ယေ ရ မိ အ နာ ဂတ္တိ ကျမ်း
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၈
၁ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ထို ကာ လ အ ခါ ယု ဒ ရှင် ဘု ရင် တို့ ၏ အ ရိုး၊ မှူး မတ် တို့ ၏ အ ရိုး၊ ယဇ် ပု ရော ဟိတ် တို့ ၏ အ ရိုး၊ ပ ရော ဖက် တို့ ၏ အ ရိုး၊ ယေ ရု ရှ လင် မြို့ သား တို့ ၏ အ ရိုး များ ကို သင်္ချိုင်း တွင်း များ အ ထဲ က ထုတ် ပစ် ၍၊ ၂ ထို သူ တို့ သည် ကြည် ညို ရာ၊ အ မှု ဆောင် ရာ၊ လိုက် သွား ရာ၊ ရှာ ဖွေ ရာ၊ ကိုး ကွယ် ရာ ဖြစ် သော နေ၊ လ၊ ကောင်း ကင် တန် ဆာ ရှေ့ မှာ လှန် ထား ကြ လိမ့် မည်။ ထို အ ရိုး တို့ ကို မ စု မ ပုံ၊ မ သင်္ဂြိုဟ် ရ။ မြေ ပေါ် မှာ မ စင် ကဲ့ သို့ ဖြစ် ရ ကြ လိမ့် မည်။ ၃ ငါ နှင် လိုက် ရာ အ ရပ် ရပ် ၌ ကျန် ကြွင်း ၍၊ ဆိုး ယုတ် သော ဤ အ မျိုး သား တို့ သည် အ သက် ကို အ လို မ ရှိ။ သေ ခြင်း ကို အ လို ရှိ ၍ ရွေး ချယ် ရ ကြ လိမ့် မည် ဟု၊ ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။
၄ တ ဖန် သင် သည် သူ တို့ အား ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ အ မိန့် တော် ကို ဆင့် ဆို ရ မည် မှာ၊ လဲ သော သူ သည် နောက် တ ဖန် မ ထ ရ သ လော။ လဲ သွား သော သူ သည် နောက် တ ဖန် ပြန် ၍ မ လာ ရ သ လော။ ၅ ဤ လူ မျိုး တည်း ဟူ သော ယေ ရု ရှ လင် မြို့ သား တို့ သည် ထာ ဝ ရ ဖောက် ပြန် ခြင်း အား ဖြင့် အ ဘယ် ကြောင့် ဖောက် ပြန် ကြ သ နည်း။ မု သာ ကို စွဲ လမ်း ကြ ၏။ ငါ တို့ သည် ပြန် ၍ မ လာ ဟု ခိုင် မာ စွာ ဆို ကြ ၏။ ၆ ငါ စေ့ စေ့ နား ထောင် သော အ ခါ၊ သူ တို့ သည် ဖြောင့် မတ် စွာ မ ပြော ကြ။ ငါ သည် အ ဘယ် သို့ ပြု မိ သ နည်း ဟု ကိုယ် အ ပြစ် ကို မြင် ၍ အ ဘယ် သူ မျှ နောင် တ မ ရ။ စစ် တိုက် ခြင်း ငှါ မြင်း ပြေး သ ကဲ့ သို့၊ ထို သူ အ ပေါင်း တို့ သည် လမ်း လွှဲ ၍ တ ဟုန် တည်း ပြေး တတ် ကြ ၏။
၇ မိုဃ်း ကောင်း ကင် ၌ ကျင် လည် သော တော ငန်း သော် လည်း၊ မိ မိ အ ချိန် ကို သိ တတ် ၏။ ဥ ချိုး၊ တီ တီ တွတ်၊ ဇ ရက် သော် လည်း၊ မိ မိ ပြန် လာ ချိန် ကို မှတ် တတ် ၏။ ငါ ၏ လူ မူ ကား၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား စီ ရင် တော် မူ ခြင်း ကို နား မ လည် တတ်။ ၈ ငါ တို့ သည် ပ ညာ ရှိ ဖြစ် ၏။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ တ ရား သည် ငါ တို့ ၌ ရှိ ၏ ဟု သင် တို့ သည် အ ဘယ် သို့ ဆို ရ လိမ့် မည် နည်း။ အ ကယ် စင် စစ် စာ ရေး တို့ ၏ မု သာ မှင် တံ သည် မု သာ တ ရား ကို လုပ် လေ ပြီ။ ၉ ပ ညာ ရှိ တို့ သည် အ ရှက် ကွဲ ကြ ၏။ ထိတ် လန့် ၍ ကျော့ ကွင်း ထဲ သို့ ဝင် ကြ ပြီ။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ နှုတ် က ပတ် တော် ကို ပယ် ကြ ပြီ။ သူ တို့ ၌ ပ ညာ မည် မျှ ရှိ သ နည်း။
၁၀ ထို အ ကြောင်း ကြောင့်၊ သူ တို့ မ ယား များ ကို သူ တ ပါး တို့ ၌ ငါ အပ် မည်။ သူ တို့ လယ် ယာ များ ကို သူ တ ပါး တို့ အား အ ပိုင် ပေး မည်။ အ ငယ် ဆုံး သော သူ မှ စ ၍ အ ကြီး ဆုံး သော သူ အ ပေါင်း တို့ သည် မ တ ရား သော စီး ပွါး ကို ရှာ ကြ ၏။ ပ ရော ဖက် မှ စ ၍ ယဇ် ပု ရော ဟိတ် ရှိ သ မျှ တို့ သည် မု သာ ကို သုံး ကြ ၏။ ၁၁ ချမ်း သာ မ ရှိ သော အ ခါ ချမ်း သာ၊ ချမ်း သာ ဟု ပြော ဆို လျက်၊ ငါ ၏ လူ မျိုး သ တို့ သ မီး အ နာ ကို ပေါ့ လျော့ စွာ ကု ကြ ၏။ ၁၂ သူ တို့ သည် ရွံ ရှာ ဘွယ် သော အ မှု ကို ပြု ပြီး မှ ရှက် ကြ သ လော။ အ လျှင်း မ ရှက် ကြ။ မျက် နှာ မ ပျက် တတ် ကြ။ ထို ကြောင့်၊ တ ယောက် နောက် တ ယောက် လဲ ကြ လိမ့် မည်။ ငါ စစ် ကြော သော အ ခါ နှိမ့် ချ ခြင်း ကို ခံ ရ ကြ လိမ့် မည် ဟု ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။
၁၃ သူ တို့ ကို ငါ ရှင်း ရှင်း ဖျက် ဆီး မည်။ စ ပျစ် နွယ် ပင် ၌ စ ပျစ် သီး မ ရှိ ရ။ သင်္ဘော သ ဖန်း ပင် ၌ သင်္ဘော သ ဖန်း သီး မ ရှိ ရ။ အ ရွက် လည်း ညှိုး နွမ်း ရ မည် အ ကြောင်း၊ လွှမ်း မိုး သော သူ တို့ ကို ငါ စေ လွှတ် မည် ဟု ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။
၁၄ ငါ တို့ သည် အ ဘယ် ကြောင့် ထိုင် လျက် နေ ကြ သ နည်း။ စု ဝေး ကြ ကုန် အံ့။ ခိုင် ခံ့ သော မြို့ များ အ ထဲ သို့ ဝင် ၍ တိတ် ဆိတ် စွာ နေ ကြ ကုန် အံ့။ ငါ တို့ သည် ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို ပြစ် မှား သော ကြောင့်၊ ငါ တို့ ၏ ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ငါ တို့ ကို တိတ် ဆိတ် စွာ နေ စေ ၍၊ ဆေး ခါး နှင့် ရော သော ရေ ကို တိုက် တော် မူ ၏။ ၁၅ ငါ တို့ သည် ချမ်း သာ ကို မြော် လင့် သော် လည်း၊ ကောင်း သော အ ရာ မ ပေါ် လာ။ သက် သာ ချိန် ကို မြော် လင့် သော် လည်း၊ ဘေး သက် သက် ဖြစ် ၏။ ၁၆ သူ့ မြင်း နှာ ခေါင်း ရှူ သံ ကို ဒန် ပြည် က ကြား ရ ၏။ သူ့ မြင်း ရဲ ဟီ သံ ကို ကြား ၍ တ ပြည် လုံး တုန် လှုပ် လေ ၏။ သူ တို့ သည် ရောက် လာ ၍၊ ပြည် နှင့် တ ကွ ပြည် ၌ ရှိ သ မျှ ကို ၎င်း၊ မြို့ နှင့် တ ကွ မြို့ သား တို့ ကို ၎င်း စား ၍ မျို ကြ ၏။
၁၇ ကြည့် ရှု လော့။ မန်း မှုတ် ၍ မ နိုင် သော မြွေ၊ ဆိုး သော မြွေ များ ကို သင် တို့ ရှိ ရာ သို့ ငါ စေ လွှတ် သ ဖြင့်၊ သင် တို့ ကို ကိုက် ကြ လိမ့် မည် ဟု ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။
၁၈ ငါ ဝမ်း နည်း ခြင်း ပျောက် မည် အ ကြောင်း အ ဘယ် သို့ နည်း။ ငါ သည် စိတ် ပျက် လျက် နေ ရ ၏။ ၁၉ ငါ ၏ လူ မျိုး သ တို့ သ မီး အော် ဟစ် သံ ကို ဝေး သော ပြည် က ကြား ရ ၏။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ဇိ အုန် မြို့ ၌ ရှိ တော် မ မူ သ လော။ မိ မိ ရှင် ဘု ရင် သည် မြို့ ထဲ ၌ ရှိ တော် မ မူ သ လော။ တ ကျွန်း တ နိုင် ငံ နှင့် ဆိုင် သော အ ချည်း နှီး အ ရာ၊ ရုပ် တု ဆင်း တု အား ဖြင့် သူ တို့ သည် ငါ့ အ မျက် ကို နှိုး ဆော် ခြင်း ငှါ အ ဘယ် ကြောင့် ပြု ကြ သ နည်း။
၂၀ အ သီး အ နှံ သိမ်း ရာ ကာ လ လွန် ပြီ။ နွေ ကာ လ ကုန် ပြီ။ ငါ တို့ သည် ကယ် တင် ခြင်း သို့ မ ရောက် ကြ။ ၂၁ ငါ ၏ လူ မျိုး သ တို့ သ မီး သည် နာ သော ကြောင့်၊ ငါ လည်း နာ ရ ၏။ ကြမ်း တမ်း သော အ ဝတ် ကို ဝတ် လျက်၊ မိန်း မော တွေ ဝေ လျက် နေ ရ ၏။ ၂၂ ဂိ လဒ် ပြည် ၌ ဗာ လ စံ ပင် အ စေး မ ရှိ သ လော။ ထို ပြည် ၌ ဆေး သ မား မ ရှိ သ လော။ ရှိ လျက် ပင် ငါ ၏ လူ မျိုး သ တို့ သ မီး သည် အ ဘယ် ကြောင့် အ နာ မှ မ ထ မြောက် သ နည်း။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၈
၁ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ထို ကာ လ အ ခါ ယု ဒ ရှင် ဘု ရင် တို့ ၏ အ ရိုး၊ မှူး မတ် တို့ ၏ အ ရိုး၊ ယဇ် ပု ရော ဟိတ် တို့ ၏ အ ရိုး၊ ပ ရော ဖက် တို့ ၏ အ ရိုး၊ ယေ ရု ရှ လင် မြို့ သား တို့ ၏ အ ရိုး များ ကို သင်္ချိုင်း တွင်း များ အ ထဲ က ထုတ် ပစ် ၍၊ ၂ ထို သူ တို့ သည် ကြည် ညို ရာ၊ အ မှု ဆောင် ရာ၊ လိုက် သွား ရာ၊ ရှာ ဖွေ ရာ၊ ကိုး ကွယ် ရာ ဖြစ် သော နေ၊ လ၊ ကောင်း ကင် တန် ဆာ ရှေ့ မှာ လှန် ထား ကြ လိမ့် မည်။ ထို အ ရိုး တို့ ကို မ စု မ ပုံ၊ မ သင်္ဂြိုဟ် ရ။ မြေ ပေါ် မှာ မ စင် ကဲ့ သို့ ဖြစ် ရ ကြ လိမ့် မည်။ ၃ ငါ နှင် လိုက် ရာ အ ရပ် ရပ် ၌ ကျန် ကြွင်း ၍၊ ဆိုး ယုတ် သော ဤ အ မျိုး သား တို့ သည် အ သက် ကို အ လို မ ရှိ။ သေ ခြင်း ကို အ လို ရှိ ၍ ရွေး ချယ် ရ ကြ လိမ့် မည် ဟု၊ ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။
၄ တ ဖန် သင် သည် သူ တို့ အား ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ အ မိန့် တော် ကို ဆင့် ဆို ရ မည် မှာ၊ လဲ သော သူ သည် နောက် တ ဖန် မ ထ ရ သ လော။ လဲ သွား သော သူ သည် နောက် တ ဖန် ပြန် ၍ မ လာ ရ သ လော။ ၅ ဤ လူ မျိုး တည်း ဟူ သော ယေ ရု ရှ လင် မြို့ သား တို့ သည် ထာ ဝ ရ ဖောက် ပြန် ခြင်း အား ဖြင့် အ ဘယ် ကြောင့် ဖောက် ပြန် ကြ သ နည်း။ မု သာ ကို စွဲ လမ်း ကြ ၏။ ငါ တို့ သည် ပြန် ၍ မ လာ ဟု ခိုင် မာ စွာ ဆို ကြ ၏။ ၆ ငါ စေ့ စေ့ နား ထောင် သော အ ခါ၊ သူ တို့ သည် ဖြောင့် မတ် စွာ မ ပြော ကြ။ ငါ သည် အ ဘယ် သို့ ပြု မိ သ နည်း ဟု ကိုယ် အ ပြစ် ကို မြင် ၍ အ ဘယ် သူ မျှ နောင် တ မ ရ။ စစ် တိုက် ခြင်း ငှါ မြင်း ပြေး သ ကဲ့ သို့၊ ထို သူ အ ပေါင်း တို့ သည် လမ်း လွှဲ ၍ တ ဟုန် တည်း ပြေး တတ် ကြ ၏။
၇ မိုဃ်း ကောင်း ကင် ၌ ကျင် လည် သော တော ငန်း သော် လည်း၊ မိ မိ အ ချိန် ကို သိ တတ် ၏။ ဥ ချိုး၊ တီ တီ တွတ်၊ ဇ ရက် သော် လည်း၊ မိ မိ ပြန် လာ ချိန် ကို မှတ် တတ် ၏။ ငါ ၏ လူ မူ ကား၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား စီ ရင် တော် မူ ခြင်း ကို နား မ လည် တတ်။ ၈ ငါ တို့ သည် ပ ညာ ရှိ ဖြစ် ၏။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ တ ရား သည် ငါ တို့ ၌ ရှိ ၏ ဟု သင် တို့ သည် အ ဘယ် သို့ ဆို ရ လိမ့် မည် နည်း။ အ ကယ် စင် စစ် စာ ရေး တို့ ၏ မု သာ မှင် တံ သည် မု သာ တ ရား ကို လုပ် လေ ပြီ။ ၉ ပ ညာ ရှိ တို့ သည် အ ရှက် ကွဲ ကြ ၏။ ထိတ် လန့် ၍ ကျော့ ကွင်း ထဲ သို့ ဝင် ကြ ပြီ။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ နှုတ် က ပတ် တော် ကို ပယ် ကြ ပြီ။ သူ တို့ ၌ ပ ညာ မည် မျှ ရှိ သ နည်း။
၁၀ ထို အ ကြောင်း ကြောင့်၊ သူ တို့ မ ယား များ ကို သူ တ ပါး တို့ ၌ ငါ အပ် မည်။ သူ တို့ လယ် ယာ များ ကို သူ တ ပါး တို့ အား အ ပိုင် ပေး မည်။ အ ငယ် ဆုံး သော သူ မှ စ ၍ အ ကြီး ဆုံး သော သူ အ ပေါင်း တို့ သည် မ တ ရား သော စီး ပွါး ကို ရှာ ကြ ၏။ ပ ရော ဖက် မှ စ ၍ ယဇ် ပု ရော ဟိတ် ရှိ သ မျှ တို့ သည် မု သာ ကို သုံး ကြ ၏။ ၁၁ ချမ်း သာ မ ရှိ သော အ ခါ ချမ်း သာ၊ ချမ်း သာ ဟု ပြော ဆို လျက်၊ ငါ ၏ လူ မျိုး သ တို့ သ မီး အ နာ ကို ပေါ့ လျော့ စွာ ကု ကြ ၏။ ၁၂ သူ တို့ သည် ရွံ ရှာ ဘွယ် သော အ မှု ကို ပြု ပြီး မှ ရှက် ကြ သ လော။ အ လျှင်း မ ရှက် ကြ။ မျက် နှာ မ ပျက် တတ် ကြ။ ထို ကြောင့်၊ တ ယောက် နောက် တ ယောက် လဲ ကြ လိမ့် မည်။ ငါ စစ် ကြော သော အ ခါ နှိမ့် ချ ခြင်း ကို ခံ ရ ကြ လိမ့် မည် ဟု ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။
၁၃ သူ တို့ ကို ငါ ရှင်း ရှင်း ဖျက် ဆီး မည်။ စ ပျစ် နွယ် ပင် ၌ စ ပျစ် သီး မ ရှိ ရ။ သင်္ဘော သ ဖန်း ပင် ၌ သင်္ဘော သ ဖန်း သီး မ ရှိ ရ။ အ ရွက် လည်း ညှိုး နွမ်း ရ မည် အ ကြောင်း၊ လွှမ်း မိုး သော သူ တို့ ကို ငါ စေ လွှတ် မည် ဟု ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။
၁၄ ငါ တို့ သည် အ ဘယ် ကြောင့် ထိုင် လျက် နေ ကြ သ နည်း။ စု ဝေး ကြ ကုန် အံ့။ ခိုင် ခံ့ သော မြို့ များ အ ထဲ သို့ ဝင် ၍ တိတ် ဆိတ် စွာ နေ ကြ ကုန် အံ့။ ငါ တို့ သည် ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို ပြစ် မှား သော ကြောင့်၊ ငါ တို့ ၏ ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ငါ တို့ ကို တိတ် ဆိတ် စွာ နေ စေ ၍၊ ဆေး ခါး နှင့် ရော သော ရေ ကို တိုက် တော် မူ ၏။ ၁၅ ငါ တို့ သည် ချမ်း သာ ကို မြော် လင့် သော် လည်း၊ ကောင်း သော အ ရာ မ ပေါ် လာ။ သက် သာ ချိန် ကို မြော် လင့် သော် လည်း၊ ဘေး သက် သက် ဖြစ် ၏။ ၁၆ သူ့ မြင်း နှာ ခေါင်း ရှူ သံ ကို ဒန် ပြည် က ကြား ရ ၏။ သူ့ မြင်း ရဲ ဟီ သံ ကို ကြား ၍ တ ပြည် လုံး တုန် လှုပ် လေ ၏။ သူ တို့ သည် ရောက် လာ ၍၊ ပြည် နှင့် တ ကွ ပြည် ၌ ရှိ သ မျှ ကို ၎င်း၊ မြို့ နှင့် တ ကွ မြို့ သား တို့ ကို ၎င်း စား ၍ မျို ကြ ၏။
၁၇ ကြည့် ရှု လော့။ မန်း မှုတ် ၍ မ နိုင် သော မြွေ၊ ဆိုး သော မြွေ များ ကို သင် တို့ ရှိ ရာ သို့ ငါ စေ လွှတ် သ ဖြင့်၊ သင် တို့ ကို ကိုက် ကြ လိမ့် မည် ဟု ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။
၁၈ ငါ ဝမ်း နည်း ခြင်း ပျောက် မည် အ ကြောင်း အ ဘယ် သို့ နည်း။ ငါ သည် စိတ် ပျက် လျက် နေ ရ ၏။ ၁၉ ငါ ၏ လူ မျိုး သ တို့ သ မီး အော် ဟစ် သံ ကို ဝေး သော ပြည် က ကြား ရ ၏။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ဇိ အုန် မြို့ ၌ ရှိ တော် မ မူ သ လော။ မိ မိ ရှင် ဘု ရင် သည် မြို့ ထဲ ၌ ရှိ တော် မ မူ သ လော။ တ ကျွန်း တ နိုင် ငံ နှင့် ဆိုင် သော အ ချည်း နှီး အ ရာ၊ ရုပ် တု ဆင်း တု အား ဖြင့် သူ တို့ သည် ငါ့ အ မျက် ကို နှိုး ဆော် ခြင်း ငှါ အ ဘယ် ကြောင့် ပြု ကြ သ နည်း။
၂၀ အ သီး အ နှံ သိမ်း ရာ ကာ လ လွန် ပြီ။ နွေ ကာ လ ကုန် ပြီ။ ငါ တို့ သည် ကယ် တင် ခြင်း သို့ မ ရောက် ကြ။ ၂၁ ငါ ၏ လူ မျိုး သ တို့ သ မီး သည် နာ သော ကြောင့်၊ ငါ လည်း နာ ရ ၏။ ကြမ်း တမ်း သော အ ဝတ် ကို ဝတ် လျက်၊ မိန်း မော တွေ ဝေ လျက် နေ ရ ၏။ ၂၂ ဂိ လဒ် ပြည် ၌ ဗာ လ စံ ပင် အ စေး မ ရှိ သ လော။ ထို ပြည် ၌ ဆေး သ မား မ ရှိ သ လော။ ရှိ လျက် ပင် ငါ ၏ လူ မျိုး သ တို့ သ မီး သည် အ ဘယ် ကြောင့် အ နာ မှ မ ထ မြောက် သ နည်း။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၈
၁ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ထို ကာ လ အ ခါ ယု ဒ ရှင် ဘု ရင် တို့ ၏ အ ရိုး၊ မှူး မတ် တို့ ၏ အ ရိုး၊ ယဇ် ပု ရော ဟိတ် တို့ ၏ အ ရိုး၊ ပ ရော ဖက် တို့ ၏ အ ရိုး၊ ယေ ရု ရှ လင် မြို့ သား တို့ ၏ အ ရိုး များ ကို သင်္ချိုင်း တွင်း များ အ ထဲ က ထုတ် ပစ် ၍၊ ၂ ထို သူ တို့ သည် ကြည် ညို ရာ၊ အ မှု ဆောင် ရာ၊ လိုက် သွား ရာ၊ ရှာ ဖွေ ရာ၊ ကိုး ကွယ် ရာ ဖြစ် သော နေ၊ လ၊ ကောင်း ကင် တန် ဆာ ရှေ့ မှာ လှန် ထား ကြ လိမ့် မည်။ ထို အ ရိုး တို့ ကို မ စု မ ပုံ၊ မ သင်္ဂြိုဟ် ရ။ မြေ ပေါ် မှာ မ စင် ကဲ့ သို့ ဖြစ် ရ ကြ လိမ့် မည်။ ၃ ငါ နှင် လိုက် ရာ အ ရပ် ရပ် ၌ ကျန် ကြွင်း ၍၊ ဆိုး ယုတ် သော ဤ အ မျိုး သား တို့ သည် အ သက် ကို အ လို မ ရှိ။ သေ ခြင်း ကို အ လို ရှိ ၍ ရွေး ချယ် ရ ကြ လိမ့် မည် ဟု၊ ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။
၄ တ ဖန် သင် သည် သူ တို့ အား ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ အ မိန့် တော် ကို ဆင့် ဆို ရ မည် မှာ၊ လဲ သော သူ သည် နောက် တ ဖန် မ ထ ရ သ လော။ လဲ သွား သော သူ သည် နောက် တ ဖန် ပြန် ၍ မ လာ ရ သ လော။ ၅ ဤ လူ မျိုး တည်း ဟူ သော ယေ ရု ရှ လင် မြို့ သား တို့ သည် ထာ ဝ ရ ဖောက် ပြန် ခြင်း အား ဖြင့် အ ဘယ် ကြောင့် ဖောက် ပြန် ကြ သ နည်း။ မု သာ ကို စွဲ လမ်း ကြ ၏။ ငါ တို့ သည် ပြန် ၍ မ လာ ဟု ခိုင် မာ စွာ ဆို ကြ ၏။ ၆ ငါ စေ့ စေ့ နား ထောင် သော အ ခါ၊ သူ တို့ သည် ဖြောင့် မတ် စွာ မ ပြော ကြ။ ငါ သည် အ ဘယ် သို့ ပြု မိ သ နည်း ဟု ကိုယ် အ ပြစ် ကို မြင် ၍ အ ဘယ် သူ မျှ နောင် တ မ ရ။ စစ် တိုက် ခြင်း ငှါ မြင်း ပြေး သ ကဲ့ သို့၊ ထို သူ အ ပေါင်း တို့ သည် လမ်း လွှဲ ၍ တ ဟုန် တည်း ပြေး တတ် ကြ ၏။
၇ မိုဃ်း ကောင်း ကင် ၌ ကျင် လည် သော တော ငန်း သော် လည်း၊ မိ မိ အ ချိန် ကို သိ တတ် ၏။ ဥ ချိုး၊ တီ တီ တွတ်၊ ဇ ရက် သော် လည်း၊ မိ မိ ပြန် လာ ချိန် ကို မှတ် တတ် ၏။ ငါ ၏ လူ မူ ကား၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား စီ ရင် တော် မူ ခြင်း ကို နား မ လည် တတ်။ ၈ ငါ တို့ သည် ပ ညာ ရှိ ဖြစ် ၏။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ တ ရား သည် ငါ တို့ ၌ ရှိ ၏ ဟု သင် တို့ သည် အ ဘယ် သို့ ဆို ရ လိမ့် မည် နည်း။ အ ကယ် စင် စစ် စာ ရေး တို့ ၏ မု သာ မှင် တံ သည် မု သာ တ ရား ကို လုပ် လေ ပြီ။ ၉ ပ ညာ ရှိ တို့ သည် အ ရှက် ကွဲ ကြ ၏။ ထိတ် လန့် ၍ ကျော့ ကွင်း ထဲ သို့ ဝင် ကြ ပြီ။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ နှုတ် က ပတ် တော် ကို ပယ် ကြ ပြီ။ သူ တို့ ၌ ပ ညာ မည် မျှ ရှိ သ နည်း။
၁၀ ထို အ ကြောင်း ကြောင့်၊ သူ တို့ မ ယား များ ကို သူ တ ပါး တို့ ၌ ငါ အပ် မည်။ သူ တို့ လယ် ယာ များ ကို သူ တ ပါး တို့ အား အ ပိုင် ပေး မည်။ အ ငယ် ဆုံး သော သူ မှ စ ၍ အ ကြီး ဆုံး သော သူ အ ပေါင်း တို့ သည် မ တ ရား သော စီး ပွါး ကို ရှာ ကြ ၏။ ပ ရော ဖက် မှ စ ၍ ယဇ် ပု ရော ဟိတ် ရှိ သ မျှ တို့ သည် မု သာ ကို သုံး ကြ ၏။ ၁၁ ချမ်း သာ မ ရှိ သော အ ခါ ချမ်း သာ၊ ချမ်း သာ ဟု ပြော ဆို လျက်၊ ငါ ၏ လူ မျိုး သ တို့ သ မီး အ နာ ကို ပေါ့ လျော့ စွာ ကု ကြ ၏။ ၁၂ သူ တို့ သည် ရွံ ရှာ ဘွယ် သော အ မှု ကို ပြု ပြီး မှ ရှက် ကြ သ လော။ အ လျှင်း မ ရှက် ကြ။ မျက် နှာ မ ပျက် တတ် ကြ။ ထို ကြောင့်၊ တ ယောက် နောက် တ ယောက် လဲ ကြ လိမ့် မည်။ ငါ စစ် ကြော သော အ ခါ နှိမ့် ချ ခြင်း ကို ခံ ရ ကြ လိမ့် မည် ဟု ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။
၁၃ သူ တို့ ကို ငါ ရှင်း ရှင်း ဖျက် ဆီး မည်။ စ ပျစ် နွယ် ပင် ၌ စ ပျစ် သီး မ ရှိ ရ။ သင်္ဘော သ ဖန်း ပင် ၌ သင်္ဘော သ ဖန်း သီး မ ရှိ ရ။ အ ရွက် လည်း ညှိုး နွမ်း ရ မည် အ ကြောင်း၊ လွှမ်း မိုး သော သူ တို့ ကို ငါ စေ လွှတ် မည် ဟု ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။
၁၄ ငါ တို့ သည် အ ဘယ် ကြောင့် ထိုင် လျက် နေ ကြ သ နည်း။ စု ဝေး ကြ ကုန် အံ့။ ခိုင် ခံ့ သော မြို့ များ အ ထဲ သို့ ဝင် ၍ တိတ် ဆိတ် စွာ နေ ကြ ကုန် အံ့။ ငါ တို့ သည် ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို ပြစ် မှား သော ကြောင့်၊ ငါ တို့ ၏ ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ငါ တို့ ကို တိတ် ဆိတ် စွာ နေ စေ ၍၊ ဆေး ခါး နှင့် ရော သော ရေ ကို တိုက် တော် မူ ၏။ ၁၅ ငါ တို့ သည် ချမ်း သာ ကို မြော် လင့် သော် လည်း၊ ကောင်း သော အ ရာ မ ပေါ် လာ။ သက် သာ ချိန် ကို မြော် လင့် သော် လည်း၊ ဘေး သက် သက် ဖြစ် ၏။ ၁၆ သူ့ မြင်း နှာ ခေါင်း ရှူ သံ ကို ဒန် ပြည် က ကြား ရ ၏။ သူ့ မြင်း ရဲ ဟီ သံ ကို ကြား ၍ တ ပြည် လုံး တုန် လှုပ် လေ ၏။ သူ တို့ သည် ရောက် လာ ၍၊ ပြည် နှင့် တ ကွ ပြည် ၌ ရှိ သ မျှ ကို ၎င်း၊ မြို့ နှင့် တ ကွ မြို့ သား တို့ ကို ၎င်း စား ၍ မျို ကြ ၏။
၁၇ ကြည့် ရှု လော့။ မန်း မှုတ် ၍ မ နိုင် သော မြွေ၊ ဆိုး သော မြွေ များ ကို သင် တို့ ရှိ ရာ သို့ ငါ စေ လွှတ် သ ဖြင့်၊ သင် တို့ ကို ကိုက် ကြ လိမ့် မည် ဟု ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။
၁၈ ငါ ဝမ်း နည်း ခြင်း ပျောက် မည် အ ကြောင်း အ ဘယ် သို့ နည်း။ ငါ သည် စိတ် ပျက် လျက် နေ ရ ၏။ ၁၉ ငါ ၏ လူ မျိုး သ တို့ သ မီး အော် ဟစ် သံ ကို ဝေး သော ပြည် က ကြား ရ ၏။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ဇိ အုန် မြို့ ၌ ရှိ တော် မ မူ သ လော။ မိ မိ ရှင် ဘု ရင် သည် မြို့ ထဲ ၌ ရှိ တော် မ မူ သ လော။ တ ကျွန်း တ နိုင် ငံ နှင့် ဆိုင် သော အ ချည်း နှီး အ ရာ၊ ရုပ် တု ဆင်း တု အား ဖြင့် သူ တို့ သည် ငါ့ အ မျက် ကို နှိုး ဆော် ခြင်း ငှါ အ ဘယ် ကြောင့် ပြု ကြ သ နည်း။
၂၀ အ သီး အ နှံ သိမ်း ရာ ကာ လ လွန် ပြီ။ နွေ ကာ လ ကုန် ပြီ။ ငါ တို့ သည် ကယ် တင် ခြင်း သို့ မ ရောက် ကြ။ ၂၁ ငါ ၏ လူ မျိုး သ တို့ သ မီး သည် နာ သော ကြောင့်၊ ငါ လည်း နာ ရ ၏။ ကြမ်း တမ်း သော အ ဝတ် ကို ဝတ် လျက်၊ မိန်း မော တွေ ဝေ လျက် နေ ရ ၏။ ၂၂ ဂိ လဒ် ပြည် ၌ ဗာ လ စံ ပင် အ စေး မ ရှိ သ လော။ ထို ပြည် ၌ ဆေး သ မား မ ရှိ သ လော။ ရှိ လျက် ပင် ငါ ၏ လူ မျိုး သ တို့ သ မီး သည် အ ဘယ် ကြောင့် အ နာ မှ မ ထ မြောက် သ နည်း။
![](https://myanmarbibleforall.bible/wp-content/uploads/2023/01/landscape.png)
Please view in landscape orientation