တ ပိုင်း နှင့် အ မဲ သား ကို ချက် ၍ စား တတ် ၏။ ဖုတ် ကင် ပြီး မှ ဝ စွာ စား တတ် ၏။ တ ဖန် မီး လှုံ ၍ အယ်၊ ငါ နွေး ပြီ။ မီး ကို တွေ့ ပြီ ဟု ဆို တတ် ၏။ ၁၇ ကျန် သော အ ပိုင်း ကို လည်း ယူ ၍ ရုပ် တု တည်း ဟူ သော ဘု ရား ကို လုပ် တတ် ၏။ ထို ရုပ် တု ရှေ့ မှာ ပြပ် ဝပ် ၍ ကိုး ကွယ် တတ် ၏။ ကိုယ် တော် သည် အ ကျွန်ုပ် ၏ ဘု ရား ဖြစ် တော် မူ ၏။ အ ကျွန်ုပ် ကို ကယ် တင် တော် မူ ပါ ဟူ ၍ ဆု တောင်း တတ် ၏။
၁၈ ထို သို့ သော သူ သည် ပ ညာ မ ရှိ။ ဉာဏ် မ ရှိ။ မ မြင် နိုင် အောင် မျက် စိ ကို ၎င်း၊ နား မ လည် နိုင် အောင် စိတ် နှ လုံး ကို ၎င်း ပိတ် ၏။ ၁၉ ငါ သည် တ ပိုင်း နှင့် မီး မွေး ပြီ။ မုန့် ကို လည်း ထို မီး ခဲ ပေါ် မှာ ဖုတ် လေ ပြီ။ အ မဲ သား ကို လည်း ကင် ၍ စား လေ ပြီ။ ကြွင်း သော အ ပိုင်း ကို စက် ဆုပ် ရွံ ရှာ ဘွယ် ဖြစ် စေ ရ မည် လော။ သစ် သား ရှေ့ မှာ ငါ ပြပ် ဝပ် ရ မည် လော ဟု စိတ် နှ လုံး ထဲ မှာ အောက် မေ့ ဆင် ခြင် နိုင် သော ဉာဏ် ပ ညာ အ လျှင်း မ ရှိ ပါ တ ကား။ ၂၀ သူ သည် မီး ဖို ပြာ ကို ကျက် စား တတ် ၏။ မိုက် သော စိတ် နှင့် လမ်း လွဲ ပြီ။ ထို ကြောင့်၊ ကိုယ် ဝိ ညာဉ် ကို ကိုယ် မ ချွတ် နိုင်။ မိ မိ လက်ျာ လက် ၌ မိစ္ဆာ ဒိဋ္ဌိ ပါ သ လော ဟု မ အောက် မေ့ နိုင် ပါ တ ကား။
၂၁ အို ယာ ကုပ် အ မျိုး၊ ဤ အ ရာ တို့ ကို ဆင် ခြင် လော့။ အို ဣ သ ရေ လ အ မျိုး၊ သင် သည် ငါ့ ကျွန် ဖြစ် ၏။ သင့် ကို ငါ ဖန် ဆင်း သည် ဖြစ် ၍၊ သင် သည် ငါ့ ကျွန် ဖြစ် ၏။ အို ဣ သ ရေ လ အ မျိုး၊ သင့် ကို ငါ မ မေ့ မ လျော့။ ၂၂ သင် ၏ ဒု စ ရိုက် တို့ ကို တိမ် တိုက် ကဲ့ သို့ ၎င်း၊ သင် ၏ အ ပြစ် တို့ ကို တိမ် လွှာ ကဲ့ သို့ ၎င်း ငါ ချေ ပြီ။ ငါ့ ထံ သို့ ပြန် လာ လော့။ သင့် ကို ငါ ရွေး နှုတ် ပြီ။
၂၃ အို မိုဃ်း ကောင်း ကင် တို့၊ သီ ချင်း ဆို ကြ လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ပြု တော် မူ ပြီ။ မြေ ကြီး အောက် အ ရပ် တို့၊ ကြွေး ကြော် ကြ လော့။ တောင် များ၊ တော နှင့် တ ကွ သစ် ပင် များ တို့၊ ကျူး ဧ သော အ သံ ကို ပေး ကြ လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ယာ ကုပ် ကို ရွေး နှုတ် တော် မူ ပြီ။ ဣ သ ရေ လ အား ဖြင့် ဘုန်း ထင် ရှား တော် မူ ပြီ။
၂၄ သင့် ကို ရွေး နှုတ် တော် မူ ၍၊ ဘွား စ က ပင် သင့် ကို ပြု ပြင် တော် မူ သော ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ မိုဃ်း ကောင်း ကင် ကို ငါ တ ပါး တည်း ကြက် လျက်၊ မြေ ကြီး ကို အ ဘော် မ ရှိ ဘဲ ခင်း လျက်၊ ခပ် သိမ်း သော အ ရာ တို့ ကို ဖန် ဆင်း သော ထာ ဝ ရ ဘု ရား ဖြစ် ၏။
၂၅ ငါ သည် မိစ္ဆာ ဆ ရာ တို့ ၏ ပုပ္ပ နိ မိတ် များ ကို ပယ် ဖျောက် တတ် ၏။ ဗေ ဒင် သ မား တို့ ကို ရူး သွပ် စေ တတ် ၏။ ပ ညာ ရှိ တို့ ကို လှန် ၍ သူ တို့ ၏ ပ ညာ ကို မိုက် စေ တတ် ၏။
၂၆ ငါ သည် ငါ့ ကျွန် ၏ စ ကား ကို တည် စေ ၍၊ ငါ့ တ မန် တို့ ဟော ပြော သည် အ တိုင်း ပြု တတ် ၏။ ယေ ရု ရှ လင် မြို့ ကို သင် သည် လူ နေ ရာ ဖြစ် လိမ့် မည် ဟူ ၍ ၎င်း၊ ယု ဒ မြို့ တို့ ကို သင် တို့ သည် တည် ဆောက် လျက် ရှိ ကြ လိမ့် မည်။ ပြို ပျက် ရာ များ ကို ငါ ပြု ပြင် မည် ဟူ ၍ ၎င်း ဆို ၏။
၂၇ ပင် လယ် ကို လည်း ရေ ကုန် စေ။ သင် ၏ မြစ် အ ပေါင်း ကို ငါ ခန်း ခြောက် စေ မည် ဟူ ၍ ၎င်း၊
၂၈ ကု ရု မင်း ကို လည်း၊ သင် သည် ငါ့ သိုး ထိန်း ဖြစ် ၏။ ငါ့ အ လို ရှိ သ မျှ ကို ပြည့် စုံ စေ လျက်၊ ယေ ရု ရှ လင် မြို့ တည် ဆောက် စေ၊ ဗိ မာန် တော် တိုက် မြစ် ကျ စေ ဟု စီ ရင် လိမ့် မည် ဟူ ၍ ၎င်း ငါ ဆို ၏။
![](https://myanmarbibleforall.bible/wp-content/uploads/2023/01/landscape.png)
Please view in landscape orientation