ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၇
၁ ထို ဒေ သ နာ တော် ကို ယေ ရှု သည် ပ ရိ သတ် တို့ အား အ ကုန် အ စင် ဟော တော် မူ ပြီး မှ က ပေ ရ နောင် မြို့ သို့ ကြွ ဝင် တော် မူ ၏။ ၂ ထို မြို့ ၌ တပ် မှူး ၏ ကျွန် တ ယောက် သည် နာ ၍ သေ ခါ နီး ရှိ ၏။ သူ ၏ သ ခင် သည် သူ့ ကို ချစ် ၍၊ ၃ ယေ ရှု ၏ သိ တင်း တော် ကို ကြား လျှင်၊ ယု ဒ အ မျိုး အ ကြီး အ ကဲ တို့ ကို အ ထံ တော် သို့ စေ လွှတ် သ ဖြင့်၊ ကိုယ် တော် သည် ကြွ ၍ ထို ကျွန် ကို ချမ်း သာ ပေး တော် မူ မည် အ ကြောင်း တောင်း ပန် လေ ၏။ ၄ ထို သူ တို့ သည် ယေ ရှု ထံ တော် သို့ ရောက် လျှင်၊ ကျေး ဇူး တော် ကို ခံ မည့် သူ သည် ခံ ထိုက် သော သူ ဖြစ် ပါ ၏။ ၅ သူ သည် အ ကျွန်ုပ် တို့ အ မျိုး ကို နှစ် သက် ၍ အ ကျွန်ုပ် တို့ အ ဘို့ တ ရား စ ရပ် ကို ဆောက် ပါ ပြီ ဟူ ၍ ကျပ် ကျပ် တောင်း ပန် ကြ ၏။
၆ ယေ ရှု သည် သူ တို့ နှင့် အ တူ ကြွ တော် မူ ၏။ တပ် မှူး အိမ် နှင့် မ နီး မ ဝေး ရောက် တော် မူ သော အ ခါ၊ တပ် မှူး သည် မိ မိ အ ဆွေ တို့ ကို စေ လွှတ် ၍၊ သ ခင်၊ ကိုယ် ကို ပင် ပန်း စေ တော် မ မူ ပါ နှင့်။ အ ကျွန်ုပ် ၏ အိမ် မိုး အောက် သို့ ကြွ ဝင် တော် မူ ခြင်း ကျေး ဇူး တော် ကို အ ကျွန်ုပ် မ ခံ ထိုက် ပါ။ ၇ ထို အ တူ အ ကျွန်ုပ် သည် ကိုယ် တော် ထံ သို့ ရောက် ထိုက် သော သူ မ ဟုတ် သည် ကို အ ကျွန်ုပ် ထင် ပါ ပြီ။ အ မိန့် တော် တ ခွန်း ရှိ လျှင် အ ကျွန်ုပ် ၏ ငယ် သား သည် ချမ်း သာ ရ ပါ လိမ့် မည်။ ၈ ဥ ပ မာ ကား၊ အ ကျွန်ုပ် သည် မင်း အောက် ၌ ကျွန် ခံ သော သူ ဖြစ် သော် လည်း စစ် သူ ရဲ များ ကို အုပ် စိုး ၍ တ ဦး ကို သွား ချေ ဟု ဆို လျှင် သွား ပါ ၏။ တ ဦး ကို လာ ခဲ့ ဟု ခေါ် လျှင် လာ ပါ ၏။ ကျွန် ကို လည်း ဤ အ မှု ကို လုပ် တော့ ဟု ဆို လျှင် လုပ် ပါ ၏ ဟု တပ် မှူး လျှောက် လေ ၏။
၉ ထို စ ကား ကို ယေ ရှု သည် ကြား တော် မူ လျှင် အံ့ ဩ ခြင်း ရှိ ၍ နောက် တော် ၌ လိုက် သော လူ များ ကို လှည့် ကြည့် လျက်၊ ငါ ဆို သည် ကား၊ ဤ မျှ လောက် သော ယုံ ကြည် ခြင်း ကို ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၌ ပင် ငါ မ တွေ့ ဘူး သေး ဟု မိန့် တော် မူ ၏။ ၁၀ တပ် မှူး စေ လွှတ် သော သူ တို့ သည် အိမ် သို့ ပြန် ရောက် လျှင်၊ အ နာ ရော ဂါ စွဲ သော ကျွန် သည် ကျန်း မာ လျက် ရှိ သည် ကို တွေ့ ကြ ၏။
၁၁ နက် ဖြန် နေ့ ၌ နာ ဣ န မြို့ သို့ ကြွ တော် မူ ၍၊ တ ပည့် တော် များ နှင့် လူ အ စု အ ဝေး အ ပေါင်း တို့ သည် နောက် တော် သို့ လိုက် ကြ ၏။ ၁၂ မြို့ တံ ခါး အ နီး သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ မုတ် ဆိုး မ ၌ တ ယောက် တည်း သော သား အ သေ ကောင် ကို သင်္ဂြိုဟ် ခြင်း ငှါ ထုတ် သွား ၍၊ မြို့ သူ မြို့ သား များ တို့ သည် လိုက် ကြ ၏။ ၁၃ သ ခင် ဘု ရား သည် ထို မိန်း မ ကို မြင် လျှင် သ နား ခြင်း စိတ် တော် ရှိ ၍၊ မ ငို နှင့် ဟု မိန့် တော် မူ လျက် အ နီး သို့ ကြွ ၍ တ လား ကို လက် နှင့် တို့ တော် မူ သ ဖြင့်၊ ထမ်း သော သူ တို့ သည် ရပ် ၍ နေ ကြ ၏။
၁၄ ကိုယ် တော် က လည်း၊ အ ချင်း လု လင်၊ ထ လော့၊ သင့် အား ငါ အ မိန့် ရှိ သည် ဟု မိန့် တော် မူ လျှင်၊ ၁၅ သေ သော သူ သည် ထိုင် ၍ စ ကား ပြော ၏။ ကိုယ် တော် သည် လည်း ထို သူ ကို မိ ခင် အား အပ် ပေး တော် မူ ၏။ ၁၆ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် ကြောက် ရွံ့ ခြင်း သို့ ရောက် ၍၊ ကြီး စွာ သော ပ ရော ဖက် သည် ငါ တို့ တွင် ပေါ် ထွန်း ပြီ။ ဘု ရား သ ခင် သည် မိ မိ လူ မျိုး ကို အ ကြည့် အ ရှု ကြွ လာ တော် မူ ပြီ ဟူ ၍ ဘု ရား သ ခင် ၏ ဂုဏ် တော် ကို ချီး မွမ်း ကြ ၏။ ၁၇ ထို သိ တင်း တော် သည် ယု ဒ ပြည် မှ စ ၍ ပတ် ဝန်း ကျင် အ ရပ် တို့ ၌ အ နှံ့ အ ပြား ကျော် စော လေ ၏။
၁၈ ယော ဟန် ၏ တ ပည့် တို့ သည် ထို အ ကြောင်း အ ရာ အ လုံး စုံ တို့ ကို မိ မိ တို့ ဆ ရာ အား ကြား ပြော ကြ ၏။ ၁၉ ထို အ ခါ ယော ဟန် သည် မိ မိ တ ပည့် နှစ် ယောက် ကို ခေါ် ပြီး လျှင် ယေ ရှု ထံ တော် သို့ စေ လွှတ် ၍၊ ကိုယ် တော် သည် ကြွ လာ သော သူ မှန် သ လော။ သို့ မ ဟုတ် အ ခြား သော သူ ကို မြော် လင့် ရ ပါ မည် လော ဟု မေး လျှောက် စေ ၏။ ၂၀ ထို သူ တို့ သည် အ ထံ တော် သို့ ရောက် လျှင်၊ ကိုယ် တော် သည် ကြွ လာ သော သူ မှန် သ လော။ သို့ မ ဟုတ် အ ခြား သော သူ ကို မြော် လင့် ရ ပါ မည် လော ဟု မေး လျှောက် စေ ခြင်း ငှါ၊ ဗတ္တိ ဇံ
ဗတ္တိ ဇံ ၏ ပုဒ် နက် သည် နှစ် ခြင်း ဖြစ် ၏။
ဆ ရာ ယော ဟန် သည် အ ကျွန်ုပ် တို့ ကို ကိုယ် တော် ထံ သို့ စေ လွှတ် ပါ ပြီ ဟု လျှောက် ကြ ၏။ ၂၁ ထို အ ချိန် နာ ရီ ၌ ယေ ရှု သည် လူ များ တို့ ကို အ နာ ရော ဂါ ဝေ ဒ နာ ဘေး၊ နတ် ဆိုး ဘေး နှင့် ကင်း လွတ် စေ တော် မူ ၏။ မျက် စိ ကန်း သော သူ များ တို့ ကို လည်း မျက် စိ မြင် စေ ခြင်း ငှါ ကျေး ဇူး ပြု တော် မူ ၏။
၂၂ ထို အ ခါ ယေ ရှု က၊ သင် တို့ သည် ကြား ရ သ မျှ၊ မြင် ရ သ မျှ တို့ ကို သွား ၍ ယော ဟန် အား ကြား လျှောက် ကြ လော့။ မျက် စိ ကန်း သော သူ တို့ သည် မျက် စိ မြင် ရ ကြ ၏။ ခြေ မ စွမ်း သော သူ တို့ သည် လှမ်း သွား ရ ကြ ၏။ နူ နာ စွဲ သော သူ တို့ သည် သန့် ရှင်း ခြင်း သို့ ရောက် ရ ကြ ၏။ နား ပင်း သော သူ တို့ သည် နား ကြား ရ ကြ ၏။ သေ သော သူ တို့ သည် ထ မြောက် ခြင်း သို့ ရောက် ရ ကြ ၏။ ၂၃ ဆင်း ရဲ သား တို့ သည် လည်း ဝမ်း မြောက် စ ရာ သိ တင်း ကို ကြား ရ ကြ ၏။ ငါ့ ကြောင့် စိတ် မ ပျက် သော သူ သည် မင်္ဂ လာ ရှိ ၏ ဟု ပြန် ပြော တော် မူ ၏။
၂၄ ယော ဟန် စေ လွှတ် သော သူ တို့ သည် သွား ကြ သည် နောက်၊ ယေ ရှု သည် ယော ဟန် ကို အ ကြောင်း ပြု ၍ ပ ရိ သတ် တို့ အား၊ သင် တို့ သည် အ ဘယ် မည် သော အ ရာ ကို ကြည့် ရှု ခြင်း ငှါ တော သို့ ထွက် သွား ကြ သ နည်း။ လေ လှုပ် သော ကျူ ပင် ကို ကြည့် ရှု ခြင်း ငှါ သွား သ လော။ ၂၅ သို့ မ ဟုတ် နူး ညံ့ သော အ ဝတ် ကို ဝတ် ဆင် သော သူ ကို ကြည့် ရှု ခြင်း ငှါ သွား သ လော။ တင့် တယ် သော အ ဝတ် ကို ဝတ် ဆင် ၍ ကောင်း မွန် စွာ စား သောက် သော သူ တို့ သည် မင်း အိမ် ၌ နေ တတ် ကြ ၏။ ၂၆ ပ ရော ဖက် ကို ကြည့် ရှု ခြင်း ငှါ သွား သ လော။ မှန် ပေ ၏။ ပ ရော ဖက် ထက် ကြီး မြတ် သော သူ လည်း ဖြစ် သည် ဟု ငါ ဆို ၏။ ၂၇ ကျမ်း စာ ၌ လာ သည် ကား၊ ကြည့် ရှု လော့။ သင် သွား ရာ လမ်း ကို ပြင် ရ သော ငါ ၏ တ မန် ကို သင့် ရှေ့ ၌ ငါ စေ လွှတ် ၏
(မာ လ ၃:၁) ကြည့် ရှု လော့။ ငါ သွား ရာ လမ်း ကို ပြင် ရ သော ငါ ၏ တ မန် ကို ငါ စေ လွှတ် မည်။ သင် တို့ ရှာ သော သ ခင်၊ သင် တို့ တောင့် တ သော ပ ဋိ ညာဉ် တ မန် တော် သည် မိ မိ ဗိ မာန် တော် သို့ ချက် ခြင်း လာ လိမ့် မည်။ ကြည့် ရှု လော့။ ထို သ ခင် လာ လိမ့် မည် ဟု ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။
ဟု ဆို ရာ ၌ ထို သူ ကို ဆို လို သ တည်း။ ၂၈ ငါ ဆို သည် ကား၊ မိန်း မ မွေး သော သူ တို့ တွင် ဗတ္တိ ဇံ
ဗတ္တိ ဇံ ၏ ပုဒ် နက် သည် နှစ် ခြင်း ဖြစ် ၏။
ဆ ရာ ယော ဟန် ထက် ကြီး မြတ် သော ပ ရော ဖက် တ ယောက် မျှ မ ရှိ။ သို့ သော် လည်း ဘု ရား သ ခင် ၏ နိုင် ငံ တော် တွင် အ ငယ် ဆုံး သော သူ သည် ထို သူ ထက် သာ ၍ ကြီး မြတ် ၏။
၂၉ အ ခွန် ခံ သူ မှ စ ၍ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် ယော ဟန် ၏ စ ကား ကို ကြား နာ ရ လျှင်၊ ဘု ရား သ ခင် ကို ချီး မွမ်း ၍ ယော ဟန် ပေး သော ဗတ္တိ ဇံ
ဗတ္တိ ဇံ ၏ ပုဒ် နက် သည် နှစ် ခြင်း ဖြစ် ၏။
ကို ခံ ကြ ၏။ ၃၀ ဖာ ရိ ရှဲ နှင့် ကျမ်း တတ် တို့ မူ ကား၊ သူ တို့ အ ကျိုး အ လို ငှါ ဘု ရား သ ခင် ကြံ စည် တော် မူ သော ကျေး ဇူး တော် ကို ပယ် ၍ ယော ဟန် ၏ ဗတ္တိ ဇံ
ဗတ္တိ ဇံ ၏ ပုဒ် နက် သည် နှစ် ခြင်း ဖြစ် ၏။
ကို မ ခံ ဘဲ နေ ကြ ၏။ ၃၁ ထို ကြောင့် ဤ လူ မျိုး ကို အ ဘယ် ဥ ပ မာ နှင့် ပုံ ပြ ရ အံ့ နည်း။ အ ဘယ် သူ နှင့် တူ သ နည်း။ ၃၂ ပွဲ သ ဘင် ၌ ထိုင် နေ သော သူ ငယ် ချင်း တို့ သည် တ ယောက် ကို တ ယောက် အ သံ လွှင့် ကြ ၍၊ ငါ တို့ သည် သာ ယာ စွာ တီး မှုတ် သော် လည်း သင် တို့ သည် မ က ကြ။ ညည်း တွား စွာ မြည် တမ်း သော် လည်း မ ငို ကြွေး ကြ ဟု ပြော ဆို သော သူ ငယ် တို့ နှင့် ဤ လူ မျိုး သည် တူ လှ ၏။
၃၃ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ဗတ္တိ ဇံ
ဗတ္တိ ဇံ ၏ ပုဒ် နက် သည် နှစ် ခြင်း ဖြစ် ၏။
ဆ ရာ ယော ဟန် သည် မုန့် ကို မ စား၊ စ ပျစ် ရည် ကို မ သောက် ဘဲ လာ သည် ရှိ သော် သင် တို့ က၊ ဤ သူ သည် နတ် ဆိုး စွဲ သော သူ ပါ တ ကား ဟု ဆို ကြ ၏။ ၃၄ လူ သား သည် စား သောက် လျက် လာ သည် ရှိ သော်၊ ဤ သူ သည် စား ကြူး သော သူ၊ စ ပျစ် ရည် သောက် ကြူး သော သူ ပါ တ ကား။ အ ခွန် ခံ သော သူ နှင့် ဆိုး သော သူ တို့ ကို မိတ် ဆွေ ဖွဲ့ သော သူ ပါ တ ကား ဟု ဆို ပြန် ကြ ၏။ ၃၅ သို့ သော် လည်း ပ ညာ တ ရား သည် မိ မိ သား ရှိ သ မျှ တို့ တွင် ကဲ့ ရဲ့ ပြစ် တင် ခြင်း နှင့် လွတ် ၏ ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
၃၆ ဖာ ရိ ရှဲ တ ယောက် သည် အ စာ ကို သုံး ဆောင် တော် မူ စေ ခြင်း ငှါ ကိုယ် တော် ကို ခေါ် ပင့် လျှင်၊ ထို ဖာ ရိ ရှဲ ၏ အိမ် သို့ ကြွ ၍ စား ပွဲ ၌ လျောင်း တော် မူ ၏။ ၃၇ ထို သို့ စား ပွဲ ၌ လျောင်း တော် မူ သည် ကို ထို မြို့ ၌ ဆိုး သော မိန်း မ တ ယောက် သည် သိ လျှင်၊ ဆီ မွှေး ကျောက် ဖြူ ခွက် တ လုံး ကို ယူ ခဲ့ ၍၊ ၃၈ နောက် တော် ၌ ခြေ တော် အ နီး မှာ ရပ် လျက် ငို ကြွေး ၍ ခြေ တော် ပေါ် သို့ မျက် ရည် ကျ လျှင် မိ မိ ဆံ ပင် နှင့် သုတ် လေ ၏။ ခြေ တော် ကို လည်း နမ်း ၍ ဆီ မွှေး နှင့် လိမ်း လျက် နေ လေ ၏။
၃၉ ကိုယ် တော် ကို ခေါ် ပင့် သော ဖာ ရိ ရှဲ သည် မြင် လေ သော်၊ ဤ သူ သည် ပ ရော ဖက် မှန် လျင် ခြေ တော် ကို ကိုင် သော ဤ မိန်း မ သည် အ ဘယ် သို့ သော သူ ဖြစ် သည် ကို သိ လိမ့် မည်။ ဤ မိန်း မ သည် ဆိုး သော သူ ဖြစ် ၏ ဟု ထင် မှတ် ၏။ ၄၀ ယေ ရှု က လည်း၊ အ ချင်း ရှိ မုန်၊ သင့် အား ငါ ပြော စ ရာ တ ခု ရှိ သည် ဟု မိန့် တော် မူ လျှင်၊ အ ရှင် ဘု ရား အ မိန့် ရှိ တော် မူ ပါ ဟု လျှောက် သော်၊ ၄၁ ယေ ရှု က၊ ဥစ္စာ ရှင် တ ဦး ၌ ကြွေး စား နှစ် ဦး ရှိ ၏။ တ ယောက် ၌ ကား ဒေ နာ ရိ အ ပြား ငါး ရာ၊ တ ယောက် ၌ ကား ငါး ဆယ် ကြွေး ရှိ ၏။ ၄၂ သူ တို့ သည် ကြွေး ဆပ် ရန် မ ရှိ သော ကြောင့်၊ ကြွေး ရှင် သည် ထို သူ နှစ် ယောက် တို့ ကို အ ချည်း နှီး လွှတ် ၏။ သို့ ဖြစ် လျှင် ထို သူ နှစ် ယောက် တွင် အ ဘယ် သူ သည် ကြွေး ရှင် ကို သာ ၍ ချစ် လိမ့် မည် နည်း ဟု မေး တော် မူ ၏။
၄၃ ရှိ မုန် က လည်း၊ သာ ၍ ကျေး ဇူး ကို ခံ ရ သော သူ သည် သာ ၍ ချစ် လိမ့် မည် အ ကျွန်ုပ် ထင် ပါ ၏ ဟု လျှောက် လျှင်၊ ယေ ရှု က၊ သင် ထင် သည် အ တိုင်း မှန် ပေ ၏ ဟု မိန့် တော် မူ ပြီး မှ၊ ၄၄ ထို မိန်း မ ဘက် ကို လှည့် ၍ ရှိ မုန် အား လည်း၊ သင် သည် ဤ မိန်း မ ကို မြင် သ လော။ သင် ၏ အိမ် သို့ ငါ ဝင် သော် သင် သည် ခြေ ဆေး ရေ ကို မ ပေး။ ဤ မိန်း မ မူ ကား၊ ငါ့ ခြေ ပေါ် သို့ မျက် ရည် ကျ ၍ မိ မိ ဆံ ပင် နှင့် သုတ် လေ ပြီ။ ၄၅ သင် သည် ငါ့ ကို မ နမ်း။ သူ မူ ကား၊ အိမ် သို့ ဝင် သော အ ချိန် မှ စ ၍ ငါ့ ခြေ ကို နမ်း လျက် မ စဲ ဘဲ နေ ၏။ ၄၆ သင် သည် ငါ့ ခေါင်း ကို ဆီ နှင့် မ လိမ်း။ သူ မူ ကား၊ ငါ့ ခြေ ကို ဆီ မွှေး နှင့် လိမ်း လေ ပြီ။ ၄၇ ထို ကြောင့် ငါ ဆို သည် ကား၊ သူ သည် များ စွာ သော အ ပြစ် တို့ နှင့် လွတ် သည် ဖြစ် ၍ အ လွန် ချစ် တတ် ၏။ အ နည်း ငယ် သော အ ပြစ် လွတ် သော သူ သည် အ နည်း ငယ် မျှ သာ ချစ် တတ် သည် ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
၄၈ ထို မိန်း မ အား လည်း၊ သင် သည် အ ပြစ် တို့ နှင့် လွတ် လေ ပြီ ဟု မိန့် တော် မူ ၏။ ၄၉ စား ပွဲ ၌ လျောင်း သော သူ တို့ က၊ အ ပြစ် ကို လွှတ် သော ဤ သူ ကား၊ အ ဘယ် သူ နည်း ဟု အောက် မေ့ ကြ ၏။ ၅၀ ယေ ရှု သည် ထို မိန်း မ အား သင် ၏ ယုံ ကြည် ခြင်း သည် သင့် ကို ကယ် တင် ပြီ။ ငြိမ် ဝပ် စွာ သွား လော့ ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၇
၁ ထို ဒေ သ နာ တော် ကို ယေ ရှု သည် ပ ရိ သတ် တို့ အား အ ကုန် အ စင် ဟော တော် မူ ပြီး မှ က ပေ ရ နောင် မြို့ သို့ ကြွ ဝင် တော် မူ ၏။ ၂ ထို မြို့ ၌ တပ် မှူး ၏ ကျွန် တ ယောက် သည် နာ ၍ သေ ခါ နီး ရှိ ၏။ သူ ၏ သ ခင် သည် သူ့ ကို ချစ် ၍၊ ၃ ယေ ရှု ၏ သိ တင်း တော် ကို ကြား လျှင်၊ ယု ဒ အ မျိုး အ ကြီး အ ကဲ တို့ ကို အ ထံ တော် သို့ စေ လွှတ် သ ဖြင့်၊ ကိုယ် တော် သည် ကြွ ၍ ထို ကျွန် ကို ချမ်း သာ ပေး တော် မူ မည် အ ကြောင်း တောင်း ပန် လေ ၏။ ၄ ထို သူ တို့ သည် ယေ ရှု ထံ တော် သို့ ရောက် လျှင်၊ ကျေး ဇူး တော် ကို ခံ မည့် သူ သည် ခံ ထိုက် သော သူ ဖြစ် ပါ ၏။ ၅ သူ သည် အ ကျွန်ုပ် တို့ အ မျိုး ကို နှစ် သက် ၍ အ ကျွန်ုပ် တို့ အ ဘို့ တ ရား စ ရပ် ကို ဆောက် ပါ ပြီ ဟူ ၍ ကျပ် ကျပ် တောင်း ပန် ကြ ၏။
၆ ယေ ရှု သည် သူ တို့ နှင့် အ တူ ကြွ တော် မူ ၏။ တပ် မှူး အိမ် နှင့် မ နီး မ ဝေး ရောက် တော် မူ သော အ ခါ၊ တပ် မှူး သည် မိ မိ အ ဆွေ တို့ ကို စေ လွှတ် ၍၊ သ ခင်၊ ကိုယ် ကို ပင် ပန်း စေ တော် မ မူ ပါ နှင့်။ အ ကျွန်ုပ် ၏ အိမ် မိုး အောက် သို့ ကြွ ဝင် တော် မူ ခြင်း ကျေး ဇူး တော် ကို အ ကျွန်ုပ် မ ခံ ထိုက် ပါ။ ၇ ထို အ တူ အ ကျွန်ုပ် သည် ကိုယ် တော် ထံ သို့ ရောက် ထိုက် သော သူ မ ဟုတ် သည် ကို အ ကျွန်ုပ် ထင် ပါ ပြီ။ အ မိန့် တော် တ ခွန်း ရှိ လျှင် အ ကျွန်ုပ် ၏ ငယ် သား သည် ချမ်း သာ ရ ပါ လိမ့် မည်။ ၈ ဥ ပ မာ ကား၊ အ ကျွန်ုပ် သည် မင်း အောက် ၌ ကျွန် ခံ သော သူ ဖြစ် သော် လည်း စစ် သူ ရဲ များ ကို အုပ် စိုး ၍ တ ဦး ကို သွား ချေ ဟု ဆို လျှင် သွား ပါ ၏။ တ ဦး ကို လာ ခဲ့ ဟု ခေါ် လျှင် လာ ပါ ၏။ ကျွန် ကို လည်း ဤ အ မှု ကို လုပ် တော့ ဟု ဆို လျှင် လုပ် ပါ ၏ ဟု တပ် မှူး လျှောက် လေ ၏။
၉ ထို စ ကား ကို ယေ ရှု သည် ကြား တော် မူ လျှင် အံ့ ဩ ခြင်း ရှိ ၍ နောက် တော် ၌ လိုက် သော လူ များ ကို လှည့် ကြည့် လျက်၊ ငါ ဆို သည် ကား၊ ဤ မျှ လောက် သော ယုံ ကြည် ခြင်း ကို ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၌ ပင် ငါ မ တွေ့ ဘူး သေး ဟု မိန့် တော် မူ ၏။ ၁၀ တပ် မှူး စေ လွှတ် သော သူ တို့ သည် အိမ် သို့ ပြန် ရောက် လျှင်၊ အ နာ ရော ဂါ စွဲ သော ကျွန် သည် ကျန်း မာ လျက် ရှိ သည် ကို တွေ့ ကြ ၏။
၁၁ နက် ဖြန် နေ့ ၌ နာ ဣ န မြို့ သို့ ကြွ တော် မူ ၍၊ တ ပည့် တော် များ နှင့် လူ အ စု အ ဝေး အ ပေါင်း တို့ သည် နောက် တော် သို့ လိုက် ကြ ၏။ ၁၂ မြို့ တံ ခါး အ နီး သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ မုတ် ဆိုး မ ၌ တ ယောက် တည်း သော သား အ သေ ကောင် ကို သင်္ဂြိုဟ် ခြင်း ငှါ ထုတ် သွား ၍၊ မြို့ သူ မြို့ သား များ တို့ သည် လိုက် ကြ ၏။ ၁၃ သ ခင် ဘု ရား သည် ထို မိန်း မ ကို မြင် လျှင် သ နား ခြင်း စိတ် တော် ရှိ ၍၊ မ ငို နှင့် ဟု မိန့် တော် မူ လျက် အ နီး သို့ ကြွ ၍ တ လား ကို လက် နှင့် တို့ တော် မူ သ ဖြင့်၊ ထမ်း သော သူ တို့ သည် ရပ် ၍ နေ ကြ ၏။
၁၄ ကိုယ် တော် က လည်း၊ အ ချင်း လု လင်၊ ထ လော့၊ သင့် အား ငါ အ မိန့် ရှိ သည် ဟု မိန့် တော် မူ လျှင်၊ ၁၅ သေ သော သူ သည် ထိုင် ၍ စ ကား ပြော ၏။ ကိုယ် တော် သည် လည်း ထို သူ ကို မိ ခင် အား အပ် ပေး တော် မူ ၏။ ၁၆ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် ကြောက် ရွံ့ ခြင်း သို့ ရောက် ၍၊ ကြီး စွာ သော ပ ရော ဖက် သည် ငါ တို့ တွင် ပေါ် ထွန်း ပြီ။ ဘု ရား သ ခင် သည် မိ မိ လူ မျိုး ကို အ ကြည့် အ ရှု ကြွ လာ တော် မူ ပြီ ဟူ ၍ ဘု ရား သ ခင် ၏ ဂုဏ် တော် ကို ချီး မွမ်း ကြ ၏။ ၁၇ ထို သိ တင်း တော် သည် ယု ဒ ပြည် မှ စ ၍ ပတ် ဝန်း ကျင် အ ရပ် တို့ ၌ အ နှံ့ အ ပြား ကျော် စော လေ ၏။
၁၈ ယော ဟန် ၏ တ ပည့် တို့ သည် ထို အ ကြောင်း အ ရာ အ လုံး စုံ တို့ ကို မိ မိ တို့ ဆ ရာ အား ကြား ပြော ကြ ၏။ ၁၉ ထို အ ခါ ယော ဟန် သည် မိ မိ တ ပည့် နှစ် ယောက် ကို ခေါ် ပြီး လျှင် ယေ ရှု ထံ တော် သို့ စေ လွှတ် ၍၊ ကိုယ် တော် သည် ကြွ လာ သော သူ မှန် သ လော။ သို့ မ ဟုတ် အ ခြား သော သူ ကို မြော် လင့် ရ ပါ မည် လော ဟု မေး လျှောက် စေ ၏။ ၂၀ ထို သူ တို့ သည် အ ထံ တော် သို့ ရောက် လျှင်၊ ကိုယ် တော် သည် ကြွ လာ သော သူ မှန် သ လော။ သို့ မ ဟုတ် အ ခြား သော သူ ကို မြော် လင့် ရ ပါ မည် လော ဟု မေး လျှောက် စေ ခြင်း ငှါ၊ ဗတ္တိ ဇံ
ဗတ္တိ ဇံ ၏ ပုဒ် နက် သည် နှစ် ခြင်း ဖြစ် ၏။
ဆ ရာ ယော ဟန် သည် အ ကျွန်ုပ် တို့ ကို ကိုယ် တော် ထံ သို့ စေ လွှတ် ပါ ပြီ ဟု လျှောက် ကြ ၏။ ၂၁ ထို အ ချိန် နာ ရီ ၌ ယေ ရှု သည် လူ များ တို့ ကို အ နာ ရော ဂါ ဝေ ဒ နာ ဘေး၊ နတ် ဆိုး ဘေး နှင့် ကင်း လွတ် စေ တော် မူ ၏။ မျက် စိ ကန်း သော သူ များ တို့ ကို လည်း မျက် စိ မြင် စေ ခြင်း ငှါ ကျေး ဇူး ပြု တော် မူ ၏။
၂၂ ထို အ ခါ ယေ ရှု က၊ သင် တို့ သည် ကြား ရ သ မျှ၊ မြင် ရ သ မျှ တို့ ကို သွား ၍ ယော ဟန် အား ကြား လျှောက် ကြ လော့။ မျက် စိ ကန်း သော သူ တို့ သည် မျက် စိ မြင် ရ ကြ ၏။ ခြေ မ စွမ်း သော သူ တို့ သည် လှမ်း သွား ရ ကြ ၏။ နူ နာ စွဲ သော သူ တို့ သည် သန့် ရှင်း ခြင်း သို့ ရောက် ရ ကြ ၏။ နား ပင်း သော သူ တို့ သည် နား ကြား ရ ကြ ၏။ သေ သော သူ တို့ သည် ထ မြောက် ခြင်း သို့ ရောက် ရ ကြ ၏။ ၂၃ ဆင်း ရဲ သား တို့ သည် လည်း ဝမ်း မြောက် စ ရာ သိ တင်း ကို ကြား ရ ကြ ၏။ ငါ့ ကြောင့် စိတ် မ ပျက် သော သူ သည် မင်္ဂ လာ ရှိ ၏ ဟု ပြန် ပြော တော် မူ ၏။
၂၄ ယော ဟန် စေ လွှတ် သော သူ တို့ သည် သွား ကြ သည် နောက်၊ ယေ ရှု သည် ယော ဟန် ကို အ ကြောင်း ပြု ၍ ပ ရိ သတ် တို့ အား၊ သင် တို့ သည် အ ဘယ် မည် သော အ ရာ ကို ကြည့် ရှု ခြင်း ငှါ တော သို့ ထွက် သွား ကြ သ နည်း။ လေ လှုပ် သော ကျူ ပင် ကို ကြည့် ရှု ခြင်း ငှါ သွား သ လော။ ၂၅ သို့ မ ဟုတ် နူး ညံ့ သော အ ဝတ် ကို ဝတ် ဆင် သော သူ ကို ကြည့် ရှု ခြင်း ငှါ သွား သ လော။ တင့် တယ် သော အ ဝတ် ကို ဝတ် ဆင် ၍ ကောင်း မွန် စွာ စား သောက် သော သူ တို့ သည် မင်း အိမ် ၌ နေ တတ် ကြ ၏။ ၂၆ ပ ရော ဖက် ကို ကြည့် ရှု ခြင်း ငှါ သွား သ လော။ မှန် ပေ ၏။ ပ ရော ဖက် ထက် ကြီး မြတ် သော သူ လည်း ဖြစ် သည် ဟု ငါ ဆို ၏။ ၂၇ ကျမ်း စာ ၌ လာ သည် ကား၊ ကြည့် ရှု လော့။ သင် သွား ရာ လမ်း ကို ပြင် ရ သော ငါ ၏ တ မန် ကို သင့် ရှေ့ ၌ ငါ စေ လွှတ် ၏
(မာ လ ၃:၁) ကြည့် ရှု လော့။ ငါ သွား ရာ လမ်း ကို ပြင် ရ သော ငါ ၏ တ မန် ကို ငါ စေ လွှတ် မည်။ သင် တို့ ရှာ သော သ ခင်၊ သင် တို့ တောင့် တ သော ပ ဋိ ညာဉ် တ မန် တော် သည် မိ မိ ဗိ မာန် တော် သို့ ချက် ခြင်း လာ လိမ့် မည်။ ကြည့် ရှု လော့။ ထို သ ခင် လာ လိမ့် မည် ဟု ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။
ဟု ဆို ရာ ၌ ထို သူ ကို ဆို လို သ တည်း။ ၂၈ ငါ ဆို သည် ကား၊ မိန်း မ မွေး သော သူ တို့ တွင် ဗတ္တိ ဇံ
ဗတ္တိ ဇံ ၏ ပုဒ် နက် သည် နှစ် ခြင်း ဖြစ် ၏။
ဆ ရာ ယော ဟန် ထက် ကြီး မြတ် သော ပ ရော ဖက် တ ယောက် မျှ မ ရှိ။ သို့ သော် လည်း ဘု ရား သ ခင် ၏ နိုင် ငံ တော် တွင် အ ငယ် ဆုံး သော သူ သည် ထို သူ ထက် သာ ၍ ကြီး မြတ် ၏။
၂၉ အ ခွန် ခံ သူ မှ စ ၍ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် ယော ဟန် ၏ စ ကား ကို ကြား နာ ရ လျှင်၊ ဘု ရား သ ခင် ကို ချီး မွမ်း ၍ ယော ဟန် ပေး သော ဗတ္တိ ဇံ
ဗတ္တိ ဇံ ၏ ပုဒ် နက် သည် နှစ် ခြင်း ဖြစ် ၏။
ကို ခံ ကြ ၏။ ၃၀ ဖာ ရိ ရှဲ နှင့် ကျမ်း တတ် တို့ မူ ကား၊ သူ တို့ အ ကျိုး အ လို ငှါ ဘု ရား သ ခင် ကြံ စည် တော် မူ သော ကျေး ဇူး တော် ကို ပယ် ၍ ယော ဟန် ၏ ဗတ္တိ ဇံ
ဗတ္တိ ဇံ ၏ ပုဒ် နက် သည် နှစ် ခြင်း ဖြစ် ၏။
ကို မ ခံ ဘဲ နေ ကြ ၏။ ၃၁ ထို ကြောင့် ဤ လူ မျိုး ကို အ ဘယ် ဥ ပ မာ နှင့် ပုံ ပြ ရ အံ့ နည်း။ အ ဘယ် သူ နှင့် တူ သ နည်း။ ၃၂ ပွဲ သ ဘင် ၌ ထိုင် နေ သော သူ ငယ် ချင်း တို့ သည် တ ယောက် ကို တ ယောက် အ သံ လွှင့် ကြ ၍၊ ငါ တို့ သည် သာ ယာ စွာ တီး မှုတ် သော် လည်း သင် တို့ သည် မ က ကြ။ ညည်း တွား စွာ မြည် တမ်း သော် လည်း မ ငို ကြွေး ကြ ဟု ပြော ဆို သော သူ ငယ် တို့ နှင့် ဤ လူ မျိုး သည် တူ လှ ၏။
၃၃ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ဗတ္တိ ဇံ
ဗတ္တိ ဇံ ၏ ပုဒ် နက် သည် နှစ် ခြင်း ဖြစ် ၏။
ဆ ရာ ယော ဟန် သည် မုန့် ကို မ စား၊ စ ပျစ် ရည် ကို မ သောက် ဘဲ လာ သည် ရှိ သော် သင် တို့ က၊ ဤ သူ သည် နတ် ဆိုး စွဲ သော သူ ပါ တ ကား ဟု ဆို ကြ ၏။ ၃၄ လူ သား သည် စား သောက် လျက် လာ သည် ရှိ သော်၊ ဤ သူ သည် စား ကြူး သော သူ၊ စ ပျစ် ရည် သောက် ကြူး သော သူ ပါ တ ကား။ အ ခွန် ခံ သော သူ နှင့် ဆိုး သော သူ တို့ ကို မိတ် ဆွေ ဖွဲ့ သော သူ ပါ တ ကား ဟု ဆို ပြန် ကြ ၏။ ၃၅ သို့ သော် လည်း ပ ညာ တ ရား သည် မိ မိ သား ရှိ သ မျှ တို့ တွင် ကဲ့ ရဲ့ ပြစ် တင် ခြင်း နှင့် လွတ် ၏ ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
၃၆ ဖာ ရိ ရှဲ တ ယောက် သည် အ စာ ကို သုံး ဆောင် တော် မူ စေ ခြင်း ငှါ ကိုယ် တော် ကို ခေါ် ပင့် လျှင်၊ ထို ဖာ ရိ ရှဲ ၏ အိမ် သို့ ကြွ ၍ စား ပွဲ ၌ လျောင်း တော် မူ ၏။ ၃၇ ထို သို့ စား ပွဲ ၌ လျောင်း တော် မူ သည် ကို ထို မြို့ ၌ ဆိုး သော မိန်း မ တ ယောက် သည် သိ လျှင်၊ ဆီ မွှေး ကျောက် ဖြူ ခွက် တ လုံး ကို ယူ ခဲ့ ၍၊ ၃၈ နောက် တော် ၌ ခြေ တော် အ နီး မှာ ရပ် လျက် ငို ကြွေး ၍ ခြေ တော် ပေါ် သို့ မျက် ရည် ကျ လျှင် မိ မိ ဆံ ပင် နှင့် သုတ် လေ ၏။ ခြေ တော် ကို လည်း နမ်း ၍ ဆီ မွှေး နှင့် လိမ်း လျက် နေ လေ ၏။
၃၉ ကိုယ် တော် ကို ခေါ် ပင့် သော ဖာ ရိ ရှဲ သည် မြင် လေ သော်၊ ဤ သူ သည် ပ ရော ဖက် မှန် လျင် ခြေ တော် ကို ကိုင် သော ဤ မိန်း မ သည် အ ဘယ် သို့ သော သူ ဖြစ် သည် ကို သိ လိမ့် မည်။ ဤ မိန်း မ သည် ဆိုး သော သူ ဖြစ် ၏ ဟု ထင် မှတ် ၏။ ၄၀ ယေ ရှု က လည်း၊ အ ချင်း ရှိ မုန်၊ သင့် အား ငါ ပြော စ ရာ တ ခု ရှိ သည် ဟု မိန့် တော် မူ လျှင်၊ အ ရှင် ဘု ရား အ မိန့် ရှိ တော် မူ ပါ ဟု လျှောက် သော်၊ ၄၁ ယေ ရှု က၊ ဥစ္စာ ရှင် တ ဦး ၌ ကြွေး စား နှစ် ဦး ရှိ ၏။ တ ယောက် ၌ ကား ဒေ နာ ရိ အ ပြား ငါး ရာ၊ တ ယောက် ၌ ကား ငါး ဆယ် ကြွေး ရှိ ၏။ ၄၂ သူ တို့ သည် ကြွေး ဆပ် ရန် မ ရှိ သော ကြောင့်၊ ကြွေး ရှင် သည် ထို သူ နှစ် ယောက် တို့ ကို အ ချည်း နှီး လွှတ် ၏။ သို့ ဖြစ် လျှင် ထို သူ နှစ် ယောက် တွင် အ ဘယ် သူ သည် ကြွေး ရှင် ကို သာ ၍ ချစ် လိမ့် မည် နည်း ဟု မေး တော် မူ ၏။
၄၃ ရှိ မုန် က လည်း၊ သာ ၍ ကျေး ဇူး ကို ခံ ရ သော သူ သည် သာ ၍ ချစ် လိမ့် မည် အ ကျွန်ုပ် ထင် ပါ ၏ ဟု လျှောက် လျှင်၊ ယေ ရှု က၊ သင် ထင် သည် အ တိုင်း မှန် ပေ ၏ ဟု မိန့် တော် မူ ပြီး မှ၊ ၄၄ ထို မိန်း မ ဘက် ကို လှည့် ၍ ရှိ မုန် အား လည်း၊ သင် သည် ဤ မိန်း မ ကို မြင် သ လော။ သင် ၏ အိမ် သို့ ငါ ဝင် သော် သင် သည် ခြေ ဆေး ရေ ကို မ ပေး။ ဤ မိန်း မ မူ ကား၊ ငါ့ ခြေ ပေါ် သို့ မျက် ရည် ကျ ၍ မိ မိ ဆံ ပင် နှင့် သုတ် လေ ပြီ။ ၄၅ သင် သည် ငါ့ ကို မ နမ်း။ သူ မူ ကား၊ အိမ် သို့ ဝင် သော အ ချိန် မှ စ ၍ ငါ့ ခြေ ကို နမ်း လျက် မ စဲ ဘဲ နေ ၏။ ၄၆ သင် သည် ငါ့ ခေါင်း ကို ဆီ နှင့် မ လိမ်း။ သူ မူ ကား၊ ငါ့ ခြေ ကို ဆီ မွှေး နှင့် လိမ်း လေ ပြီ။ ၄၇ ထို ကြောင့် ငါ ဆို သည် ကား၊ သူ သည် များ စွာ သော အ ပြစ် တို့ နှင့် လွတ် သည် ဖြစ် ၍ အ လွန် ချစ် တတ် ၏။ အ နည်း ငယ် သော အ ပြစ် လွတ် သော သူ သည် အ နည်း ငယ် မျှ သာ ချစ် တတ် သည် ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
၄၈ ထို မိန်း မ အား လည်း၊ သင် သည် အ ပြစ် တို့ နှင့် လွတ် လေ ပြီ ဟု မိန့် တော် မူ ၏။ ၄၉ စား ပွဲ ၌ လျောင်း သော သူ တို့ က၊ အ ပြစ် ကို လွှတ် သော ဤ သူ ကား၊ အ ဘယ် သူ နည်း ဟု အောက် မေ့ ကြ ၏။ ၅၀ ယေ ရှု သည် ထို မိန်း မ အား သင် ၏ ယုံ ကြည် ခြင်း သည် သင့် ကို ကယ် တင် ပြီ။ ငြိမ် ဝပ် စွာ သွား လော့ ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၇
၁ ထို ဒေ သ နာ တော် ကို ယေ ရှု သည် ပ ရိ သတ် တို့ အား အ ကုန် အ စင် ဟော တော် မူ ပြီး မှ က ပေ ရ နောင် မြို့ သို့ ကြွ ဝင် တော် မူ ၏။ ၂ ထို မြို့ ၌ တပ် မှူး ၏ ကျွန် တ ယောက် သည် နာ ၍ သေ ခါ နီး ရှိ ၏။ သူ ၏ သ ခင် သည် သူ့ ကို ချစ် ၍၊ ၃ ယေ ရှု ၏ သိ တင်း တော် ကို ကြား လျှင်၊ ယု ဒ အ မျိုး အ ကြီး အ ကဲ တို့ ကို အ ထံ တော် သို့ စေ လွှတ် သ ဖြင့်၊ ကိုယ် တော် သည် ကြွ ၍ ထို ကျွန် ကို ချမ်း သာ ပေး တော် မူ မည် အ ကြောင်း တောင်း ပန် လေ ၏။ ၄ ထို သူ တို့ သည် ယေ ရှု ထံ တော် သို့ ရောက် လျှင်၊ ကျေး ဇူး တော် ကို ခံ မည့် သူ သည် ခံ ထိုက် သော သူ ဖြစ် ပါ ၏။ ၅ သူ သည် အ ကျွန်ုပ် တို့ အ မျိုး ကို နှစ် သက် ၍ အ ကျွန်ုပ် တို့ အ ဘို့ တ ရား စ ရပ် ကို ဆောက် ပါ ပြီ ဟူ ၍ ကျပ် ကျပ် တောင်း ပန် ကြ ၏။
၆ ယေ ရှု သည် သူ တို့ နှင့် အ တူ ကြွ တော် မူ ၏။ တပ် မှူး အိမ် နှင့် မ နီး မ ဝေး ရောက် တော် မူ သော အ ခါ၊ တပ် မှူး သည် မိ မိ အ ဆွေ တို့ ကို စေ လွှတ် ၍၊ သ ခင်၊ ကိုယ် ကို ပင် ပန်း စေ တော် မ မူ ပါ နှင့်။ အ ကျွန်ုပ် ၏ အိမ် မိုး အောက် သို့ ကြွ ဝင် တော် မူ ခြင်း ကျေး ဇူး တော် ကို အ ကျွန်ုပ် မ ခံ ထိုက် ပါ။ ၇ ထို အ တူ အ ကျွန်ုပ် သည် ကိုယ် တော် ထံ သို့ ရောက် ထိုက် သော သူ မ ဟုတ် သည် ကို အ ကျွန်ုပ် ထင် ပါ ပြီ။ အ မိန့် တော် တ ခွန်း ရှိ လျှင် အ ကျွန်ုပ် ၏ ငယ် သား သည် ချမ်း သာ ရ ပါ လိမ့် မည်။ ၈ ဥ ပ မာ ကား၊ အ ကျွန်ုပ် သည် မင်း အောက် ၌ ကျွန် ခံ သော သူ ဖြစ် သော် လည်း စစ် သူ ရဲ များ ကို အုပ် စိုး ၍ တ ဦး ကို သွား ချေ ဟု ဆို လျှင် သွား ပါ ၏။ တ ဦး ကို လာ ခဲ့ ဟု ခေါ် လျှင် လာ ပါ ၏။ ကျွန် ကို လည်း ဤ အ မှု ကို လုပ် တော့ ဟု ဆို လျှင် လုပ် ပါ ၏ ဟု တပ် မှူး လျှောက် လေ ၏။
၉ ထို စ ကား ကို ယေ ရှု သည် ကြား တော် မူ လျှင် အံ့ ဩ ခြင်း ရှိ ၍ နောက် တော် ၌ လိုက် သော လူ များ ကို လှည့် ကြည့် လျက်၊ ငါ ဆို သည် ကား၊ ဤ မျှ လောက် သော ယုံ ကြည် ခြင်း ကို ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၌ ပင် ငါ မ တွေ့ ဘူး သေး ဟု မိန့် တော် မူ ၏။ ၁၀ တပ် မှူး စေ လွှတ် သော သူ တို့ သည် အိမ် သို့ ပြန် ရောက် လျှင်၊ အ နာ ရော ဂါ စွဲ သော ကျွန် သည် ကျန်း မာ လျက် ရှိ သည် ကို တွေ့ ကြ ၏။
၁၁ နက် ဖြန် နေ့ ၌ နာ ဣ န မြို့ သို့ ကြွ တော် မူ ၍၊ တ ပည့် တော် များ နှင့် လူ အ စု အ ဝေး အ ပေါင်း တို့ သည် နောက် တော် သို့ လိုက် ကြ ၏။ ၁၂ မြို့ တံ ခါး အ နီး သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ မုတ် ဆိုး မ ၌ တ ယောက် တည်း သော သား အ သေ ကောင် ကို သင်္ဂြိုဟ် ခြင်း ငှါ ထုတ် သွား ၍၊ မြို့ သူ မြို့ သား များ တို့ သည် လိုက် ကြ ၏။ ၁၃ သ ခင် ဘု ရား သည် ထို မိန်း မ ကို မြင် လျှင် သ နား ခြင်း စိတ် တော် ရှိ ၍၊ မ ငို နှင့် ဟု မိန့် တော် မူ လျက် အ နီး သို့ ကြွ ၍ တ လား ကို လက် နှင့် တို့ တော် မူ သ ဖြင့်၊ ထမ်း သော သူ တို့ သည် ရပ် ၍ နေ ကြ ၏။
၁၄ ကိုယ် တော် က လည်း၊ အ ချင်း လု လင်၊ ထ လော့၊ သင့် အား ငါ အ မိန့် ရှိ သည် ဟု မိန့် တော် မူ လျှင်၊ ၁၅ သေ သော သူ သည် ထိုင် ၍ စ ကား ပြော ၏။ ကိုယ် တော် သည် လည်း ထို သူ ကို မိ ခင် အား အပ် ပေး တော် မူ ၏။ ၁၆ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် ကြောက် ရွံ့ ခြင်း သို့ ရောက် ၍၊ ကြီး စွာ သော ပ ရော ဖက် သည် ငါ တို့ တွင် ပေါ် ထွန်း ပြီ။ ဘု ရား သ ခင် သည် မိ မိ လူ မျိုး ကို အ ကြည့် အ ရှု ကြွ လာ တော် မူ ပြီ ဟူ ၍ ဘု ရား သ ခင် ၏ ဂုဏ် တော် ကို ချီး မွမ်း ကြ ၏။ ၁၇ ထို သိ တင်း တော် သည် ယု ဒ ပြည် မှ စ ၍ ပတ် ဝန်း ကျင် အ ရပ် တို့ ၌ အ နှံ့ အ ပြား ကျော် စော လေ ၏။
၁၈ ယော ဟန် ၏ တ ပည့် တို့ သည် ထို အ ကြောင်း အ ရာ အ လုံး စုံ တို့ ကို မိ မိ တို့ ဆ ရာ အား ကြား ပြော ကြ ၏။ ၁၉ ထို အ ခါ ယော ဟန် သည် မိ မိ တ ပည့် နှစ် ယောက် ကို ခေါ် ပြီး လျှင် ယေ ရှု ထံ တော် သို့ စေ လွှတ် ၍၊ ကိုယ် တော် သည် ကြွ လာ သော သူ မှန် သ လော။ သို့ မ ဟုတ် အ ခြား သော သူ ကို မြော် လင့် ရ ပါ မည် လော ဟု မေး လျှောက် စေ ၏။ ၂၀ ထို သူ တို့ သည် အ ထံ တော် သို့ ရောက် လျှင်၊ ကိုယ် တော် သည် ကြွ လာ သော သူ မှန် သ လော။ သို့ မ ဟုတ် အ ခြား သော သူ ကို မြော် လင့် ရ ပါ မည် လော ဟု မေး လျှောက် စေ ခြင်း ငှါ၊ ဗတ္တိ ဇံ
ဗတ္တိ ဇံ ၏ ပုဒ် နက် သည် နှစ် ခြင်း ဖြစ် ၏။
ဆ ရာ ယော ဟန် သည် အ ကျွန်ုပ် တို့ ကို ကိုယ် တော် ထံ သို့ စေ လွှတ် ပါ ပြီ ဟု လျှောက် ကြ ၏။ ၂၁ ထို အ ချိန် နာ ရီ ၌ ယေ ရှု သည် လူ များ တို့ ကို အ နာ ရော ဂါ ဝေ ဒ နာ ဘေး၊ နတ် ဆိုး ဘေး နှင့် ကင်း လွတ် စေ တော် မူ ၏။ မျက် စိ ကန်း သော သူ များ တို့ ကို လည်း မျက် စိ မြင် စေ ခြင်း ငှါ ကျေး ဇူး ပြု တော် မူ ၏။
၂၂ ထို အ ခါ ယေ ရှု က၊ သင် တို့ သည် ကြား ရ သ မျှ၊ မြင် ရ သ မျှ တို့ ကို သွား ၍ ယော ဟန် အား ကြား လျှောက် ကြ လော့။ မျက် စိ ကန်း သော သူ တို့ သည် မျက် စိ မြင် ရ ကြ ၏။ ခြေ မ စွမ်း သော သူ တို့ သည် လှမ်း သွား ရ ကြ ၏။ နူ နာ စွဲ သော သူ တို့ သည် သန့် ရှင်း ခြင်း သို့ ရောက် ရ ကြ ၏။ နား ပင်း သော သူ တို့ သည် နား ကြား ရ ကြ ၏။ သေ သော သူ တို့ သည် ထ မြောက် ခြင်း သို့ ရောက် ရ ကြ ၏။ ၂၃ ဆင်း ရဲ သား တို့ သည် လည်း ဝမ်း မြောက် စ ရာ သိ တင်း ကို ကြား ရ ကြ ၏။ ငါ့ ကြောင့် စိတ် မ ပျက် သော သူ သည် မင်္ဂ လာ ရှိ ၏ ဟု ပြန် ပြော တော် မူ ၏။
၂၄ ယော ဟန် စေ လွှတ် သော သူ တို့ သည် သွား ကြ သည် နောက်၊ ယေ ရှု သည် ယော ဟန် ကို အ ကြောင်း ပြု ၍ ပ ရိ သတ် တို့ အား၊ သင် တို့ သည် အ ဘယ် မည် သော အ ရာ ကို ကြည့် ရှု ခြင်း ငှါ တော သို့ ထွက် သွား ကြ သ နည်း။ လေ လှုပ် သော ကျူ ပင် ကို ကြည့် ရှု ခြင်း ငှါ သွား သ လော။ ၂၅ သို့ မ ဟုတ် နူး ညံ့ သော အ ဝတ် ကို ဝတ် ဆင် သော သူ ကို ကြည့် ရှု ခြင်း ငှါ သွား သ လော။ တင့် တယ် သော အ ဝတ် ကို ဝတ် ဆင် ၍ ကောင်း မွန် စွာ စား သောက် သော သူ တို့ သည် မင်း အိမ် ၌ နေ တတ် ကြ ၏။ ၂၆ ပ ရော ဖက် ကို ကြည့် ရှု ခြင်း ငှါ သွား သ လော။ မှန် ပေ ၏။ ပ ရော ဖက် ထက် ကြီး မြတ် သော သူ လည်း ဖြစ် သည် ဟု ငါ ဆို ၏။ ၂၇ ကျမ်း စာ ၌ လာ သည် ကား၊ ကြည့် ရှု လော့။ သင် သွား ရာ လမ်း ကို ပြင် ရ သော ငါ ၏ တ မန် ကို သင့် ရှေ့ ၌ ငါ စေ လွှတ် ၏
(မာ လ ၃:၁) ကြည့် ရှု လော့။ ငါ သွား ရာ လမ်း ကို ပြင် ရ သော ငါ ၏ တ မန် ကို ငါ စေ လွှတ် မည်။ သင် တို့ ရှာ သော သ ခင်၊ သင် တို့ တောင့် တ သော ပ ဋိ ညာဉ် တ မန် တော် သည် မိ မိ ဗိ မာန် တော် သို့ ချက် ခြင်း လာ လိမ့် မည်။ ကြည့် ရှု လော့။ ထို သ ခင် လာ လိမ့် မည် ဟု ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။
ဟု ဆို ရာ ၌ ထို သူ ကို ဆို လို သ တည်း။ ၂၈ ငါ ဆို သည် ကား၊ မိန်း မ မွေး သော သူ တို့ တွင် ဗတ္တိ ဇံ
ဗတ္တိ ဇံ ၏ ပုဒ် နက် သည် နှစ် ခြင်း ဖြစ် ၏။
ဆ ရာ ယော ဟန် ထက် ကြီး မြတ် သော ပ ရော ဖက် တ ယောက် မျှ မ ရှိ။ သို့ သော် လည်း ဘု ရား သ ခင် ၏ နိုင် ငံ တော် တွင် အ ငယ် ဆုံး သော သူ သည် ထို သူ ထက် သာ ၍ ကြီး မြတ် ၏။
၂၉ အ ခွန် ခံ သူ မှ စ ၍ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် ယော ဟန် ၏ စ ကား ကို ကြား နာ ရ လျှင်၊ ဘု ရား သ ခင် ကို ချီး မွမ်း ၍ ယော ဟန် ပေး သော ဗတ္တိ ဇံ
ဗတ္တိ ဇံ ၏ ပုဒ် နက် သည် နှစ် ခြင်း ဖြစ် ၏။
ကို ခံ ကြ ၏။ ၃၀ ဖာ ရိ ရှဲ နှင့် ကျမ်း တတ် တို့ မူ ကား၊ သူ တို့ အ ကျိုး အ လို ငှါ ဘု ရား သ ခင် ကြံ စည် တော် မူ သော ကျေး ဇူး တော် ကို ပယ် ၍ ယော ဟန် ၏ ဗတ္တိ ဇံ
ဗတ္တိ ဇံ ၏ ပုဒ် နက် သည် နှစ် ခြင်း ဖြစ် ၏။
ကို မ ခံ ဘဲ နေ ကြ ၏။ ၃၁ ထို ကြောင့် ဤ လူ မျိုး ကို အ ဘယ် ဥ ပ မာ နှင့် ပုံ ပြ ရ အံ့ နည်း။ အ ဘယ် သူ နှင့် တူ သ နည်း။ ၃၂ ပွဲ သ ဘင် ၌ ထိုင် နေ သော သူ ငယ် ချင်း တို့ သည် တ ယောက် ကို တ ယောက် အ သံ လွှင့် ကြ ၍၊ ငါ တို့ သည် သာ ယာ စွာ တီး မှုတ် သော် လည်း သင် တို့ သည် မ က ကြ။ ညည်း တွား စွာ မြည် တမ်း သော် လည်း မ ငို ကြွေး ကြ ဟု ပြော ဆို သော သူ ငယ် တို့ နှင့် ဤ လူ မျိုး သည် တူ လှ ၏။
၃၃ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ဗတ္တိ ဇံ
ဗတ္တိ ဇံ ၏ ပုဒ် နက် သည် နှစ် ခြင်း ဖြစ် ၏။
ဆ ရာ ယော ဟန် သည် မုန့် ကို မ စား၊ စ ပျစ် ရည် ကို မ သောက် ဘဲ လာ သည် ရှိ သော် သင် တို့ က၊ ဤ သူ သည် နတ် ဆိုး စွဲ သော သူ ပါ တ ကား ဟု ဆို ကြ ၏။ ၃၄ လူ သား သည် စား သောက် လျက် လာ သည် ရှိ သော်၊ ဤ သူ သည် စား ကြူး သော သူ၊ စ ပျစ် ရည် သောက် ကြူး သော သူ ပါ တ ကား။ အ ခွန် ခံ သော သူ နှင့် ဆိုး သော သူ တို့ ကို မိတ် ဆွေ ဖွဲ့ သော သူ ပါ တ ကား ဟု ဆို ပြန် ကြ ၏။ ၃၅ သို့ သော် လည်း ပ ညာ တ ရား သည် မိ မိ သား ရှိ သ မျှ တို့ တွင် ကဲ့ ရဲ့ ပြစ် တင် ခြင်း နှင့် လွတ် ၏ ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
၃၆ ဖာ ရိ ရှဲ တ ယောက် သည် အ စာ ကို သုံး ဆောင် တော် မူ စေ ခြင်း ငှါ ကိုယ် တော် ကို ခေါ် ပင့် လျှင်၊ ထို ဖာ ရိ ရှဲ ၏ အိမ် သို့ ကြွ ၍ စား ပွဲ ၌ လျောင်း တော် မူ ၏။ ၃၇ ထို သို့ စား ပွဲ ၌ လျောင်း တော် မူ သည် ကို ထို မြို့ ၌ ဆိုး သော မိန်း မ တ ယောက် သည် သိ လျှင်၊ ဆီ မွှေး ကျောက် ဖြူ ခွက် တ လုံး ကို ယူ ခဲ့ ၍၊ ၃၈ နောက် တော် ၌ ခြေ တော် အ နီး မှာ ရပ် လျက် ငို ကြွေး ၍ ခြေ တော် ပေါ် သို့ မျက် ရည် ကျ လျှင် မိ မိ ဆံ ပင် နှင့် သုတ် လေ ၏။ ခြေ တော် ကို လည်း နမ်း ၍ ဆီ မွှေး နှင့် လိမ်း လျက် နေ လေ ၏။
၃၉ ကိုယ် တော် ကို ခေါ် ပင့် သော ဖာ ရိ ရှဲ သည် မြင် လေ သော်၊ ဤ သူ သည် ပ ရော ဖက် မှန် လျင် ခြေ တော် ကို ကိုင် သော ဤ မိန်း မ သည် အ ဘယ် သို့ သော သူ ဖြစ် သည် ကို သိ လိမ့် မည်။ ဤ မိန်း မ သည် ဆိုး သော သူ ဖြစ် ၏ ဟု ထင် မှတ် ၏။ ၄၀ ယေ ရှု က လည်း၊ အ ချင်း ရှိ မုန်၊ သင့် အား ငါ ပြော စ ရာ တ ခု ရှိ သည် ဟု မိန့် တော် မူ လျှင်၊ အ ရှင် ဘု ရား အ မိန့် ရှိ တော် မူ ပါ ဟု လျှောက် သော်၊ ၄၁ ယေ ရှု က၊ ဥစ္စာ ရှင် တ ဦး ၌ ကြွေး စား နှစ် ဦး ရှိ ၏။ တ ယောက် ၌ ကား ဒေ နာ ရိ အ ပြား ငါး ရာ၊ တ ယောက် ၌ ကား ငါး ဆယ် ကြွေး ရှိ ၏။ ၄၂ သူ တို့ သည် ကြွေး ဆပ် ရန် မ ရှိ သော ကြောင့်၊ ကြွေး ရှင် သည် ထို သူ နှစ် ယောက် တို့ ကို အ ချည်း နှီး လွှတ် ၏။ သို့ ဖြစ် လျှင် ထို သူ နှစ် ယောက် တွင် အ ဘယ် သူ သည် ကြွေး ရှင် ကို သာ ၍ ချစ် လိမ့် မည် နည်း ဟု မေး တော် မူ ၏။
၄၃ ရှိ မုန် က လည်း၊ သာ ၍ ကျေး ဇူး ကို ခံ ရ သော သူ သည် သာ ၍ ချစ် လိမ့် မည် အ ကျွန်ုပ် ထင် ပါ ၏ ဟု လျှောက် လျှင်၊ ယေ ရှု က၊ သင် ထင် သည် အ တိုင်း မှန် ပေ ၏ ဟု မိန့် တော် မူ ပြီး မှ၊ ၄၄ ထို မိန်း မ ဘက် ကို လှည့် ၍ ရှိ မုန် အား လည်း၊ သင် သည် ဤ မိန်း မ ကို မြင် သ လော။ သင် ၏ အိမ် သို့ ငါ ဝင် သော် သင် သည် ခြေ ဆေး ရေ ကို မ ပေး။ ဤ မိန်း မ မူ ကား၊ ငါ့ ခြေ ပေါ် သို့ မျက် ရည် ကျ ၍ မိ မိ ဆံ ပင် နှင့် သုတ် လေ ပြီ။ ၄၅ သင် သည် ငါ့ ကို မ နမ်း။ သူ မူ ကား၊ အိမ် သို့ ဝင် သော အ ချိန် မှ စ ၍ ငါ့ ခြေ ကို နမ်း လျက် မ စဲ ဘဲ နေ ၏။ ၄၆ သင် သည် ငါ့ ခေါင်း ကို ဆီ နှင့် မ လိမ်း။ သူ မူ ကား၊ ငါ့ ခြေ ကို ဆီ မွှေး နှင့် လိမ်း လေ ပြီ။ ၄၇ ထို ကြောင့် ငါ ဆို သည် ကား၊ သူ သည် များ စွာ သော အ ပြစ် တို့ နှင့် လွတ် သည် ဖြစ် ၍ အ လွန် ချစ် တတ် ၏။ အ နည်း ငယ် သော အ ပြစ် လွတ် သော သူ သည် အ နည်း ငယ် မျှ သာ ချစ် တတ် သည် ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
၄၈ ထို မိန်း မ အား လည်း၊ သင် သည် အ ပြစ် တို့ နှင့် လွတ် လေ ပြီ ဟု မိန့် တော် မူ ၏။ ၄၉ စား ပွဲ ၌ လျောင်း သော သူ တို့ က၊ အ ပြစ် ကို လွှတ် သော ဤ သူ ကား၊ အ ဘယ် သူ နည်း ဟု အောက် မေ့ ကြ ၏။ ၅၀ ယေ ရှု သည် ထို မိန်း မ အား သင် ၏ ယုံ ကြည် ခြင်း သည် သင့် ကို ကယ် တင် ပြီ။ ငြိမ် ဝပ် စွာ သွား လော့ ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
![](https://myanmarbibleforall.bible/wp-content/uploads/2023/01/landscape.png)
Please view in landscape orientation