ယေ ရ မိ အ နာ ဂတ္တိ ကျမ်း
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၅၁
၁ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ဗာ ဗု လုန် မြို့ တ ဘက် ၌ ၎င်း၊ ငါ ၏ ရန် သူ တို့ နှင့် ပေါင်း ဘော် သော သူ တို့ တ ဘက် ၌ ၎င်း၊ ဖျက် ဆီး တတ် သော လေ ကို ငါ ထ စေ မည်။ ၂ စံ ကော နှင့် ပြာ တတ် သော သူ တို့ ကို ဗာ ဗု လုန် မြို့ သို့ ငါ စေ လွှတ် သ ဖြင့်၊ သူ တို့ သည် တ ပြည် လုံး ကို ပြာ ၍ ရှင်း လင်း ကြ လိမ့် မည်။ အ မှု ရောက် သော ကာ လ၊ သူ တို့ သည် မြို့ ပတ် ဝန်း ကျင် တို့ ၌ ရန် ဘက် ပြု လျက် နေ ကြ လိမ့် မည်။ ၃ လေး ကို ကိုင် သော သူ၊ သံ ချပ် အင်္ကျီ ကို ဝတ် သော သူ တို့ ကို လေး တင် ၍ ပစ် ကြ လော့။ မြို့ သား လု လင် တို့ ကို မ နှ မြော ဘဲ၊ မြို့ သား အ လုံး အ ရင်း ရှိ သ မျှ တို့ ကို ရှင်း ရှင်း ဖျက် ဆီး ကြ လော့။ ၄ ထို သို့ သူ ရဲ တို့ သည် ခါ လ ဒဲ ပြည် တွင်၊ လမ်း မ တို့ ၌ လဲ ၍ အ ထိုး ခံ ရ ကြ လိမ့် မည်။ ၅ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး နှင့် ယု ဒ အ မျိုး နေ ရာ ပြည် သည်၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၏ သန့် ရှင်း တော် မူ သော ဘု ရား ကို ပြစ် မှား သော အ ပြစ် နှင့် ပြည့် သော် လည်း၊ သူ တို့ ဘု ရား သ ခင်၊ ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ထို အ မျိုး တို့ ကို စွန့် ပစ် တော် မ မူ။
၆ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ထဲ က ထွက် ပြေး ၍၊ အ သီး အ သီး ကိုယ် အ သက် ကို ကယ် နှုတ် ကြ လော့။ မြို့ သား တို့ ၏ အ ပြစ် နှင့် ရော ၍ ဆုံး ရှုံး ခြင်း ကို မ ခံ ကြ နှင့်။ ဤ အ ချိန် ကား၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ အ မျက် တော် ကို ဖြေ ချိန် ဖြစ် ၍၊ အ ကျိုး အ ပြစ် နှင့် အ လျောက် စီ ရင် တော် မူ မည်။ ၇ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သည်၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကိုင် တော် မူ ၍ မြေ ကြီး တ ပြင် လုံး ကို ယစ် မူး စေ သော ရွှေ ဖ လား ဖြစ် ၏။ ထို ဖ လား ၌ ပါ သော စ ပျစ် ရည် ကို လူ အ မျိုး မျိုး တို့ သည် သောက် ၍ အ ရူး ဖြစ် ကြ ၏။ ၈ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သည် ချက် ခြင်း ပြို လဲ ၍ ပျက် စီး ပြီ။ သူ ၏ အ တွက် ငို ကြွေး မြည် တမ်း ကြ လော့။ သူ ၏ အ နာ ပျောက် နိုင် လျှင်၊ ပျောက် စေ ခြင်း ငှါ ဗာ လ စံ စေး ကို ယူ ကြ လော့။ ၉ ငါ တို့ သည် ဗာ ဗု လုန် မြို့ ၏ အ နာ ကို ပျောက် စေ ခြင်း ငှါ ပြု သော် လည်း၊ အ နာ မ ပျောက် နိုင်။ သူ့ ကို စွန့် ပစ် ၍၊ အ သီး အ သီး ငါ တို့ နေ ရင်း ပြည် သို့ သွား ကြ ကုန် အံ့။ သူ ခံ ရ သော အ ပြစ် သည် ကောင်း ကင် တိုင် အောင် ရောက် ၍၊ မိုဃ်း တိမ် ကို ထိ လျက် ရှိ ၏။ ၁၀ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ငါ တို့ ဖြောင့် မတ် ကြောင်း ကို ဘော် ပြ တော် မူ ပြီ။ လာ ကြ လော့။ ငါ တို့ ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ မှု တော် ကို ဇိ အုန် မြို့ ၌ ကြား ပြော ကြ ကုန် အံ့။
၁၁ မြှား တို့ ကို ပွတ် ကြ လော့။ ဒိုင်း လွှား တို့ ကို ကိုင် စွဲ ကြ လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် မေ ဒိ ရှင် ဘု ရင် တို့ ကို နှိုး ဆော် တော် မူ ပြီ။ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ကို ဖျက် ဆီး မည် အ ကြံ ရှိ တော် မူ ၏။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ အ မျက် တော် ကို ဖြေ ခြင်း၊ ဗိ မာန် တော် ကို ဖျက် ဆီး သော အ ပြစ် နှင့် အ လျောက် ဒဏ် ပေး ခြင်း အ မှု ဖြစ် သ တည်း။ ၁၂ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ရိုး ရှေ့ မှာ အ လံ ကို ထူ ကြ လော့။ များ စွာ သော လူ စောင့် တို့ ကို ထား ၍ ကင်း ထိုး ကြ လော့။ ချောင်း မြောင်း သော တပ် သား တို့ ကို ပြင် ကြ လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ဗာ ဗု လုန် မြို့ သား တို့ ကို ခြိမ်း သည် အ တိုင်း ကြံ စည် ၍ လက် စ သတ် တော် မူ မည်။ ၁၃ များ စွာ သော ရေ အ နား မှာ နေ ၍ စည်း စိမ် ကြီး သော သူ၊ သင် ၏ ဆုံး ရှုံး ချိန်၊ သင် ၏ လော ဘ အ လို ပျက် ချိန် ရောက် လေ ပြီ။ ၁၄ ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ကိုယ် ကို တိုင် တည် ၍ ကျိန် ဆို တော် မူ သည် ကား၊ သင့် ကို ကျိုင်း ကောင် များ နှင့် ပြည့် စေ သ ကဲ့ သို့ လူ များ နှင့် ပြည့် စေ မည်။ သူ တို့ သည် သင့် တ ဘက် ၌ ကြွေး ကြော် သံ ကို လွှင့် ကြ လိမ့် မည်။
၁၅ တန် ခိုး တော် အား ဖြင့် မြေ ကြီး ကို ဖန် ဆင်း တော် မူ ပြီ။ ပ ညာ တော် အား ဖြင့် လော က ဓါတ် ကို တည် တော် မူ ပြီ။ ဉာဏ် တော် အား ဖြင့် မိုဃ်း ကောင်း ကင် ကို ကြက် တော် မူ ပြီ။ ၁၆ အ သံ တော် ကို လွှတ် တော် မူ သော အ ခါ၊ မိုဃ်း ရေ အ သံ ဗ လံ ဖြစ် တတ် ၏။ မြေ ကြီး စွန်း မှ မိုဃ်း တိမ် ကို တက် စေ တော် မူ ၏။ မိုဃ်း ရွာ သည် နှင့် လျှပ် စစ် ပြက် စေ တော် မူ ၏။ လေ ကို လည်း ဘဏ္ဍာ တော် တိုက် ထဲ က ထုတ် တော် မူ ၏။
၁၇ လူ မည် သည် ကား၊ မိ မိ ဉာဏ် အား ဖြင့် တိ ရစ္ဆာန် ကဲ့ သို့ ဖြစ် ၏။ ရုပ် တု ကို သွန်း သော သူ တိုင်း မိ မိ လုပ် သော ရုပ် တု အား ဖြင့် မှောက် မှား လျက် ရှိ ၏။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ သွန်း သော ရုပ် တု သည် မု သာ ဖြစ် ၏။ သူ ၌ လည်း ထွက် သက် ဝင် သက် မ ရှိ။ ၁၈ ထို သို့ သော အ ရာ တို့ သည် အ ချည်း နှီး သက် သက် ဖြစ် ကြ ၏။ လှည့် စား သော အ ရာ လည်း ဖြစ် ကြ ၏။ စစ် ကြော ခြင်း ကို ခံ ရ သည် ကာ လ ကွယ် ပျောက် ကြ လိမ့် မည်။ ၁၉ ယာ ကုပ် အ မျိုး ၏ အ ဘို့ ဖြစ် သော ဘု ရား သည် ထို သို့ သော အ ရာ နှင့် တူ တော် မ မူ။ ခပ် သိမ်း သော အ ရာ တို့ ကို ဖန် ဆင်း သော ဘု ရား ဖြစ် တော် မူ ၏။ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး သည် အ မွေ ခံ တော် မူ ရာ ဖြစ် ၏။ နာ မ တော် သည် ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား ပေ တည်း။
၂၀ အို သံ တူ ကြီး၊ သင် သည် ငါ စစ် တိုက် စ ရာ လက် နက် ဖြစ် ၏။ သင့် ကို ငါ ကိုင် ၍ အ တိုင်း တိုင်း အ ပြည် ပြည် တို့ ကို ချိုး ဖဲ့ ပြီ။ ၂၁ သင့် ကို ကိုင် ၍ မြင်း နှင့် မြင်း စီး သူ ရဲ ကို ၎င်း၊ ရ ထား နှင့် ရ ထား စီး သူ ရဲ ကို ၎င်း ငါ ချိုး ဖဲ့ ပြီ။ ၂၂ သင့် ကို ကိုင် ၍ ယောက်ျား နှင့် မိန်း မ တို့ ကို ၎င်း၊ အ သက် ကြီး သူ နှင့် အ သက် ငယ် သူ တို့ ကို ၎င်း၊ လူ ပျို နှင့် အ ပျို မ တို့ ကို ၎င်း ငါ ချိုး ဖဲ့ ပြီ။ ၂၃ သင့် ကို ကိုင် ၍ သိုး ထိန်း နှင့် သိုး စု ကို ၎င်း၊ လယ် လုပ် သော သူ နှင့် နွား ယှဉ် ကို ၎င်း၊ ဗိုလ် များ နှင့် မင်း များ ကို ၎င်း ငါ ချိုး ဖဲ့ ပြီ။ ၂၄ သို့ ရာ တွင်၊ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သူ၊ ခါ လ ဒဲ ပြည် သား အ ပေါင်း တို့ သည် ဇိ အုန် မြို့ ၌ ပြု လေ သ မျှ သော ဒု စ ရိုက် ရှိ သည် အ တိုင်း၊ ငါ သည် သင် တို့ မျက် မှောက် ၌ သူ တို့ အား အ ပြစ် ပေး မည် ဟု ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။ ၂၅ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ဖျက် ဆီး တတ် သော သ ဘော ရှိ ၍၊ မြေ ကြီး တ ပြင် လုံး ကို ဖျက် ဆီး တတ် သော တောင် ကြီး၊ သင့် တ ဘက် ၌ ငါ နေ ၏။ သင့် အ ပေါ် မှာ ငါ ၏ လက် ကို ဆန့် လျက်၊ ကျောက် တို့ မှ သင့် ကို လှိမ့် ချ ၍၊ မီး နှင့် ကျွမ်း လောင် သော တောင် ဖြစ် စေ မည်။ ၂၆ တိုက် ထောင့် အ ထွဋ် ကျောက်၊ တိုက် မြစ် ကျောက် တ စုံ တ ခု ကို မျှ သင် ၏ အ ထဲ က မ နှုတ် မ ယူ ရ၊ အ စဉ် မ ပြတ် ပျက် စီး လျက် နေ ရ လိမ့် မည် ဟု ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။
၂၇ ထို ပြည် ၌ အ လံ ကို ထူ ကြ လော့။ အ ပြည် ပြည် တို့ ၌ တံ ပိုး ကို မှုတ် ၍၊ လူ အ မျိုး မျိုး တို့ ကို သူ ၏ တ ဘက် ၌ ပြင် ဆင် ကြ လော့။ အာ ရ ရတ် ပြည်၊ မိန္နိ ပြည်၊ အာ ရှ ကေ နတ် ပြည် တို့ ကို သူ ၏ တ ဘက် ၌ စည်း ဝေး စေ ကြ လော့။ ဗိုလ် ချုပ် မင်း ကို ခန့် ထား ၍၊ အ မွေး ကြမ်း သော ကျိုင်း ကောင် ကဲ့ သို့ မြင်း စီး သူ ရဲ တို့ ကို စစ် ချီ စေ ကြ လော့။ ၂၈ လူ မျိုး များ တို့ နှင့် တ ကွ၊ မေ ဒိ ရှင် ဘု ရင် မှ စ ၍ ဗိုလ် များ၊ မင်း များ၊ မေ ဒိ နိုင် ငံ သား အ ပေါင်း တို့ ကို သူ ၏ တ ဘက် ၌ ပြင် ဆင် ကြ လော့။ ၂၉ ဗာ ဗု လုန် ပြည် သည် တုန် လှုပ် ၍ လိမ့် လိမ့် မည်။ ထို ပြည် သည် နေ သူ မ ရှိ၊ သုတ် သင် ပယ် ရှင်း ရာ ဖြစ် စေ ခြင်း ငှါ၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကြံ စည် တော် မူ သော အ ကြံ အ စည် ရှိ သ မျှ သည် ပြည့် စုံ ရ လိမ့် မည်။ ၃၀ ဗာ ဗု လုန် စစ် သူ ရဲ တို့ သည် စစ် မ ပြိုင် ဘဲ ရဲ တိုက် များ ၌ နေ ကြ ၏။ အား လျော့ ၍ မိန်း မ ကဲ့ သို့ ဖြစ် ကြ ၏။ မြို့ သား နေ ရာ တို့ ကို မီး ရှို့ ၍၊ တံ ခါး ကျင် တို့ ကို ချိုး ဖဲ့ ကြ ၏။ ၃၁‑၃၂ ရန် သူ တို့ သည် မြို့ တော် ကို တ ဘက် တ ချက် တိုက် ဝင် ကြ ပြီ ဟူ ၍ ၎င်း၊ လမ်း ဝ ကို ပိတ် ထား ၍ ရေ ကန် နား မှာ မီး ရှို့ ကြောင်း နှင့်၊ စစ် သူ ရဲ တို့ သည် ကြောက် လန့် လျက် ရှိ ကြ ပြီ ဟူ ၍ ၎င်း၊ ဗာ ဗု လုန် ရှင် ဘု ရင် အား ကြား လျှောက် အံ့ သော ငှါ၊ မင်း လု လင် ချင်း တ ယောက် ကို တ ယောက်၊ စေ လွှတ် သူ ချင်း တ ယောက် ကို တ ယောက် တွေ့ ကြုံ လျက် ပြေး လာ ကြ ၏။ ၃၃ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၏ ဘု ရား သ ခင်၊ ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ဗာ ဗု လုန် သ တို့ သ မီး သည် စ ပါး နယ် ရ သော ကောက် နယ် တ လင်း ကဲ့ သို့ ဖြစ် ၏။ စ ပါး ရိတ် ရာ အ ချိန် နီး ပြီ။
၃၄ ဗာ ဗု လုန် ရှင် ဘု ရင် နေ ဗု ခဒ် နေ ဇာ သည် ငါ တို့ ကို ကိုက် စား ၍ နှိပ် စက် ပါ ပြီ။ ငါ တို့ ကို ဟင်း လင်း သော အိုး ဖြစ် စေ ပါ ပြီ။ န ဂါး မျို တတ် သ ကဲ့ သို့ ငါ တို့ ကို မျို ၍၊ ငါ တို့ ပျော် မွေ့ စ ရာ အ ရာ တို့ နှင့် မိ မိ ဝမ်း ကို ပြည့် စေ ပါ ပြီ။ ငါ တို့ ကို နှင် ထုတ် ပါ ပြီ။ ၃၅ ဇိ အုန် မြို့ သ မီး က၊ ငါ ၏ ကိုယ် နှင့် ငါ ၏ အ သား ၌ ပြု သော အ ဓမ္မ အ မှု သည် ဗာ ဗု လုန် မြို့ အ ပေါ် သို့ ရောက် ပါ စေ ဟူ ၍ ၎င်း၊ ယေ ရု ရှ လင် မြို့ က လည်း၊ ငါ ၏ အ သွေး သည် ခါ လ ဒဲ ပြည် သား တို့ အ ပေါ် သို့ ရောက် ပါ စေ ဟူ ၍ ၎င်း ဆို ရ ၏။
၃၆ သို့ ဖြစ် ၍၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ သင် ၏ အ မှု ကို ငါ စောင့် မည်။ သင် ခံ ရ သော အ ပြစ် ကို ပြန် ပေး မည်။ သူ ၏ ပင် လယ် ကို ၎င်း၊ သူ ၏ စမ်း ရေ တွင်း တို့ ကို ၎င်း ငါ ခန်း ခြောက် စေ မည်။ ၃၇ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သည် အ မှိုက် ပုံ၊ မြေ ခွေး နေ ရာ တွင်း၊ အံ့ ဩ ဘွယ် ရာ၊ ကဲ့ ရဲ့ သံ ပြု ရာ၊ လူ ဆိတ် ညံ ရာ အ ရပ် ဖြစ် လိမ့် မည်။ ၃၈ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ မြို့ သား တို့ သည် ခြင်္သေ့ ကဲ့ သို့ ဟောက် သော အ သံ၊ ခြင်္သေ့ သ ငယ် ကဲ့ သို့ မြည် သော အ သံ ကို တ ညီ တည်း ပြု ကြ လိမ့် မည်။ ၃၉ သူ တို့ သည် ပျော် မွေ့ ကြ မည် အ ကြောင်း နှင့်၊ နောက် တ ဖန် မ နိုး ဘဲ၊ အ စဉ် မ ပြတ် အိပ် ပျော် မည် အ ကြောင်း၊ သူ တို့ သည် ရွှင် လန်း အား ကြီး သော အ ခါ၊ သောက် စ ရာ ဘို့ ငါ တိုက် ၍ ယစ် မူး စေ မည်။ ၄၀ အ သေ သတ် ခြင်း ငှါ ဆွဲ ၍ ချ သော သိုး သ ငယ် ကို ကဲ့ သို့ ၎င်း၊ သိုး ထီး၊ ဆိတ် ထီး ကို ကဲ့ သို့ ၎င်း ငါ ဆွဲ ၍ ချ မည်။
၄၁ ရှေ ရှက် မြို့ ကို တိုက် ၍ ရ လေ ပြီ တ ကား။ မြေ တ ပြင် လုံး ၌ ကျော် စော သော မြို့ ကို လု ယူ လေ ပြီ တ ကား။ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သည် အ ပြည် ပြည် တို့ တွင် အံ့ ဩ ရာ ဖြစ် လေ ပြီ တ ကား။ ၄၂ ပင် လယ် သည် ဗာ ဗု လုန် ပြည် အ ပေါ် သို့ တက် ၍၊ များ စွာ သော လှိုင်း တံ ပိုး တို့ သည် လွှမ်း မိုး ကြ ပြီ။ ၄၃ မြို့ များ တို့ သည် သုတ် သင် ပယ် ရှင်း ရာ အ ရပ်၊ သွေ့ ခြောက် သော လွင် ပြင် ဖြစ် ကြ ပြီ။ အ ဘယ် သူ မျှ မ နေ ရ။ လူ သား တ စုံ တ ယောက် မျှ ထို လမ်း ကို မ ရှောက် ရ။ ၄၄ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ၌ ဗေ လ ဘု ရား ကို လည်း ငါ သည် ဒဏ် ပေး မည်။ သူ မျို သော အ ရာ တို့ ကို တ ဖန် အန် စေ မည်။ လူ အ မျိုး မျိုး တို့ သည် နောက် တ ဖန် သူ့ ထံ မှာ မ စည်း ဝေး ရ ကြ။ မြို့ ရိုး လည်း ပြို လဲ လျက် ရှိ ရ လိမ့် မည်။
၄၅ ငါ ၏ လူ တို့၊ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ထဲ က ထွက် ကြ လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ ပြင်း စွာ သော အ မျက် တော် မှ၊ အ သီး အ သီး ကိုယ် အ သက် ကို ကယ် နှုတ် ကြ လော့။ ၄၆ ထို ပြည် ၌ ကြား ရ သော သိ တင်း ကြောင့် စိတ် မ ပျက်၊ ကြောက် လန့် ခြင်း မ ရှိ ကြ နှင့်။ တ နှစ် ထက် တ နှစ် သိ တင်း ကြား ရ လိမ့် မည်။ မင်း ချင်း တ ယောက် ကို တ ယောက် လု ယူ ၍ ညှဉ်း ဆဲ ခြင်း အ မှု ရှိ ရ လိမ့် မည်။ ၄၇ ထို နောက် မှ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ၌ ထု လုပ် သော ရုပ် တု ဆင်း တု တို့ ကို ငါ သည် ဒဏ် ပေး သ ဖြင့်၊ တ ပြည် လုံး မိန်း မော တွေ ဝေ ၍၊ သူ ရဲ အ ပေါင်း တို့ သည် မြို့ ထဲ မှာ လဲ လျက် သေ ကြ သော အ ချိန် ရောက် လိမ့် မည်။ ၄၈ ထို သို့ မြောက် မျက် နှာ အ ရပ် က လု ယူ သော သူ တို့ သည် ဗာ ဗု လုန် မြို့ သို့ ရောက် လာ သော အ ခါ၊ မိုဃ်း မြေ မှ စ ၍ အ ရပ် ရပ် ၌ ရှိ သ မျှ တို့ သည် ရွှင် လန်း သော အ သံ ကို ပြု ကြ လိမ့် မည် ဟု၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။ ၄၉ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ကြောင့် ဣ သ ရေ လ အ မျိုး သူ ရဲ တို့ သည် လဲ ၍ သေ သ ကဲ့ သို့၊ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ထဲ မှာ ပြည် သား သူ ရဲ အ ပေါင်း တို့ သည် လဲ ၍ သေ ကြ လိမ့် မည်။ ၅၀ ထား ဘေး နှင့် လွတ် သော သူ တို့၊ သွား ကြ လော့။ ရပ် ၍ မ နေ ကြ နှင့်။ ဝေး သော အ ရပ် ၌ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို အောက် မေ့ ၍၊ ယေ ရု ရှ လင် မြို့ ကို လည်း စိတ် စွဲ လမ်း ကြ လော့။
၅၁ ငါ တို့ သည် ကဲ့ ရဲ့ သော အ သံ ကို ကြား သော ကြောင့် အ ရှက် ကွဲ လျက်၊ မျက် နှာ ပျက် လျက် နေ ရ ကြ ပါ ၏။ တ ပါး အ မျိုး သား တို့ သည် ဗိ မာန် တော် တွင်၊ သန့် ရှင်း ရာ အ ရပ် ဌာ န တော် တို့ ၏ အ ထဲ သို့ ဝင် ကြ ပါ ပြီ။
၅၂ သို့ ဖြစ် ၍၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ဗာ ဗု လုန် ပြည် ကိုး ကွယ် သော ရုပ် တု ဆင်း တု တို့ ကို ငါ သည် ဒဏ် ပေး ၍၊ တ ပြည် လုံး ၌ ဒဏ် ချက် ထိ သော သူ တို့ သည် ညည်း တွား ကြ သော အ ချိန် ရောက် လိမ့် မည်။ ၅၃ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သည် မိုဃ်း ကောင်း ကင် သို့ တက် ၍၊ မြို့ ရိုး အ ထွဋ် ကို ခိုင် ခံ့ စွာ တည် သော် လည်း၊ ငါ စေ လွှတ် ၍ လု ယူ သော သူ တို့ သည် သူ ရှိ ရာ သို့ ရောက် ကြ လိမ့် မည် ဟု၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။
၅၄ ဗာ ဗု လုန် မြို့ မှာ ငို ကြွေး သံ ကို ၎င်း၊ ခါ လ ဒဲ ပြည် မှာ ပြင်း စွာ သော ပျက် စီး သံ ကို ၎င်း ကြား ရ ၏။ ၅၅ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ဗာ ဗု လုန် မြို့ ကို ဖျက် ဆီး ၍၊ သူ ပြု တတ် သော အ သံ ကြီး ကို ငြိမ်း စေ တော် မူ ၏။ သူ ၏ လှိုင်း တံ ပိုး တို့ သည် အား ကြီး သော ရေ ကဲ့ သို့ ဟုန်း ဟုန်း မြည် သ ဖြင့်၊ ကြီး စွာ သော အ သံ ဗ လံ ကို ပြု တတ် ကြ ၏။ ၅၆ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ကို တိုက် ဖျက် လု ယူ သော သူ သည် ရောက် လျှင်၊ မြို့ သား စစ် သူ ရဲ တို့ သည် ရန် သူ တို့ လက် သို့ ရောက် ၍၊ သူ တို့ စွဲ ကိုင် သော လေး ရှိ သ မျှ တို့ သည် ကျိုး ကြ ၏။ အ ကျိုး အ ပြစ် ကို ပေး တတ် သော ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ဆက် ဆက် ပေး တော် မူ ပြီ။ ၅၇ ဗာ ဗု လုန် မင်း သား၊ တိုင် ပင် မှူး မတ်၊ စစ် ကဲ၊ မင်း အ ရာ ရှိ၊ ခွန် အား ကြီး သော သူ တို့ ကို ငါ ယစ် မူး စေ သ ဖြင့်၊ သူ တို့ သည် နောက် တ ဖန် မ နိုး ဘဲ အ စဉ် မ ပြတ် အိပ် ပျော် ကြ လိမ့် မည် ဟု၊ ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား ဟူ ၍ ဘွဲ့ နာ မ ရှိ သော ရှင် ဘု ရင် မိန့် တော် မူ ၏။ ၅၈ ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ဒု ကြီး သော ဗာ ဗု လုန် မြို့ ရိုး တို့ ကို အ ကုန် အ စင် ဖြို ဖျက် ၍၊ မြင့် သော မြို့ တံ ခါး တို့ ကို လည်း မီး ရှို့ ကြ လိမ့် မည်။ လူ အ မျိုး မျိုး တို့ သည် အ ချည်း နှီး လုပ် ဆောင် ၍၊ မီး ၌ ပင် ပန်း ခြင်း ကို ခံ ရ ကြ ပြီ။
၅၉-၆၀ ဗာ ဗု လုန် မြို့ အ ပေါ် မှာ ရောက် လ တံ့ သော ဘေး ဥ ပဒ် အ ပေါင်း တည်း ဟူ သော၊ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ကို ရည် မှတ် ၍ ရေး ထား သော ဤ စ ကား အ လုံး စုံ တို့ ကို ပ ရော ဖက် ယေ ရ မိ သည် ရေး ကူး ၍၊ ယု ဒ ရှင် ဘု ရင် ဇေ ဒ ကိ နန်း စံ လေး နှစ် တွင်၊ ရှင် ဘု ရင် နှင့် အ တူ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သို့ လိုက် သွား သော၊ မာ သေ ယ ၏ သား ဖြစ် သော နေ ရိ ၏ သား အ တွင်း ဝန် စ ရာ ယ ကို မှာ ထား သော စ ကား ဟူ မူ ကား၊
၆၁ သင် သည် ဗာ ဗု လုန် မြို့ သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ ဤ စ ကား အ လုံး စုံ တို့ ကို ကြည့် ရှု ၍ ဘတ် ရ မည်။ ၆၂ ထို အ ခါ သင် က၊ အို ထာ ဝ ရ ဘု ရား၊ ကိုယ် တော် သည် ဤ အ ရပ် ၌ လူ မ ရှိ၊ တိ ရစ္ဆာန် မ ရှိ၊ အ စဉ် မ ပြတ် ဆိတ် ညံ ရာ အ ရပ် ဖြစ် စေ ၍၊ သုတ် သင် ပယ် ရှင်း မည် အ ကြောင်း ကို ခြိမ်း တော် မူ ပြီ ဟု လျှောက် ဆို ရ မည်။ ၆၃ ဤ စာ ကို အ ကုန် အ စင် ဘတ် ပြီး လျှင်၊ စာ ပေါ် မှာ ကျောက် ကို ချည် ထား ၍၊ ဥ ဖ ရတ် မြစ် အ လယ် မှာ ချ ပစ် လျက်၊ ၆၄ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သည် ဤ သို့ နစ် ရ လိမ့် မည်။ ငါ ရောက် စေ သော ဘေး ဥ ပဒ် ထဲ က နောက် တ ဖန် မ ထ မြောက် ရ။ မြို့ သူ မြို့ သား တို့ သည် အား ကုန် လျက် နေ ရ ကြ လိမ့် မည် ဟု၊ မြွက် ဆို ရ မည် အ ကြောင်း ကို၊ ယေ ရ မိ သည် မှာ ထား လေ ၏။
ဤ ရွေ့ ကား၊ ယေ ရ မိ စ ကား ပေ တည်း။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၅၁
၁ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ဗာ ဗု လုန် မြို့ တ ဘက် ၌ ၎င်း၊ ငါ ၏ ရန် သူ တို့ နှင့် ပေါင်း ဘော် သော သူ တို့ တ ဘက် ၌ ၎င်း၊ ဖျက် ဆီး တတ် သော လေ ကို ငါ ထ စေ မည်။ ၂ စံ ကော နှင့် ပြာ တတ် သော သူ တို့ ကို ဗာ ဗု လုန် မြို့ သို့ ငါ စေ လွှတ် သ ဖြင့်၊ သူ တို့ သည် တ ပြည် လုံး ကို ပြာ ၍ ရှင်း လင်း ကြ လိမ့် မည်။ အ မှု ရောက် သော ကာ လ၊ သူ တို့ သည် မြို့ ပတ် ဝန်း ကျင် တို့ ၌ ရန် ဘက် ပြု လျက် နေ ကြ လိမ့် မည်။ ၃ လေး ကို ကိုင် သော သူ၊ သံ ချပ် အင်္ကျီ ကို ဝတ် သော သူ တို့ ကို လေး တင် ၍ ပစ် ကြ လော့။ မြို့ သား လု လင် တို့ ကို မ နှ မြော ဘဲ၊ မြို့ သား အ လုံး အ ရင်း ရှိ သ မျှ တို့ ကို ရှင်း ရှင်း ဖျက် ဆီး ကြ လော့။ ၄ ထို သို့ သူ ရဲ တို့ သည် ခါ လ ဒဲ ပြည် တွင်၊ လမ်း မ တို့ ၌ လဲ ၍ အ ထိုး ခံ ရ ကြ လိမ့် မည်။ ၅ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး နှင့် ယု ဒ အ မျိုး နေ ရာ ပြည် သည်၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၏ သန့် ရှင်း တော် မူ သော ဘု ရား ကို ပြစ် မှား သော အ ပြစ် နှင့် ပြည့် သော် လည်း၊ သူ တို့ ဘု ရား သ ခင်၊ ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ထို အ မျိုး တို့ ကို စွန့် ပစ် တော် မ မူ။
၆ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ထဲ က ထွက် ပြေး ၍၊ အ သီး အ သီး ကိုယ် အ သက် ကို ကယ် နှုတ် ကြ လော့။ မြို့ သား တို့ ၏ အ ပြစ် နှင့် ရော ၍ ဆုံး ရှုံး ခြင်း ကို မ ခံ ကြ နှင့်။ ဤ အ ချိန် ကား၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ အ မျက် တော် ကို ဖြေ ချိန် ဖြစ် ၍၊ အ ကျိုး အ ပြစ် နှင့် အ လျောက် စီ ရင် တော် မူ မည်။ ၇ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သည်၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကိုင် တော် မူ ၍ မြေ ကြီး တ ပြင် လုံး ကို ယစ် မူး စေ သော ရွှေ ဖ လား ဖြစ် ၏။ ထို ဖ လား ၌ ပါ သော စ ပျစ် ရည် ကို လူ အ မျိုး မျိုး တို့ သည် သောက် ၍ အ ရူး ဖြစ် ကြ ၏။ ၈ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သည် ချက် ခြင်း ပြို လဲ ၍ ပျက် စီး ပြီ။ သူ ၏ အ တွက် ငို ကြွေး မြည် တမ်း ကြ လော့။ သူ ၏ အ နာ ပျောက် နိုင် လျှင်၊ ပျောက် စေ ခြင်း ငှါ ဗာ လ စံ စေး ကို ယူ ကြ လော့။ ၉ ငါ တို့ သည် ဗာ ဗု လုန် မြို့ ၏ အ နာ ကို ပျောက် စေ ခြင်း ငှါ ပြု သော် လည်း၊ အ နာ မ ပျောက် နိုင်။ သူ့ ကို စွန့် ပစ် ၍၊ အ သီး အ သီး ငါ တို့ နေ ရင်း ပြည် သို့ သွား ကြ ကုန် အံ့။ သူ ခံ ရ သော အ ပြစ် သည် ကောင်း ကင် တိုင် အောင် ရောက် ၍၊ မိုဃ်း တိမ် ကို ထိ လျက် ရှိ ၏။ ၁၀ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ငါ တို့ ဖြောင့် မတ် ကြောင်း ကို ဘော် ပြ တော် မူ ပြီ။ လာ ကြ လော့။ ငါ တို့ ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ မှု တော် ကို ဇိ အုန် မြို့ ၌ ကြား ပြော ကြ ကုန် အံ့။
၁၁ မြှား တို့ ကို ပွတ် ကြ လော့။ ဒိုင်း လွှား တို့ ကို ကိုင် စွဲ ကြ လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် မေ ဒိ ရှင် ဘု ရင် တို့ ကို နှိုး ဆော် တော် မူ ပြီ။ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ကို ဖျက် ဆီး မည် အ ကြံ ရှိ တော် မူ ၏။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ အ မျက် တော် ကို ဖြေ ခြင်း၊ ဗိ မာန် တော် ကို ဖျက် ဆီး သော အ ပြစ် နှင့် အ လျောက် ဒဏ် ပေး ခြင်း အ မှု ဖြစ် သ တည်း။ ၁၂ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ရိုး ရှေ့ မှာ အ လံ ကို ထူ ကြ လော့။ များ စွာ သော လူ စောင့် တို့ ကို ထား ၍ ကင်း ထိုး ကြ လော့။ ချောင်း မြောင်း သော တပ် သား တို့ ကို ပြင် ကြ လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ဗာ ဗု လုန် မြို့ သား တို့ ကို ခြိမ်း သည် အ တိုင်း ကြံ စည် ၍ လက် စ သတ် တော် မူ မည်။ ၁၃ များ စွာ သော ရေ အ နား မှာ နေ ၍ စည်း စိမ် ကြီး သော သူ၊ သင် ၏ ဆုံး ရှုံး ချိန်၊ သင် ၏ လော ဘ အ လို ပျက် ချိန် ရောက် လေ ပြီ။ ၁၄ ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ကိုယ် ကို တိုင် တည် ၍ ကျိန် ဆို တော် မူ သည် ကား၊ သင့် ကို ကျိုင်း ကောင် များ နှင့် ပြည့် စေ သ ကဲ့ သို့ လူ များ နှင့် ပြည့် စေ မည်။ သူ တို့ သည် သင့် တ ဘက် ၌ ကြွေး ကြော် သံ ကို လွှင့် ကြ လိမ့် မည်။
၁၅ တန် ခိုး တော် အား ဖြင့် မြေ ကြီး ကို ဖန် ဆင်း တော် မူ ပြီ။ ပ ညာ တော် အား ဖြင့် လော က ဓါတ် ကို တည် တော် မူ ပြီ။ ဉာဏ် တော် အား ဖြင့် မိုဃ်း ကောင်း ကင် ကို ကြက် တော် မူ ပြီ။ ၁၆ အ သံ တော် ကို လွှတ် တော် မူ သော အ ခါ၊ မိုဃ်း ရေ အ သံ ဗ လံ ဖြစ် တတ် ၏။ မြေ ကြီး စွန်း မှ မိုဃ်း တိမ် ကို တက် စေ တော် မူ ၏။ မိုဃ်း ရွာ သည် နှင့် လျှပ် စစ် ပြက် စေ တော် မူ ၏။ လေ ကို လည်း ဘဏ္ဍာ တော် တိုက် ထဲ က ထုတ် တော် မူ ၏။
၁၇ လူ မည် သည် ကား၊ မိ မိ ဉာဏ် အား ဖြင့် တိ ရစ္ဆာန် ကဲ့ သို့ ဖြစ် ၏။ ရုပ် တု ကို သွန်း သော သူ တိုင်း မိ မိ လုပ် သော ရုပ် တု အား ဖြင့် မှောက် မှား လျက် ရှိ ၏။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ သွန်း သော ရုပ် တု သည် မု သာ ဖြစ် ၏။ သူ ၌ လည်း ထွက် သက် ဝင် သက် မ ရှိ။ ၁၈ ထို သို့ သော အ ရာ တို့ သည် အ ချည်း နှီး သက် သက် ဖြစ် ကြ ၏။ လှည့် စား သော အ ရာ လည်း ဖြစ် ကြ ၏။ စစ် ကြော ခြင်း ကို ခံ ရ သည် ကာ လ ကွယ် ပျောက် ကြ လိမ့် မည်။ ၁၉ ယာ ကုပ် အ မျိုး ၏ အ ဘို့ ဖြစ် သော ဘု ရား သည် ထို သို့ သော အ ရာ နှင့် တူ တော် မ မူ။ ခပ် သိမ်း သော အ ရာ တို့ ကို ဖန် ဆင်း သော ဘု ရား ဖြစ် တော် မူ ၏။ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး သည် အ မွေ ခံ တော် မူ ရာ ဖြစ် ၏။ နာ မ တော် သည် ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား ပေ တည်း။
၂၀ အို သံ တူ ကြီး၊ သင် သည် ငါ စစ် တိုက် စ ရာ လက် နက် ဖြစ် ၏။ သင့် ကို ငါ ကိုင် ၍ အ တိုင်း တိုင်း အ ပြည် ပြည် တို့ ကို ချိုး ဖဲ့ ပြီ။ ၂၁ သင့် ကို ကိုင် ၍ မြင်း နှင့် မြင်း စီး သူ ရဲ ကို ၎င်း၊ ရ ထား နှင့် ရ ထား စီး သူ ရဲ ကို ၎င်း ငါ ချိုး ဖဲ့ ပြီ။ ၂၂ သင့် ကို ကိုင် ၍ ယောက်ျား နှင့် မိန်း မ တို့ ကို ၎င်း၊ အ သက် ကြီး သူ နှင့် အ သက် ငယ် သူ တို့ ကို ၎င်း၊ လူ ပျို နှင့် အ ပျို မ တို့ ကို ၎င်း ငါ ချိုး ဖဲ့ ပြီ။ ၂၃ သင့် ကို ကိုင် ၍ သိုး ထိန်း နှင့် သိုး စု ကို ၎င်း၊ လယ် လုပ် သော သူ နှင့် နွား ယှဉ် ကို ၎င်း၊ ဗိုလ် များ နှင့် မင်း များ ကို ၎င်း ငါ ချိုး ဖဲ့ ပြီ။ ၂၄ သို့ ရာ တွင်၊ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သူ၊ ခါ လ ဒဲ ပြည် သား အ ပေါင်း တို့ သည် ဇိ အုန် မြို့ ၌ ပြု လေ သ မျှ သော ဒု စ ရိုက် ရှိ သည် အ တိုင်း၊ ငါ သည် သင် တို့ မျက် မှောက် ၌ သူ တို့ အား အ ပြစ် ပေး မည် ဟု ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။ ၂၅ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ဖျက် ဆီး တတ် သော သ ဘော ရှိ ၍၊ မြေ ကြီး တ ပြင် လုံး ကို ဖျက် ဆီး တတ် သော တောင် ကြီး၊ သင့် တ ဘက် ၌ ငါ နေ ၏။ သင့် အ ပေါ် မှာ ငါ ၏ လက် ကို ဆန့် လျက်၊ ကျောက် တို့ မှ သင့် ကို လှိမ့် ချ ၍၊ မီး နှင့် ကျွမ်း လောင် သော တောင် ဖြစ် စေ မည်။ ၂၆ တိုက် ထောင့် အ ထွဋ် ကျောက်၊ တိုက် မြစ် ကျောက် တ စုံ တ ခု ကို မျှ သင် ၏ အ ထဲ က မ နှုတ် မ ယူ ရ၊ အ စဉ် မ ပြတ် ပျက် စီး လျက် နေ ရ လိမ့် မည် ဟု ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။
၂၇ ထို ပြည် ၌ အ လံ ကို ထူ ကြ လော့။ အ ပြည် ပြည် တို့ ၌ တံ ပိုး ကို မှုတ် ၍၊ လူ အ မျိုး မျိုး တို့ ကို သူ ၏ တ ဘက် ၌ ပြင် ဆင် ကြ လော့။ အာ ရ ရတ် ပြည်၊ မိန္နိ ပြည်၊ အာ ရှ ကေ နတ် ပြည် တို့ ကို သူ ၏ တ ဘက် ၌ စည်း ဝေး စေ ကြ လော့။ ဗိုလ် ချုပ် မင်း ကို ခန့် ထား ၍၊ အ မွေး ကြမ်း သော ကျိုင်း ကောင် ကဲ့ သို့ မြင်း စီး သူ ရဲ တို့ ကို စစ် ချီ စေ ကြ လော့။ ၂၈ လူ မျိုး များ တို့ နှင့် တ ကွ၊ မေ ဒိ ရှင် ဘု ရင် မှ စ ၍ ဗိုလ် များ၊ မင်း များ၊ မေ ဒိ နိုင် ငံ သား အ ပေါင်း တို့ ကို သူ ၏ တ ဘက် ၌ ပြင် ဆင် ကြ လော့။ ၂၉ ဗာ ဗု လုန် ပြည် သည် တုန် လှုပ် ၍ လိမ့် လိမ့် မည်။ ထို ပြည် သည် နေ သူ မ ရှိ၊ သုတ် သင် ပယ် ရှင်း ရာ ဖြစ် စေ ခြင်း ငှါ၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကြံ စည် တော် မူ သော အ ကြံ အ စည် ရှိ သ မျှ သည် ပြည့် စုံ ရ လိမ့် မည်။ ၃၀ ဗာ ဗု လုန် စစ် သူ ရဲ တို့ သည် စစ် မ ပြိုင် ဘဲ ရဲ တိုက် များ ၌ နေ ကြ ၏။ အား လျော့ ၍ မိန်း မ ကဲ့ သို့ ဖြစ် ကြ ၏။ မြို့ သား နေ ရာ တို့ ကို မီး ရှို့ ၍၊ တံ ခါး ကျင် တို့ ကို ချိုး ဖဲ့ ကြ ၏။ ၃၁‑၃၂ ရန် သူ တို့ သည် မြို့ တော် ကို တ ဘက် တ ချက် တိုက် ဝင် ကြ ပြီ ဟူ ၍ ၎င်း၊ လမ်း ဝ ကို ပိတ် ထား ၍ ရေ ကန် နား မှာ မီး ရှို့ ကြောင်း နှင့်၊ စစ် သူ ရဲ တို့ သည် ကြောက် လန့် လျက် ရှိ ကြ ပြီ ဟူ ၍ ၎င်း၊ ဗာ ဗု လုန် ရှင် ဘု ရင် အား ကြား လျှောက် အံ့ သော ငှါ၊ မင်း လု လင် ချင်း တ ယောက် ကို တ ယောက်၊ စေ လွှတ် သူ ချင်း တ ယောက် ကို တ ယောက် တွေ့ ကြုံ လျက် ပြေး လာ ကြ ၏။ ၃၃ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၏ ဘု ရား သ ခင်၊ ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ဗာ ဗု လုန် သ တို့ သ မီး သည် စ ပါး နယ် ရ သော ကောက် နယ် တ လင်း ကဲ့ သို့ ဖြစ် ၏။ စ ပါး ရိတ် ရာ အ ချိန် နီး ပြီ။
၃၄ ဗာ ဗု လုန် ရှင် ဘု ရင် နေ ဗု ခဒ် နေ ဇာ သည် ငါ တို့ ကို ကိုက် စား ၍ နှိပ် စက် ပါ ပြီ။ ငါ တို့ ကို ဟင်း လင်း သော အိုး ဖြစ် စေ ပါ ပြီ။ န ဂါး မျို တတ် သ ကဲ့ သို့ ငါ တို့ ကို မျို ၍၊ ငါ တို့ ပျော် မွေ့ စ ရာ အ ရာ တို့ နှင့် မိ မိ ဝမ်း ကို ပြည့် စေ ပါ ပြီ။ ငါ တို့ ကို နှင် ထုတ် ပါ ပြီ။ ၃၅ ဇိ အုန် မြို့ သ မီး က၊ ငါ ၏ ကိုယ် နှင့် ငါ ၏ အ သား ၌ ပြု သော အ ဓမ္မ အ မှု သည် ဗာ ဗု လုန် မြို့ အ ပေါ် သို့ ရောက် ပါ စေ ဟူ ၍ ၎င်း၊ ယေ ရု ရှ လင် မြို့ က လည်း၊ ငါ ၏ အ သွေး သည် ခါ လ ဒဲ ပြည် သား တို့ အ ပေါ် သို့ ရောက် ပါ စေ ဟူ ၍ ၎င်း ဆို ရ ၏။
၃၆ သို့ ဖြစ် ၍၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ သင် ၏ အ မှု ကို ငါ စောင့် မည်။ သင် ခံ ရ သော အ ပြစ် ကို ပြန် ပေး မည်။ သူ ၏ ပင် လယ် ကို ၎င်း၊ သူ ၏ စမ်း ရေ တွင်း တို့ ကို ၎င်း ငါ ခန်း ခြောက် စေ မည်။ ၃၇ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သည် အ မှိုက် ပုံ၊ မြေ ခွေး နေ ရာ တွင်း၊ အံ့ ဩ ဘွယ် ရာ၊ ကဲ့ ရဲ့ သံ ပြု ရာ၊ လူ ဆိတ် ညံ ရာ အ ရပ် ဖြစ် လိမ့် မည်။ ၃၈ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ မြို့ သား တို့ သည် ခြင်္သေ့ ကဲ့ သို့ ဟောက် သော အ သံ၊ ခြင်္သေ့ သ ငယ် ကဲ့ သို့ မြည် သော အ သံ ကို တ ညီ တည်း ပြု ကြ လိမ့် မည်။ ၃၉ သူ တို့ သည် ပျော် မွေ့ ကြ မည် အ ကြောင်း နှင့်၊ နောက် တ ဖန် မ နိုး ဘဲ၊ အ စဉ် မ ပြတ် အိပ် ပျော် မည် အ ကြောင်း၊ သူ တို့ သည် ရွှင် လန်း အား ကြီး သော အ ခါ၊ သောက် စ ရာ ဘို့ ငါ တိုက် ၍ ယစ် မူး စေ မည်။ ၄၀ အ သေ သတ် ခြင်း ငှါ ဆွဲ ၍ ချ သော သိုး သ ငယ် ကို ကဲ့ သို့ ၎င်း၊ သိုး ထီး၊ ဆိတ် ထီး ကို ကဲ့ သို့ ၎င်း ငါ ဆွဲ ၍ ချ မည်။
၄၁ ရှေ ရှက် မြို့ ကို တိုက် ၍ ရ လေ ပြီ တ ကား။ မြေ တ ပြင် လုံး ၌ ကျော် စော သော မြို့ ကို လု ယူ လေ ပြီ တ ကား။ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သည် အ ပြည် ပြည် တို့ တွင် အံ့ ဩ ရာ ဖြစ် လေ ပြီ တ ကား။ ၄၂ ပင် လယ် သည် ဗာ ဗု လုန် ပြည် အ ပေါ် သို့ တက် ၍၊ များ စွာ သော လှိုင်း တံ ပိုး တို့ သည် လွှမ်း မိုး ကြ ပြီ။ ၄၃ မြို့ များ တို့ သည် သုတ် သင် ပယ် ရှင်း ရာ အ ရပ်၊ သွေ့ ခြောက် သော လွင် ပြင် ဖြစ် ကြ ပြီ။ အ ဘယ် သူ မျှ မ နေ ရ။ လူ သား တ စုံ တ ယောက် မျှ ထို လမ်း ကို မ ရှောက် ရ။ ၄၄ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ၌ ဗေ လ ဘု ရား ကို လည်း ငါ သည် ဒဏ် ပေး မည်။ သူ မျို သော အ ရာ တို့ ကို တ ဖန် အန် စေ မည်။ လူ အ မျိုး မျိုး တို့ သည် နောက် တ ဖန် သူ့ ထံ မှာ မ စည်း ဝေး ရ ကြ။ မြို့ ရိုး လည်း ပြို လဲ လျက် ရှိ ရ လိမ့် မည်။
၄၅ ငါ ၏ လူ တို့၊ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ထဲ က ထွက် ကြ လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ ပြင်း စွာ သော အ မျက် တော် မှ၊ အ သီး အ သီး ကိုယ် အ သက် ကို ကယ် နှုတ် ကြ လော့။ ၄၆ ထို ပြည် ၌ ကြား ရ သော သိ တင်း ကြောင့် စိတ် မ ပျက်၊ ကြောက် လန့် ခြင်း မ ရှိ ကြ နှင့်။ တ နှစ် ထက် တ နှစ် သိ တင်း ကြား ရ လိမ့် မည်။ မင်း ချင်း တ ယောက် ကို တ ယောက် လု ယူ ၍ ညှဉ်း ဆဲ ခြင်း အ မှု ရှိ ရ လိမ့် မည်။ ၄၇ ထို နောက် မှ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ၌ ထု လုပ် သော ရုပ် တု ဆင်း တု တို့ ကို ငါ သည် ဒဏ် ပေး သ ဖြင့်၊ တ ပြည် လုံး မိန်း မော တွေ ဝေ ၍၊ သူ ရဲ အ ပေါင်း တို့ သည် မြို့ ထဲ မှာ လဲ လျက် သေ ကြ သော အ ချိန် ရောက် လိမ့် မည်။ ၄၈ ထို သို့ မြောက် မျက် နှာ အ ရပ် က လု ယူ သော သူ တို့ သည် ဗာ ဗု လုန် မြို့ သို့ ရောက် လာ သော အ ခါ၊ မိုဃ်း မြေ မှ စ ၍ အ ရပ် ရပ် ၌ ရှိ သ မျှ တို့ သည် ရွှင် လန်း သော အ သံ ကို ပြု ကြ လိမ့် မည် ဟု၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။ ၄၉ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ကြောင့် ဣ သ ရေ လ အ မျိုး သူ ရဲ တို့ သည် လဲ ၍ သေ သ ကဲ့ သို့၊ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ထဲ မှာ ပြည် သား သူ ရဲ အ ပေါင်း တို့ သည် လဲ ၍ သေ ကြ လိမ့် မည်။ ၅၀ ထား ဘေး နှင့် လွတ် သော သူ တို့၊ သွား ကြ လော့။ ရပ် ၍ မ နေ ကြ နှင့်။ ဝေး သော အ ရပ် ၌ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို အောက် မေ့ ၍၊ ယေ ရု ရှ လင် မြို့ ကို လည်း စိတ် စွဲ လမ်း ကြ လော့။
၅၁ ငါ တို့ သည် ကဲ့ ရဲ့ သော အ သံ ကို ကြား သော ကြောင့် အ ရှက် ကွဲ လျက်၊ မျက် နှာ ပျက် လျက် နေ ရ ကြ ပါ ၏။ တ ပါး အ မျိုး သား တို့ သည် ဗိ မာန် တော် တွင်၊ သန့် ရှင်း ရာ အ ရပ် ဌာ န တော် တို့ ၏ အ ထဲ သို့ ဝင် ကြ ပါ ပြီ။
၅၂ သို့ ဖြစ် ၍၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ဗာ ဗု လုန် ပြည် ကိုး ကွယ် သော ရုပ် တု ဆင်း တု တို့ ကို ငါ သည် ဒဏ် ပေး ၍၊ တ ပြည် လုံး ၌ ဒဏ် ချက် ထိ သော သူ တို့ သည် ညည်း တွား ကြ သော အ ချိန် ရောက် လိမ့် မည်။ ၅၃ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သည် မိုဃ်း ကောင်း ကင် သို့ တက် ၍၊ မြို့ ရိုး အ ထွဋ် ကို ခိုင် ခံ့ စွာ တည် သော် လည်း၊ ငါ စေ လွှတ် ၍ လု ယူ သော သူ တို့ သည် သူ ရှိ ရာ သို့ ရောက် ကြ လိမ့် မည် ဟု၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။
၅၄ ဗာ ဗု လုန် မြို့ မှာ ငို ကြွေး သံ ကို ၎င်း၊ ခါ လ ဒဲ ပြည် မှာ ပြင်း စွာ သော ပျက် စီး သံ ကို ၎င်း ကြား ရ ၏။ ၅၅ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ဗာ ဗု လုန် မြို့ ကို ဖျက် ဆီး ၍၊ သူ ပြု တတ် သော အ သံ ကြီး ကို ငြိမ်း စေ တော် မူ ၏။ သူ ၏ လှိုင်း တံ ပိုး တို့ သည် အား ကြီး သော ရေ ကဲ့ သို့ ဟုန်း ဟုန်း မြည် သ ဖြင့်၊ ကြီး စွာ သော အ သံ ဗ လံ ကို ပြု တတ် ကြ ၏။ ၅၆ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ကို တိုက် ဖျက် လု ယူ သော သူ သည် ရောက် လျှင်၊ မြို့ သား စစ် သူ ရဲ တို့ သည် ရန် သူ တို့ လက် သို့ ရောက် ၍၊ သူ တို့ စွဲ ကိုင် သော လေး ရှိ သ မျှ တို့ သည် ကျိုး ကြ ၏။ အ ကျိုး အ ပြစ် ကို ပေး တတ် သော ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ဆက် ဆက် ပေး တော် မူ ပြီ။ ၅၇ ဗာ ဗု လုန် မင်း သား၊ တိုင် ပင် မှူး မတ်၊ စစ် ကဲ၊ မင်း အ ရာ ရှိ၊ ခွန် အား ကြီး သော သူ တို့ ကို ငါ ယစ် မူး စေ သ ဖြင့်၊ သူ တို့ သည် နောက် တ ဖန် မ နိုး ဘဲ အ စဉ် မ ပြတ် အိပ် ပျော် ကြ လိမ့် မည် ဟု၊ ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား ဟူ ၍ ဘွဲ့ နာ မ ရှိ သော ရှင် ဘု ရင် မိန့် တော် မူ ၏။ ၅၈ ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ဒု ကြီး သော ဗာ ဗု လုန် မြို့ ရိုး တို့ ကို အ ကုန် အ စင် ဖြို ဖျက် ၍၊ မြင့် သော မြို့ တံ ခါး တို့ ကို လည်း မီး ရှို့ ကြ လိမ့် မည်။ လူ အ မျိုး မျိုး တို့ သည် အ ချည်း နှီး လုပ် ဆောင် ၍၊ မီး ၌ ပင် ပန်း ခြင်း ကို ခံ ရ ကြ ပြီ။
၅၉-၆၀ ဗာ ဗု လုန် မြို့ အ ပေါ် မှာ ရောက် လ တံ့ သော ဘေး ဥ ပဒ် အ ပေါင်း တည်း ဟူ သော၊ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ကို ရည် မှတ် ၍ ရေး ထား သော ဤ စ ကား အ လုံး စုံ တို့ ကို ပ ရော ဖက် ယေ ရ မိ သည် ရေး ကူး ၍၊ ယု ဒ ရှင် ဘု ရင် ဇေ ဒ ကိ နန်း စံ လေး နှစ် တွင်၊ ရှင် ဘု ရင် နှင့် အ တူ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သို့ လိုက် သွား သော၊ မာ သေ ယ ၏ သား ဖြစ် သော နေ ရိ ၏ သား အ တွင်း ဝန် စ ရာ ယ ကို မှာ ထား သော စ ကား ဟူ မူ ကား၊
၆၁ သင် သည် ဗာ ဗု လုန် မြို့ သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ ဤ စ ကား အ လုံး စုံ တို့ ကို ကြည့် ရှု ၍ ဘတ် ရ မည်။ ၆၂ ထို အ ခါ သင် က၊ အို ထာ ဝ ရ ဘု ရား၊ ကိုယ် တော် သည် ဤ အ ရပ် ၌ လူ မ ရှိ၊ တိ ရစ္ဆာန် မ ရှိ၊ အ စဉ် မ ပြတ် ဆိတ် ညံ ရာ အ ရပ် ဖြစ် စေ ၍၊ သုတ် သင် ပယ် ရှင်း မည် အ ကြောင်း ကို ခြိမ်း တော် မူ ပြီ ဟု လျှောက် ဆို ရ မည်။ ၆၃ ဤ စာ ကို အ ကုန် အ စင် ဘတ် ပြီး လျှင်၊ စာ ပေါ် မှာ ကျောက် ကို ချည် ထား ၍၊ ဥ ဖ ရတ် မြစ် အ လယ် မှာ ချ ပစ် လျက်၊ ၆၄ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သည် ဤ သို့ နစ် ရ လိမ့် မည်။ ငါ ရောက် စေ သော ဘေး ဥ ပဒ် ထဲ က နောက် တ ဖန် မ ထ မြောက် ရ။ မြို့ သူ မြို့ သား တို့ သည် အား ကုန် လျက် နေ ရ ကြ လိမ့် မည် ဟု၊ မြွက် ဆို ရ မည် အ ကြောင်း ကို၊ ယေ ရ မိ သည် မှာ ထား လေ ၏။
ဤ ရွေ့ ကား၊ ယေ ရ မိ စ ကား ပေ တည်း။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၅၁
၁ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ဗာ ဗု လုန် မြို့ တ ဘက် ၌ ၎င်း၊ ငါ ၏ ရန် သူ တို့ နှင့် ပေါင်း ဘော် သော သူ တို့ တ ဘက် ၌ ၎င်း၊ ဖျက် ဆီး တတ် သော လေ ကို ငါ ထ စေ မည်။ ၂ စံ ကော နှင့် ပြာ တတ် သော သူ တို့ ကို ဗာ ဗု လုန် မြို့ သို့ ငါ စေ လွှတ် သ ဖြင့်၊ သူ တို့ သည် တ ပြည် လုံး ကို ပြာ ၍ ရှင်း လင်း ကြ လိမ့် မည်။ အ မှု ရောက် သော ကာ လ၊ သူ တို့ သည် မြို့ ပတ် ဝန်း ကျင် တို့ ၌ ရန် ဘက် ပြု လျက် နေ ကြ လိမ့် မည်။ ၃ လေး ကို ကိုင် သော သူ၊ သံ ချပ် အင်္ကျီ ကို ဝတ် သော သူ တို့ ကို လေး တင် ၍ ပစ် ကြ လော့။ မြို့ သား လု လင် တို့ ကို မ နှ မြော ဘဲ၊ မြို့ သား အ လုံး အ ရင်း ရှိ သ မျှ တို့ ကို ရှင်း ရှင်း ဖျက် ဆီး ကြ လော့။ ၄ ထို သို့ သူ ရဲ တို့ သည် ခါ လ ဒဲ ပြည် တွင်၊ လမ်း မ တို့ ၌ လဲ ၍ အ ထိုး ခံ ရ ကြ လိမ့် မည်။ ၅ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး နှင့် ယု ဒ အ မျိုး နေ ရာ ပြည် သည်၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၏ သန့် ရှင်း တော် မူ သော ဘု ရား ကို ပြစ် မှား သော အ ပြစ် နှင့် ပြည့် သော် လည်း၊ သူ တို့ ဘု ရား သ ခင်၊ ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ထို အ မျိုး တို့ ကို စွန့် ပစ် တော် မ မူ။
၆ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ထဲ က ထွက် ပြေး ၍၊ အ သီး အ သီး ကိုယ် အ သက် ကို ကယ် နှုတ် ကြ လော့။ မြို့ သား တို့ ၏ အ ပြစ် နှင့် ရော ၍ ဆုံး ရှုံး ခြင်း ကို မ ခံ ကြ နှင့်။ ဤ အ ချိန် ကား၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ အ မျက် တော် ကို ဖြေ ချိန် ဖြစ် ၍၊ အ ကျိုး အ ပြစ် နှင့် အ လျောက် စီ ရင် တော် မူ မည်။ ၇ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သည်၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကိုင် တော် မူ ၍ မြေ ကြီး တ ပြင် လုံး ကို ယစ် မူး စေ သော ရွှေ ဖ လား ဖြစ် ၏။ ထို ဖ လား ၌ ပါ သော စ ပျစ် ရည် ကို လူ အ မျိုး မျိုး တို့ သည် သောက် ၍ အ ရူး ဖြစ် ကြ ၏။ ၈ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သည် ချက် ခြင်း ပြို လဲ ၍ ပျက် စီး ပြီ။ သူ ၏ အ တွက် ငို ကြွေး မြည် တမ်း ကြ လော့။ သူ ၏ အ နာ ပျောက် နိုင် လျှင်၊ ပျောက် စေ ခြင်း ငှါ ဗာ လ စံ စေး ကို ယူ ကြ လော့။ ၉ ငါ တို့ သည် ဗာ ဗု လုန် မြို့ ၏ အ နာ ကို ပျောက် စေ ခြင်း ငှါ ပြု သော် လည်း၊ အ နာ မ ပျောက် နိုင်။ သူ့ ကို စွန့် ပစ် ၍၊ အ သီး အ သီး ငါ တို့ နေ ရင်း ပြည် သို့ သွား ကြ ကုန် အံ့။ သူ ခံ ရ သော အ ပြစ် သည် ကောင်း ကင် တိုင် အောင် ရောက် ၍၊ မိုဃ်း တိမ် ကို ထိ လျက် ရှိ ၏။ ၁၀ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ငါ တို့ ဖြောင့် မတ် ကြောင်း ကို ဘော် ပြ တော် မူ ပြီ။ လာ ကြ လော့။ ငါ တို့ ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ မှု တော် ကို ဇိ အုန် မြို့ ၌ ကြား ပြော ကြ ကုန် အံ့။
၁၁ မြှား တို့ ကို ပွတ် ကြ လော့။ ဒိုင်း လွှား တို့ ကို ကိုင် စွဲ ကြ လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် မေ ဒိ ရှင် ဘု ရင် တို့ ကို နှိုး ဆော် တော် မူ ပြီ။ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ကို ဖျက် ဆီး မည် အ ကြံ ရှိ တော် မူ ၏။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ အ မျက် တော် ကို ဖြေ ခြင်း၊ ဗိ မာန် တော် ကို ဖျက် ဆီး သော အ ပြစ် နှင့် အ လျောက် ဒဏ် ပေး ခြင်း အ မှု ဖြစ် သ တည်း။ ၁၂ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ရိုး ရှေ့ မှာ အ လံ ကို ထူ ကြ လော့။ များ စွာ သော လူ စောင့် တို့ ကို ထား ၍ ကင်း ထိုး ကြ လော့။ ချောင်း မြောင်း သော တပ် သား တို့ ကို ပြင် ကြ လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ဗာ ဗု လုန် မြို့ သား တို့ ကို ခြိမ်း သည် အ တိုင်း ကြံ စည် ၍ လက် စ သတ် တော် မူ မည်။ ၁၃ များ စွာ သော ရေ အ နား မှာ နေ ၍ စည်း စိမ် ကြီး သော သူ၊ သင် ၏ ဆုံး ရှုံး ချိန်၊ သင် ၏ လော ဘ အ လို ပျက် ချိန် ရောက် လေ ပြီ။ ၁၄ ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ကိုယ် ကို တိုင် တည် ၍ ကျိန် ဆို တော် မူ သည် ကား၊ သင့် ကို ကျိုင်း ကောင် များ နှင့် ပြည့် စေ သ ကဲ့ သို့ လူ များ နှင့် ပြည့် စေ မည်။ သူ တို့ သည် သင့် တ ဘက် ၌ ကြွေး ကြော် သံ ကို လွှင့် ကြ လိမ့် မည်။
၁၅ တန် ခိုး တော် အား ဖြင့် မြေ ကြီး ကို ဖန် ဆင်း တော် မူ ပြီ။ ပ ညာ တော် အား ဖြင့် လော က ဓါတ် ကို တည် တော် မူ ပြီ။ ဉာဏ် တော် အား ဖြင့် မိုဃ်း ကောင်း ကင် ကို ကြက် တော် မူ ပြီ။ ၁၆ အ သံ တော် ကို လွှတ် တော် မူ သော အ ခါ၊ မိုဃ်း ရေ အ သံ ဗ လံ ဖြစ် တတ် ၏။ မြေ ကြီး စွန်း မှ မိုဃ်း တိမ် ကို တက် စေ တော် မူ ၏။ မိုဃ်း ရွာ သည် နှင့် လျှပ် စစ် ပြက် စေ တော် မူ ၏။ လေ ကို လည်း ဘဏ္ဍာ တော် တိုက် ထဲ က ထုတ် တော် မူ ၏။
၁၇ လူ မည် သည် ကား၊ မိ မိ ဉာဏ် အား ဖြင့် တိ ရစ္ဆာန် ကဲ့ သို့ ဖြစ် ၏။ ရုပ် တု ကို သွန်း သော သူ တိုင်း မိ မိ လုပ် သော ရုပ် တု အား ဖြင့် မှောက် မှား လျက် ရှိ ၏။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ သွန်း သော ရုပ် တု သည် မု သာ ဖြစ် ၏။ သူ ၌ လည်း ထွက် သက် ဝင် သက် မ ရှိ။ ၁၈ ထို သို့ သော အ ရာ တို့ သည် အ ချည်း နှီး သက် သက် ဖြစ် ကြ ၏။ လှည့် စား သော အ ရာ လည်း ဖြစ် ကြ ၏။ စစ် ကြော ခြင်း ကို ခံ ရ သည် ကာ လ ကွယ် ပျောက် ကြ လိမ့် မည်။ ၁၉ ယာ ကုပ် အ မျိုး ၏ အ ဘို့ ဖြစ် သော ဘု ရား သည် ထို သို့ သော အ ရာ နှင့် တူ တော် မ မူ။ ခပ် သိမ်း သော အ ရာ တို့ ကို ဖန် ဆင်း သော ဘု ရား ဖြစ် တော် မူ ၏။ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး သည် အ မွေ ခံ တော် မူ ရာ ဖြစ် ၏။ နာ မ တော် သည် ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား ပေ တည်း။
၂၀ အို သံ တူ ကြီး၊ သင် သည် ငါ စစ် တိုက် စ ရာ လက် နက် ဖြစ် ၏။ သင့် ကို ငါ ကိုင် ၍ အ တိုင်း တိုင်း အ ပြည် ပြည် တို့ ကို ချိုး ဖဲ့ ပြီ။ ၂၁ သင့် ကို ကိုင် ၍ မြင်း နှင့် မြင်း စီး သူ ရဲ ကို ၎င်း၊ ရ ထား နှင့် ရ ထား စီး သူ ရဲ ကို ၎င်း ငါ ချိုး ဖဲ့ ပြီ။ ၂၂ သင့် ကို ကိုင် ၍ ယောက်ျား နှင့် မိန်း မ တို့ ကို ၎င်း၊ အ သက် ကြီး သူ နှင့် အ သက် ငယ် သူ တို့ ကို ၎င်း၊ လူ ပျို နှင့် အ ပျို မ တို့ ကို ၎င်း ငါ ချိုး ဖဲ့ ပြီ။ ၂၃ သင့် ကို ကိုင် ၍ သိုး ထိန်း နှင့် သိုး စု ကို ၎င်း၊ လယ် လုပ် သော သူ နှင့် နွား ယှဉ် ကို ၎င်း၊ ဗိုလ် များ နှင့် မင်း များ ကို ၎င်း ငါ ချိုး ဖဲ့ ပြီ။ ၂၄ သို့ ရာ တွင်၊ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သူ၊ ခါ လ ဒဲ ပြည် သား အ ပေါင်း တို့ သည် ဇိ အုန် မြို့ ၌ ပြု လေ သ မျှ သော ဒု စ ရိုက် ရှိ သည် အ တိုင်း၊ ငါ သည် သင် တို့ မျက် မှောက် ၌ သူ တို့ အား အ ပြစ် ပေး မည် ဟု ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။ ၂၅ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ဖျက် ဆီး တတ် သော သ ဘော ရှိ ၍၊ မြေ ကြီး တ ပြင် လုံး ကို ဖျက် ဆီး တတ် သော တောင် ကြီး၊ သင့် တ ဘက် ၌ ငါ နေ ၏။ သင့် အ ပေါ် မှာ ငါ ၏ လက် ကို ဆန့် လျက်၊ ကျောက် တို့ မှ သင့် ကို လှိမ့် ချ ၍၊ မီး နှင့် ကျွမ်း လောင် သော တောင် ဖြစ် စေ မည်။ ၂၆ တိုက် ထောင့် အ ထွဋ် ကျောက်၊ တိုက် မြစ် ကျောက် တ စုံ တ ခု ကို မျှ သင် ၏ အ ထဲ က မ နှုတ် မ ယူ ရ၊ အ စဉ် မ ပြတ် ပျက် စီး လျက် နေ ရ လိမ့် မည် ဟု ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။
၂၇ ထို ပြည် ၌ အ လံ ကို ထူ ကြ လော့။ အ ပြည် ပြည် တို့ ၌ တံ ပိုး ကို မှုတ် ၍၊ လူ အ မျိုး မျိုး တို့ ကို သူ ၏ တ ဘက် ၌ ပြင် ဆင် ကြ လော့။ အာ ရ ရတ် ပြည်၊ မိန္နိ ပြည်၊ အာ ရှ ကေ နတ် ပြည် တို့ ကို သူ ၏ တ ဘက် ၌ စည်း ဝေး စေ ကြ လော့။ ဗိုလ် ချုပ် မင်း ကို ခန့် ထား ၍၊ အ မွေး ကြမ်း သော ကျိုင်း ကောင် ကဲ့ သို့ မြင်း စီး သူ ရဲ တို့ ကို စစ် ချီ စေ ကြ လော့။ ၂၈ လူ မျိုး များ တို့ နှင့် တ ကွ၊ မေ ဒိ ရှင် ဘု ရင် မှ စ ၍ ဗိုလ် များ၊ မင်း များ၊ မေ ဒိ နိုင် ငံ သား အ ပေါင်း တို့ ကို သူ ၏ တ ဘက် ၌ ပြင် ဆင် ကြ လော့။ ၂၉ ဗာ ဗု လုန် ပြည် သည် တုန် လှုပ် ၍ လိမ့် လိမ့် မည်။ ထို ပြည် သည် နေ သူ မ ရှိ၊ သုတ် သင် ပယ် ရှင်း ရာ ဖြစ် စေ ခြင်း ငှါ၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကြံ စည် တော် မူ သော အ ကြံ အ စည် ရှိ သ မျှ သည် ပြည့် စုံ ရ လိမ့် မည်။ ၃၀ ဗာ ဗု လုန် စစ် သူ ရဲ တို့ သည် စစ် မ ပြိုင် ဘဲ ရဲ တိုက် များ ၌ နေ ကြ ၏။ အား လျော့ ၍ မိန်း မ ကဲ့ သို့ ဖြစ် ကြ ၏။ မြို့ သား နေ ရာ တို့ ကို မီး ရှို့ ၍၊ တံ ခါး ကျင် တို့ ကို ချိုး ဖဲ့ ကြ ၏။ ၃၁‑၃၂ ရန် သူ တို့ သည် မြို့ တော် ကို တ ဘက် တ ချက် တိုက် ဝင် ကြ ပြီ ဟူ ၍ ၎င်း၊ လမ်း ဝ ကို ပိတ် ထား ၍ ရေ ကန် နား မှာ မီး ရှို့ ကြောင်း နှင့်၊ စစ် သူ ရဲ တို့ သည် ကြောက် လန့် လျက် ရှိ ကြ ပြီ ဟူ ၍ ၎င်း၊ ဗာ ဗု လုန် ရှင် ဘု ရင် အား ကြား လျှောက် အံ့ သော ငှါ၊ မင်း လု လင် ချင်း တ ယောက် ကို တ ယောက်၊ စေ လွှတ် သူ ချင်း တ ယောက် ကို တ ယောက် တွေ့ ကြုံ လျက် ပြေး လာ ကြ ၏။ ၃၃ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၏ ဘု ရား သ ခင်၊ ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ဗာ ဗု လုန် သ တို့ သ မီး သည် စ ပါး နယ် ရ သော ကောက် နယ် တ လင်း ကဲ့ သို့ ဖြစ် ၏။ စ ပါး ရိတ် ရာ အ ချိန် နီး ပြီ။
၃၄ ဗာ ဗု လုန် ရှင် ဘု ရင် နေ ဗု ခဒ် နေ ဇာ သည် ငါ တို့ ကို ကိုက် စား ၍ နှိပ် စက် ပါ ပြီ။ ငါ တို့ ကို ဟင်း လင်း သော အိုး ဖြစ် စေ ပါ ပြီ။ န ဂါး မျို တတ် သ ကဲ့ သို့ ငါ တို့ ကို မျို ၍၊ ငါ တို့ ပျော် မွေ့ စ ရာ အ ရာ တို့ နှင့် မိ မိ ဝမ်း ကို ပြည့် စေ ပါ ပြီ။ ငါ တို့ ကို နှင် ထုတ် ပါ ပြီ။ ၃၅ ဇိ အုန် မြို့ သ မီး က၊ ငါ ၏ ကိုယ် နှင့် ငါ ၏ အ သား ၌ ပြု သော အ ဓမ္မ အ မှု သည် ဗာ ဗု လုန် မြို့ အ ပေါ် သို့ ရောက် ပါ စေ ဟူ ၍ ၎င်း၊ ယေ ရု ရှ လင် မြို့ က လည်း၊ ငါ ၏ အ သွေး သည် ခါ လ ဒဲ ပြည် သား တို့ အ ပေါ် သို့ ရောက် ပါ စေ ဟူ ၍ ၎င်း ဆို ရ ၏။
၃၆ သို့ ဖြစ် ၍၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ သင် ၏ အ မှု ကို ငါ စောင့် မည်။ သင် ခံ ရ သော အ ပြစ် ကို ပြန် ပေး မည်။ သူ ၏ ပင် လယ် ကို ၎င်း၊ သူ ၏ စမ်း ရေ တွင်း တို့ ကို ၎င်း ငါ ခန်း ခြောက် စေ မည်။ ၃၇ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သည် အ မှိုက် ပုံ၊ မြေ ခွေး နေ ရာ တွင်း၊ အံ့ ဩ ဘွယ် ရာ၊ ကဲ့ ရဲ့ သံ ပြု ရာ၊ လူ ဆိတ် ညံ ရာ အ ရပ် ဖြစ် လိမ့် မည်။ ၃၈ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ မြို့ သား တို့ သည် ခြင်္သေ့ ကဲ့ သို့ ဟောက် သော အ သံ၊ ခြင်္သေ့ သ ငယ် ကဲ့ သို့ မြည် သော အ သံ ကို တ ညီ တည်း ပြု ကြ လိမ့် မည်။ ၃၉ သူ တို့ သည် ပျော် မွေ့ ကြ မည် အ ကြောင်း နှင့်၊ နောက် တ ဖန် မ နိုး ဘဲ၊ အ စဉ် မ ပြတ် အိပ် ပျော် မည် အ ကြောင်း၊ သူ တို့ သည် ရွှင် လန်း အား ကြီး သော အ ခါ၊ သောက် စ ရာ ဘို့ ငါ တိုက် ၍ ယစ် မူး စေ မည်။ ၄၀ အ သေ သတ် ခြင်း ငှါ ဆွဲ ၍ ချ သော သိုး သ ငယ် ကို ကဲ့ သို့ ၎င်း၊ သိုး ထီး၊ ဆိတ် ထီး ကို ကဲ့ သို့ ၎င်း ငါ ဆွဲ ၍ ချ မည်။
၄၁ ရှေ ရှက် မြို့ ကို တိုက် ၍ ရ လေ ပြီ တ ကား။ မြေ တ ပြင် လုံး ၌ ကျော် စော သော မြို့ ကို လု ယူ လေ ပြီ တ ကား။ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သည် အ ပြည် ပြည် တို့ တွင် အံ့ ဩ ရာ ဖြစ် လေ ပြီ တ ကား။ ၄၂ ပင် လယ် သည် ဗာ ဗု လုန် ပြည် အ ပေါ် သို့ တက် ၍၊ များ စွာ သော လှိုင်း တံ ပိုး တို့ သည် လွှမ်း မိုး ကြ ပြီ။ ၄၃ မြို့ များ တို့ သည် သုတ် သင် ပယ် ရှင်း ရာ အ ရပ်၊ သွေ့ ခြောက် သော လွင် ပြင် ဖြစ် ကြ ပြီ။ အ ဘယ် သူ မျှ မ နေ ရ။ လူ သား တ စုံ တ ယောက် မျှ ထို လမ်း ကို မ ရှောက် ရ။ ၄၄ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ၌ ဗေ လ ဘု ရား ကို လည်း ငါ သည် ဒဏ် ပေး မည်။ သူ မျို သော အ ရာ တို့ ကို တ ဖန် အန် စေ မည်။ လူ အ မျိုး မျိုး တို့ သည် နောက် တ ဖန် သူ့ ထံ မှာ မ စည်း ဝေး ရ ကြ။ မြို့ ရိုး လည်း ပြို လဲ လျက် ရှိ ရ လိမ့် မည်။
၄၅ ငါ ၏ လူ တို့၊ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ထဲ က ထွက် ကြ လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ ပြင်း စွာ သော အ မျက် တော် မှ၊ အ သီး အ သီး ကိုယ် အ သက် ကို ကယ် နှုတ် ကြ လော့။ ၄၆ ထို ပြည် ၌ ကြား ရ သော သိ တင်း ကြောင့် စိတ် မ ပျက်၊ ကြောက် လန့် ခြင်း မ ရှိ ကြ နှင့်။ တ နှစ် ထက် တ နှစ် သိ တင်း ကြား ရ လိမ့် မည်။ မင်း ချင်း တ ယောက် ကို တ ယောက် လု ယူ ၍ ညှဉ်း ဆဲ ခြင်း အ မှု ရှိ ရ လိမ့် မည်။ ၄၇ ထို နောက် မှ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ၌ ထု လုပ် သော ရုပ် တု ဆင်း တု တို့ ကို ငါ သည် ဒဏ် ပေး သ ဖြင့်၊ တ ပြည် လုံး မိန်း မော တွေ ဝေ ၍၊ သူ ရဲ အ ပေါင်း တို့ သည် မြို့ ထဲ မှာ လဲ လျက် သေ ကြ သော အ ချိန် ရောက် လိမ့် မည်။ ၄၈ ထို သို့ မြောက် မျက် နှာ အ ရပ် က လု ယူ သော သူ တို့ သည် ဗာ ဗု လုန် မြို့ သို့ ရောက် လာ သော အ ခါ၊ မိုဃ်း မြေ မှ စ ၍ အ ရပ် ရပ် ၌ ရှိ သ မျှ တို့ သည် ရွှင် လန်း သော အ သံ ကို ပြု ကြ လိမ့် မည် ဟု၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။ ၄၉ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ကြောင့် ဣ သ ရေ လ အ မျိုး သူ ရဲ တို့ သည် လဲ ၍ သေ သ ကဲ့ သို့၊ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ထဲ မှာ ပြည် သား သူ ရဲ အ ပေါင်း တို့ သည် လဲ ၍ သေ ကြ လိမ့် မည်။ ၅၀ ထား ဘေး နှင့် လွတ် သော သူ တို့၊ သွား ကြ လော့။ ရပ် ၍ မ နေ ကြ နှင့်။ ဝေး သော အ ရပ် ၌ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို အောက် မေ့ ၍၊ ယေ ရု ရှ လင် မြို့ ကို လည်း စိတ် စွဲ လမ်း ကြ လော့။
၅၁ ငါ တို့ သည် ကဲ့ ရဲ့ သော အ သံ ကို ကြား သော ကြောင့် အ ရှက် ကွဲ လျက်၊ မျက် နှာ ပျက် လျက် နေ ရ ကြ ပါ ၏။ တ ပါး အ မျိုး သား တို့ သည် ဗိ မာန် တော် တွင်၊ သန့် ရှင်း ရာ အ ရပ် ဌာ န တော် တို့ ၏ အ ထဲ သို့ ဝင် ကြ ပါ ပြီ။
၅၂ သို့ ဖြစ် ၍၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ဗာ ဗု လုန် ပြည် ကိုး ကွယ် သော ရုပ် တု ဆင်း တု တို့ ကို ငါ သည် ဒဏ် ပေး ၍၊ တ ပြည် လုံး ၌ ဒဏ် ချက် ထိ သော သူ တို့ သည် ညည်း တွား ကြ သော အ ချိန် ရောက် လိမ့် မည်။ ၅၃ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သည် မိုဃ်း ကောင်း ကင် သို့ တက် ၍၊ မြို့ ရိုး အ ထွဋ် ကို ခိုင် ခံ့ စွာ တည် သော် လည်း၊ ငါ စေ လွှတ် ၍ လု ယူ သော သူ တို့ သည် သူ ရှိ ရာ သို့ ရောက် ကြ လိမ့် မည် ဟု၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။
၅၄ ဗာ ဗု လုန် မြို့ မှာ ငို ကြွေး သံ ကို ၎င်း၊ ခါ လ ဒဲ ပြည် မှာ ပြင်း စွာ သော ပျက် စီး သံ ကို ၎င်း ကြား ရ ၏။ ၅၅ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ဗာ ဗု လုန် မြို့ ကို ဖျက် ဆီး ၍၊ သူ ပြု တတ် သော အ သံ ကြီး ကို ငြိမ်း စေ တော် မူ ၏။ သူ ၏ လှိုင်း တံ ပိုး တို့ သည် အား ကြီး သော ရေ ကဲ့ သို့ ဟုန်း ဟုန်း မြည် သ ဖြင့်၊ ကြီး စွာ သော အ သံ ဗ လံ ကို ပြု တတ် ကြ ၏။ ၅၆ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ကို တိုက် ဖျက် လု ယူ သော သူ သည် ရောက် လျှင်၊ မြို့ သား စစ် သူ ရဲ တို့ သည် ရန် သူ တို့ လက် သို့ ရောက် ၍၊ သူ တို့ စွဲ ကိုင် သော လေး ရှိ သ မျှ တို့ သည် ကျိုး ကြ ၏။ အ ကျိုး အ ပြစ် ကို ပေး တတ် သော ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ဆက် ဆက် ပေး တော် မူ ပြီ။ ၅၇ ဗာ ဗု လုန် မင်း သား၊ တိုင် ပင် မှူး မတ်၊ စစ် ကဲ၊ မင်း အ ရာ ရှိ၊ ခွန် အား ကြီး သော သူ တို့ ကို ငါ ယစ် မူး စေ သ ဖြင့်၊ သူ တို့ သည် နောက် တ ဖန် မ နိုး ဘဲ အ စဉ် မ ပြတ် အိပ် ပျော် ကြ လိမ့် မည် ဟု၊ ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား ဟူ ၍ ဘွဲ့ နာ မ ရှိ သော ရှင် ဘု ရင် မိန့် တော် မူ ၏။ ၅၈ ကောင်း ကင် ဗိုလ် ခြေ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ သည် ကား၊ ဒု ကြီး သော ဗာ ဗု လုန် မြို့ ရိုး တို့ ကို အ ကုန် အ စင် ဖြို ဖျက် ၍၊ မြင့် သော မြို့ တံ ခါး တို့ ကို လည်း မီး ရှို့ ကြ လိမ့် မည်။ လူ အ မျိုး မျိုး တို့ သည် အ ချည်း နှီး လုပ် ဆောင် ၍၊ မီး ၌ ပင် ပန်း ခြင်း ကို ခံ ရ ကြ ပြီ။
၅၉-၆၀ ဗာ ဗု လုန် မြို့ အ ပေါ် မှာ ရောက် လ တံ့ သော ဘေး ဥ ပဒ် အ ပေါင်း တည်း ဟူ သော၊ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ကို ရည် မှတ် ၍ ရေး ထား သော ဤ စ ကား အ လုံး စုံ တို့ ကို ပ ရော ဖက် ယေ ရ မိ သည် ရေး ကူး ၍၊ ယု ဒ ရှင် ဘု ရင် ဇေ ဒ ကိ နန်း စံ လေး နှစ် တွင်၊ ရှင် ဘု ရင် နှင့် အ တူ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သို့ လိုက် သွား သော၊ မာ သေ ယ ၏ သား ဖြစ် သော နေ ရိ ၏ သား အ တွင်း ဝန် စ ရာ ယ ကို မှာ ထား သော စ ကား ဟူ မူ ကား၊
၆၁ သင် သည် ဗာ ဗု လုန် မြို့ သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ ဤ စ ကား အ လုံး စုံ တို့ ကို ကြည့် ရှု ၍ ဘတ် ရ မည်။ ၆၂ ထို အ ခါ သင် က၊ အို ထာ ဝ ရ ဘု ရား၊ ကိုယ် တော် သည် ဤ အ ရပ် ၌ လူ မ ရှိ၊ တိ ရစ္ဆာန် မ ရှိ၊ အ စဉ် မ ပြတ် ဆိတ် ညံ ရာ အ ရပ် ဖြစ် စေ ၍၊ သုတ် သင် ပယ် ရှင်း မည် အ ကြောင်း ကို ခြိမ်း တော် မူ ပြီ ဟု လျှောက် ဆို ရ မည်။ ၆၃ ဤ စာ ကို အ ကုန် အ စင် ဘတ် ပြီး လျှင်၊ စာ ပေါ် မှာ ကျောက် ကို ချည် ထား ၍၊ ဥ ဖ ရတ် မြစ် အ လယ် မှာ ချ ပစ် လျက်၊ ၆၄ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သည် ဤ သို့ နစ် ရ လိမ့် မည်။ ငါ ရောက် စေ သော ဘေး ဥ ပဒ် ထဲ က နောက် တ ဖန် မ ထ မြောက် ရ။ မြို့ သူ မြို့ သား တို့ သည် အား ကုန် လျက် နေ ရ ကြ လိမ့် မည် ဟု၊ မြွက် ဆို ရ မည် အ ကြောင်း ကို၊ ယေ ရ မိ သည် မှာ ထား လေ ၏။
ဤ ရွေ့ ကား၊ ယေ ရ မိ စ ကား ပေ တည်း။
![](https://myanmarbibleforall.bible/wp-content/uploads/2023/01/landscape.png)
Please view in landscape orientation