ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၉
၁ ငါ အ မှန် ဆို သည် ကား၊ ဘု ရား သ ခင် ၏ နိုင် ငံ တော် သည် တန် ခိုး နှင့် တ ကွ တည် ကြောင်း ကို၊ ဤ အ ရပ် ရှိ သော သူ အ ချို့ တို့ သည် မ မြင် မှီ သေ ခြင်း သို့ မ ရောက် ရ ကြ ဟု မိန့် တော် မူ ၏။ ၂ ခြောက် ရက် လွန် သော အ ခါ ယေ ရှု သည် ပေ တ ရု၊ ယာ ကုပ်၊ ယော ဟန် တို့ ကို ခေါ် ၍၊ အ ခြား သူ မ ပါ ဘဲ၊ မြင့် လှ စွာ သော တောင် ပေါ် တွင် ဆိတ် ကွယ် ရာ အ ရပ် သို့ ဆောင် ကြွ တော် မူ ၏။ သူ တို့ ရှေ့ ၌ ထူး ခြား သော အ ဆင်း အ ရောင် နှင့် ပြည့် စုံ သည် ဖြစ် ၍၊ ၃ အ ဝတ် တော် လည်း ပြောင် လက် လျက်၊ ဤ မြေ ပေါ် ၌ အ ဘယ် ခ ဝါ သည် မျှ မ တတ် နိုင် အောင် မိုဃ်း ပွင့် ကဲ့ သို့ အ လွန် ဖြူ လျက် ရှိ ၏။ ၄ မော ရှေ နှင့် ဧ လိ ယ သည် ထင် ရှား ၍ ယေ ရှု နှင့် အ တူ စ ကား ပြော လျက် ရှိ ၏။
၅ ထို အ ခါ ပေ တ ရု က၊ အ ရှင် ဘု ရား၊ ဤ အ ရပ် ၌ နေ ဘွယ် ကောင်း ပါ ၏။ ကိုယ် တော် ဘို့ တဲ တ ဆောင်၊ မော ရှေ ဘို့ တ ဆောင်၊ ဧ လိ ယ ဘို့ တ ဆောင်၊ တဲ သုံး ဆောင် ကို အ ကျွန်ုပ် တို့ ဆောက် လုပ် ပါ ရ စေ ဟု လျှောက် လေ ၏။ ၆ တ ပည့် တော် တို့ သည် အ လွန် ကြောက် သော ကြောင့် ပေ တ ရု သည် ယောင် ယမ်း ၍ ထို သို့ လျှောက် သ တည်း။ ၇ ထို အ ခါ မိုဃ်း တိမ် သည် သူ တို့ ကို လွှမ်း မိုး ၍၊ ဤ သူ သည် ငါ ၏ ချစ် သား ပေ တည်း။ သူ ၏ စ ကား ကို နား ထောင် ကြ လော့ ဟု မိုဃ်း တိမ် က အ သံ တော် ဖြစ် လေ ၏။ ၈ ထို ခ ဏ ခြင်း တွင် တ ပည့် တော် တို့ သည် ပတ် လည် သို့ ကြည့် ရှု လျှင်၊ မိ မိ တို့ နှင့် အ တူ ယေ ရှု တ ယောက် တည်း မှ တ ပါး အ ဘယ် သူ ကို မျှ မ မြင် ကြ။
၉ တောင် ပေါ် မှ ဆင်း ကြ သော အ ခါ ကိုယ် တော် က၊ လူ သား သည် သေ ခြင်း မှ မ ထ မြောက် မှီ တိုင် အောင် သင် တို့ ယ ခု မြင် သော အ ရာ ကို အ ဘယ် သူ အား မျှ မ ကြား မ ပြော ကြ နှင့် ဟု တ ပည့် တော် တို့ ကို ပ ညတ် တော် မူ ၏။ ၁၀ တ ပည့် တော် တို့ သည် ထို စ ကား ကို မှတ် မိ ၍ သေ ခြင်း မှ ထ မြောက် ခြင်း သည် အ ဘယ် သို့ ဆို လို သ နည်း ဟု အ ချင်း ချင်း ဆွေး နွှေး မေး မြန်း ကြ ၏။
၁၁ ထို အ ခါ တ ပည့် တော် တို့ က၊ ဧ လိ ယ သည် အ ရင် လာ မည်
(မာ လ ၄:၅) ကြည့် ရှု လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ ကြောက် မက် ဘွယ် သော နေ့ ရက် ကြီး မ ရောက် မှီ၊ ပ ရော ဖက် ဧ လိ ယ ကို သင် တို့ ရှိ ရာ သို့ ငါ စေ လွှတ် မည်။
ဟု ကျမ်း ပြု ဆ ရာ တို့ သည် အ ဘယ် ကြောင့် ဆို ပါ သ နည်း ဟု မေး လျှောက် ကြ လျှင်၊ ၁၂ ကိုယ် တော် က၊ ဧ လိ ယ သည် အ ရင် လာ ၍ အ လုံး စုံ တို့ ကို ပြု ပြင် ရ သည် မှန် ပေ ၏။ လူ သား သည် လည်း အ လွန် ဆင်း ရဲ ၍ ကဲ့ ရဲ့ ပယ် ထား ခြင်း ကို ခံ ရ မည်
(ဟေ ရှာ ၅၃:၂-၈) ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ ကျွန် သည် အ ညွန့် ကဲ့ သို့ ၎င်း၊ သွေ့ ခြောက် သော မြေ ၌ ပေါက် သော အ တက် ကဲ့ သို့ ၎င်း၊ ရှေ့ တော် ၌ ကြီး ပွါး ၏။ ပ မာ ဏ ပြု စ ရာ အ ဆင်း တင့် တယ် ခြင်း မ ရှိ။ ချစ် လို ဘွယ် သော မျက် နှာ လက္ခ ဏာ နှင့် မ ပြည့် စုံ။ မ ထီ မဲ့ မြင် ပြု ခြင်း ကို ခံ ၍၊ လူ တို့ တွင် အ ယုတ် ဆုံး သော သူ ဖြစ် ၏။ ငြို ငြင် သော သူ၊ နာ ကြဉ်း ခြင်း ဝေ ဒ နာ နှင့် ကျွမ်း ဝင် သော သူ ဖြစ် ၏။ သူ တ ပါး မျက် နှာ လွှဲ ခြင်း ကို ခံ ရ သော သူ ကဲ့ သို့ ဖြစ် ၏။ မ ထီ မဲ့ မြင် ပြု ခြင်း ကို ခံ လျက် ရှိ ၍၊ ငါ တို့ သည် မ ရို သေ ကြ။
သို့ သော် လည်း၊ ထို သူ သည် ငါ တို့ အ နာ ရော ဂါ ဝေ ဒ နာ များ ကို ယူ တင် ဆောင် ရွက် လေ ၏။ ဒဏ် ခတ် တော် မူ ခြင်း ကို ၎င်း၊ ဘု ရား သ ခင် ဆုံး မ ၍ နှိမ့် ချ တော် မူ ခြင်း ကို ၎င်း ခံ ရ သော သူ ဖြစ် သည် ဟု ငါ တို့ သည် ထင် မှတ် ကြ ပြီ။ ထို သူ သည် ငါ တို့ လွန် ကျူး ခြင်း အ ပြစ် များ ကြောင့်၊ နာ ကျင် စွာ ထိုး ခြင်း၊ နှိပ် စက် ခြင်း ကို ခံ ရ လေ ၏။ ငါ တို့ ၏ ငြိမ် သက် ခြင်း ချမ်း သာ ကို ဖြစ် စေ သော ဆုံး မ ခြင်း သည် သူ့ အ ပေါ် သို့ ရောက် ၍၊ သူ ခံ ရ သော ဒဏ် ချက် အား ဖြင့် ငါ တို့ သည် အ နာ ပျောက် လျက် ရှိ ကြ ၏။ ငါ တို့ ရှိ သ မျှ သည် သိုး ကဲ့ သို့ လမ်း လွဲ လျက်၊ ကိုယ် လမ်း သို့ အ သီး အ သီး လိုက် သွား ကြ သည် ဖြစ် ၍၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ခပ် သိမ်း သော ငါ တို့ ၏ အ ပြစ် များ ကို သူ့ အ ပေါ် ၌ တင် တော် မူ ၏။
ထို သူ သည် ညှဉ်း ဆဲ ခြင်း နှင့် နှိမ့် ချ ခြင်း ကို ခံ ၍ နှုတ် ကို မ ဖွင့် ဘဲ နေ ၏။ အ သေ သတ် ခြင်း ငှါ ဆောင် သွား သော သိုး သ ငယ် ကဲ့ သို့ သူ့ ကို ဆောင် သွား ၍၊ သိုး သည် အ မွေး ညှပ် သော သူ ရှေ့ မှာ မ မြည် ဘဲ နေ သ ကဲ့ သို့၊ သူ သည် နှုတ် ကို မ ဖွင့် ဘဲ နေ ၏။ မ တ ရား စွာ စီ ရင် ခြင်း အား ဖြင့် သူ့ ကို ထုတ် သွား ကြ ၏။ အ သက် ရှင် သော သူ တို့ ၏ နေ ရာ မှ သူ့ ကို သုတ် သင် ပယ် ရှင်း သည် ဖြစ် ၍၊ သူ ၏ အ မျိုး အ နွှယ် ကို အ ဘယ် သူ ပြ ညွှန် မည် နည်း။ ငါ ၏ လူ မျိုး အ ပြစ် ကြောင့် ဒဏ် ခတ် တော် မူ ခြင်း ကို ခံ လေ ၏။
ဟု ကျမ်း စာ လာ ၏။ ၁၃ ငါ ဆို သည် ကား၊ ဧ လိ ယ သည် ရောက် လေ ပြီ။ သူ ၏ အ ကြောင်း ကို ကျမ်း စာ ၌ ရေး ထား သည် အ တိုင်း
(၃ ရာ ၁၉:၁-၅) ဧ လိ ယ ပြု သော အ မှု နှင့် ပ ရော ဖက် အ ပေါင်း တို့ ကို ထား နှင့် ကွပ် မျက် သော အ မှု ကို၊ အာ ဟပ် သည် ယေ ဇ ဗေ လ အား အ ကုန် အ စင် ကြား ပြော ၏။ ယေ ဇ ဗေ လ က၊ နက် ဖြန် နေ့ ယ ခု အ ချိန် ရောက် မှ၊ သင့် အ သက် သည် ထို ပ ရော ဖက် တို့ ၏ အ သက် ကဲ့ သို့ ငါ မ ဖြစ် စေ လျှင်၊ ဘု ရား တို့ သည် ငါ ၌ ထို မျှ မ က ပြု ပါ စေ သော ဟု တ မန် ကို ဧ လိ ယ ထံ သို့ စေ လွတ် ၍ ကြား လိုက် ၏။
ထို အ ခါ ဧ လိ ယ သည် ကြောက် သ ဖြင့်၊ ထ ၍ အ သက် လွတ် အောင် ယု ဒ ခ ရိုင် ဗေ ရ ရှေ ဘ မြို့ သို့ သွား ၏။ ထို မြို့ ၌ ကျွန် ကို ထား ခဲ့ ၍၊ သူ ကိုယ် တိုင် သည် တော သို့ တ နေ့ ခ ရီး သွား ပြီး လျှင်၊ ရ သမ် ပင် အောက် သို့ ရောက် ၍ ထိုင် လေ ၏။ ထို အ ခါ ကိုယ် အ သက် သေ ရ မည် အ ကြောင်း ဆု တောင်း လျက်၊ အို ထာ ဝ ရ ဘု ရား၊ ယ ခု တန် ပါ ၏။ အ ကျွန်ုပ် အ သက် ကို သိမ်း ယူ တော် မူ ပါ။ အ ကျွန်ုပ် သည် ဘိုး ဘေး တို့ ထက် သာ ၍ မ ကောင်း ပါ ဟု မြည် တမ်း ပြီး လျှင်၊ ရ သမ် ပင် အောက် မှာ အိပ် ပျော် ၏။
လူ များ သည် သူ့ အား ပြု ချင် သ မျှ ကို ပြု ကြ ပြီ
(မာ ၆:၁၄-၂၈) ထို အ ခါ သိ တင်း တော် ကျော် စော သည် ဖြစ် ၍၊ ဟေ ရုဒ် မင်း ကြီး သည် ကြား လျှင်၊ ဗတ္တိ ဇံ ဆ ရာ ယော ဟန် သည် သေ ခြင်း မှ ထ မြောက် လေ ပြီ။ ထို ကြောင့် တန် ခိုး များ ကို ပြ နိုင် သည် ဟု ဆို ၏။ လူ အ ချို့ က၊ ဤ သူ သည် ဧ လိ ယ ဖြစ် သည် ဟု ဆို ကြ ၏။ အ ချို့ က၊ ရှေး ပ ရော ဖက် ကဲ့ သို့ ပ ရော ဖက် ဖြစ် သည် ဟု ဆို ကြ ၏။ ဟေ ရုဒ် သည် ကြား လျှင်၊ ဤ သူ ကား ငါ ၏ အ မိန့် နှင့် လည် ပင်း ကို ဖြတ် သော ယော ဟန် ဖြစ် ၏။ သေ ခြင်း မှ ထ မြောက် လေ ပြီ ဟု ဆို လေ ၏။
အ ထက် က ဟေ ရုဒ် သည် မိ မိ ညီ ဖိ လိပ္ပု ၏ ခင် ပွန်း ဟေ ရော ဒိ ကို သိမ်း ယူ သ ဖြင့်၊ ထို မိန်း မ အ ကြောင်း ကြောင့် စေ လွှတ် ၍ ယော ဟန် ကို ဘမ်း ဆီး ပြီး လျှင် ထောင် ထဲ မှာ ချုပ် နှောင် လေ ၏။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ယော ဟန် က အ ရှင် မင်း ကြီး သည် ညီ တော် ၏ ခင် ပွန်း ကို မ သိမ်း အပ် ဟု ဟေ ရုဒ် အား ဆို လေ ပြီ။ ထို ကြောင့် ဟေ ရော ဒိ သည် ယော ဟန် ကို ရန် ငြိုး ဖွဲ့ သ ဖြင့် သတ် ခြင်း ငှါ အ လို ရှိ ၏။ သို့ သော် လည်း ယော ဟန် သည် ဖြောင့် မတ် သန့် ရှင်း သော သူ ဖြစ် ကြောင်း ကို ဟေ ရုဒ် သည် သိ ၍ သူ့ ကို ကြောက် ရွံ့ ရို သေ ၏။ သူ့ ကို လည်း စောင့် မ ၏။ အ မှု အ ရာ များ တို့ ၌ သူ ၏ စ ကား ကို နား ထောင် ၍ ဝမ်း မြောက် သော စိတ် နှင့် လည်း နား ထောင် တတ် သည် ဖြစ် သော ကြောင့် ထို မိန်း မ သည် အ ခွင့် မ ရ နိုင်။
ထို နောက် မှ အ ဆင် သင့် သော အ ခါ ဟေ ရုဒ် ကို ဘွား သော နေ့ ရက် ၌ နှစ် စဉ် ပွဲ ကို ခံ ၍ မှူး မတ်၊ စစ် သူ ကြီး၊ ဂါ လိ လဲ ပြည် ၏ အ ကြီး အ ကဲ ဖြစ် သော သူ တို့ ကို ကျွေး တော် မူ စဉ် တွင်၊ ဟေ ရော ဒိ ၏ သ မီး သည် ဝင် ၍ က သ ဖြင့်၊ ဟေ ရုဒ် မှ စ ၍ အ ပေါင်း အ ဘော် တို့ အား နူး ညွတ် သော စိတ် ကို ဖြစ် စေ ၏။ ထို အ ခါ မင်း ကြီး က၊ သင် သည် အ လို ရှိ သ မျှ ကို တောင်း လော့၊ ငါ ပေး မည် ဟု ထို မိန်း မ ငယ် အား ဆို လေ ၏။ တ ဖန် လည်း၊ သင် တောင်း သ မျှ ကို ငါ့ နိုင် ငံ တ ဝက် တိုင် အောင် ငါ ပေး မည် ဟု ကျိန် ဆို လေ ၏။ ထို မိန်း မ ငယ် သည် ထွက် ၍ အ ဘယ် အ ရာ ကို တောင်း ရ မည် နည်း ဟု သူ ၏ အ မိ ကို မေး လျှင် အ မိ က၊ ဗတ္တိ ဇံ ဆ ရာ ယော ဟန် ၏ ဦး ခေါင်း ကို တောင်း လော့ ဟု ပြန် ဆို သော်၊ ချက် ခြင်း မိန်း မ ငယ် သည် မင်း ကြီး ထံ သို့ အ လျင် တ ဆော ဝင် ၍၊ ဗတ္တိ ဇံ ဆ ရာ ယော ဟန် ၏ ဦး ခေါင်း ကို ဤ လင် ပန်း ၌ အ လျင် အ မြန် ပေး တော် မူ စေ ခြင်း ငှါ ကျွန် မ အ လို ရှိ ပါ သည် ဟု တောင်း လျှောက် ၏။ မင်း ကြီး သည် အ လွန် ဝမ်း နည်း ခြင်း ရှိ သော် လည်း၊ ကျိန် ဆို ခြင်း ကို ၎င်း၊ အ ပေါင်း အ ဘော် တို့ ၏ မျက် နှာ ကို ၎င်း၊ ထောက် သော ကြောင့်၊ ထို မိန်း မ ငယ် ကို မ ငြင်း မ ပယ် လို ၍၊ ဦး ခေါင်း ကို ယူ ခဲ့ ဟု အ မိန့် တော် ရှိ လျက် လူ စောင့် တ ယောက် ကို ချက် ခြင်း စေ လွှတ် လျှင်၊ လူ စောင့် သည် သွား ၍ ယော ဟန် ၏ လည် ပင်း ကို ထောင် ထဲ မှာ ဖြတ် လေ ၏။ ဦး ခေါင်း ကို လင် ပန်း ၌ ဆောင် ခဲ့ ၍ ထို မိန်း မ ငယ် အား ပေး ပြီး မှ မိန်း မ ငယ် သည် လည်း သူ့ အ မိ ကို ပေး လေ ၏။
ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
၁၄ တ ပည့် တော် တို့ ရှိ ရာ သို့ ရောက် တော် မူ သော အ ခါ များ စွာ သော လူ အ စု အ ဝေး သည် သူ တို့ ကို ဝိုင်း လျက်၊ ကျမ်း ပြု ဆ ရာ တို့ သည် သူ တို့ နှင့် ဆွေး နွှေး မေး မြန်း ကြ သည် ကို မြင် တော် မူ ၏။ ၁၅ စု ဝေး လျက် ရှိ သော လူ အ ပေါင်း တို့ သည် ကိုယ် တော် ကို မြင် လျှင် ချက် ခြင်း အံ့ ဩ မိန်း မော ခြင်း ရှိ လျက် အ ထံ တော် သို့ ပြေး ၍ နှုတ် ဆက် ကြ ၏။
၁၆ ကိုယ် တော် က လည်း၊ သင် တို့ သည် သူ တို့ နှင့် အ ဘယ် သို့ ဆွေး နွှေး မေး မြန်း ကြ သ နည်း ဟု ကျမ်း ပြု ဆ ရာ တို့ ကို မေး တော် မူ လျှင်၊ ၁၇ လူ အ စု အ ဝေး ၌ ပါ သော သူ တ ယောက် က၊ အ ရှင် ဘု ရား၊ အ သော နတ် အ စွဲ ခံ ရ သော အ ကျွန်ုပ် ၏ သား ကို အ ထံ တော် သို့ ဆောင် ခဲ့ ပါ ပြီ။ ၁၈ နတ် သည် ဘမ်း စား လေ ရာ ရာ ၌ သူ့ ကို မြေ ပေါ် မှာ လှဲ ၍၊ သူ သည် လည်း ခံ တွင်း မှ အ မြှုတ် ထွက် လျက်၊ အံ သွား ခဲ ကြိတ် လျက်၊ ပိန် ခြောက် လျက် နေ ရ ပါ ၏။ ထို နတ် ကို နှင် ထုတ် ပါ မည် အ ကြောင်း တ ပည့် တော် တို့ အား အ ကျွန်ုပ် လျှောက် ၍ သူ တို့ သည် မ တတ် နိုင် ကြ ပါ ဟု လျှောက် သော်၊ ၁၉ ကိုယ် တော် က၊ ယုံ ကြည် ခြင်း မ ရှိ သော အ မျိုး၊ ငါ သည် သင် တို့ နှင့် တ ကွ အ ဘယ် မျှ ကာ လ ပတ် လုံး နေ ရ မည် နည်း။ သင် တို့ ကို အ ဘယ် မျှ ကာ လ ပတ် လုံး သည်း ခံ ရ မည် နည်း။ သူ ငယ် ကို ငါ့ ထံ သို့ ယူ ခဲ့ ကြ ဟု မိန့် တော် မူ သည် အ တိုင်း၊ ၂၀ ယူ ခဲ့ ကြ ၏။ ထို နတ် သည် ကိုယ် တော် ကို မြင် လျှင် ချက် ခြင်း သူ ငယ် ကို တောင့် မာ စေ သ ဖြင့် သူ ငယ် သည် မြေ ပေါ် မှာ လဲ ၍ အ မြှုတ် ထွက် လျက် ကိုယ် ကို လှိမ့် လျက် နေ ၏။
၂၁ ကိုယ် တော် က လည်း၊ ဤ သို့ ဖြစ် သည် ကား၊ အ ဘယ် မျှ လောက် ကြာ ပြီ နည်း ဟု သူ ငယ် ၏ အ ဘ အား မေး တော် မူ လျှင်၊ အ ဘ က၊ ငယ် သော အ ရွယ် က ပင် ဖြစ် ပါ ၏။ ၂၂ သူ ငယ် ကို သေ စေ ခြင်း ငှါ မီး ၌ ၎င်း၊ ရေ ၌ ၎င်း အ ကြိမ် ကြိမ် လဲ စေ တတ် ၏။ သို့ သော် လည်း ကိုယ် တော် သည် တတ် နိုင် တော် မူ လျှင် အ ကျွန်ုပ် တို့ ကို သ နား ၌ ကယ် မ တော် မူ ပါ ဟု လျှောက် လေ ၏။ ၂၃ ယေ ရှု က လည်း၊ သင် သည် ယုံ ကြည် နိုင် သ လော။ ယုံ ကြည် သော သူ ဖြစ် လျှင် ခပ် သိမ်း သော အ မှု တို့ ကို တတ် နိုင် သည် ဟု မိန့် တော် မူ ၏။ ၂၄ သူ ငယ် ၏ အ ဘ သည် ချက် ခြင်း ဟစ် ကြော် ၍ အ ကျွန်ုပ် ယုံ ကြည် ပါ ၏ သ ခင်။ မ ယုံ ကြည် သည် ကို မ စ တော် မူ ပါ ဟု မျက် ရည် နှင့် လျှောက် ပြန် လေ ၏။
၂၅ ထို အ ခါ လူ များ တို့ သည် စု ဝေး လျက် ပြေး လာ ကြ သည် ကို ယေ ရှု သည် မြင် လျှင်၊ နား ပင်း ၍ စ ကား အ သော နတ်၊ သူ ငယ် မှ ထွက် လော့၊ နောက် တ ဖန် မ ဝင် နှင့် ငါ အ မိန့် ရှိ ၏ ဟု ထို ညစ် ညူး သော နတ် ကို ဆုံး မ ၍ မိန့် တော် မူ သ ဖြင့်၊ ၂၆ နတ် သည် အော် ဟစ် ၍ အ လွန် တောင့် မာ စေ ပြီး မှ ထွက် သွား ၏။ သူ ငယ် သည် သေ သ ကဲ့ သို့ ဖြစ် ၏။ သေ ပြီ ဟု လူ များ ဆို ကြ ၏။ ၂၇ ယေ ရှု သည် သူ ၏ လက် ကို ကိုင် ၍ ချီ ကြွ တော် မူ သ ဖြင့် သူ သည် ထ လေ ၏။
၂၈ အိမ် သို့ ဝင် တော် မူ ပြီး မှ တ ပည့် တော် တို့ က၊ အ ကျွန်ုပ် တို့ သည် ထို နတ် ကို အ ဘယ် ကြောင့် မ နှင် ထုတ် နိုင် ပါ သ နည်း ဟု တိတ် ဆိတ် စွာ မေး လျှောက် ကြ သော်၊ ၂၉ ကိုယ် တော် က၊ ဆု တောင်း ခြင်း၊ အ စာ ရှောင် ခြင်း မှ တ ပါး အ ဘယ် သို့ သော အား ဖြင့် ထို နတ် မျိုး သည် မ ထွက် နိုင် ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
၃၀ ထို အ ရပ် မှ ထွက် ၍ ဂါ လိ လဲ ပြည် အ လယ် ၌ ရှောက် သွား ကြ စဉ် တွင် အ ဘယ် သူ မျှ သိ စေ ခြင်း ငှါ အ လို တော် မ ရှိ။ ၃၁ အ ကြောင်း မူ ကား၊ လူ သား သည် လူ တို့ လက် သို့ အပ် နှံ ခြင်း ကို ၎င်း၊ အ သေ သတ် ခြင်း ကို ၎င်း ခံ ရ မည်။ ခံ ပြီး မှ သုံး ရက် မြောက် သော နေ့ ၌ ထ မြောက် လိမ့် မည် ဟူ သော အ ကြောင်း များ ကို တ ပည့် တော် တို့ အား ပြ တော် မူ ၏။ ၃၂ ထို အ ကြောင်း များ ကို သူ တို့ သည် နား မ လည် သော် လည်း၊ ကိုယ် တော် ကို မ မေး မ လျှောက် ဝံ့ ကြ။
၃၃ က ပေ ရ နောင် မြို့ သို့ ရောက် ၍ အိမ် ၌ ရှိ တော် မူ လျှင်၊ သင် တို့ သည် လမ်း ၌ အ ဘယ် အ မှု ကို အ ချင်း ချင်း ငြင်း ခုံ ကြ သ နည်း ဟု မေး တော် မူ သည် ကို၊ ၃၄ သူ တို့ သည် တိတ် ဆိတ် စွာ နေ ကြ ၏။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ အ ဘယ် သူ သည် သာ ၍ ကြီး မြတ် အံ့ နည်း ဟု လမ်း ၌ အ ချင်း ချင်း ငြင်း ခုံ ကြ ၏။ ၃၅ ထို အ ခါ ကိုယ် တော် သည် ထိုင် လျက် တ ကျိပ် နှစ် ပါး တို့ ကို ခေါ် တော် မူ ၍၊ အ ရင် အ ဦး ဖြစ် လို သော သူ မည် သည် ကား နောက် ဆုံး ဖြစ် ရ မည်။ အ လုံး စုံ တို့ ၏ အ စေ ခံ လည်း ဖြစ် ရ မည် ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
၃၆ သူ ငယ် တ ယောက် ကို လည်း ယူ ၍ သူ တို့ အ လယ် ၌ ထား ပြီး မှ လက် တော် နှင့် ချီ ပိုက် လျက်၊ ၃၇ အ ကြင် သူ သည် ငါ့ မျက် နှာ ကို ထောက် ၍ ဤ ကဲ့ သို့ သော သူ ငယ် တ စုံ တ ယောက် ကို လက် ခံ ၏၊ ထို သူ သည် ငါ့ ကို ပင် လက် ခံ ၏။ ငါ့ ကို လက် ခံ သော သူ သည် လည်း ငါ့ ကို သာ လက် ခံ သည် မ ဟုတ်။ ငါ့ ကို စေ လွှတ် တော် မူ သော သူ ကို ပင် လက် ခံ သည် ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
၃၈ ယော ဟန် က လည်း၊ အ ရှင် ဘု ရား၊ အ ကျွန်ုပ် တို့ နှင့် အ တူ မ လိုက် ဘဲ လျက် ကိုယ် တော် ၏ နာ မ ကို အ မှီ ပြု ၍ နတ် ဆိုး တို့ ကို နှင် ထုတ် သော သူ တ ယောက် ကို အ ကျွန်ုပ် တို့ တွေ့ ပါ ၏။ သူ သည် အ ကျွန်ုပ် တို့ နှင့် အ တူ မ လိုက် သော ကြောင့် အ ကျွန်ုပ် တို့ သည် မြစ် တား ကြ ပါ သည် ဟု လျှောက် လေ သော်၊ ၃၉ ယေ ရှု က၊ ထို သူ ကို မ မြစ် တား ကြ နှင့်။ ငါ့ နာ မ ကို အ မှီ ပြု လျက် တန် ခိုး ကို ပြ ၍ ငါ့ ကို အ လွယ် တ ကူ ကဲ့ ရဲ့ နိုင် သော သူ တ ယောက် မျှ မ ရှိ။ ၄၀ သင် တို့ ၏ ရန် သူ ဘက် ၌ မ ရှိ သော သူ သည် သင် တို့ ဘက် ၌ ရှိ ၏။ ၄၁ သင် တို့ သည် ခ ရစ် တော် နှင့် ဆိုင် သည် ဟု ငါ့ မျက် နှာ ကို ထောက် ၍ အ ကြင် သူ သည် သင် တို့ အား ရေ တ ခွက် ကို မျှ ပေး ၏၊ ထို သူ သည် အ ကျိုး ကို မ ရ ဘဲ မ နေ ရာ၊ ငါ အ မှန် ဆို ၏။
၄၂ ငါ့ ကို ယုံ ကြည် သော ဤ သူ ငယ် တ စုံ တ ယောက် ကို အ ကြင် သူ သည် မှား ယွင်း စေ ၏၊ ထို သူ သည် လည် ပင်း ၌ ကြိတ် ဆုံ ကျောက် ကို ဆွဲ ၍ ပင် လယ် ၌ ချ ခြင်း ကို ခံ ရ လျှင် အ နေ သာ ၍ ကောင်း ၏။ ၄၃ သင် ၏ လက် သည် သင့် ကို မှား ယွင်း စေ လျှင် လက် ကို ဖြတ် လော့။ ၄၄ ပိုး မ သေ၊ မီး မ ငြိမ်း ရာ၊ င ရဲ အ တွင်း မ ငြိမ်း နိုင် သော မီး ထဲ သို့ လက် နှစ် ဘက် စုံ နှင့် ဝင် ရ သည် ထက်၊ လက် ချို့ တဲ့ ၍ အ သက် ရှင် ခြင်း သို့ ဝင် စား သော် သာ ၍ ကောင်း ၏။ ၄၅ သင် ၏ ခြေ သည် သင့် ကို မှား ယွင်း စေ လျှင် ခြေ ကို ဖြတ် လော့။ ၄၆ ပိုး မ သေ၊ မီး မ ငြိမ်း ရာ၊ င ရဲ အ တွင်း မ ငြိမ်း နိုင် သော မီး ထဲ သို့ ခြေ နှစ် ဘက် စုံ နှင့် ချ ခြင်း ကို ခံ ရ သည် ထက်၊ ခြေ ချို့ တဲ့ ၍ အ သက် ရှင် ခြင်း သို့ ဝင် စား သော် သာ ၍ ကောင်း ၏။ ၄၇ သင် ၏ မျက် စိ သည် လည်း သင့် ကို မှား ယွင်း စေ လျှင် မျက် စိ ကို ထုတ် လော့။ ၄၈ ပိုး မ သေ၊ မီး မ ငြိမ်း ရာ၊ င ရဲ မီး ထဲ သို့ မျက် စိ နှစ် ဘက် စုံ နှင့် ချ ခြင်း ကို ခံ ရ သည် ထက်၊ မျက် စိ တ ဘက် နှင့် ဘု ရား သ ခင် ၏ နိုင် ငံ တော် သို့ ဝင် စား သော် သာ ၍ ကောင်း ၏။
၄၉ ယဇ် ကောင် ရှိ သ မျှ တို့ ၌ ဆား ခတ် ရ သ ကဲ့ သို့
(ဝတ် ၂:၁၃-၁၆) ဘော ဇဉ် ပူ ဇော် သက္ကာ ပြု လေ ရာ ရာ ၌ ဆား ခတ် ရ မည်။ သင် ပြု သော ဘော ဇဉ် ပူ ဇော် သက္ကာ ၌၊ သင် ၏ ဘု ရား သ ခင် ပ ဋိ ညာဉ် ဆား ကို မ ခတ် ဘဲ မ နေ ရ။ အ ဦး သီး သော အ သီး အ နှံ ကို၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား အား ဘော ဇဉ် ပူ ဇော် သက္ကာ ပြု လို လျှင်၊ စ ပါး နှံ ကို အ ရည် စစ် အောင် မီး နား မှာ ထား ၍၊ စ ပါး စေ့ ကို ပွတ် ယူ ပြီး မှ၊ ဆီ ကို လောင်း ၍၊ လော ဗန် ကို တင် လျက်၊ ပူ ဇော် သက္ကာ ကို ပြု ရ မည်။ ဘော ဇဉ် ပူ ဇော် သက္ကာ ဖြစ် သ တည်း။ ပွတ် ယူ သော စ ပါး စေ့ အ ချို့၊ ဆီ အ ချို့၊ လော ဗန် ရှိ သ မျှ တည်း ဟူ သော ထို ဘော ဇဉ် ပူ ဇော် သက္ကာ အ တွက် အ တာ ကို၊ ယဇ် ပု ရော ဟိတ် သည် မီး ရှို့ ရ မည်။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား အား မီး ဖြင့် ပြု သော ပူ ဇော် သက္ကာ ဖြစ် သ တည်း။
(ယေ ဇ ၂၃:၂၄) ယဇ် ပု ရော ဟိတ် တို့ သည် ဆား ကို တင် လျက်၊ ထို ယဇ် ကောင် တို့ ကို ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ ဘို့ မီး ရှို့ ၍ ပူ ဇော် ရ ကြ မည်။
ခပ် သိမ်း သော သူ တို့ သည် မီး ဆား ခတ် ခြင်း ကို ခံ ရ ကြ မည်။ ၅၀ ဆား သည် ကောင်း ၏။ သို့ သော် လည်း အ ငန် ကင်း ပျောက် လျှင်၊ ငန် သော အ ရ သာ ကို အ ဘယ် သို့ ရ ပြန် မည် နည်း။ သင် တို့ ၌ ဆား ရှိ စေ ကြ လော့။ အ ချင်း ချင်း အ သင့် အ တင့် နေ ကြ လော့ ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၉
၁ ငါ အ မှန် ဆို သည် ကား၊ ဘု ရား သ ခင် ၏ နိုင် ငံ တော် သည် တန် ခိုး နှင့် တ ကွ တည် ကြောင်း ကို၊ ဤ အ ရပ် ရှိ သော သူ အ ချို့ တို့ သည် မ မြင် မှီ သေ ခြင်း သို့ မ ရောက် ရ ကြ ဟု မိန့် တော် မူ ၏။ ၂ ခြောက် ရက် လွန် သော အ ခါ ယေ ရှု သည် ပေ တ ရု၊ ယာ ကုပ်၊ ယော ဟန် တို့ ကို ခေါ် ၍၊ အ ခြား သူ မ ပါ ဘဲ၊ မြင့် လှ စွာ သော တောင် ပေါ် တွင် ဆိတ် ကွယ် ရာ အ ရပ် သို့ ဆောင် ကြွ တော် မူ ၏။ သူ တို့ ရှေ့ ၌ ထူး ခြား သော အ ဆင်း အ ရောင် နှင့် ပြည့် စုံ သည် ဖြစ် ၍၊ ၃ အ ဝတ် တော် လည်း ပြောင် လက် လျက်၊ ဤ မြေ ပေါ် ၌ အ ဘယ် ခ ဝါ သည် မျှ မ တတ် နိုင် အောင် မိုဃ်း ပွင့် ကဲ့ သို့ အ လွန် ဖြူ လျက် ရှိ ၏။ ၄ မော ရှေ နှင့် ဧ လိ ယ သည် ထင် ရှား ၍ ယေ ရှု နှင့် အ တူ စ ကား ပြော လျက် ရှိ ၏။
၅ ထို အ ခါ ပေ တ ရု က၊ အ ရှင် ဘု ရား၊ ဤ အ ရပ် ၌ နေ ဘွယ် ကောင်း ပါ ၏။ ကိုယ် တော် ဘို့ တဲ တ ဆောင်၊ မော ရှေ ဘို့ တ ဆောင်၊ ဧ လိ ယ ဘို့ တ ဆောင်၊ တဲ သုံး ဆောင် ကို အ ကျွန်ုပ် တို့ ဆောက် လုပ် ပါ ရ စေ ဟု လျှောက် လေ ၏။ ၆ တ ပည့် တော် တို့ သည် အ လွန် ကြောက် သော ကြောင့် ပေ တ ရု သည် ယောင် ယမ်း ၍ ထို သို့ လျှောက် သ တည်း။ ၇ ထို အ ခါ မိုဃ်း တိမ် သည် သူ တို့ ကို လွှမ်း မိုး ၍၊ ဤ သူ သည် ငါ ၏ ချစ် သား ပေ တည်း။ သူ ၏ စ ကား ကို နား ထောင် ကြ လော့ ဟု မိုဃ်း တိမ် က အ သံ တော် ဖြစ် လေ ၏။ ၈ ထို ခ ဏ ခြင်း တွင် တ ပည့် တော် တို့ သည် ပတ် လည် သို့ ကြည့် ရှု လျှင်၊ မိ မိ တို့ နှင့် အ တူ ယေ ရှု တ ယောက် တည်း မှ တ ပါး အ ဘယ် သူ ကို မျှ မ မြင် ကြ။
၉ တောင် ပေါ် မှ ဆင်း ကြ သော အ ခါ ကိုယ် တော် က၊ လူ သား သည် သေ ခြင်း မှ မ ထ မြောက် မှီ တိုင် အောင် သင် တို့ ယ ခု မြင် သော အ ရာ ကို အ ဘယ် သူ အား မျှ မ ကြား မ ပြော ကြ နှင့် ဟု တ ပည့် တော် တို့ ကို ပ ညတ် တော် မူ ၏။ ၁၀ တ ပည့် တော် တို့ သည် ထို စ ကား ကို မှတ် မိ ၍ သေ ခြင်း မှ ထ မြောက် ခြင်း သည် အ ဘယ် သို့ ဆို လို သ နည်း ဟု အ ချင်း ချင်း ဆွေး နွှေး မေး မြန်း ကြ ၏။
၁၁ ထို အ ခါ တ ပည့် တော် တို့ က၊ ဧ လိ ယ သည် အ ရင် လာ မည်
(မာ လ ၄:၅) ကြည့် ရှု လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ ကြောက် မက် ဘွယ် သော နေ့ ရက် ကြီး မ ရောက် မှီ၊ ပ ရော ဖက် ဧ လိ ယ ကို သင် တို့ ရှိ ရာ သို့ ငါ စေ လွှတ် မည်။
ဟု ကျမ်း ပြု ဆ ရာ တို့ သည် အ ဘယ် ကြောင့် ဆို ပါ သ နည်း ဟု မေး လျှောက် ကြ လျှင်၊ ၁၂ ကိုယ် တော် က၊ ဧ လိ ယ သည် အ ရင် လာ ၍ အ လုံး စုံ တို့ ကို ပြု ပြင် ရ သည် မှန် ပေ ၏။ လူ သား သည် လည်း အ လွန် ဆင်း ရဲ ၍ ကဲ့ ရဲ့ ပယ် ထား ခြင်း ကို ခံ ရ မည်
(ဟေ ရှာ ၅၃:၂-၈) ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ ကျွန် သည် အ ညွန့် ကဲ့ သို့ ၎င်း၊ သွေ့ ခြောက် သော မြေ ၌ ပေါက် သော အ တက် ကဲ့ သို့ ၎င်း၊ ရှေ့ တော် ၌ ကြီး ပွါး ၏။ ပ မာ ဏ ပြု စ ရာ အ ဆင်း တင့် တယ် ခြင်း မ ရှိ။ ချစ် လို ဘွယ် သော မျက် နှာ လက္ခ ဏာ နှင့် မ ပြည့် စုံ။ မ ထီ မဲ့ မြင် ပြု ခြင်း ကို ခံ ၍၊ လူ တို့ တွင် အ ယုတ် ဆုံး သော သူ ဖြစ် ၏။ ငြို ငြင် သော သူ၊ နာ ကြဉ်း ခြင်း ဝေ ဒ နာ နှင့် ကျွမ်း ဝင် သော သူ ဖြစ် ၏။ သူ တ ပါး မျက် နှာ လွှဲ ခြင်း ကို ခံ ရ သော သူ ကဲ့ သို့ ဖြစ် ၏။ မ ထီ မဲ့ မြင် ပြု ခြင်း ကို ခံ လျက် ရှိ ၍၊ ငါ တို့ သည် မ ရို သေ ကြ။
သို့ သော် လည်း၊ ထို သူ သည် ငါ တို့ အ နာ ရော ဂါ ဝေ ဒ နာ များ ကို ယူ တင် ဆောင် ရွက် လေ ၏။ ဒဏ် ခတ် တော် မူ ခြင်း ကို ၎င်း၊ ဘု ရား သ ခင် ဆုံး မ ၍ နှိမ့် ချ တော် မူ ခြင်း ကို ၎င်း ခံ ရ သော သူ ဖြစ် သည် ဟု ငါ တို့ သည် ထင် မှတ် ကြ ပြီ။ ထို သူ သည် ငါ တို့ လွန် ကျူး ခြင်း အ ပြစ် များ ကြောင့်၊ နာ ကျင် စွာ ထိုး ခြင်း၊ နှိပ် စက် ခြင်း ကို ခံ ရ လေ ၏။ ငါ တို့ ၏ ငြိမ် သက် ခြင်း ချမ်း သာ ကို ဖြစ် စေ သော ဆုံး မ ခြင်း သည် သူ့ အ ပေါ် သို့ ရောက် ၍၊ သူ ခံ ရ သော ဒဏ် ချက် အား ဖြင့် ငါ တို့ သည် အ နာ ပျောက် လျက် ရှိ ကြ ၏။ ငါ တို့ ရှိ သ မျှ သည် သိုး ကဲ့ သို့ လမ်း လွဲ လျက်၊ ကိုယ် လမ်း သို့ အ သီး အ သီး လိုက် သွား ကြ သည် ဖြစ် ၍၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ခပ် သိမ်း သော ငါ တို့ ၏ အ ပြစ် များ ကို သူ့ အ ပေါ် ၌ တင် တော် မူ ၏။
ထို သူ သည် ညှဉ်း ဆဲ ခြင်း နှင့် နှိမ့် ချ ခြင်း ကို ခံ ၍ နှုတ် ကို မ ဖွင့် ဘဲ နေ ၏။ အ သေ သတ် ခြင်း ငှါ ဆောင် သွား သော သိုး သ ငယ် ကဲ့ သို့ သူ့ ကို ဆောင် သွား ၍၊ သိုး သည် အ မွေး ညှပ် သော သူ ရှေ့ မှာ မ မြည် ဘဲ နေ သ ကဲ့ သို့၊ သူ သည် နှုတ် ကို မ ဖွင့် ဘဲ နေ ၏။ မ တ ရား စွာ စီ ရင် ခြင်း အား ဖြင့် သူ့ ကို ထုတ် သွား ကြ ၏။ အ သက် ရှင် သော သူ တို့ ၏ နေ ရာ မှ သူ့ ကို သုတ် သင် ပယ် ရှင်း သည် ဖြစ် ၍၊ သူ ၏ အ မျိုး အ နွှယ် ကို အ ဘယ် သူ ပြ ညွှန် မည် နည်း။ ငါ ၏ လူ မျိုး အ ပြစ် ကြောင့် ဒဏ် ခတ် တော် မူ ခြင်း ကို ခံ လေ ၏။
ဟု ကျမ်း စာ လာ ၏။ ၁၃ ငါ ဆို သည် ကား၊ ဧ လိ ယ သည် ရောက် လေ ပြီ။ သူ ၏ အ ကြောင်း ကို ကျမ်း စာ ၌ ရေး ထား သည် အ တိုင်း
(၃ ရာ ၁၉:၁-၅) ဧ လိ ယ ပြု သော အ မှု နှင့် ပ ရော ဖက် အ ပေါင်း တို့ ကို ထား နှင့် ကွပ် မျက် သော အ မှု ကို၊ အာ ဟပ် သည် ယေ ဇ ဗေ လ အား အ ကုန် အ စင် ကြား ပြော ၏။ ယေ ဇ ဗေ လ က၊ နက် ဖြန် နေ့ ယ ခု အ ချိန် ရောက် မှ၊ သင့် အ သက် သည် ထို ပ ရော ဖက် တို့ ၏ အ သက် ကဲ့ သို့ ငါ မ ဖြစ် စေ လျှင်၊ ဘု ရား တို့ သည် ငါ ၌ ထို မျှ မ က ပြု ပါ စေ သော ဟု တ မန် ကို ဧ လိ ယ ထံ သို့ စေ လွတ် ၍ ကြား လိုက် ၏။
ထို အ ခါ ဧ လိ ယ သည် ကြောက် သ ဖြင့်၊ ထ ၍ အ သက် လွတ် အောင် ယု ဒ ခ ရိုင် ဗေ ရ ရှေ ဘ မြို့ သို့ သွား ၏။ ထို မြို့ ၌ ကျွန် ကို ထား ခဲ့ ၍၊ သူ ကိုယ် တိုင် သည် တော သို့ တ နေ့ ခ ရီး သွား ပြီး လျှင်၊ ရ သမ် ပင် အောက် သို့ ရောက် ၍ ထိုင် လေ ၏။ ထို အ ခါ ကိုယ် အ သက် သေ ရ မည် အ ကြောင်း ဆု တောင်း လျက်၊ အို ထာ ဝ ရ ဘု ရား၊ ယ ခု တန် ပါ ၏။ အ ကျွန်ုပ် အ သက် ကို သိမ်း ယူ တော် မူ ပါ။ အ ကျွန်ုပ် သည် ဘိုး ဘေး တို့ ထက် သာ ၍ မ ကောင်း ပါ ဟု မြည် တမ်း ပြီး လျှင်၊ ရ သမ် ပင် အောက် မှာ အိပ် ပျော် ၏။
လူ များ သည် သူ့ အား ပြု ချင် သ မျှ ကို ပြု ကြ ပြီ
(မာ ၆:၁၄-၂၈) ထို အ ခါ သိ တင်း တော် ကျော် စော သည် ဖြစ် ၍၊ ဟေ ရုဒ် မင်း ကြီး သည် ကြား လျှင်၊ ဗတ္တိ ဇံ ဆ ရာ ယော ဟန် သည် သေ ခြင်း မှ ထ မြောက် လေ ပြီ။ ထို ကြောင့် တန် ခိုး များ ကို ပြ နိုင် သည် ဟု ဆို ၏။ လူ အ ချို့ က၊ ဤ သူ သည် ဧ လိ ယ ဖြစ် သည် ဟု ဆို ကြ ၏။ အ ချို့ က၊ ရှေး ပ ရော ဖက် ကဲ့ သို့ ပ ရော ဖက် ဖြစ် သည် ဟု ဆို ကြ ၏။ ဟေ ရုဒ် သည် ကြား လျှင်၊ ဤ သူ ကား ငါ ၏ အ မိန့် နှင့် လည် ပင်း ကို ဖြတ် သော ယော ဟန် ဖြစ် ၏။ သေ ခြင်း မှ ထ မြောက် လေ ပြီ ဟု ဆို လေ ၏။
အ ထက် က ဟေ ရုဒ် သည် မိ မိ ညီ ဖိ လိပ္ပု ၏ ခင် ပွန်း ဟေ ရော ဒိ ကို သိမ်း ယူ သ ဖြင့်၊ ထို မိန်း မ အ ကြောင်း ကြောင့် စေ လွှတ် ၍ ယော ဟန် ကို ဘမ်း ဆီး ပြီး လျှင် ထောင် ထဲ မှာ ချုပ် နှောင် လေ ၏။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ယော ဟန် က အ ရှင် မင်း ကြီး သည် ညီ တော် ၏ ခင် ပွန်း ကို မ သိမ်း အပ် ဟု ဟေ ရုဒ် အား ဆို လေ ပြီ။ ထို ကြောင့် ဟေ ရော ဒိ သည် ယော ဟန် ကို ရန် ငြိုး ဖွဲ့ သ ဖြင့် သတ် ခြင်း ငှါ အ လို ရှိ ၏။ သို့ သော် လည်း ယော ဟန် သည် ဖြောင့် မတ် သန့် ရှင်း သော သူ ဖြစ် ကြောင်း ကို ဟေ ရုဒ် သည် သိ ၍ သူ့ ကို ကြောက် ရွံ့ ရို သေ ၏။ သူ့ ကို လည်း စောင့် မ ၏။ အ မှု အ ရာ များ တို့ ၌ သူ ၏ စ ကား ကို နား ထောင် ၍ ဝမ်း မြောက် သော စိတ် နှင့် လည်း နား ထောင် တတ် သည် ဖြစ် သော ကြောင့် ထို မိန်း မ သည် အ ခွင့် မ ရ နိုင်။
ထို နောက် မှ အ ဆင် သင့် သော အ ခါ ဟေ ရုဒ် ကို ဘွား သော နေ့ ရက် ၌ နှစ် စဉ် ပွဲ ကို ခံ ၍ မှူး မတ်၊ စစ် သူ ကြီး၊ ဂါ လိ လဲ ပြည် ၏ အ ကြီး အ ကဲ ဖြစ် သော သူ တို့ ကို ကျွေး တော် မူ စဉ် တွင်၊ ဟေ ရော ဒိ ၏ သ မီး သည် ဝင် ၍ က သ ဖြင့်၊ ဟေ ရုဒ် မှ စ ၍ အ ပေါင်း အ ဘော် တို့ အား နူး ညွတ် သော စိတ် ကို ဖြစ် စေ ၏။ ထို အ ခါ မင်း ကြီး က၊ သင် သည် အ လို ရှိ သ မျှ ကို တောင်း လော့၊ ငါ ပေး မည် ဟု ထို မိန်း မ ငယ် အား ဆို လေ ၏။ တ ဖန် လည်း၊ သင် တောင်း သ မျှ ကို ငါ့ နိုင် ငံ တ ဝက် တိုင် အောင် ငါ ပေး မည် ဟု ကျိန် ဆို လေ ၏။ ထို မိန်း မ ငယ် သည် ထွက် ၍ အ ဘယ် အ ရာ ကို တောင်း ရ မည် နည်း ဟု သူ ၏ အ မိ ကို မေး လျှင် အ မိ က၊ ဗတ္တိ ဇံ ဆ ရာ ယော ဟန် ၏ ဦး ခေါင်း ကို တောင်း လော့ ဟု ပြန် ဆို သော်၊ ချက် ခြင်း မိန်း မ ငယ် သည် မင်း ကြီး ထံ သို့ အ လျင် တ ဆော ဝင် ၍၊ ဗတ္တိ ဇံ ဆ ရာ ယော ဟန် ၏ ဦး ခေါင်း ကို ဤ လင် ပန်း ၌ အ လျင် အ မြန် ပေး တော် မူ စေ ခြင်း ငှါ ကျွန် မ အ လို ရှိ ပါ သည် ဟု တောင်း လျှောက် ၏။ မင်း ကြီး သည် အ လွန် ဝမ်း နည်း ခြင်း ရှိ သော် လည်း၊ ကျိန် ဆို ခြင်း ကို ၎င်း၊ အ ပေါင်း အ ဘော် တို့ ၏ မျက် နှာ ကို ၎င်း၊ ထောက် သော ကြောင့်၊ ထို မိန်း မ ငယ် ကို မ ငြင်း မ ပယ် လို ၍၊ ဦး ခေါင်း ကို ယူ ခဲ့ ဟု အ မိန့် တော် ရှိ လျက် လူ စောင့် တ ယောက် ကို ချက် ခြင်း စေ လွှတ် လျှင်၊ လူ စောင့် သည် သွား ၍ ယော ဟန် ၏ လည် ပင်း ကို ထောင် ထဲ မှာ ဖြတ် လေ ၏။ ဦး ခေါင်း ကို လင် ပန်း ၌ ဆောင် ခဲ့ ၍ ထို မိန်း မ ငယ် အား ပေး ပြီး မှ မိန်း မ ငယ် သည် လည်း သူ့ အ မိ ကို ပေး လေ ၏။
ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
၁၄ တ ပည့် တော် တို့ ရှိ ရာ သို့ ရောက် တော် မူ သော အ ခါ များ စွာ သော လူ အ စု အ ဝေး သည် သူ တို့ ကို ဝိုင်း လျက်၊ ကျမ်း ပြု ဆ ရာ တို့ သည် သူ တို့ နှင့် ဆွေး နွှေး မေး မြန်း ကြ သည် ကို မြင် တော် မူ ၏။ ၁၅ စု ဝေး လျက် ရှိ သော လူ အ ပေါင်း တို့ သည် ကိုယ် တော် ကို မြင် လျှင် ချက် ခြင်း အံ့ ဩ မိန်း မော ခြင်း ရှိ လျက် အ ထံ တော် သို့ ပြေး ၍ နှုတ် ဆက် ကြ ၏။
၁၆ ကိုယ် တော် က လည်း၊ သင် တို့ သည် သူ တို့ နှင့် အ ဘယ် သို့ ဆွေး နွှေး မေး မြန်း ကြ သ နည်း ဟု ကျမ်း ပြု ဆ ရာ တို့ ကို မေး တော် မူ လျှင်၊ ၁၇ လူ အ စု အ ဝေး ၌ ပါ သော သူ တ ယောက် က၊ အ ရှင် ဘု ရား၊ အ သော နတ် အ စွဲ ခံ ရ သော အ ကျွန်ုပ် ၏ သား ကို အ ထံ တော် သို့ ဆောင် ခဲ့ ပါ ပြီ။ ၁၈ နတ် သည် ဘမ်း စား လေ ရာ ရာ ၌ သူ့ ကို မြေ ပေါ် မှာ လှဲ ၍၊ သူ သည် လည်း ခံ တွင်း မှ အ မြှုတ် ထွက် လျက်၊ အံ သွား ခဲ ကြိတ် လျက်၊ ပိန် ခြောက် လျက် နေ ရ ပါ ၏။ ထို နတ် ကို နှင် ထုတ် ပါ မည် အ ကြောင်း တ ပည့် တော် တို့ အား အ ကျွန်ုပ် လျှောက် ၍ သူ တို့ သည် မ တတ် နိုင် ကြ ပါ ဟု လျှောက် သော်၊ ၁၉ ကိုယ် တော် က၊ ယုံ ကြည် ခြင်း မ ရှိ သော အ မျိုး၊ ငါ သည် သင် တို့ နှင့် တ ကွ အ ဘယ် မျှ ကာ လ ပတ် လုံး နေ ရ မည် နည်း။ သင် တို့ ကို အ ဘယ် မျှ ကာ လ ပတ် လုံး သည်း ခံ ရ မည် နည်း။ သူ ငယ် ကို ငါ့ ထံ သို့ ယူ ခဲ့ ကြ ဟု မိန့် တော် မူ သည် အ တိုင်း၊ ၂၀ ယူ ခဲ့ ကြ ၏။ ထို နတ် သည် ကိုယ် တော် ကို မြင် လျှင် ချက် ခြင်း သူ ငယ် ကို တောင့် မာ စေ သ ဖြင့် သူ ငယ် သည် မြေ ပေါ် မှာ လဲ ၍ အ မြှုတ် ထွက် လျက် ကိုယ် ကို လှိမ့် လျက် နေ ၏။
၂၁ ကိုယ် တော် က လည်း၊ ဤ သို့ ဖြစ် သည် ကား၊ အ ဘယ် မျှ လောက် ကြာ ပြီ နည်း ဟု သူ ငယ် ၏ အ ဘ အား မေး တော် မူ လျှင်၊ အ ဘ က၊ ငယ် သော အ ရွယ် က ပင် ဖြစ် ပါ ၏။ ၂၂ သူ ငယ် ကို သေ စေ ခြင်း ငှါ မီး ၌ ၎င်း၊ ရေ ၌ ၎င်း အ ကြိမ် ကြိမ် လဲ စေ တတ် ၏။ သို့ သော် လည်း ကိုယ် တော် သည် တတ် နိုင် တော် မူ လျှင် အ ကျွန်ုပ် တို့ ကို သ နား ၌ ကယ် မ တော် မူ ပါ ဟု လျှောက် လေ ၏။ ၂၃ ယေ ရှု က လည်း၊ သင် သည် ယုံ ကြည် နိုင် သ လော။ ယုံ ကြည် သော သူ ဖြစ် လျှင် ခပ် သိမ်း သော အ မှု တို့ ကို တတ် နိုင် သည် ဟု မိန့် တော် မူ ၏။ ၂၄ သူ ငယ် ၏ အ ဘ သည် ချက် ခြင်း ဟစ် ကြော် ၍ အ ကျွန်ုပ် ယုံ ကြည် ပါ ၏ သ ခင်။ မ ယုံ ကြည် သည် ကို မ စ တော် မူ ပါ ဟု မျက် ရည် နှင့် လျှောက် ပြန် လေ ၏။
၂၅ ထို အ ခါ လူ များ တို့ သည် စု ဝေး လျက် ပြေး လာ ကြ သည် ကို ယေ ရှု သည် မြင် လျှင်၊ နား ပင်း ၍ စ ကား အ သော နတ်၊ သူ ငယ် မှ ထွက် လော့၊ နောက် တ ဖန် မ ဝင် နှင့် ငါ အ မိန့် ရှိ ၏ ဟု ထို ညစ် ညူး သော နတ် ကို ဆုံး မ ၍ မိန့် တော် မူ သ ဖြင့်၊ ၂၆ နတ် သည် အော် ဟစ် ၍ အ လွန် တောင့် မာ စေ ပြီး မှ ထွက် သွား ၏။ သူ ငယ် သည် သေ သ ကဲ့ သို့ ဖြစ် ၏။ သေ ပြီ ဟု လူ များ ဆို ကြ ၏။ ၂၇ ယေ ရှု သည် သူ ၏ လက် ကို ကိုင် ၍ ချီ ကြွ တော် မူ သ ဖြင့် သူ သည် ထ လေ ၏။
၂၈ အိမ် သို့ ဝင် တော် မူ ပြီး မှ တ ပည့် တော် တို့ က၊ အ ကျွန်ုပ် တို့ သည် ထို နတ် ကို အ ဘယ် ကြောင့် မ နှင် ထုတ် နိုင် ပါ သ နည်း ဟု တိတ် ဆိတ် စွာ မေး လျှောက် ကြ သော်၊ ၂၉ ကိုယ် တော် က၊ ဆု တောင်း ခြင်း၊ အ စာ ရှောင် ခြင်း မှ တ ပါး အ ဘယ် သို့ သော အား ဖြင့် ထို နတ် မျိုး သည် မ ထွက် နိုင် ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
၃၀ ထို အ ရပ် မှ ထွက် ၍ ဂါ လိ လဲ ပြည် အ လယ် ၌ ရှောက် သွား ကြ စဉ် တွင် အ ဘယ် သူ မျှ သိ စေ ခြင်း ငှါ အ လို တော် မ ရှိ။ ၃၁ အ ကြောင်း မူ ကား၊ လူ သား သည် လူ တို့ လက် သို့ အပ် နှံ ခြင်း ကို ၎င်း၊ အ သေ သတ် ခြင်း ကို ၎င်း ခံ ရ မည်။ ခံ ပြီး မှ သုံး ရက် မြောက် သော နေ့ ၌ ထ မြောက် လိမ့် မည် ဟူ သော အ ကြောင်း များ ကို တ ပည့် တော် တို့ အား ပြ တော် မူ ၏။ ၃၂ ထို အ ကြောင်း များ ကို သူ တို့ သည် နား မ လည် သော် လည်း၊ ကိုယ် တော် ကို မ မေး မ လျှောက် ဝံ့ ကြ။
၃၃ က ပေ ရ နောင် မြို့ သို့ ရောက် ၍ အိမ် ၌ ရှိ တော် မူ လျှင်၊ သင် တို့ သည် လမ်း ၌ အ ဘယ် အ မှု ကို အ ချင်း ချင်း ငြင်း ခုံ ကြ သ နည်း ဟု မေး တော် မူ သည် ကို၊ ၃၄ သူ တို့ သည် တိတ် ဆိတ် စွာ နေ ကြ ၏။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ အ ဘယ် သူ သည် သာ ၍ ကြီး မြတ် အံ့ နည်း ဟု လမ်း ၌ အ ချင်း ချင်း ငြင်း ခုံ ကြ ၏။ ၃၅ ထို အ ခါ ကိုယ် တော် သည် ထိုင် လျက် တ ကျိပ် နှစ် ပါး တို့ ကို ခေါ် တော် မူ ၍၊ အ ရင် အ ဦး ဖြစ် လို သော သူ မည် သည် ကား နောက် ဆုံး ဖြစ် ရ မည်။ အ လုံး စုံ တို့ ၏ အ စေ ခံ လည်း ဖြစ် ရ မည် ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
၃၆ သူ ငယ် တ ယောက် ကို လည်း ယူ ၍ သူ တို့ အ လယ် ၌ ထား ပြီး မှ လက် တော် နှင့် ချီ ပိုက် လျက်၊ ၃၇ အ ကြင် သူ သည် ငါ့ မျက် နှာ ကို ထောက် ၍ ဤ ကဲ့ သို့ သော သူ ငယ် တ စုံ တ ယောက် ကို လက် ခံ ၏၊ ထို သူ သည် ငါ့ ကို ပင် လက် ခံ ၏။ ငါ့ ကို လက် ခံ သော သူ သည် လည်း ငါ့ ကို သာ လက် ခံ သည် မ ဟုတ်။ ငါ့ ကို စေ လွှတ် တော် မူ သော သူ ကို ပင် လက် ခံ သည် ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
၃၈ ယော ဟန် က လည်း၊ အ ရှင် ဘု ရား၊ အ ကျွန်ုပ် တို့ နှင့် အ တူ မ လိုက် ဘဲ လျက် ကိုယ် တော် ၏ နာ မ ကို အ မှီ ပြု ၍ နတ် ဆိုး တို့ ကို နှင် ထုတ် သော သူ တ ယောက် ကို အ ကျွန်ုပ် တို့ တွေ့ ပါ ၏။ သူ သည် အ ကျွန်ုပ် တို့ နှင့် အ တူ မ လိုက် သော ကြောင့် အ ကျွန်ုပ် တို့ သည် မြစ် တား ကြ ပါ သည် ဟု လျှောက် လေ သော်၊ ၃၉ ယေ ရှု က၊ ထို သူ ကို မ မြစ် တား ကြ နှင့်။ ငါ့ နာ မ ကို အ မှီ ပြု လျက် တန် ခိုး ကို ပြ ၍ ငါ့ ကို အ လွယ် တ ကူ ကဲ့ ရဲ့ နိုင် သော သူ တ ယောက် မျှ မ ရှိ။ ၄၀ သင် တို့ ၏ ရန် သူ ဘက် ၌ မ ရှိ သော သူ သည် သင် တို့ ဘက် ၌ ရှိ ၏။ ၄၁ သင် တို့ သည် ခ ရစ် တော် နှင့် ဆိုင် သည် ဟု ငါ့ မျက် နှာ ကို ထောက် ၍ အ ကြင် သူ သည် သင် တို့ အား ရေ တ ခွက် ကို မျှ ပေး ၏၊ ထို သူ သည် အ ကျိုး ကို မ ရ ဘဲ မ နေ ရာ၊ ငါ အ မှန် ဆို ၏။
၄၂ ငါ့ ကို ယုံ ကြည် သော ဤ သူ ငယ် တ စုံ တ ယောက် ကို အ ကြင် သူ သည် မှား ယွင်း စေ ၏၊ ထို သူ သည် လည် ပင်း ၌ ကြိတ် ဆုံ ကျောက် ကို ဆွဲ ၍ ပင် လယ် ၌ ချ ခြင်း ကို ခံ ရ လျှင် အ နေ သာ ၍ ကောင်း ၏။ ၄၃ သင် ၏ လက် သည် သင့် ကို မှား ယွင်း စေ လျှင် လက် ကို ဖြတ် လော့။ ၄၄ ပိုး မ သေ၊ မီး မ ငြိမ်း ရာ၊ င ရဲ အ တွင်း မ ငြိမ်း နိုင် သော မီး ထဲ သို့ လက် နှစ် ဘက် စုံ နှင့် ဝင် ရ သည် ထက်၊ လက် ချို့ တဲ့ ၍ အ သက် ရှင် ခြင်း သို့ ဝင် စား သော် သာ ၍ ကောင်း ၏။ ၄၅ သင် ၏ ခြေ သည် သင့် ကို မှား ယွင်း စေ လျှင် ခြေ ကို ဖြတ် လော့။ ၄၆ ပိုး မ သေ၊ မီး မ ငြိမ်း ရာ၊ င ရဲ အ တွင်း မ ငြိမ်း နိုင် သော မီး ထဲ သို့ ခြေ နှစ် ဘက် စုံ နှင့် ချ ခြင်း ကို ခံ ရ သည် ထက်၊ ခြေ ချို့ တဲ့ ၍ အ သက် ရှင် ခြင်း သို့ ဝင် စား သော် သာ ၍ ကောင်း ၏။ ၄၇ သင် ၏ မျက် စိ သည် လည်း သင့် ကို မှား ယွင်း စေ လျှင် မျက် စိ ကို ထုတ် လော့။ ၄၈ ပိုး မ သေ၊ မီး မ ငြိမ်း ရာ၊ င ရဲ မီး ထဲ သို့ မျက် စိ နှစ် ဘက် စုံ နှင့် ချ ခြင်း ကို ခံ ရ သည် ထက်၊ မျက် စိ တ ဘက် နှင့် ဘု ရား သ ခင် ၏ နိုင် ငံ တော် သို့ ဝင် စား သော် သာ ၍ ကောင်း ၏။
၄၉ ယဇ် ကောင် ရှိ သ မျှ တို့ ၌ ဆား ခတ် ရ သ ကဲ့ သို့
(ဝတ် ၂:၁၃-၁၆) ဘော ဇဉ် ပူ ဇော် သက္ကာ ပြု လေ ရာ ရာ ၌ ဆား ခတ် ရ မည်။ သင် ပြု သော ဘော ဇဉ် ပူ ဇော် သက္ကာ ၌၊ သင် ၏ ဘု ရား သ ခင် ပ ဋိ ညာဉ် ဆား ကို မ ခတ် ဘဲ မ နေ ရ။ အ ဦး သီး သော အ သီး အ နှံ ကို၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား အား ဘော ဇဉ် ပူ ဇော် သက္ကာ ပြု လို လျှင်၊ စ ပါး နှံ ကို အ ရည် စစ် အောင် မီး နား မှာ ထား ၍၊ စ ပါး စေ့ ကို ပွတ် ယူ ပြီး မှ၊ ဆီ ကို လောင်း ၍၊ လော ဗန် ကို တင် လျက်၊ ပူ ဇော် သက္ကာ ကို ပြု ရ မည်။ ဘော ဇဉ် ပူ ဇော် သက္ကာ ဖြစ် သ တည်း။ ပွတ် ယူ သော စ ပါး စေ့ အ ချို့၊ ဆီ အ ချို့၊ လော ဗန် ရှိ သ မျှ တည်း ဟူ သော ထို ဘော ဇဉ် ပူ ဇော် သက္ကာ အ တွက် အ တာ ကို၊ ယဇ် ပု ရော ဟိတ် သည် မီး ရှို့ ရ မည်။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား အား မီး ဖြင့် ပြု သော ပူ ဇော် သက္ကာ ဖြစ် သ တည်း။
(ယေ ဇ ၂၃:၂၄) ယဇ် ပု ရော ဟိတ် တို့ သည် ဆား ကို တင် လျက်၊ ထို ယဇ် ကောင် တို့ ကို ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ ဘို့ မီး ရှို့ ၍ ပူ ဇော် ရ ကြ မည်။
ခပ် သိမ်း သော သူ တို့ သည် မီး ဆား ခတ် ခြင်း ကို ခံ ရ ကြ မည်။ ၅၀ ဆား သည် ကောင်း ၏။ သို့ သော် လည်း အ ငန် ကင်း ပျောက် လျှင်၊ ငန် သော အ ရ သာ ကို အ ဘယ် သို့ ရ ပြန် မည် နည်း။ သင် တို့ ၌ ဆား ရှိ စေ ကြ လော့။ အ ချင်း ချင်း အ သင့် အ တင့် နေ ကြ လော့ ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၉
၁ ငါ အ မှန် ဆို သည် ကား၊ ဘု ရား သ ခင် ၏ နိုင် ငံ တော် သည် တန် ခိုး နှင့် တ ကွ တည် ကြောင်း ကို၊ ဤ အ ရပ် ရှိ သော သူ အ ချို့ တို့ သည် မ မြင် မှီ သေ ခြင်း သို့ မ ရောက် ရ ကြ ဟု မိန့် တော် မူ ၏။ ၂ ခြောက် ရက် လွန် သော အ ခါ ယေ ရှု သည် ပေ တ ရု၊ ယာ ကုပ်၊ ယော ဟန် တို့ ကို ခေါ် ၍၊ အ ခြား သူ မ ပါ ဘဲ၊ မြင့် လှ စွာ သော တောင် ပေါ် တွင် ဆိတ် ကွယ် ရာ အ ရပ် သို့ ဆောင် ကြွ တော် မူ ၏။ သူ တို့ ရှေ့ ၌ ထူး ခြား သော အ ဆင်း အ ရောင် နှင့် ပြည့် စုံ သည် ဖြစ် ၍၊ ၃ အ ဝတ် တော် လည်း ပြောင် လက် လျက်၊ ဤ မြေ ပေါ် ၌ အ ဘယ် ခ ဝါ သည် မျှ မ တတ် နိုင် အောင် မိုဃ်း ပွင့် ကဲ့ သို့ အ လွန် ဖြူ လျက် ရှိ ၏။ ၄ မော ရှေ နှင့် ဧ လိ ယ သည် ထင် ရှား ၍ ယေ ရှု နှင့် အ တူ စ ကား ပြော လျက် ရှိ ၏။
၅ ထို အ ခါ ပေ တ ရု က၊ အ ရှင် ဘု ရား၊ ဤ အ ရပ် ၌ နေ ဘွယ် ကောင်း ပါ ၏။ ကိုယ် တော် ဘို့ တဲ တ ဆောင်၊ မော ရှေ ဘို့ တ ဆောင်၊ ဧ လိ ယ ဘို့ တ ဆောင်၊ တဲ သုံး ဆောင် ကို အ ကျွန်ုပ် တို့ ဆောက် လုပ် ပါ ရ စေ ဟု လျှောက် လေ ၏။ ၆ တ ပည့် တော် တို့ သည် အ လွန် ကြောက် သော ကြောင့် ပေ တ ရု သည် ယောင် ယမ်း ၍ ထို သို့ လျှောက် သ တည်း။ ၇ ထို အ ခါ မိုဃ်း တိမ် သည် သူ တို့ ကို လွှမ်း မိုး ၍၊ ဤ သူ သည် ငါ ၏ ချစ် သား ပေ တည်း။ သူ ၏ စ ကား ကို နား ထောင် ကြ လော့ ဟု မိုဃ်း တိမ် က အ သံ တော် ဖြစ် လေ ၏။ ၈ ထို ခ ဏ ခြင်း တွင် တ ပည့် တော် တို့ သည် ပတ် လည် သို့ ကြည့် ရှု လျှင်၊ မိ မိ တို့ နှင့် အ တူ ယေ ရှု တ ယောက် တည်း မှ တ ပါး အ ဘယ် သူ ကို မျှ မ မြင် ကြ။
၉ တောင် ပေါ် မှ ဆင်း ကြ သော အ ခါ ကိုယ် တော် က၊ လူ သား သည် သေ ခြင်း မှ မ ထ မြောက် မှီ တိုင် အောင် သင် တို့ ယ ခု မြင် သော အ ရာ ကို အ ဘယ် သူ အား မျှ မ ကြား မ ပြော ကြ နှင့် ဟု တ ပည့် တော် တို့ ကို ပ ညတ် တော် မူ ၏။ ၁၀ တ ပည့် တော် တို့ သည် ထို စ ကား ကို မှတ် မိ ၍ သေ ခြင်း မှ ထ မြောက် ခြင်း သည် အ ဘယ် သို့ ဆို လို သ နည်း ဟု အ ချင်း ချင်း ဆွေး နွှေး မေး မြန်း ကြ ၏။
၁၁ ထို အ ခါ တ ပည့် တော် တို့ က၊ ဧ လိ ယ သည် အ ရင် လာ မည်
(မာ လ ၄:၅) ကြည့် ရှု လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ ကြောက် မက် ဘွယ် သော နေ့ ရက် ကြီး မ ရောက် မှီ၊ ပ ရော ဖက် ဧ လိ ယ ကို သင် တို့ ရှိ ရာ သို့ ငါ စေ လွှတ် မည်။
ဟု ကျမ်း ပြု ဆ ရာ တို့ သည် အ ဘယ် ကြောင့် ဆို ပါ သ နည်း ဟု မေး လျှောက် ကြ လျှင်၊ ၁၂ ကိုယ် တော် က၊ ဧ လိ ယ သည် အ ရင် လာ ၍ အ လုံး စုံ တို့ ကို ပြု ပြင် ရ သည် မှန် ပေ ၏။ လူ သား သည် လည်း အ လွန် ဆင်း ရဲ ၍ ကဲ့ ရဲ့ ပယ် ထား ခြင်း ကို ခံ ရ မည်
(ဟေ ရှာ ၅၃:၂-၈) ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ ကျွန် သည် အ ညွန့် ကဲ့ သို့ ၎င်း၊ သွေ့ ခြောက် သော မြေ ၌ ပေါက် သော အ တက် ကဲ့ သို့ ၎င်း၊ ရှေ့ တော် ၌ ကြီး ပွါး ၏။ ပ မာ ဏ ပြု စ ရာ အ ဆင်း တင့် တယ် ခြင်း မ ရှိ။ ချစ် လို ဘွယ် သော မျက် နှာ လက္ခ ဏာ နှင့် မ ပြည့် စုံ။ မ ထီ မဲ့ မြင် ပြု ခြင်း ကို ခံ ၍၊ လူ တို့ တွင် အ ယုတ် ဆုံး သော သူ ဖြစ် ၏။ ငြို ငြင် သော သူ၊ နာ ကြဉ်း ခြင်း ဝေ ဒ နာ နှင့် ကျွမ်း ဝင် သော သူ ဖြစ် ၏။ သူ တ ပါး မျက် နှာ လွှဲ ခြင်း ကို ခံ ရ သော သူ ကဲ့ သို့ ဖြစ် ၏။ မ ထီ မဲ့ မြင် ပြု ခြင်း ကို ခံ လျက် ရှိ ၍၊ ငါ တို့ သည် မ ရို သေ ကြ။
သို့ သော် လည်း၊ ထို သူ သည် ငါ တို့ အ နာ ရော ဂါ ဝေ ဒ နာ များ ကို ယူ တင် ဆောင် ရွက် လေ ၏။ ဒဏ် ခတ် တော် မူ ခြင်း ကို ၎င်း၊ ဘု ရား သ ခင် ဆုံး မ ၍ နှိမ့် ချ တော် မူ ခြင်း ကို ၎င်း ခံ ရ သော သူ ဖြစ် သည် ဟု ငါ တို့ သည် ထင် မှတ် ကြ ပြီ။ ထို သူ သည် ငါ တို့ လွန် ကျူး ခြင်း အ ပြစ် များ ကြောင့်၊ နာ ကျင် စွာ ထိုး ခြင်း၊ နှိပ် စက် ခြင်း ကို ခံ ရ လေ ၏။ ငါ တို့ ၏ ငြိမ် သက် ခြင်း ချမ်း သာ ကို ဖြစ် စေ သော ဆုံး မ ခြင်း သည် သူ့ အ ပေါ် သို့ ရောက် ၍၊ သူ ခံ ရ သော ဒဏ် ချက် အား ဖြင့် ငါ တို့ သည် အ နာ ပျောက် လျက် ရှိ ကြ ၏။ ငါ တို့ ရှိ သ မျှ သည် သိုး ကဲ့ သို့ လမ်း လွဲ လျက်၊ ကိုယ် လမ်း သို့ အ သီး အ သီး လိုက် သွား ကြ သည် ဖြစ် ၍၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ခပ် သိမ်း သော ငါ တို့ ၏ အ ပြစ် များ ကို သူ့ အ ပေါ် ၌ တင် တော် မူ ၏။
ထို သူ သည် ညှဉ်း ဆဲ ခြင်း နှင့် နှိမ့် ချ ခြင်း ကို ခံ ၍ နှုတ် ကို မ ဖွင့် ဘဲ နေ ၏။ အ သေ သတ် ခြင်း ငှါ ဆောင် သွား သော သိုး သ ငယ် ကဲ့ သို့ သူ့ ကို ဆောင် သွား ၍၊ သိုး သည် အ မွေး ညှပ် သော သူ ရှေ့ မှာ မ မြည် ဘဲ နေ သ ကဲ့ သို့၊ သူ သည် နှုတ် ကို မ ဖွင့် ဘဲ နေ ၏။ မ တ ရား စွာ စီ ရင် ခြင်း အား ဖြင့် သူ့ ကို ထုတ် သွား ကြ ၏။ အ သက် ရှင် သော သူ တို့ ၏ နေ ရာ မှ သူ့ ကို သုတ် သင် ပယ် ရှင်း သည် ဖြစ် ၍၊ သူ ၏ အ မျိုး အ နွှယ် ကို အ ဘယ် သူ ပြ ညွှန် မည် နည်း။ ငါ ၏ လူ မျိုး အ ပြစ် ကြောင့် ဒဏ် ခတ် တော် မူ ခြင်း ကို ခံ လေ ၏။
ဟု ကျမ်း စာ လာ ၏။ ၁၃ ငါ ဆို သည် ကား၊ ဧ လိ ယ သည် ရောက် လေ ပြီ။ သူ ၏ အ ကြောင်း ကို ကျမ်း စာ ၌ ရေး ထား သည် အ တိုင်း
(၃ ရာ ၁၉:၁-၅) ဧ လိ ယ ပြု သော အ မှု နှင့် ပ ရော ဖက် အ ပေါင်း တို့ ကို ထား နှင့် ကွပ် မျက် သော အ မှု ကို၊ အာ ဟပ် သည် ယေ ဇ ဗေ လ အား အ ကုန် အ စင် ကြား ပြော ၏။ ယေ ဇ ဗေ လ က၊ နက် ဖြန် နေ့ ယ ခု အ ချိန် ရောက် မှ၊ သင့် အ သက် သည် ထို ပ ရော ဖက် တို့ ၏ အ သက် ကဲ့ သို့ ငါ မ ဖြစ် စေ လျှင်၊ ဘု ရား တို့ သည် ငါ ၌ ထို မျှ မ က ပြု ပါ စေ သော ဟု တ မန် ကို ဧ လိ ယ ထံ သို့ စေ လွတ် ၍ ကြား လိုက် ၏။
ထို အ ခါ ဧ လိ ယ သည် ကြောက် သ ဖြင့်၊ ထ ၍ အ သက် လွတ် အောင် ယု ဒ ခ ရိုင် ဗေ ရ ရှေ ဘ မြို့ သို့ သွား ၏။ ထို မြို့ ၌ ကျွန် ကို ထား ခဲ့ ၍၊ သူ ကိုယ် တိုင် သည် တော သို့ တ နေ့ ခ ရီး သွား ပြီး လျှင်၊ ရ သမ် ပင် အောက် သို့ ရောက် ၍ ထိုင် လေ ၏။ ထို အ ခါ ကိုယ် အ သက် သေ ရ မည် အ ကြောင်း ဆု တောင်း လျက်၊ အို ထာ ဝ ရ ဘု ရား၊ ယ ခု တန် ပါ ၏။ အ ကျွန်ုပ် အ သက် ကို သိမ်း ယူ တော် မူ ပါ။ အ ကျွန်ုပ် သည် ဘိုး ဘေး တို့ ထက် သာ ၍ မ ကောင်း ပါ ဟု မြည် တမ်း ပြီး လျှင်၊ ရ သမ် ပင် အောက် မှာ အိပ် ပျော် ၏။
လူ များ သည် သူ့ အား ပြု ချင် သ မျှ ကို ပြု ကြ ပြီ
(မာ ၆:၁၄-၂၈) ထို အ ခါ သိ တင်း တော် ကျော် စော သည် ဖြစ် ၍၊ ဟေ ရုဒ် မင်း ကြီး သည် ကြား လျှင်၊ ဗတ္တိ ဇံ ဆ ရာ ယော ဟန် သည် သေ ခြင်း မှ ထ မြောက် လေ ပြီ။ ထို ကြောင့် တန် ခိုး များ ကို ပြ နိုင် သည် ဟု ဆို ၏။ လူ အ ချို့ က၊ ဤ သူ သည် ဧ လိ ယ ဖြစ် သည် ဟု ဆို ကြ ၏။ အ ချို့ က၊ ရှေး ပ ရော ဖက် ကဲ့ သို့ ပ ရော ဖက် ဖြစ် သည် ဟု ဆို ကြ ၏။ ဟေ ရုဒ် သည် ကြား လျှင်၊ ဤ သူ ကား ငါ ၏ အ မိန့် နှင့် လည် ပင်း ကို ဖြတ် သော ယော ဟန် ဖြစ် ၏။ သေ ခြင်း မှ ထ မြောက် လေ ပြီ ဟု ဆို လေ ၏။
အ ထက် က ဟေ ရုဒ် သည် မိ မိ ညီ ဖိ လိပ္ပု ၏ ခင် ပွန်း ဟေ ရော ဒိ ကို သိမ်း ယူ သ ဖြင့်၊ ထို မိန်း မ အ ကြောင်း ကြောင့် စေ လွှတ် ၍ ယော ဟန် ကို ဘမ်း ဆီး ပြီး လျှင် ထောင် ထဲ မှာ ချုပ် နှောင် လေ ၏။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ယော ဟန် က အ ရှင် မင်း ကြီး သည် ညီ တော် ၏ ခင် ပွန်း ကို မ သိမ်း အပ် ဟု ဟေ ရုဒ် အား ဆို လေ ပြီ။ ထို ကြောင့် ဟေ ရော ဒိ သည် ယော ဟန် ကို ရန် ငြိုး ဖွဲ့ သ ဖြင့် သတ် ခြင်း ငှါ အ လို ရှိ ၏။ သို့ သော် လည်း ယော ဟန် သည် ဖြောင့် မတ် သန့် ရှင်း သော သူ ဖြစ် ကြောင်း ကို ဟေ ရုဒ် သည် သိ ၍ သူ့ ကို ကြောက် ရွံ့ ရို သေ ၏။ သူ့ ကို လည်း စောင့် မ ၏။ အ မှု အ ရာ များ တို့ ၌ သူ ၏ စ ကား ကို နား ထောင် ၍ ဝမ်း မြောက် သော စိတ် နှင့် လည်း နား ထောင် တတ် သည် ဖြစ် သော ကြောင့် ထို မိန်း မ သည် အ ခွင့် မ ရ နိုင်။
ထို နောက် မှ အ ဆင် သင့် သော အ ခါ ဟေ ရုဒ် ကို ဘွား သော နေ့ ရက် ၌ နှစ် စဉ် ပွဲ ကို ခံ ၍ မှူး မတ်၊ စစ် သူ ကြီး၊ ဂါ လိ လဲ ပြည် ၏ အ ကြီး အ ကဲ ဖြစ် သော သူ တို့ ကို ကျွေး တော် မူ စဉ် တွင်၊ ဟေ ရော ဒိ ၏ သ မီး သည် ဝင် ၍ က သ ဖြင့်၊ ဟေ ရုဒ် မှ စ ၍ အ ပေါင်း အ ဘော် တို့ အား နူး ညွတ် သော စိတ် ကို ဖြစ် စေ ၏။ ထို အ ခါ မင်း ကြီး က၊ သင် သည် အ လို ရှိ သ မျှ ကို တောင်း လော့၊ ငါ ပေး မည် ဟု ထို မိန်း မ ငယ် အား ဆို လေ ၏။ တ ဖန် လည်း၊ သင် တောင်း သ မျှ ကို ငါ့ နိုင် ငံ တ ဝက် တိုင် အောင် ငါ ပေး မည် ဟု ကျိန် ဆို လေ ၏။ ထို မိန်း မ ငယ် သည် ထွက် ၍ အ ဘယ် အ ရာ ကို တောင်း ရ မည် နည်း ဟု သူ ၏ အ မိ ကို မေး လျှင် အ မိ က၊ ဗတ္တိ ဇံ ဆ ရာ ယော ဟန် ၏ ဦး ခေါင်း ကို တောင်း လော့ ဟု ပြန် ဆို သော်၊ ချက် ခြင်း မိန်း မ ငယ် သည် မင်း ကြီး ထံ သို့ အ လျင် တ ဆော ဝင် ၍၊ ဗတ္တိ ဇံ ဆ ရာ ယော ဟန် ၏ ဦး ခေါင်း ကို ဤ လင် ပန်း ၌ အ လျင် အ မြန် ပေး တော် မူ စေ ခြင်း ငှါ ကျွန် မ အ လို ရှိ ပါ သည် ဟု တောင်း လျှောက် ၏။ မင်း ကြီး သည် အ လွန် ဝမ်း နည်း ခြင်း ရှိ သော် လည်း၊ ကျိန် ဆို ခြင်း ကို ၎င်း၊ အ ပေါင်း အ ဘော် တို့ ၏ မျက် နှာ ကို ၎င်း၊ ထောက် သော ကြောင့်၊ ထို မိန်း မ ငယ် ကို မ ငြင်း မ ပယ် လို ၍၊ ဦး ခေါင်း ကို ယူ ခဲ့ ဟု အ မိန့် တော် ရှိ လျက် လူ စောင့် တ ယောက် ကို ချက် ခြင်း စေ လွှတ် လျှင်၊ လူ စောင့် သည် သွား ၍ ယော ဟန် ၏ လည် ပင်း ကို ထောင် ထဲ မှာ ဖြတ် လေ ၏။ ဦး ခေါင်း ကို လင် ပန်း ၌ ဆောင် ခဲ့ ၍ ထို မိန်း မ ငယ် အား ပေး ပြီး မှ မိန်း မ ငယ် သည် လည်း သူ့ အ မိ ကို ပေး လေ ၏။
ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
၁၄ တ ပည့် တော် တို့ ရှိ ရာ သို့ ရောက် တော် မူ သော အ ခါ များ စွာ သော လူ အ စု အ ဝေး သည် သူ တို့ ကို ဝိုင်း လျက်၊ ကျမ်း ပြု ဆ ရာ တို့ သည် သူ တို့ နှင့် ဆွေး နွှေး မေး မြန်း ကြ သည် ကို မြင် တော် မူ ၏။ ၁၅ စု ဝေး လျက် ရှိ သော လူ အ ပေါင်း တို့ သည် ကိုယ် တော် ကို မြင် လျှင် ချက် ခြင်း အံ့ ဩ မိန်း မော ခြင်း ရှိ လျက် အ ထံ တော် သို့ ပြေး ၍ နှုတ် ဆက် ကြ ၏။
၁၆ ကိုယ် တော် က လည်း၊ သင် တို့ သည် သူ တို့ နှင့် အ ဘယ် သို့ ဆွေး နွှေး မေး မြန်း ကြ သ နည်း ဟု ကျမ်း ပြု ဆ ရာ တို့ ကို မေး တော် မူ လျှင်၊ ၁၇ လူ အ စု အ ဝေး ၌ ပါ သော သူ တ ယောက် က၊ အ ရှင် ဘု ရား၊ အ သော နတ် အ စွဲ ခံ ရ သော အ ကျွန်ုပ် ၏ သား ကို အ ထံ တော် သို့ ဆောင် ခဲ့ ပါ ပြီ။ ၁၈ နတ် သည် ဘမ်း စား လေ ရာ ရာ ၌ သူ့ ကို မြေ ပေါ် မှာ လှဲ ၍၊ သူ သည် လည်း ခံ တွင်း မှ အ မြှုတ် ထွက် လျက်၊ အံ သွား ခဲ ကြိတ် လျက်၊ ပိန် ခြောက် လျက် နေ ရ ပါ ၏။ ထို နတ် ကို နှင် ထုတ် ပါ မည် အ ကြောင်း တ ပည့် တော် တို့ အား အ ကျွန်ုပ် လျှောက် ၍ သူ တို့ သည် မ တတ် နိုင် ကြ ပါ ဟု လျှောက် သော်၊ ၁၉ ကိုယ် တော် က၊ ယုံ ကြည် ခြင်း မ ရှိ သော အ မျိုး၊ ငါ သည် သင် တို့ နှင့် တ ကွ အ ဘယ် မျှ ကာ လ ပတ် လုံး နေ ရ မည် နည်း။ သင် တို့ ကို အ ဘယ် မျှ ကာ လ ပတ် လုံး သည်း ခံ ရ မည် နည်း။ သူ ငယ် ကို ငါ့ ထံ သို့ ယူ ခဲ့ ကြ ဟု မိန့် တော် မူ သည် အ တိုင်း၊ ၂၀ ယူ ခဲ့ ကြ ၏။ ထို နတ် သည် ကိုယ် တော် ကို မြင် လျှင် ချက် ခြင်း သူ ငယ် ကို တောင့် မာ စေ သ ဖြင့် သူ ငယ် သည် မြေ ပေါ် မှာ လဲ ၍ အ မြှုတ် ထွက် လျက် ကိုယ် ကို လှိမ့် လျက် နေ ၏။
၂၁ ကိုယ် တော် က လည်း၊ ဤ သို့ ဖြစ် သည် ကား၊ အ ဘယ် မျှ လောက် ကြာ ပြီ နည်း ဟု သူ ငယ် ၏ အ ဘ အား မေး တော် မူ လျှင်၊ အ ဘ က၊ ငယ် သော အ ရွယ် က ပင် ဖြစ် ပါ ၏။ ၂၂ သူ ငယ် ကို သေ စေ ခြင်း ငှါ မီး ၌ ၎င်း၊ ရေ ၌ ၎င်း အ ကြိမ် ကြိမ် လဲ စေ တတ် ၏။ သို့ သော် လည်း ကိုယ် တော် သည် တတ် နိုင် တော် မူ လျှင် အ ကျွန်ုပ် တို့ ကို သ နား ၌ ကယ် မ တော် မူ ပါ ဟု လျှောက် လေ ၏။ ၂၃ ယေ ရှု က လည်း၊ သင် သည် ယုံ ကြည် နိုင် သ လော။ ယုံ ကြည် သော သူ ဖြစ် လျှင် ခပ် သိမ်း သော အ မှု တို့ ကို တတ် နိုင် သည် ဟု မိန့် တော် မူ ၏။ ၂၄ သူ ငယ် ၏ အ ဘ သည် ချက် ခြင်း ဟစ် ကြော် ၍ အ ကျွန်ုပ် ယုံ ကြည် ပါ ၏ သ ခင်။ မ ယုံ ကြည် သည် ကို မ စ တော် မူ ပါ ဟု မျက် ရည် နှင့် လျှောက် ပြန် လေ ၏။
၂၅ ထို အ ခါ လူ များ တို့ သည် စု ဝေး လျက် ပြေး လာ ကြ သည် ကို ယေ ရှု သည် မြင် လျှင်၊ နား ပင်း ၍ စ ကား အ သော နတ်၊ သူ ငယ် မှ ထွက် လော့၊ နောက် တ ဖန် မ ဝင် နှင့် ငါ အ မိန့် ရှိ ၏ ဟု ထို ညစ် ညူး သော နတ် ကို ဆုံး မ ၍ မိန့် တော် မူ သ ဖြင့်၊ ၂၆ နတ် သည် အော် ဟစ် ၍ အ လွန် တောင့် မာ စေ ပြီး မှ ထွက် သွား ၏။ သူ ငယ် သည် သေ သ ကဲ့ သို့ ဖြစ် ၏။ သေ ပြီ ဟု လူ များ ဆို ကြ ၏။ ၂၇ ယေ ရှု သည် သူ ၏ လက် ကို ကိုင် ၍ ချီ ကြွ တော် မူ သ ဖြင့် သူ သည် ထ လေ ၏။
၂၈ အိမ် သို့ ဝင် တော် မူ ပြီး မှ တ ပည့် တော် တို့ က၊ အ ကျွန်ုပ် တို့ သည် ထို နတ် ကို အ ဘယ် ကြောင့် မ နှင် ထုတ် နိုင် ပါ သ နည်း ဟု တိတ် ဆိတ် စွာ မေး လျှောက် ကြ သော်၊ ၂၉ ကိုယ် တော် က၊ ဆု တောင်း ခြင်း၊ အ စာ ရှောင် ခြင်း မှ တ ပါး အ ဘယ် သို့ သော အား ဖြင့် ထို နတ် မျိုး သည် မ ထွက် နိုင် ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
၃၀ ထို အ ရပ် မှ ထွက် ၍ ဂါ လိ လဲ ပြည် အ လယ် ၌ ရှောက် သွား ကြ စဉ် တွင် အ ဘယ် သူ မျှ သိ စေ ခြင်း ငှါ အ လို တော် မ ရှိ။ ၃၁ အ ကြောင်း မူ ကား၊ လူ သား သည် လူ တို့ လက် သို့ အပ် နှံ ခြင်း ကို ၎င်း၊ အ သေ သတ် ခြင်း ကို ၎င်း ခံ ရ မည်။ ခံ ပြီး မှ သုံး ရက် မြောက် သော နေ့ ၌ ထ မြောက် လိမ့် မည် ဟူ သော အ ကြောင်း များ ကို တ ပည့် တော် တို့ အား ပြ တော် မူ ၏။ ၃၂ ထို အ ကြောင်း များ ကို သူ တို့ သည် နား မ လည် သော် လည်း၊ ကိုယ် တော် ကို မ မေး မ လျှောက် ဝံ့ ကြ။
၃၃ က ပေ ရ နောင် မြို့ သို့ ရောက် ၍ အိမ် ၌ ရှိ တော် မူ လျှင်၊ သင် တို့ သည် လမ်း ၌ အ ဘယ် အ မှု ကို အ ချင်း ချင်း ငြင်း ခုံ ကြ သ နည်း ဟု မေး တော် မူ သည် ကို၊ ၃၄ သူ တို့ သည် တိတ် ဆိတ် စွာ နေ ကြ ၏။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ အ ဘယ် သူ သည် သာ ၍ ကြီး မြတ် အံ့ နည်း ဟု လမ်း ၌ အ ချင်း ချင်း ငြင်း ခုံ ကြ ၏။ ၃၅ ထို အ ခါ ကိုယ် တော် သည် ထိုင် လျက် တ ကျိပ် နှစ် ပါး တို့ ကို ခေါ် တော် မူ ၍၊ အ ရင် အ ဦး ဖြစ် လို သော သူ မည် သည် ကား နောက် ဆုံး ဖြစ် ရ မည်။ အ လုံး စုံ တို့ ၏ အ စေ ခံ လည်း ဖြစ် ရ မည် ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
၃၆ သူ ငယ် တ ယောက် ကို လည်း ယူ ၍ သူ တို့ အ လယ် ၌ ထား ပြီး မှ လက် တော် နှင့် ချီ ပိုက် လျက်၊ ၃၇ အ ကြင် သူ သည် ငါ့ မျက် နှာ ကို ထောက် ၍ ဤ ကဲ့ သို့ သော သူ ငယ် တ စုံ တ ယောက် ကို လက် ခံ ၏၊ ထို သူ သည် ငါ့ ကို ပင် လက် ခံ ၏။ ငါ့ ကို လက် ခံ သော သူ သည် လည်း ငါ့ ကို သာ လက် ခံ သည် မ ဟုတ်။ ငါ့ ကို စေ လွှတ် တော် မူ သော သူ ကို ပင် လက် ခံ သည် ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
၃၈ ယော ဟန် က လည်း၊ အ ရှင် ဘု ရား၊ အ ကျွန်ုပ် တို့ နှင့် အ တူ မ လိုက် ဘဲ လျက် ကိုယ် တော် ၏ နာ မ ကို အ မှီ ပြု ၍ နတ် ဆိုး တို့ ကို နှင် ထုတ် သော သူ တ ယောက် ကို အ ကျွန်ုပ် တို့ တွေ့ ပါ ၏။ သူ သည် အ ကျွန်ုပ် တို့ နှင့် အ တူ မ လိုက် သော ကြောင့် အ ကျွန်ုပ် တို့ သည် မြစ် တား ကြ ပါ သည် ဟု လျှောက် လေ သော်၊ ၃၉ ယေ ရှု က၊ ထို သူ ကို မ မြစ် တား ကြ နှင့်။ ငါ့ နာ မ ကို အ မှီ ပြု လျက် တန် ခိုး ကို ပြ ၍ ငါ့ ကို အ လွယ် တ ကူ ကဲ့ ရဲ့ နိုင် သော သူ တ ယောက် မျှ မ ရှိ။ ၄၀ သင် တို့ ၏ ရန် သူ ဘက် ၌ မ ရှိ သော သူ သည် သင် တို့ ဘက် ၌ ရှိ ၏။ ၄၁ သင် တို့ သည် ခ ရစ် တော် နှင့် ဆိုင် သည် ဟု ငါ့ မျက် နှာ ကို ထောက် ၍ အ ကြင် သူ သည် သင် တို့ အား ရေ တ ခွက် ကို မျှ ပေး ၏၊ ထို သူ သည် အ ကျိုး ကို မ ရ ဘဲ မ နေ ရာ၊ ငါ အ မှန် ဆို ၏။
၄၂ ငါ့ ကို ယုံ ကြည် သော ဤ သူ ငယ် တ စုံ တ ယောက် ကို အ ကြင် သူ သည် မှား ယွင်း စေ ၏၊ ထို သူ သည် လည် ပင်း ၌ ကြိတ် ဆုံ ကျောက် ကို ဆွဲ ၍ ပင် လယ် ၌ ချ ခြင်း ကို ခံ ရ လျှင် အ နေ သာ ၍ ကောင်း ၏။ ၄၃ သင် ၏ လက် သည် သင့် ကို မှား ယွင်း စေ လျှင် လက် ကို ဖြတ် လော့။ ၄၄ ပိုး မ သေ၊ မီး မ ငြိမ်း ရာ၊ င ရဲ အ တွင်း မ ငြိမ်း နိုင် သော မီး ထဲ သို့ လက် နှစ် ဘက် စုံ နှင့် ဝင် ရ သည် ထက်၊ လက် ချို့ တဲ့ ၍ အ သက် ရှင် ခြင်း သို့ ဝင် စား သော် သာ ၍ ကောင်း ၏။ ၄၅ သင် ၏ ခြေ သည် သင့် ကို မှား ယွင်း စေ လျှင် ခြေ ကို ဖြတ် လော့။ ၄၆ ပိုး မ သေ၊ မီး မ ငြိမ်း ရာ၊ င ရဲ အ တွင်း မ ငြိမ်း နိုင် သော မီး ထဲ သို့ ခြေ နှစ် ဘက် စုံ နှင့် ချ ခြင်း ကို ခံ ရ သည် ထက်၊ ခြေ ချို့ တဲ့ ၍ အ သက် ရှင် ခြင်း သို့ ဝင် စား သော် သာ ၍ ကောင်း ၏။ ၄၇ သင် ၏ မျက် စိ သည် လည်း သင့် ကို မှား ယွင်း စေ လျှင် မျက် စိ ကို ထုတ် လော့။ ၄၈ ပိုး မ သေ၊ မီး မ ငြိမ်း ရာ၊ င ရဲ မီး ထဲ သို့ မျက် စိ နှစ် ဘက် စုံ နှင့် ချ ခြင်း ကို ခံ ရ သည် ထက်၊ မျက် စိ တ ဘက် နှင့် ဘု ရား သ ခင် ၏ နိုင် ငံ တော် သို့ ဝင် စား သော် သာ ၍ ကောင်း ၏။
၄၉ ယဇ် ကောင် ရှိ သ မျှ တို့ ၌ ဆား ခတ် ရ သ ကဲ့ သို့
(ဝတ် ၂:၁၃-၁၆) ဘော ဇဉ် ပူ ဇော် သက္ကာ ပြု လေ ရာ ရာ ၌ ဆား ခတ် ရ မည်။ သင် ပြု သော ဘော ဇဉ် ပူ ဇော် သက္ကာ ၌၊ သင် ၏ ဘု ရား သ ခင် ပ ဋိ ညာဉ် ဆား ကို မ ခတ် ဘဲ မ နေ ရ။ အ ဦး သီး သော အ သီး အ နှံ ကို၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား အား ဘော ဇဉ် ပူ ဇော် သက္ကာ ပြု လို လျှင်၊ စ ပါး နှံ ကို အ ရည် စစ် အောင် မီး နား မှာ ထား ၍၊ စ ပါး စေ့ ကို ပွတ် ယူ ပြီး မှ၊ ဆီ ကို လောင်း ၍၊ လော ဗန် ကို တင် လျက်၊ ပူ ဇော် သက္ကာ ကို ပြု ရ မည်။ ဘော ဇဉ် ပူ ဇော် သက္ကာ ဖြစ် သ တည်း။ ပွတ် ယူ သော စ ပါး စေ့ အ ချို့၊ ဆီ အ ချို့၊ လော ဗန် ရှိ သ မျှ တည်း ဟူ သော ထို ဘော ဇဉ် ပူ ဇော် သက္ကာ အ တွက် အ တာ ကို၊ ယဇ် ပု ရော ဟိတ် သည် မီး ရှို့ ရ မည်။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား အား မီး ဖြင့် ပြု သော ပူ ဇော် သက္ကာ ဖြစ် သ တည်း။
(ယေ ဇ ၂၃:၂၄) ယဇ် ပု ရော ဟိတ် တို့ သည် ဆား ကို တင် လျက်၊ ထို ယဇ် ကောင် တို့ ကို ထာ ဝ ရ ဘု ရား အ ဘို့ မီး ရှို့ ၍ ပူ ဇော် ရ ကြ မည်။
ခပ် သိမ်း သော သူ တို့ သည် မီး ဆား ခတ် ခြင်း ကို ခံ ရ ကြ မည်။ ၅၀ ဆား သည် ကောင်း ၏။ သို့ သော် လည်း အ ငန် ကင်း ပျောက် လျှင်၊ ငန် သော အ ရ သာ ကို အ ဘယ် သို့ ရ ပြန် မည် နည်း။ သင် တို့ ၌ ဆား ရှိ စေ ကြ လော့။ အ ချင်း ချင်း အ သင့် အ တင့် နေ ကြ လော့ ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
![](https://myanmarbibleforall.bible/wp-content/uploads/2023/01/landscape.png)
Please view in landscape orientation