ယော ဘ ဝတ္တု
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၃
၁‑၂ ထို နောက်၊ ယော ဘ သည် နှုတ် ကို ဖွင့် ၍ မိ မိ ဘွား သော နေ့ ရက် ကို ကျိန် ဆဲ လျက် မြွက် ဆို သည် ကား၊ ၃ ငါ ဘွား သော နေ့ ရက် ပျက် စီး ပါ စေ။ သား ယောက်ျား ကို ပ ဋိ သန္ဓေ ယူ ပြီ ဟု သိ တင်း ကြား ပြော သော ညဉ့် လည်း ပျက် စီး ပါ စေ။ ၄ ထို နေ့ ရက် မိုက် ပါ စေ။ ဘု ရား သ ခင် သည် မျက် နှာ ပြု တော် မ မူ ပါ စေ နှင့်။ ၅ အ လင်း မ ပေါ် ထွန်း ပါ စေ နှင့်။ မှောင် မိုက်၊ သေ မင်း အ ရိပ် သည် ထို နေ့ ရက် အ သ ရေ ကို ရှုတ် ချ ပါ စေ။ မိုဃ်း တိမ် ထပ် လွှမ်း မိုး ပါ စေ။ မွန်း တည့် အ ရှိန် ဖြင့် ကြောက် မက် ဖွယ် ဖြစ် ပါ စေ။ ၆ ထို ညဉ့် သည် မှောင် မိုက် ၌ ပျောက် ပါ စေ။ နှစ် စဉ် နေ့ ရက် တို့ နှင့် မ ပေါင်း ပါ စေ နှင့်။ ၇ လ အ ရေ အ တွက် ၌ မ ဝင် ပါ စေ နှင့်။ အော်၊ ထို ညဉ့် သည် ဆိတ် ညံ ပါ စေ။ ရွှင် လန်း သော အ သံ မ ရှိ ပါ စေ နှင့်။ ၈ နေ့ ရက် ကို ရွေး ၍ ကျိန် ဆဲ တတ် သော သူ၊ မိ ကျောင်း ကို ထ စေ တတ် သော သူ တို့ သည် ထို ညဉ့် ကို ကျိန် ဆဲ ပါ စေ။ ၉ ည ဦး ယံ ကြယ် တို့ သည် မိုက် ပါ စေ။ ထို ညဉ့် သည် အ လင်း ကို တောင့် တ ၍ မ ရ ပါ စေ နှင့်။ နံ နက် မိုဃ်း လင်း ကို မ မြင် ပါ စေ နှင့်။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ၁၀ ငါ့ အ မိ ၏ ဝမ်း ကို ပိတ် မ ထား၊ ဒုက္ခ ဆင်း ရဲ ကို ငါ မ မြင် စေ ခြင်း ငှါ မ ကွယ် မ ကာ။
၁၁ ငါ သည် မွေး စ က အ ဘယ် ကြောင့် မ သေ သ နည်း။ အ မိ ဝမ်း ထဲ က ထွက် စ က အ ဘယ် ကြောင့် အ သက် မ ချုပ် သ နည်း။ ၁၂ ငါ့ ကို အ ဘယ် ကြောင့် ပိုက် ပွေ့ ရ သ နည်း။ အ ဘယ် ကြောင့် နို့ တိုက် ရ သ နည်း။ ၁၃ ထို သို့ မ ပြု လျှင် ငါ သည် အိပ် ၍ ငြိမ်း ပြီ။ ပျော် လျက် နေ ရ ပြီ။ ၁၄‑၁၅ မြို့ ပျက် တို့ ကို ပြင် ဆင် ပြု စု သော လော ကီ ရှင် ဘု ရင်၊ မှူး မတ် တို့ နှင့် ၎င်း၊ ရွှေ ကို ရ တတ် ၍ ဘဏ္ဍာ တိုက် ၌ ငွေ ကို အ ပြည့် သို ထား သော မင်း တို့ နှင့် ၎င်း ငါ ငြိမ်း ရ ပြီ။ ၁၆ သို့ မ ဟုတ် အ ချိန် နေ့ လ မ စေ့ မှီ မွေး သော သူ ငယ်၊ အ လင်း ကို မ မြင် ရ သော သူ ငယ် ကဲ့ သို့ ငါ ပျက် စီး ရ ပြီ။ ၁၇ ထို အ ရပ် ၌ လူ ဆိုး တို့ သည် နောက် တ ဖန် မ နှောင့် ရှက် ရ။ ပင် ပန်း သော သူ တို့ သည် ချမ်း သာ ရ ကြ ၏။ ၁၈ အ ချုပ် ခံ ရ သော သူ တို့ သည် လည်း အ တူ ငြိမ် ဝပ် ရ ကြ ၏။ ညှဉ်း ဆဲ သော သူ ၏ စ ကား သံ ကို မ ကြား ရ ကြ။ ၁၉ ထို အ ရပ် ၌ ကြီး သော သူ နှင့် ငယ် သော သူ ရှိ ကြ ၏။ ကျွန် သည် လည်း သ ခင် လက် နှင့် လွတ် ရ ၏။
၂၀ ဒုက္ခ ဆင်း ရဲ ခံ ရ သော သူ အား အ ဘယ် ကြောင့် အ လင်း ကို ပေး သ နည်း။ စိတ် နှ လုံး ခါး သော သူ အား အ ဘယ် ကြောင့် အ သက် ကို ပေး သ နည်း။ ၂၁ သူ တို့ သည် သေ ခြင်း ကို တောင့် တ ၍ မ ရ နိုင်။ ဝှက် ထား သော ဥစ္စာ ကို ဘော် ခြင်း ငှါ တူး သည် ထက် သေ ခြင်း အ ကြောင်း ကို ဘော် ခြင်း ငှါ သာ ၍ တူး ကြ ၏။ ၂၂ သူ တို့ သည် သင်္ချိုင်း တွင်း ကို တွေ့ သော အ ခါ အ လွန် ဝမ်း မြောက် ၍ အ ထူး သ ဖြင့် ရွှင် လန်း ကြ ၏။ ၂၃ မိ မိ သွား သော လမ်း ကွယ် ပျောက် သော သူ၊ ဘု ရား သ ခင် ဆီး ကာ ချုပ် ထား သော သူ အား အ လင်း နှင့် အ သက် ကို အ ဘယ် ကြောင့် ပေး သ နည်း။
၂၄ အ စာ စား ခြင်း အ ရာ ၌ ငါ ညည်း တွား ခြင်း ရှိ ၏။ ငါ ငို ကြွေး မြည် တမ်း ခြင်း မျက် ရည် သည် လည်း ရေ စီး သ ကဲ့ သို့ ဖြစ် ၏။ ၂၅ ငါ ကြောက် သော အ မှု သည် ငါ ၌ ရောက် လာ ပြီ။ ငါ အ လွန် ကြောက် သော ဘေး သည် ငါ့ ကို တွေ့ မိ ပြီ။ ၂၆ ငါ သည် ငြိမ် ဝပ် ခြင်း မ ရှိ။ ချမ်း ဧ ခြင်း မ ရှိ။ သက် သာ ခြင်း မ ရှိ။ ဒု က္ခ ဆင်း ရဲ သက် သက် ရှိ သည် ဟု မြွက် ဆို လေ ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၃
၁‑၂ ထို နောက်၊ ယော ဘ သည် နှုတ် ကို ဖွင့် ၍ မိ မိ ဘွား သော နေ့ ရက် ကို ကျိန် ဆဲ လျက် မြွက် ဆို သည် ကား၊ ၃ ငါ ဘွား သော နေ့ ရက် ပျက် စီး ပါ စေ။ သား ယောက်ျား ကို ပ ဋိ သန္ဓေ ယူ ပြီ ဟု သိ တင်း ကြား ပြော သော ညဉ့် လည်း ပျက် စီး ပါ စေ။ ၄ ထို နေ့ ရက် မိုက် ပါ စေ။ ဘု ရား သ ခင် သည် မျက် နှာ ပြု တော် မ မူ ပါ စေ နှင့်။ ၅ အ လင်း မ ပေါ် ထွန်း ပါ စေ နှင့်။ မှောင် မိုက်၊ သေ မင်း အ ရိပ် သည် ထို နေ့ ရက် အ သ ရေ ကို ရှုတ် ချ ပါ စေ။ မိုဃ်း တိမ် ထပ် လွှမ်း မိုး ပါ စေ။ မွန်း တည့် အ ရှိန် ဖြင့် ကြောက် မက် ဖွယ် ဖြစ် ပါ စေ။ ၆ ထို ညဉ့် သည် မှောင် မိုက် ၌ ပျောက် ပါ စေ။ နှစ် စဉ် နေ့ ရက် တို့ နှင့် မ ပေါင်း ပါ စေ နှင့်။ ၇ လ အ ရေ အ တွက် ၌ မ ဝင် ပါ စေ နှင့်။ အော်၊ ထို ညဉ့် သည် ဆိတ် ညံ ပါ စေ။ ရွှင် လန်း သော အ သံ မ ရှိ ပါ စေ နှင့်။ ၈ နေ့ ရက် ကို ရွေး ၍ ကျိန် ဆဲ တတ် သော သူ၊ မိ ကျောင်း ကို ထ စေ တတ် သော သူ တို့ သည် ထို ညဉ့် ကို ကျိန် ဆဲ ပါ စေ။ ၉ ည ဦး ယံ ကြယ် တို့ သည် မိုက် ပါ စေ။ ထို ညဉ့် သည် အ လင်း ကို တောင့် တ ၍ မ ရ ပါ စေ နှင့်။ နံ နက် မိုဃ်း လင်း ကို မ မြင် ပါ စေ နှင့်။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ၁၀ ငါ့ အ မိ ၏ ဝမ်း ကို ပိတ် မ ထား၊ ဒုက္ခ ဆင်း ရဲ ကို ငါ မ မြင် စေ ခြင်း ငှါ မ ကွယ် မ ကာ။
၁၁ ငါ သည် မွေး စ က အ ဘယ် ကြောင့် မ သေ သ နည်း။ အ မိ ဝမ်း ထဲ က ထွက် စ က အ ဘယ် ကြောင့် အ သက် မ ချုပ် သ နည်း။ ၁၂ ငါ့ ကို အ ဘယ် ကြောင့် ပိုက် ပွေ့ ရ သ နည်း။ အ ဘယ် ကြောင့် နို့ တိုက် ရ သ နည်း။ ၁၃ ထို သို့ မ ပြု လျှင် ငါ သည် အိပ် ၍ ငြိမ်း ပြီ။ ပျော် လျက် နေ ရ ပြီ။ ၁၄‑၁၅ မြို့ ပျက် တို့ ကို ပြင် ဆင် ပြု စု သော လော ကီ ရှင် ဘု ရင်၊ မှူး မတ် တို့ နှင့် ၎င်း၊ ရွှေ ကို ရ တတ် ၍ ဘဏ္ဍာ တိုက် ၌ ငွေ ကို အ ပြည့် သို ထား သော မင်း တို့ နှင့် ၎င်း ငါ ငြိမ်း ရ ပြီ။ ၁၆ သို့ မ ဟုတ် အ ချိန် နေ့ လ မ စေ့ မှီ မွေး သော သူ ငယ်၊ အ လင်း ကို မ မြင် ရ သော သူ ငယ် ကဲ့ သို့ ငါ ပျက် စီး ရ ပြီ။ ၁၇ ထို အ ရပ် ၌ လူ ဆိုး တို့ သည် နောက် တ ဖန် မ နှောင့် ရှက် ရ။ ပင် ပန်း သော သူ တို့ သည် ချမ်း သာ ရ ကြ ၏။ ၁၈ အ ချုပ် ခံ ရ သော သူ တို့ သည် လည်း အ တူ ငြိမ် ဝပ် ရ ကြ ၏။ ညှဉ်း ဆဲ သော သူ ၏ စ ကား သံ ကို မ ကြား ရ ကြ။ ၁၉ ထို အ ရပ် ၌ ကြီး သော သူ နှင့် ငယ် သော သူ ရှိ ကြ ၏။ ကျွန် သည် လည်း သ ခင် လက် နှင့် လွတ် ရ ၏။
၂၀ ဒုက္ခ ဆင်း ရဲ ခံ ရ သော သူ အား အ ဘယ် ကြောင့် အ လင်း ကို ပေး သ နည်း။ စိတ် နှ လုံး ခါး သော သူ အား အ ဘယ် ကြောင့် အ သက် ကို ပေး သ နည်း။ ၂၁ သူ တို့ သည် သေ ခြင်း ကို တောင့် တ ၍ မ ရ နိုင်။ ဝှက် ထား သော ဥစ္စာ ကို ဘော် ခြင်း ငှါ တူး သည် ထက် သေ ခြင်း အ ကြောင်း ကို ဘော် ခြင်း ငှါ သာ ၍ တူး ကြ ၏။ ၂၂ သူ တို့ သည် သင်္ချိုင်း တွင်း ကို တွေ့ သော အ ခါ အ လွန် ဝမ်း မြောက် ၍ အ ထူး သ ဖြင့် ရွှင် လန်း ကြ ၏။ ၂၃ မိ မိ သွား သော လမ်း ကွယ် ပျောက် သော သူ၊ ဘု ရား သ ခင် ဆီး ကာ ချုပ် ထား သော သူ အား အ လင်း နှင့် အ သက် ကို အ ဘယ် ကြောင့် ပေး သ နည်း။
၂၄ အ စာ စား ခြင်း အ ရာ ၌ ငါ ညည်း တွား ခြင်း ရှိ ၏။ ငါ ငို ကြွေး မြည် တမ်း ခြင်း မျက် ရည် သည် လည်း ရေ စီး သ ကဲ့ သို့ ဖြစ် ၏။ ၂၅ ငါ ကြောက် သော အ မှု သည် ငါ ၌ ရောက် လာ ပြီ။ ငါ အ လွန် ကြောက် သော ဘေး သည် ငါ့ ကို တွေ့ မိ ပြီ။ ၂၆ ငါ သည် ငြိမ် ဝပ် ခြင်း မ ရှိ။ ချမ်း ဧ ခြင်း မ ရှိ။ သက် သာ ခြင်း မ ရှိ။ ဒု က္ခ ဆင်း ရဲ သက် သက် ရှိ သည် ဟု မြွက် ဆို လေ ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၃
၁‑၂ ထို နောက်၊ ယော ဘ သည် နှုတ် ကို ဖွင့် ၍ မိ မိ ဘွား သော နေ့ ရက် ကို ကျိန် ဆဲ လျက် မြွက် ဆို သည် ကား၊ ၃ ငါ ဘွား သော နေ့ ရက် ပျက် စီး ပါ စေ။ သား ယောက်ျား ကို ပ ဋိ သန္ဓေ ယူ ပြီ ဟု သိ တင်း ကြား ပြော သော ညဉ့် လည်း ပျက် စီး ပါ စေ။ ၄ ထို နေ့ ရက် မိုက် ပါ စေ။ ဘု ရား သ ခင် သည် မျက် နှာ ပြု တော် မ မူ ပါ စေ နှင့်။ ၅ အ လင်း မ ပေါ် ထွန်း ပါ စေ နှင့်။ မှောင် မိုက်၊ သေ မင်း အ ရိပ် သည် ထို နေ့ ရက် အ သ ရေ ကို ရှုတ် ချ ပါ စေ။ မိုဃ်း တိမ် ထပ် လွှမ်း မိုး ပါ စေ။ မွန်း တည့် အ ရှိန် ဖြင့် ကြောက် မက် ဖွယ် ဖြစ် ပါ စေ။ ၆ ထို ညဉ့် သည် မှောင် မိုက် ၌ ပျောက် ပါ စေ။ နှစ် စဉ် နေ့ ရက် တို့ နှင့် မ ပေါင်း ပါ စေ နှင့်။ ၇ လ အ ရေ အ တွက် ၌ မ ဝင် ပါ စေ နှင့်။ အော်၊ ထို ညဉ့် သည် ဆိတ် ညံ ပါ စေ။ ရွှင် လန်း သော အ သံ မ ရှိ ပါ စေ နှင့်။ ၈ နေ့ ရက် ကို ရွေး ၍ ကျိန် ဆဲ တတ် သော သူ၊ မိ ကျောင်း ကို ထ စေ တတ် သော သူ တို့ သည် ထို ညဉ့် ကို ကျိန် ဆဲ ပါ စေ။ ၉ ည ဦး ယံ ကြယ် တို့ သည် မိုက် ပါ စေ။ ထို ညဉ့် သည် အ လင်း ကို တောင့် တ ၍ မ ရ ပါ စေ နှင့်။ နံ နက် မိုဃ်း လင်း ကို မ မြင် ပါ စေ နှင့်။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ၁၀ ငါ့ အ မိ ၏ ဝမ်း ကို ပိတ် မ ထား၊ ဒုက္ခ ဆင်း ရဲ ကို ငါ မ မြင် စေ ခြင်း ငှါ မ ကွယ် မ ကာ။
၁၁ ငါ သည် မွေး စ က အ ဘယ် ကြောင့် မ သေ သ နည်း။ အ မိ ဝမ်း ထဲ က ထွက် စ က အ ဘယ် ကြောင့် အ သက် မ ချုပ် သ နည်း။ ၁၂ ငါ့ ကို အ ဘယ် ကြောင့် ပိုက် ပွေ့ ရ သ နည်း။ အ ဘယ် ကြောင့် နို့ တိုက် ရ သ နည်း။ ၁၃ ထို သို့ မ ပြု လျှင် ငါ သည် အိပ် ၍ ငြိမ်း ပြီ။ ပျော် လျက် နေ ရ ပြီ။ ၁၄‑၁၅ မြို့ ပျက် တို့ ကို ပြင် ဆင် ပြု စု သော လော ကီ ရှင် ဘု ရင်၊ မှူး မတ် တို့ နှင့် ၎င်း၊ ရွှေ ကို ရ တတ် ၍ ဘဏ္ဍာ တိုက် ၌ ငွေ ကို အ ပြည့် သို ထား သော မင်း တို့ နှင့် ၎င်း ငါ ငြိမ်း ရ ပြီ။ ၁၆ သို့ မ ဟုတ် အ ချိန် နေ့ လ မ စေ့ မှီ မွေး သော သူ ငယ်၊ အ လင်း ကို မ မြင် ရ သော သူ ငယ် ကဲ့ သို့ ငါ ပျက် စီး ရ ပြီ။ ၁၇ ထို အ ရပ် ၌ လူ ဆိုး တို့ သည် နောက် တ ဖန် မ နှောင့် ရှက် ရ။ ပင် ပန်း သော သူ တို့ သည် ချမ်း သာ ရ ကြ ၏။ ၁၈ အ ချုပ် ခံ ရ သော သူ တို့ သည် လည်း အ တူ ငြိမ် ဝပ် ရ ကြ ၏။ ညှဉ်း ဆဲ သော သူ ၏ စ ကား သံ ကို မ ကြား ရ ကြ။ ၁၉ ထို အ ရပ် ၌ ကြီး သော သူ နှင့် ငယ် သော သူ ရှိ ကြ ၏။ ကျွန် သည် လည်း သ ခင် လက် နှင့် လွတ် ရ ၏။
၂၀ ဒုက္ခ ဆင်း ရဲ ခံ ရ သော သူ အား အ ဘယ် ကြောင့် အ လင်း ကို ပေး သ နည်း။ စိတ် နှ လုံး ခါး သော သူ အား အ ဘယ် ကြောင့် အ သက် ကို ပေး သ နည်း။ ၂၁ သူ တို့ သည် သေ ခြင်း ကို တောင့် တ ၍ မ ရ နိုင်။ ဝှက် ထား သော ဥစ္စာ ကို ဘော် ခြင်း ငှါ တူး သည် ထက် သေ ခြင်း အ ကြောင်း ကို ဘော် ခြင်း ငှါ သာ ၍ တူး ကြ ၏။ ၂၂ သူ တို့ သည် သင်္ချိုင်း တွင်း ကို တွေ့ သော အ ခါ အ လွန် ဝမ်း မြောက် ၍ အ ထူး သ ဖြင့် ရွှင် လန်း ကြ ၏။ ၂၃ မိ မိ သွား သော လမ်း ကွယ် ပျောက် သော သူ၊ ဘု ရား သ ခင် ဆီး ကာ ချုပ် ထား သော သူ အား အ လင်း နှင့် အ သက် ကို အ ဘယ် ကြောင့် ပေး သ နည်း။
၂၄ အ စာ စား ခြင်း အ ရာ ၌ ငါ ညည်း တွား ခြင်း ရှိ ၏။ ငါ ငို ကြွေး မြည် တမ်း ခြင်း မျက် ရည် သည် လည်း ရေ စီး သ ကဲ့ သို့ ဖြစ် ၏။ ၂၅ ငါ ကြောက် သော အ မှု သည် ငါ ၌ ရောက် လာ ပြီ။ ငါ အ လွန် ကြောက် သော ဘေး သည် ငါ့ ကို တွေ့ မိ ပြီ။ ၂၆ ငါ သည် ငြိမ် ဝပ် ခြင်း မ ရှိ။ ချမ်း ဧ ခြင်း မ ရှိ။ သက် သာ ခြင်း မ ရှိ။ ဒု က္ခ ဆင်း ရဲ သက် သက် ရှိ သည် ဟု မြွက် ဆို လေ ၏။
![](https://myanmarbibleforall.bible/wp-content/uploads/2023/01/landscape.png)
Please view in landscape orientation