ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၁၉
၁ ဣ သ ရေ လ ရှင် ဘု ရင် မ ရှိ သည် ကာ လ၊ ဧ ဖ ရိမ် တောင် ခါး ပန်း ၌ တည်း ခို သော လေ ဝိ လူ တ ယောက် သည်၊ ယု ဒ ခ ရိုင် ဗက် လင် မြို့ သူ မိန်း မ တ ယောက် ကို သိမ်း ယူ ၏။ ၂ ထို မိန်း မ သည် လင် ကို ပြစ် မှား ၍ ဗက် လင် မြို့ မိ မိ အ ဘ အိမ် သို့ သွား သ ဖြင့် လေး လ နေ လေ ၏။
၃ လင် သည် သူ့ ကို ချော့ မော့ ၍ ဆောင် ခဲ့ ခြင်း ငှါ ငယ် သား တ ယောက် နှင့် မြည်း နှစ် စီး ပါ လျက် ထ သွား ၍ ရောက် သော အ ခါ၊ မ ယား ငယ် သည် မိ မိ အ ဘ အိမ် ထဲ သို့ ခေါ် သွင်း ၍၊ အ ဘ သည် သ မက် ကို တွေ့ မြင် လျှင် ဝမ်း မြောက် သော စိတ် ရှိ ၍ သိမ်း ဆည်း လေ ၏။ ၄ ထို ကြောင့် သ မက် သည် စား သောက် လျက်၊ အိပ် လျက်၊ သုံး ရက် ပတ် လုံး ယောက္ခ မ အိမ် ၌ နေ ၏။
၅ စ တုတ္ထ နေ့ ရက် နံ နက် စော စော ထ ၍ ထွက် သွား အံ့ သော ငှါ ပြင် ဆင် သော အ ခါ၊ ယောက္ခ မ က၊ မုန့် အ နည်း ငယ် ကို စား ၍ အား ဖြည့် ပြီး မှ သွား ကြ ပါ ဟု သ မက် အား ဆို သည် အ တိုင်း၊ ၆ နှစ် ယောက် လုံး ထိုင် ၍ စား သောက် လျက် နေ ကြ ၏။ ယောက္ခ မ က လည်း၊ သ ဘော ကျ ပါ တော့။ ယ နေ့ ညဉ့် ကို လည်း လွန် စေ သ ဖြင့် ပျော် မွေ့ လျက် နေ ပါ တော့ ဟု သ မက် အား ဆို ပြန် ၏။ ၇ သ မက် သည် သွား အံ့ သော ငှါ ထ သော် လည်း၊ ယောက္ခ မ သွေး ဆောင် သ ဖြင့် သ မက် သည် ထို အ ရပ် ၌ အိပ် ပြန် လေ ၏။
၈ ပဉ္စ မ နေ့ ရက် နံ နက် စော စော သွား အံ့ သော ငှါ ထ သော အ ခါ၊ ယောက္ခ မ က၊ အား ဖြည့် ပါ ဦး တော့ ဟု ဆို ၍ မွန်း လွဲ သည် တိုင် အောင် နှစ် ယောက် လုံး စား သောက် လျက် နေ ကြ ၏။ ၉ ထို သူ သည် မ ယား ငယ် နှင့် ငယ် သား ကို ခေါ် ၍ သွား အံ့ သော ငှါ ထ ပြန် သော အ ခါ၊ သူ ၏ ယောက္ခ မ ဖြစ် သော ထို မိန်း မ ၏ အ ဘ က၊ ကြည့် ပါ၊ မိုဃ်း ချုပ် လု ပြီ။ ယ နေ့ ညဉ့် ကို လည်း လွန် စေ ပါ တော့။ နေ့ အ ချိန် ကုန် လု ပြီ။ ဤ အ ရပ် ၌ အိပ် ၍ ပျော် မွေ့ လျက် နေ ပါ တော့။ နက် ဖြန် နံ နက် စော စော ထ ၍ ကိုယ် နေ ရာ အ ရပ် သို့ သွား တော့ ဟု ဆို သော် လည်း၊ ၁၀ သ မက် သည် ထို ညဉ့် ကို မ လွန် စေ ဘဲ ထ သွား ၍ ကုန်း နှီး တင် သော မြည်း နှစ် စီး နှင့် မ ယား ငယ် လည်း ပါ လျက် ယေ ရု ရှ လင် မြို့ တည်း ဟူ သော ယေ ဗုတ် မြို့ အ နီး သို့ ရောက် လေ ၏။
၁၁ ထို မြို့ အ နီး သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ မိုဃ်း ချုပ် သော ကြောင့် ငယ် သား က၊ နား ထောင် ပါ တော့။ ယေ ဗု သိ လူ နေ ရာ ဤ မြို့ သို့ ဝင် ၍ အိပ် ကြ ကုန် အံ့ ဟု သ ခင် အား ဆို သော်၊ ၁၂ သ ခင် က၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး မ ဟုတ်၊ တ ပါး အ မျိုး သား နေ သော မြို့ သို့ မ ဝင်၊ ဂိ ဗာ မြို့ သို့ သွား ဦး မည်။ ၁၃ ဂိ ဗာ မြို့၊ ရာ မ မြို့ အ စ ရှိ သော တ စုံ တ ခု သော အ ရပ် ၌ ညဉ့် ကို လွန် စေ ခြင်း ငှါ သွား ကြ ကုန် အံ့ ဟု ငယ် သား အား ဆို လျက်၊
၁၄ ခ ရီး သွား ပြန် ၍ ဗင်္ယာ မိန် ခ ရိုင် ဂိ ဗာ မြို့ အ နီး သို့ ရောက် သော အ ခါ နေ ဝင် လေ ၏။ ၁၅ ဂိ ဗာ မြို့ မှာ ညဉ့် ကို လွန် စေ မည် အ ကြံ နှင့် မြို့ ထဲ သို့ ဝင် ၍ အ ဘယ် သူ မျှ ဧည့် မ ခံ သေး သော ကြောင့် လမ်း မှာ ထိုင် နေ ၏။
၁၆ ဂိ ဗာ မြို့ သား တို့ သည် ဗင်္ယာ မိန် အ မျိုး သား ဖြစ် ကြ ၏။ သို့ ရာ တွင် တည်း ခို သော ဧ ဖ ရိမ် တောင် သား လူ အို တ ယောက် ရှိ သည် ဖြစ် ၍၊ ထို သူ သည် ည ဦး ယံ ၌ လယ် လုပ် ရာ မှ လာ စဉ်၊ ၁၇ မြော် ကြည့် ၍ မြို့ လမ်း မှာ ဧည့် သည် တ ယောက် ရှိ သည် ကို မြင် လျှင်၊ သင် သည် အ ဘယ် အ ရပ် သို့ သွား သ နည်း၊ အ ဘယ် အ ရပ် က လာ သ နည်း ဟု မေး သော်၊ ၁၈ ကျွန်ုပ် တို့ သည် ယု ဒ ခ ရိုင် ဗက် လင် မြို့ မှ ဧ ဖ ရိမ် တောင် ခါး ပန်း သို့ သွား ၏။ ကျွန်ုပ် သည် ဧ ဖ ရိမ် တောင် သား ဖြစ် ၏။ ဗက် လင် မြို့ သို့ ခ ဏ သွား ပြီး မှ ယ ခု ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ အိမ် တော် သို့ သွား ၏။ အ ဘယ် သူ မျှ ဧည့် မ ခံ သေး။ ၁၉ သို့ ရာ တွင် မြည်း ဘို့ မြက် ခြောက် နှင့် အ ခြား ကျွေး စ ရာ ရှိ ၏။ ကိုယ် နှင့် ကိုယ် တော် ကျွန် မ၊ လိုက် လာ သော ငယ် သား ဘို့ မုန့် နှင့် စ ပျစ် ရည် ရှိ ၏။ တ စုံ တ ခု မျှ မ လို ပါ ဟု ပြော ဆို ၏။
၂၀ လူ အို က လည်း၊ သင် ၌ ချမ်း သာ ရှိ ပါ စေ သော။ သင် လို သ မျှ သည် ငါ့ တာ ရှိ စေ တော့။ လမ်း မှာ ညဉ့် ကို မ လွန် စေ နှင့် ဟု ဆို လျက်၊ ၂၁ မိ မိ အိမ် သို့ ခေါ် သွင်း ၍ မြည်း တို့ ကို ကျွေး လေ ၏။ သူ တို့ သည် ခြေ ကို ဆေး ၍ စား သောက် ကြ ၏။
၂၂ ထို သို့ ပျော် မွေ့ လျက် နေ ကြ သော အ ခါ၊ ထို မြို့ သား အ ဓမ္မ လူ အ ချို့ တို့ သည် အိမ် ကို ဝိုင်း ၍ တံ ခါး ကို ရိုက် ကြ ၏။ အိမ် ရှင် လူ အို ကို လည်း ခေါ် ၍၊ သင့် အိမ် သို့ ဝင် သော ယောက်ျား နှင့် ငါ တို့ သည် ဆက် ဆံ လို သည် ဖြစ် ၍၊ ထုတ် ခဲ့ လော့ ဟု ဆို ကြ ၏။ ၂၃ အိမ် ရှင် သည် လည်း ထွက် ၍၊ ညီ အစ် ကို တို့၊ ဆိုး သော အ မှု ကို မ ပြု ပါ နှင့်။ ဤ သူ သည် အ ကျွန်ုပ် အိမ် ၌ တည်း ခို သော သူ ဖြစ် ၍ အ ဓမ္မ မ ပြု ကြပါ နှင့်။ ၂၄ အ ကျွန်ုပ် ၌ သ မီး က ညာ ရှိ ပါ ၏။ သူ ၏ မ ယား ငယ် လည်း ရှိ ပါ ၏။ သူ တို့ ကို ထုတ် ၍ ပေး ပါ မည်။ သူ တို့ ကို ရှုတ် ချ ကြ ပါ။ အ လို ရှိ သည် အ တိုင်း ပြု ကြ ပါ။ ဤ ယောက်ျား ၌ ဤ မျှ လောက် ဆိုး သော အ မှု ကို မ ပြု ပါ နှင့် ဟု တောင်း ပန် သော် လည်း၊
၂၅ သူ တို့ သည် နား မ ထောင် သော ကြောင့်၊ လေ ဝိ လူ သည် မိ မိ မ ယား ငယ် ကို ထုတ် ၍ အပ် သ ဖြင့်၊ သူ တို့ သည် တ ညဉ့် လုံး အ ဓမ္မ ပြု ၍ နံ နက် တိုင် အောင် ရှုတ် ချ ပြီး မှ အာ ရုဏ် တက် မှ လွှတ် လိုက် ကြ ၏။ ၂၆ အာ ရုဏ် တက် သော အ ခါ၊ မိန်း မ သည် လာ ၍ မိ မိ သ ခင် နေ ရာ အိမ် တံ ခါး ရှေ့ မှာ မိုဃ်း လင်း သည် တိုင် အောင် လဲ နေ ၏။
၂၇ နံ နက် အ ချိန် ရောက် မှ သူ ၏ သ ခင် သည် ထ ၍ အိမ် တံ ခါး ကို ဖွင့် သ ဖြင့်၊ ခ ရီး သွား အံ့ သော ငှါ ထွက် သော အ ခါ၊ မ ယား ငယ် သည် အိမ် တံ ခါး ရှေ့ မှာ လဲ ၍ တံ ခါး ခုံ ကို လက် တင် လျက် ရှိ သည် ကို မြင် သော်၊ ၂၈ ထ လော့။ သွား ကြ ကုန် အံ့ ဟု ဆို သော် လည်း သူ သည် ပြန် မ ပြော ဘဲ နေ ၏။ ထို အ ခါ ယောက်ျား သည် သူ့ ကို မြည်း ပေါ် မှာ တင် သ ဖြင့် မိ မိ နေ ရာ သို့ သွား လေ ၏။
၂၉ မိ မိ အိမ် သို့ ရောက် သော အ ခါ ထား ကို ယူ ၍ မ ယား ငယ် အ ကောင် ကို အ ရိုး နှင့် တ ကွ ဆယ် နှစ် ပိုင်း ပိုင်း ၍ ဣ သ ရေ လ ပြည် တ ရှောက် လုံး သို့ ပေး လိုက် လေ ၏။ ၃၀ သိ မြင် သော သူ အ ပေါင်း တို့ က၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး သား တို့ သည် အဲ ဂုတ္တု ပြည် က ထွက် သော နေ့ မှ စ ၍ ယ နေ့ တိုင် အောင် ဤ ကဲ့ သို့ သော အ မှု ကို အ ဘယ် သူ မျှ မ ပြု၊ တ ခါ မျှ မ ဖြစ် စ ဖူး။ ဆင် ခြင် ၍ တိုင် ပင် စီ ရင် ကြ လော့ ဟု ပြော ဆို ကြ ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၁၉
၁ ဣ သ ရေ လ ရှင် ဘု ရင် မ ရှိ သည် ကာ လ၊ ဧ ဖ ရိမ် တောင် ခါး ပန်း ၌ တည်း ခို သော လေ ဝိ လူ တ ယောက် သည်၊ ယု ဒ ခ ရိုင် ဗက် လင် မြို့ သူ မိန်း မ တ ယောက် ကို သိမ်း ယူ ၏။ ၂ ထို မိန်း မ သည် လင် ကို ပြစ် မှား ၍ ဗက် လင် မြို့ မိ မိ အ ဘ အိမ် သို့ သွား သ ဖြင့် လေး လ နေ လေ ၏။
၃ လင် သည် သူ့ ကို ချော့ မော့ ၍ ဆောင် ခဲ့ ခြင်း ငှါ ငယ် သား တ ယောက် နှင့် မြည်း နှစ် စီး ပါ လျက် ထ သွား ၍ ရောက် သော အ ခါ၊ မ ယား ငယ် သည် မိ မိ အ ဘ အိမ် ထဲ သို့ ခေါ် သွင်း ၍၊ အ ဘ သည် သ မက် ကို တွေ့ မြင် လျှင် ဝမ်း မြောက် သော စိတ် ရှိ ၍ သိမ်း ဆည်း လေ ၏။ ၄ ထို ကြောင့် သ မက် သည် စား သောက် လျက်၊ အိပ် လျက်၊ သုံး ရက် ပတ် လုံး ယောက္ခ မ အိမ် ၌ နေ ၏။
၅ စ တုတ္ထ နေ့ ရက် နံ နက် စော စော ထ ၍ ထွက် သွား အံ့ သော ငှါ ပြင် ဆင် သော အ ခါ၊ ယောက္ခ မ က၊ မုန့် အ နည်း ငယ် ကို စား ၍ အား ဖြည့် ပြီး မှ သွား ကြ ပါ ဟု သ မက် အား ဆို သည် အ တိုင်း၊ ၆ နှစ် ယောက် လုံး ထိုင် ၍ စား သောက် လျက် နေ ကြ ၏။ ယောက္ခ မ က လည်း၊ သ ဘော ကျ ပါ တော့။ ယ နေ့ ညဉ့် ကို လည်း လွန် စေ သ ဖြင့် ပျော် မွေ့ လျက် နေ ပါ တော့ ဟု သ မက် အား ဆို ပြန် ၏။ ၇ သ မက် သည် သွား အံ့ သော ငှါ ထ သော် လည်း၊ ယောက္ခ မ သွေး ဆောင် သ ဖြင့် သ မက် သည် ထို အ ရပ် ၌ အိပ် ပြန် လေ ၏။
၈ ပဉ္စ မ နေ့ ရက် နံ နက် စော စော သွား အံ့ သော ငှါ ထ သော အ ခါ၊ ယောက္ခ မ က၊ အား ဖြည့် ပါ ဦး တော့ ဟု ဆို ၍ မွန်း လွဲ သည် တိုင် အောင် နှစ် ယောက် လုံး စား သောက် လျက် နေ ကြ ၏။ ၉ ထို သူ သည် မ ယား ငယ် နှင့် ငယ် သား ကို ခေါ် ၍ သွား အံ့ သော ငှါ ထ ပြန် သော အ ခါ၊ သူ ၏ ယောက္ခ မ ဖြစ် သော ထို မိန်း မ ၏ အ ဘ က၊ ကြည့် ပါ၊ မိုဃ်း ချုပ် လု ပြီ။ ယ နေ့ ညဉ့် ကို လည်း လွန် စေ ပါ တော့။ နေ့ အ ချိန် ကုန် လု ပြီ။ ဤ အ ရပ် ၌ အိပ် ၍ ပျော် မွေ့ လျက် နေ ပါ တော့။ နက် ဖြန် နံ နက် စော စော ထ ၍ ကိုယ် နေ ရာ အ ရပ် သို့ သွား တော့ ဟု ဆို သော် လည်း၊ ၁၀ သ မက် သည် ထို ညဉ့် ကို မ လွန် စေ ဘဲ ထ သွား ၍ ကုန်း နှီး တင် သော မြည်း နှစ် စီး နှင့် မ ယား ငယ် လည်း ပါ လျက် ယေ ရု ရှ လင် မြို့ တည်း ဟူ သော ယေ ဗုတ် မြို့ အ နီး သို့ ရောက် လေ ၏။
၁၁ ထို မြို့ အ နီး သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ မိုဃ်း ချုပ် သော ကြောင့် ငယ် သား က၊ နား ထောင် ပါ တော့။ ယေ ဗု သိ လူ နေ ရာ ဤ မြို့ သို့ ဝင် ၍ အိပ် ကြ ကုန် အံ့ ဟု သ ခင် အား ဆို သော်၊ ၁၂ သ ခင် က၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး မ ဟုတ်၊ တ ပါး အ မျိုး သား နေ သော မြို့ သို့ မ ဝင်၊ ဂိ ဗာ မြို့ သို့ သွား ဦး မည်။ ၁၃ ဂိ ဗာ မြို့၊ ရာ မ မြို့ အ စ ရှိ သော တ စုံ တ ခု သော အ ရပ် ၌ ညဉ့် ကို လွန် စေ ခြင်း ငှါ သွား ကြ ကုန် အံ့ ဟု ငယ် သား အား ဆို လျက်၊
၁၄ ခ ရီး သွား ပြန် ၍ ဗင်္ယာ မိန် ခ ရိုင် ဂိ ဗာ မြို့ အ နီး သို့ ရောက် သော အ ခါ နေ ဝင် လေ ၏။ ၁၅ ဂိ ဗာ မြို့ မှာ ညဉ့် ကို လွန် စေ မည် အ ကြံ နှင့် မြို့ ထဲ သို့ ဝင် ၍ အ ဘယ် သူ မျှ ဧည့် မ ခံ သေး သော ကြောင့် လမ်း မှာ ထိုင် နေ ၏။
၁၆ ဂိ ဗာ မြို့ သား တို့ သည် ဗင်္ယာ မိန် အ မျိုး သား ဖြစ် ကြ ၏။ သို့ ရာ တွင် တည်း ခို သော ဧ ဖ ရိမ် တောင် သား လူ အို တ ယောက် ရှိ သည် ဖြစ် ၍၊ ထို သူ သည် ည ဦး ယံ ၌ လယ် လုပ် ရာ မှ လာ စဉ်၊ ၁၇ မြော် ကြည့် ၍ မြို့ လမ်း မှာ ဧည့် သည် တ ယောက် ရှိ သည် ကို မြင် လျှင်၊ သင် သည် အ ဘယ် အ ရပ် သို့ သွား သ နည်း၊ အ ဘယ် အ ရပ် က လာ သ နည်း ဟု မေး သော်၊ ၁၈ ကျွန်ုပ် တို့ သည် ယု ဒ ခ ရိုင် ဗက် လင် မြို့ မှ ဧ ဖ ရိမ် တောင် ခါး ပန်း သို့ သွား ၏။ ကျွန်ုပ် သည် ဧ ဖ ရိမ် တောင် သား ဖြစ် ၏။ ဗက် လင် မြို့ သို့ ခ ဏ သွား ပြီး မှ ယ ခု ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ အိမ် တော် သို့ သွား ၏။ အ ဘယ် သူ မျှ ဧည့် မ ခံ သေး။ ၁၉ သို့ ရာ တွင် မြည်း ဘို့ မြက် ခြောက် နှင့် အ ခြား ကျွေး စ ရာ ရှိ ၏။ ကိုယ် နှင့် ကိုယ် တော် ကျွန် မ၊ လိုက် လာ သော ငယ် သား ဘို့ မုန့် နှင့် စ ပျစ် ရည် ရှိ ၏။ တ စုံ တ ခု မျှ မ လို ပါ ဟု ပြော ဆို ၏။
၂၀ လူ အို က လည်း၊ သင် ၌ ချမ်း သာ ရှိ ပါ စေ သော။ သင် လို သ မျှ သည် ငါ့ တာ ရှိ စေ တော့။ လမ်း မှာ ညဉ့် ကို မ လွန် စေ နှင့် ဟု ဆို လျက်၊ ၂၁ မိ မိ အိမ် သို့ ခေါ် သွင်း ၍ မြည်း တို့ ကို ကျွေး လေ ၏။ သူ တို့ သည် ခြေ ကို ဆေး ၍ စား သောက် ကြ ၏။
၂၂ ထို သို့ ပျော် မွေ့ လျက် နေ ကြ သော အ ခါ၊ ထို မြို့ သား အ ဓမ္မ လူ အ ချို့ တို့ သည် အိမ် ကို ဝိုင်း ၍ တံ ခါး ကို ရိုက် ကြ ၏။ အိမ် ရှင် လူ အို ကို လည်း ခေါ် ၍၊ သင့် အိမ် သို့ ဝင် သော ယောက်ျား နှင့် ငါ တို့ သည် ဆက် ဆံ လို သည် ဖြစ် ၍၊ ထုတ် ခဲ့ လော့ ဟု ဆို ကြ ၏။ ၂၃ အိမ် ရှင် သည် လည်း ထွက် ၍၊ ညီ အစ် ကို တို့၊ ဆိုး သော အ မှု ကို မ ပြု ပါ နှင့်။ ဤ သူ သည် အ ကျွန်ုပ် အိမ် ၌ တည်း ခို သော သူ ဖြစ် ၍ အ ဓမ္မ မ ပြု ကြပါ နှင့်။ ၂၄ အ ကျွန်ုပ် ၌ သ မီး က ညာ ရှိ ပါ ၏။ သူ ၏ မ ယား ငယ် လည်း ရှိ ပါ ၏။ သူ တို့ ကို ထုတ် ၍ ပေး ပါ မည်။ သူ တို့ ကို ရှုတ် ချ ကြ ပါ။ အ လို ရှိ သည် အ တိုင်း ပြု ကြ ပါ။ ဤ ယောက်ျား ၌ ဤ မျှ လောက် ဆိုး သော အ မှု ကို မ ပြု ပါ နှင့် ဟု တောင်း ပန် သော် လည်း၊
၂၅ သူ တို့ သည် နား မ ထောင် သော ကြောင့်၊ လေ ဝိ လူ သည် မိ မိ မ ယား ငယ် ကို ထုတ် ၍ အပ် သ ဖြင့်၊ သူ တို့ သည် တ ညဉ့် လုံး အ ဓမ္မ ပြု ၍ နံ နက် တိုင် အောင် ရှုတ် ချ ပြီး မှ အာ ရုဏ် တက် မှ လွှတ် လိုက် ကြ ၏။ ၂၆ အာ ရုဏ် တက် သော အ ခါ၊ မိန်း မ သည် လာ ၍ မိ မိ သ ခင် နေ ရာ အိမ် တံ ခါး ရှေ့ မှာ မိုဃ်း လင်း သည် တိုင် အောင် လဲ နေ ၏။
၂၇ နံ နက် အ ချိန် ရောက် မှ သူ ၏ သ ခင် သည် ထ ၍ အိမ် တံ ခါး ကို ဖွင့် သ ဖြင့်၊ ခ ရီး သွား အံ့ သော ငှါ ထွက် သော အ ခါ၊ မ ယား ငယ် သည် အိမ် တံ ခါး ရှေ့ မှာ လဲ ၍ တံ ခါး ခုံ ကို လက် တင် လျက် ရှိ သည် ကို မြင် သော်၊ ၂၈ ထ လော့။ သွား ကြ ကုန် အံ့ ဟု ဆို သော် လည်း သူ သည် ပြန် မ ပြော ဘဲ နေ ၏။ ထို အ ခါ ယောက်ျား သည် သူ့ ကို မြည်း ပေါ် မှာ တင် သ ဖြင့် မိ မိ နေ ရာ သို့ သွား လေ ၏။
၂၉ မိ မိ အိမ် သို့ ရောက် သော အ ခါ ထား ကို ယူ ၍ မ ယား ငယ် အ ကောင် ကို အ ရိုး နှင့် တ ကွ ဆယ် နှစ် ပိုင်း ပိုင်း ၍ ဣ သ ရေ လ ပြည် တ ရှောက် လုံး သို့ ပေး လိုက် လေ ၏။ ၃၀ သိ မြင် သော သူ အ ပေါင်း တို့ က၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး သား တို့ သည် အဲ ဂုတ္တု ပြည် က ထွက် သော နေ့ မှ စ ၍ ယ နေ့ တိုင် အောင် ဤ ကဲ့ သို့ သော အ မှု ကို အ ဘယ် သူ မျှ မ ပြု၊ တ ခါ မျှ မ ဖြစ် စ ဖူး။ ဆင် ခြင် ၍ တိုင် ပင် စီ ရင် ကြ လော့ ဟု ပြော ဆို ကြ ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၁၉
၁ ဣ သ ရေ လ ရှင် ဘု ရင် မ ရှိ သည် ကာ လ၊ ဧ ဖ ရိမ် တောင် ခါး ပန်း ၌ တည်း ခို သော လေ ဝိ လူ တ ယောက် သည်၊ ယု ဒ ခ ရိုင် ဗက် လင် မြို့ သူ မိန်း မ တ ယောက် ကို သိမ်း ယူ ၏။ ၂ ထို မိန်း မ သည် လင် ကို ပြစ် မှား ၍ ဗက် လင် မြို့ မိ မိ အ ဘ အိမ် သို့ သွား သ ဖြင့် လေး လ နေ လေ ၏။
၃ လင် သည် သူ့ ကို ချော့ မော့ ၍ ဆောင် ခဲ့ ခြင်း ငှါ ငယ် သား တ ယောက် နှင့် မြည်း နှစ် စီး ပါ လျက် ထ သွား ၍ ရောက် သော အ ခါ၊ မ ယား ငယ် သည် မိ မိ အ ဘ အိမ် ထဲ သို့ ခေါ် သွင်း ၍၊ အ ဘ သည် သ မက် ကို တွေ့ မြင် လျှင် ဝမ်း မြောက် သော စိတ် ရှိ ၍ သိမ်း ဆည်း လေ ၏။ ၄ ထို ကြောင့် သ မက် သည် စား သောက် လျက်၊ အိပ် လျက်၊ သုံး ရက် ပတ် လုံး ယောက္ခ မ အိမ် ၌ နေ ၏။
၅ စ တုတ္ထ နေ့ ရက် နံ နက် စော စော ထ ၍ ထွက် သွား အံ့ သော ငှါ ပြင် ဆင် သော အ ခါ၊ ယောက္ခ မ က၊ မုန့် အ နည်း ငယ် ကို စား ၍ အား ဖြည့် ပြီး မှ သွား ကြ ပါ ဟု သ မက် အား ဆို သည် အ တိုင်း၊ ၆ နှစ် ယောက် လုံး ထိုင် ၍ စား သောက် လျက် နေ ကြ ၏။ ယောက္ခ မ က လည်း၊ သ ဘော ကျ ပါ တော့။ ယ နေ့ ညဉ့် ကို လည်း လွန် စေ သ ဖြင့် ပျော် မွေ့ လျက် နေ ပါ တော့ ဟု သ မက် အား ဆို ပြန် ၏။ ၇ သ မက် သည် သွား အံ့ သော ငှါ ထ သော် လည်း၊ ယောက္ခ မ သွေး ဆောင် သ ဖြင့် သ မက် သည် ထို အ ရပ် ၌ အိပ် ပြန် လေ ၏။
၈ ပဉ္စ မ နေ့ ရက် နံ နက် စော စော သွား အံ့ သော ငှါ ထ သော အ ခါ၊ ယောက္ခ မ က၊ အား ဖြည့် ပါ ဦး တော့ ဟု ဆို ၍ မွန်း လွဲ သည် တိုင် အောင် နှစ် ယောက် လုံး စား သောက် လျက် နေ ကြ ၏။ ၉ ထို သူ သည် မ ယား ငယ် နှင့် ငယ် သား ကို ခေါ် ၍ သွား အံ့ သော ငှါ ထ ပြန် သော အ ခါ၊ သူ ၏ ယောက္ခ မ ဖြစ် သော ထို မိန်း မ ၏ အ ဘ က၊ ကြည့် ပါ၊ မိုဃ်း ချုပ် လု ပြီ။ ယ နေ့ ညဉ့် ကို လည်း လွန် စေ ပါ တော့။ နေ့ အ ချိန် ကုန် လု ပြီ။ ဤ အ ရပ် ၌ အိပ် ၍ ပျော် မွေ့ လျက် နေ ပါ တော့။ နက် ဖြန် နံ နက် စော စော ထ ၍ ကိုယ် နေ ရာ အ ရပ် သို့ သွား တော့ ဟု ဆို သော် လည်း၊ ၁၀ သ မက် သည် ထို ညဉ့် ကို မ လွန် စေ ဘဲ ထ သွား ၍ ကုန်း နှီး တင် သော မြည်း နှစ် စီး နှင့် မ ယား ငယ် လည်း ပါ လျက် ယေ ရု ရှ လင် မြို့ တည်း ဟူ သော ယေ ဗုတ် မြို့ အ နီး သို့ ရောက် လေ ၏။
၁၁ ထို မြို့ အ နီး သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ မိုဃ်း ချုပ် သော ကြောင့် ငယ် သား က၊ နား ထောင် ပါ တော့။ ယေ ဗု သိ လူ နေ ရာ ဤ မြို့ သို့ ဝင် ၍ အိပ် ကြ ကုန် အံ့ ဟု သ ခင် အား ဆို သော်၊ ၁၂ သ ခင် က၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး မ ဟုတ်၊ တ ပါး အ မျိုး သား နေ သော မြို့ သို့ မ ဝင်၊ ဂိ ဗာ မြို့ သို့ သွား ဦး မည်။ ၁၃ ဂိ ဗာ မြို့၊ ရာ မ မြို့ အ စ ရှိ သော တ စုံ တ ခု သော အ ရပ် ၌ ညဉ့် ကို လွန် စေ ခြင်း ငှါ သွား ကြ ကုန် အံ့ ဟု ငယ် သား အား ဆို လျက်၊
၁၄ ခ ရီး သွား ပြန် ၍ ဗင်္ယာ မိန် ခ ရိုင် ဂိ ဗာ မြို့ အ နီး သို့ ရောက် သော အ ခါ နေ ဝင် လေ ၏။ ၁၅ ဂိ ဗာ မြို့ မှာ ညဉ့် ကို လွန် စေ မည် အ ကြံ နှင့် မြို့ ထဲ သို့ ဝင် ၍ အ ဘယ် သူ မျှ ဧည့် မ ခံ သေး သော ကြောင့် လမ်း မှာ ထိုင် နေ ၏။
၁၆ ဂိ ဗာ မြို့ သား တို့ သည် ဗင်္ယာ မိန် အ မျိုး သား ဖြစ် ကြ ၏။ သို့ ရာ တွင် တည်း ခို သော ဧ ဖ ရိမ် တောင် သား လူ အို တ ယောက် ရှိ သည် ဖြစ် ၍၊ ထို သူ သည် ည ဦး ယံ ၌ လယ် လုပ် ရာ မှ လာ စဉ်၊ ၁၇ မြော် ကြည့် ၍ မြို့ လမ်း မှာ ဧည့် သည် တ ယောက် ရှိ သည် ကို မြင် လျှင်၊ သင် သည် အ ဘယ် အ ရပ် သို့ သွား သ နည်း၊ အ ဘယ် အ ရပ် က လာ သ နည်း ဟု မေး သော်၊ ၁၈ ကျွန်ုပ် တို့ သည် ယု ဒ ခ ရိုင် ဗက် လင် မြို့ မှ ဧ ဖ ရိမ် တောင် ခါး ပန်း သို့ သွား ၏။ ကျွန်ုပ် သည် ဧ ဖ ရိမ် တောင် သား ဖြစ် ၏။ ဗက် လင် မြို့ သို့ ခ ဏ သွား ပြီး မှ ယ ခု ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ အိမ် တော် သို့ သွား ၏။ အ ဘယ် သူ မျှ ဧည့် မ ခံ သေး။ ၁၉ သို့ ရာ တွင် မြည်း ဘို့ မြက် ခြောက် နှင့် အ ခြား ကျွေး စ ရာ ရှိ ၏။ ကိုယ် နှင့် ကိုယ် တော် ကျွန် မ၊ လိုက် လာ သော ငယ် သား ဘို့ မုန့် နှင့် စ ပျစ် ရည် ရှိ ၏။ တ စုံ တ ခု မျှ မ လို ပါ ဟု ပြော ဆို ၏။
၂၀ လူ အို က လည်း၊ သင် ၌ ချမ်း သာ ရှိ ပါ စေ သော။ သင် လို သ မျှ သည် ငါ့ တာ ရှိ စေ တော့။ လမ်း မှာ ညဉ့် ကို မ လွန် စေ နှင့် ဟု ဆို လျက်၊ ၂၁ မိ မိ အိမ် သို့ ခေါ် သွင်း ၍ မြည်း တို့ ကို ကျွေး လေ ၏။ သူ တို့ သည် ခြေ ကို ဆေး ၍ စား သောက် ကြ ၏။
၂၂ ထို သို့ ပျော် မွေ့ လျက် နေ ကြ သော အ ခါ၊ ထို မြို့ သား အ ဓမ္မ လူ အ ချို့ တို့ သည် အိမ် ကို ဝိုင်း ၍ တံ ခါး ကို ရိုက် ကြ ၏။ အိမ် ရှင် လူ အို ကို လည်း ခေါ် ၍၊ သင့် အိမ် သို့ ဝင် သော ယောက်ျား နှင့် ငါ တို့ သည် ဆက် ဆံ လို သည် ဖြစ် ၍၊ ထုတ် ခဲ့ လော့ ဟု ဆို ကြ ၏။ ၂၃ အိမ် ရှင် သည် လည်း ထွက် ၍၊ ညီ အစ် ကို တို့၊ ဆိုး သော အ မှု ကို မ ပြု ပါ နှင့်။ ဤ သူ သည် အ ကျွန်ုပ် အိမ် ၌ တည်း ခို သော သူ ဖြစ် ၍ အ ဓမ္မ မ ပြု ကြပါ နှင့်။ ၂၄ အ ကျွန်ုပ် ၌ သ မီး က ညာ ရှိ ပါ ၏။ သူ ၏ မ ယား ငယ် လည်း ရှိ ပါ ၏။ သူ တို့ ကို ထုတ် ၍ ပေး ပါ မည်။ သူ တို့ ကို ရှုတ် ချ ကြ ပါ။ အ လို ရှိ သည် အ တိုင်း ပြု ကြ ပါ။ ဤ ယောက်ျား ၌ ဤ မျှ လောက် ဆိုး သော အ မှု ကို မ ပြု ပါ နှင့် ဟု တောင်း ပန် သော် လည်း၊
၂၅ သူ တို့ သည် နား မ ထောင် သော ကြောင့်၊ လေ ဝိ လူ သည် မိ မိ မ ယား ငယ် ကို ထုတ် ၍ အပ် သ ဖြင့်၊ သူ တို့ သည် တ ညဉ့် လုံး အ ဓမ္မ ပြု ၍ နံ နက် တိုင် အောင် ရှုတ် ချ ပြီး မှ အာ ရုဏ် တက် မှ လွှတ် လိုက် ကြ ၏။ ၂၆ အာ ရုဏ် တက် သော အ ခါ၊ မိန်း မ သည် လာ ၍ မိ မိ သ ခင် နေ ရာ အိမ် တံ ခါး ရှေ့ မှာ မိုဃ်း လင်း သည် တိုင် အောင် လဲ နေ ၏။
၂၇ နံ နက် အ ချိန် ရောက် မှ သူ ၏ သ ခင် သည် ထ ၍ အိမ် တံ ခါး ကို ဖွင့် သ ဖြင့်၊ ခ ရီး သွား အံ့ သော ငှါ ထွက် သော အ ခါ၊ မ ယား ငယ် သည် အိမ် တံ ခါး ရှေ့ မှာ လဲ ၍ တံ ခါး ခုံ ကို လက် တင် လျက် ရှိ သည် ကို မြင် သော်၊ ၂၈ ထ လော့။ သွား ကြ ကုန် အံ့ ဟု ဆို သော် လည်း သူ သည် ပြန် မ ပြော ဘဲ နေ ၏။ ထို အ ခါ ယောက်ျား သည် သူ့ ကို မြည်း ပေါ် မှာ တင် သ ဖြင့် မိ မိ နေ ရာ သို့ သွား လေ ၏။
၂၉ မိ မိ အိမ် သို့ ရောက် သော အ ခါ ထား ကို ယူ ၍ မ ယား ငယ် အ ကောင် ကို အ ရိုး နှင့် တ ကွ ဆယ် နှစ် ပိုင်း ပိုင်း ၍ ဣ သ ရေ လ ပြည် တ ရှောက် လုံး သို့ ပေး လိုက် လေ ၏။ ၃၀ သိ မြင် သော သူ အ ပေါင်း တို့ က၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး သား တို့ သည် အဲ ဂုတ္တု ပြည် က ထွက် သော နေ့ မှ စ ၍ ယ နေ့ တိုင် အောင် ဤ ကဲ့ သို့ သော အ မှု ကို အ ဘယ် သူ မျှ မ ပြု၊ တ ခါ မျှ မ ဖြစ် စ ဖူး။ ဆင် ခြင် ၍ တိုင် ပင် စီ ရင် ကြ လော့ ဟု ပြော ဆို ကြ ၏။
![](https://myanmarbibleforall.bible/wp-content/uploads/2023/01/landscape.png)
Please view in landscape orientation