ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၅
၁ ထို အ ခါ ယောက်ျား မိန်း မ များ တို့ သည် အ မျိုး သား ချင်း ယု ဒ လူ တို့ ကို အ လွန် အ ပြစ် တင် ၍ မြည် တမ်း ကြ ၏။ ၂ အ ချို့ က လည်း၊ ငါ တို့ နှင့် သား သ မီး များ စွာ ရှိ ကြ ၏။ သူ တို့ အ သက် မွေး လောက် အောင် စား စ ရာ ဆန် စ ပါး ကို အ ဘယ် မှာ ရ နိုင် မည် နည်း ဟု ဆို ကြ ၏။ ၃ အ ချို့ က လည်း၊ ငါ တို့ သည် လယ် ယာ၊ ဥ ယျာဉ်၊ အိမ် တို့ ကို ပေါင် ထား ပြီ။ အ စာ ခေါင်း ပါး သော ကာ လ၊ ဆန် စ ပါး ကို အ ဘယ် မှာ ရ နိုင် ပါ မည် နည်း ဟု ဆို ကြ ၏။ ၄ အ ချို့ က လည်း၊ ငါ တို့ သည် အ ခွန် တော် ကို ပေး စ ရာ ရှိ စေ ခြင်း ငှါ၊ လယ် ယာ ဥ ယျာဉ် အ တွက် ငွေ ကို ချေး ယူ ပြီ။ ၅ ယ ခု မှာ ငါ တို့ ကိုယ် ခန္ဓာ သည် အ မျိုး သား ချင်း တို့ ၏ ကိုယ် ခန္ဓာ ကဲ့ သို့ ဖြစ် ၏။ ငါ တို့ သား သ မီး သည် သူ တို့ သား သ မီး ကဲ့ သို့ ဖြစ် ကြ ၏။ ငါ တို့ သား သ မီး ကို ရောင်း ၍ ကျွန် ခံ စေ ရ မည် လော။ ကျွန် ခံ ပြီး သော သ မီး တို့ ကို လည်း ရွေး ခြင်း ငှါ မ တတ် နိုင်။ ပိုင် ရင်း လယ် ယာ နှင့် ဥ ယျာဉ် တို့ သည် သူ တ ပါး လက် သို့ ရောက် လေ ပြီ တ ကား ဟု ဆို ကြ ၏။
၆ ထို သို့ အ ပြစ် တင် မြည် တမ်း သော စ ကား ကို ငါ သည် ကြား သော အ ခါ၊ အ လွန် ညှိုး ငယ် သော စိတ် ရှိ ၍၊ ကိုယ် အ လို အ လျောက် ဆင် ခြင် ပြီး မှ၊ ၇ မှူး မတ် နှင့် မင်း အ ရာ ရှိ တို့ ကို ခေါ် ၍၊ သင် တို့ သည် အ မျိုး သား ချင်း တို့ ၌ အ တိုး စား တတ် ကြ သည် တ ကား ဟု ဆုံး မ သ ဖြင့်၊ သူ တို့ တ ဘက် ၌ လူ အ များ တို့ ကို စု ဝေး စေ လျက်၊ ၈ တ ပါး အ မျိုး သား တို့ လက် ၌ ကျွန် ခံ သော ငါ တို့ ညီ အစ် ကို ယု ဒ လူ တို့ ကို၊ ငါ တို့ သည် တတ် နိုင် သ မျှ အ တိုင်း ရွေး နှုတ် ပြီး မှ၊ သင် တို့ သည် ညီ အစ် ကို တို့ ကို တ ဖန် ရောင်း ဦး မည် လော။ သူ တို့ သည် အ မျိုး သား ချင်း တို့ တွင် အ ရောင်း ခံ ရ မည် လော ဟု ဆို လျှင်၊ သူ တို့ သည် ပြန် ပြော စ ရာ မ ရှိ၊ တိတ် ဆိတ် စွာ နေ ကြ ၏။ ၉ ငါ က လည်း၊ သင် တို့ ပြု သော အ မှု မ ကောင်း ပါ တ ကား။ ငါ တို့ ရန် သူ ဖြစ် သော တ ပါး အ မျိုး သား တို့ သည် ငါ တို့ ကို ကဲ့ ရဲ့ မည် ဟု စိုး ရိမ် ၍၊ ငါ တို့ ၏ ဘု ရား သ ခင် ကို ကြောက် ရွံ့ သော စိတ် နှင့် သင် တို့ ကျင့် သင့် သည် မ ဟုတ် လော။ ၁၀ ငါ နှင့် ငါ့ ညီ၊ ငါ့ ကျွန် တို့ သည် လည်း၊ လူ များ တို့ ၌ ငွေ နှင့် ဆန် စ ပါး ကို ခွဲ ယူ ပိုင် သည် မ ဟုတ် လော။ အ တိုး စား သော အ မှု ကို ပယ် ဖြတ် ကြ ပါ လော့။ ၁၁ ယ နေ့ ပင် သူ တို့ လယ် ယာ၊ စပျစ် ဥ ယျာဉ်၊ သံ လွင် ဥ ယျာဉ်၊ အိမ် ရာ ကို ၎င်း၊ သူ တို့ ၌ ခွဲ ယူ ပြီး သော ငွေ၊ ဆန် စ ပါး၊ စ ပျစ် ရည်၊ ဆီ အ ချို့ ကို ၎င်း ပြန် ပေး ကြ ပါ လော့ ဟု ဆို သော်၊
၁၂ သူ တို့ က ပြန် ပေး ပါ မည်။ ဘာ မျှ မ တောင်း မ ယူ ပါ။ ကိုယ် တော် မိန့် တော် မူ သည် အ တိုင်း ပြု ပါ မည် ဟု ဝန် ခံ ကြ ၏။ ထို သို့ ယဇ် ပု ရော ဟိတ် တို့ သည် ဂ တိ ထား သည် အ တိုင်း ပြု ရ မည် အ ကြောင်း၊ ငါ သည် သူ တို့ ကို ခေါ် ၍ ကျိန် ဆို စေ ပြီး မှ၊ ၁၃ ကိုယ် ခါး ပိုက် ကို ခါ လျက်၊ ဂ တိ ပျက် သော သူ အ ပေါင်း တို့ ကို ဘု ရား သ ခင် သည် အိမ် တော်၊ အ မှု တော် ထဲ က ဤ သို့ ခါ လိုက် တော် မူ ပါ စေ သော။ သူ တို့ သည် ဤ သို့ ခါ ပစ် လိုက် ခြင်း ကို ခံ ရ ကြ ပါ စေ သော ဟု ဆို ၍ စည်း ဝေး သော သူ အ ပေါင်း တို့ သည် အာ မင် ဟု ဝန် ခံ ၍ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို ချီး မွမ်း ကြ ၏။ လူ များ တို့ သည် လည်း ဂ တိ ထား သည် အ တိုင်း ပြု ကြ ၏။
၁၄ ထို မှ တ ပါး ယု ဒ မြို့ ဝန် အ ရာ ကို ငါ ခံ သော အ ချိန်၊ အာ တ ဇေ ရဇ် မင်း ကြီး နန်း စံ နှစ် ဆယ် မှ စ ၍ သုံး ဆယ် နှစ် နှစ် တိုင် အောင်၊ တ ဆယ် နှစ် နှစ် ပတ် လုံး ငါ နှင့် ငါ့ ညီ တို့ သည် မြို့ ဝန် ရိက္ခာ ကို မ စား။ ၁၅ အ ရင် မြို့ ဝန် တို့ ကို လူ များ တို့ သည် ကျွေး ရ ကြ ၏။ မုန့် နှင့် စ ပျစ် ရည် ကို ၎င်း၊ တ နေ့ လျှင် ငွေ လေး ဆယ် ကို ၎င်း ပေး ရ ကြ ၏။ မင်း လု လင် ၏ စေ စား ခြင်း ကို လည်း ခံ ရ ကြ ၏။ ငါ မူ ကား ဘု ရား သ ခင် ကို ကြောက် ရွံ့ သော ကြောင့် အ ရင် မြို့ ဝန် ကဲ့ သို့ မ ပြု။ ၁၆ ထို မှ တ ပါး၊ ငါ သည် မြို့ ရိုး ကို အ မြဲ လုပ် ၍ နေ ၏။ ငါ နှင့် ငါ့ ကျွန် တို့ သည် လယ် ယာ ကို မ ဝယ်၊ မြို့ ရိုး တည် ခြင်း အ မှု ကို သာ ဝိုင်း ညီ ၍ ကြိုး စား ကြ ၏။
၁၇ ထို မှ တ ပါး၊ ပတ် ဝန်း ကျင် ၌ နေ ၍ ငါ တို့ ထံ သို့ လာ သော တ ပါး အ မျိုး သား ကို မ ဆို ဘဲ၊ ယု ဒ အ မျိုး သား တို့ နှင့် မင်း အ ရာ ရှိ တ ရာ ငါး ကျိပ် တို့ သည် ငါ့ စား ပွဲ ၌ စား သောက် မြဲ ရှိ ကြ ၏။ ၁၈ နေ့ တိုင်း ငါ့ စား ပွဲ ကို နွား တ ကောင်၊ ရွေး သော သိုး ခြောက် ကောင်၊ ကြက် များ ကို စီ ရင် ရ ၏။ ဆယ် ရက် တ ခါ များ စွာ သော စ ပျစ် ရည် အ မျိုး မျိုး ကို လည်း တင် ရ ၏။ ထို မျှ လောက် ကုန် သော် လည်း၊ လူ များ တို့ သည် ပင် ပန်း စွာ အ မှု စောင့် ရ သော ကြောင့်၊ မြို့ ဝန် ၌ ရိက္ခာ ကို ငါ မ တောင်း။
၁၉ အို အ ကျွန်ုပ် ဘု ရား သ ခင်၊ ဤ လူ တို့ အ ဘို့ အ ကျွန်ုပ် ပြု သ မျှ အ တွက် အ ကျွန်ုပ် ကို အောက် မေ့ ၍ ကျေး ဇူး ပြု တော် မူ ပါ။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၅
၁ ထို အ ခါ ယောက်ျား မိန်း မ များ တို့ သည် အ မျိုး သား ချင်း ယု ဒ လူ တို့ ကို အ လွန် အ ပြစ် တင် ၍ မြည် တမ်း ကြ ၏။ ၂ အ ချို့ က လည်း၊ ငါ တို့ နှင့် သား သ မီး များ စွာ ရှိ ကြ ၏။ သူ တို့ အ သက် မွေး လောက် အောင် စား စ ရာ ဆန် စ ပါး ကို အ ဘယ် မှာ ရ နိုင် မည် နည်း ဟု ဆို ကြ ၏။ ၃ အ ချို့ က လည်း၊ ငါ တို့ သည် လယ် ယာ၊ ဥ ယျာဉ်၊ အိမ် တို့ ကို ပေါင် ထား ပြီ။ အ စာ ခေါင်း ပါး သော ကာ လ၊ ဆန် စ ပါး ကို အ ဘယ် မှာ ရ နိုင် ပါ မည် နည်း ဟု ဆို ကြ ၏။ ၄ အ ချို့ က လည်း၊ ငါ တို့ သည် အ ခွန် တော် ကို ပေး စ ရာ ရှိ စေ ခြင်း ငှါ၊ လယ် ယာ ဥ ယျာဉ် အ တွက် ငွေ ကို ချေး ယူ ပြီ။ ၅ ယ ခု မှာ ငါ တို့ ကိုယ် ခန္ဓာ သည် အ မျိုး သား ချင်း တို့ ၏ ကိုယ် ခန္ဓာ ကဲ့ သို့ ဖြစ် ၏။ ငါ တို့ သား သ မီး သည် သူ တို့ သား သ မီး ကဲ့ သို့ ဖြစ် ကြ ၏။ ငါ တို့ သား သ မီး ကို ရောင်း ၍ ကျွန် ခံ စေ ရ မည် လော။ ကျွန် ခံ ပြီး သော သ မီး တို့ ကို လည်း ရွေး ခြင်း ငှါ မ တတ် နိုင်။ ပိုင် ရင်း လယ် ယာ နှင့် ဥ ယျာဉ် တို့ သည် သူ တ ပါး လက် သို့ ရောက် လေ ပြီ တ ကား ဟု ဆို ကြ ၏။
၆ ထို သို့ အ ပြစ် တင် မြည် တမ်း သော စ ကား ကို ငါ သည် ကြား သော အ ခါ၊ အ လွန် ညှိုး ငယ် သော စိတ် ရှိ ၍၊ ကိုယ် အ လို အ လျောက် ဆင် ခြင် ပြီး မှ၊ ၇ မှူး မတ် နှင့် မင်း အ ရာ ရှိ တို့ ကို ခေါ် ၍၊ သင် တို့ သည် အ မျိုး သား ချင်း တို့ ၌ အ တိုး စား တတ် ကြ သည် တ ကား ဟု ဆုံး မ သ ဖြင့်၊ သူ တို့ တ ဘက် ၌ လူ အ များ တို့ ကို စု ဝေး စေ လျက်၊ ၈ တ ပါး အ မျိုး သား တို့ လက် ၌ ကျွန် ခံ သော ငါ တို့ ညီ အစ် ကို ယု ဒ လူ တို့ ကို၊ ငါ တို့ သည် တတ် နိုင် သ မျှ အ တိုင်း ရွေး နှုတ် ပြီး မှ၊ သင် တို့ သည် ညီ အစ် ကို တို့ ကို တ ဖန် ရောင်း ဦး မည် လော။ သူ တို့ သည် အ မျိုး သား ချင်း တို့ တွင် အ ရောင်း ခံ ရ မည် လော ဟု ဆို လျှင်၊ သူ တို့ သည် ပြန် ပြော စ ရာ မ ရှိ၊ တိတ် ဆိတ် စွာ နေ ကြ ၏။ ၉ ငါ က လည်း၊ သင် တို့ ပြု သော အ မှု မ ကောင်း ပါ တ ကား။ ငါ တို့ ရန် သူ ဖြစ် သော တ ပါး အ မျိုး သား တို့ သည် ငါ တို့ ကို ကဲ့ ရဲ့ မည် ဟု စိုး ရိမ် ၍၊ ငါ တို့ ၏ ဘု ရား သ ခင် ကို ကြောက် ရွံ့ သော စိတ် နှင့် သင် တို့ ကျင့် သင့် သည် မ ဟုတ် လော။ ၁၀ ငါ နှင့် ငါ့ ညီ၊ ငါ့ ကျွန် တို့ သည် လည်း၊ လူ များ တို့ ၌ ငွေ နှင့် ဆန် စ ပါး ကို ခွဲ ယူ ပိုင် သည် မ ဟုတ် လော။ အ တိုး စား သော အ မှု ကို ပယ် ဖြတ် ကြ ပါ လော့။ ၁၁ ယ နေ့ ပင် သူ တို့ လယ် ယာ၊ စပျစ် ဥ ယျာဉ်၊ သံ လွင် ဥ ယျာဉ်၊ အိမ် ရာ ကို ၎င်း၊ သူ တို့ ၌ ခွဲ ယူ ပြီး သော ငွေ၊ ဆန် စ ပါး၊ စ ပျစ် ရည်၊ ဆီ အ ချို့ ကို ၎င်း ပြန် ပေး ကြ ပါ လော့ ဟု ဆို သော်၊
၁၂ သူ တို့ က ပြန် ပေး ပါ မည်။ ဘာ မျှ မ တောင်း မ ယူ ပါ။ ကိုယ် တော် မိန့် တော် မူ သည် အ တိုင်း ပြု ပါ မည် ဟု ဝန် ခံ ကြ ၏။ ထို သို့ ယဇ် ပု ရော ဟိတ် တို့ သည် ဂ တိ ထား သည် အ တိုင်း ပြု ရ မည် အ ကြောင်း၊ ငါ သည် သူ တို့ ကို ခေါ် ၍ ကျိန် ဆို စေ ပြီး မှ၊ ၁၃ ကိုယ် ခါး ပိုက် ကို ခါ လျက်၊ ဂ တိ ပျက် သော သူ အ ပေါင်း တို့ ကို ဘု ရား သ ခင် သည် အိမ် တော်၊ အ မှု တော် ထဲ က ဤ သို့ ခါ လိုက် တော် မူ ပါ စေ သော။ သူ တို့ သည် ဤ သို့ ခါ ပစ် လိုက် ခြင်း ကို ခံ ရ ကြ ပါ စေ သော ဟု ဆို ၍ စည်း ဝေး သော သူ အ ပေါင်း တို့ သည် အာ မင် ဟု ဝန် ခံ ၍ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို ချီး မွမ်း ကြ ၏။ လူ များ တို့ သည် လည်း ဂ တိ ထား သည် အ တိုင်း ပြု ကြ ၏။
၁၄ ထို မှ တ ပါး ယု ဒ မြို့ ဝန် အ ရာ ကို ငါ ခံ သော အ ချိန်၊ အာ တ ဇေ ရဇ် မင်း ကြီး နန်း စံ နှစ် ဆယ် မှ စ ၍ သုံး ဆယ် နှစ် နှစ် တိုင် အောင်၊ တ ဆယ် နှစ် နှစ် ပတ် လုံး ငါ နှင့် ငါ့ ညီ တို့ သည် မြို့ ဝန် ရိက္ခာ ကို မ စား။ ၁၅ အ ရင် မြို့ ဝန် တို့ ကို လူ များ တို့ သည် ကျွေး ရ ကြ ၏။ မုန့် နှင့် စ ပျစ် ရည် ကို ၎င်း၊ တ နေ့ လျှင် ငွေ လေး ဆယ် ကို ၎င်း ပေး ရ ကြ ၏။ မင်း လု လင် ၏ စေ စား ခြင်း ကို လည်း ခံ ရ ကြ ၏။ ငါ မူ ကား ဘု ရား သ ခင် ကို ကြောက် ရွံ့ သော ကြောင့် အ ရင် မြို့ ဝန် ကဲ့ သို့ မ ပြု။ ၁၆ ထို မှ တ ပါး၊ ငါ သည် မြို့ ရိုး ကို အ မြဲ လုပ် ၍ နေ ၏။ ငါ နှင့် ငါ့ ကျွန် တို့ သည် လယ် ယာ ကို မ ဝယ်၊ မြို့ ရိုး တည် ခြင်း အ မှု ကို သာ ဝိုင်း ညီ ၍ ကြိုး စား ကြ ၏။
၁၇ ထို မှ တ ပါး၊ ပတ် ဝန်း ကျင် ၌ နေ ၍ ငါ တို့ ထံ သို့ လာ သော တ ပါး အ မျိုး သား ကို မ ဆို ဘဲ၊ ယု ဒ အ မျိုး သား တို့ နှင့် မင်း အ ရာ ရှိ တ ရာ ငါး ကျိပ် တို့ သည် ငါ့ စား ပွဲ ၌ စား သောက် မြဲ ရှိ ကြ ၏။ ၁၈ နေ့ တိုင်း ငါ့ စား ပွဲ ကို နွား တ ကောင်၊ ရွေး သော သိုး ခြောက် ကောင်၊ ကြက် များ ကို စီ ရင် ရ ၏။ ဆယ် ရက် တ ခါ များ စွာ သော စ ပျစ် ရည် အ မျိုး မျိုး ကို လည်း တင် ရ ၏။ ထို မျှ လောက် ကုန် သော် လည်း၊ လူ များ တို့ သည် ပင် ပန်း စွာ အ မှု စောင့် ရ သော ကြောင့်၊ မြို့ ဝန် ၌ ရိက္ခာ ကို ငါ မ တောင်း။
၁၉ အို အ ကျွန်ုပ် ဘု ရား သ ခင်၊ ဤ လူ တို့ အ ဘို့ အ ကျွန်ုပ် ပြု သ မျှ အ တွက် အ ကျွန်ုပ် ကို အောက် မေ့ ၍ ကျေး ဇူး ပြု တော် မူ ပါ။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၅
၁ ထို အ ခါ ယောက်ျား မိန်း မ များ တို့ သည် အ မျိုး သား ချင်း ယု ဒ လူ တို့ ကို အ လွန် အ ပြစ် တင် ၍ မြည် တမ်း ကြ ၏။ ၂ အ ချို့ က လည်း၊ ငါ တို့ နှင့် သား သ မီး များ စွာ ရှိ ကြ ၏။ သူ တို့ အ သက် မွေး လောက် အောင် စား စ ရာ ဆန် စ ပါး ကို အ ဘယ် မှာ ရ နိုင် မည် နည်း ဟု ဆို ကြ ၏။ ၃ အ ချို့ က လည်း၊ ငါ တို့ သည် လယ် ယာ၊ ဥ ယျာဉ်၊ အိမ် တို့ ကို ပေါင် ထား ပြီ။ အ စာ ခေါင်း ပါး သော ကာ လ၊ ဆန် စ ပါး ကို အ ဘယ် မှာ ရ နိုင် ပါ မည် နည်း ဟု ဆို ကြ ၏။ ၄ အ ချို့ က လည်း၊ ငါ တို့ သည် အ ခွန် တော် ကို ပေး စ ရာ ရှိ စေ ခြင်း ငှါ၊ လယ် ယာ ဥ ယျာဉ် အ တွက် ငွေ ကို ချေး ယူ ပြီ။ ၅ ယ ခု မှာ ငါ တို့ ကိုယ် ခန္ဓာ သည် အ မျိုး သား ချင်း တို့ ၏ ကိုယ် ခန္ဓာ ကဲ့ သို့ ဖြစ် ၏။ ငါ တို့ သား သ မီး သည် သူ တို့ သား သ မီး ကဲ့ သို့ ဖြစ် ကြ ၏။ ငါ တို့ သား သ မီး ကို ရောင်း ၍ ကျွန် ခံ စေ ရ မည် လော။ ကျွန် ခံ ပြီး သော သ မီး တို့ ကို လည်း ရွေး ခြင်း ငှါ မ တတ် နိုင်။ ပိုင် ရင်း လယ် ယာ နှင့် ဥ ယျာဉ် တို့ သည် သူ တ ပါး လက် သို့ ရောက် လေ ပြီ တ ကား ဟု ဆို ကြ ၏။
၆ ထို သို့ အ ပြစ် တင် မြည် တမ်း သော စ ကား ကို ငါ သည် ကြား သော အ ခါ၊ အ လွန် ညှိုး ငယ် သော စိတ် ရှိ ၍၊ ကိုယ် အ လို အ လျောက် ဆင် ခြင် ပြီး မှ၊ ၇ မှူး မတ် နှင့် မင်း အ ရာ ရှိ တို့ ကို ခေါ် ၍၊ သင် တို့ သည် အ မျိုး သား ချင်း တို့ ၌ အ တိုး စား တတ် ကြ သည် တ ကား ဟု ဆုံး မ သ ဖြင့်၊ သူ တို့ တ ဘက် ၌ လူ အ များ တို့ ကို စု ဝေး စေ လျက်၊ ၈ တ ပါး အ မျိုး သား တို့ လက် ၌ ကျွန် ခံ သော ငါ တို့ ညီ အစ် ကို ယု ဒ လူ တို့ ကို၊ ငါ တို့ သည် တတ် နိုင် သ မျှ အ တိုင်း ရွေး နှုတ် ပြီး မှ၊ သင် တို့ သည် ညီ အစ် ကို တို့ ကို တ ဖန် ရောင်း ဦး မည် လော။ သူ တို့ သည် အ မျိုး သား ချင်း တို့ တွင် အ ရောင်း ခံ ရ မည် လော ဟု ဆို လျှင်၊ သူ တို့ သည် ပြန် ပြော စ ရာ မ ရှိ၊ တိတ် ဆိတ် စွာ နေ ကြ ၏။ ၉ ငါ က လည်း၊ သင် တို့ ပြု သော အ မှု မ ကောင်း ပါ တ ကား။ ငါ တို့ ရန် သူ ဖြစ် သော တ ပါး အ မျိုး သား တို့ သည် ငါ တို့ ကို ကဲ့ ရဲ့ မည် ဟု စိုး ရိမ် ၍၊ ငါ တို့ ၏ ဘု ရား သ ခင် ကို ကြောက် ရွံ့ သော စိတ် နှင့် သင် တို့ ကျင့် သင့် သည် မ ဟုတ် လော။ ၁၀ ငါ နှင့် ငါ့ ညီ၊ ငါ့ ကျွန် တို့ သည် လည်း၊ လူ များ တို့ ၌ ငွေ နှင့် ဆန် စ ပါး ကို ခွဲ ယူ ပိုင် သည် မ ဟုတ် လော။ အ တိုး စား သော အ မှု ကို ပယ် ဖြတ် ကြ ပါ လော့။ ၁၁ ယ နေ့ ပင် သူ တို့ လယ် ယာ၊ စပျစ် ဥ ယျာဉ်၊ သံ လွင် ဥ ယျာဉ်၊ အိမ် ရာ ကို ၎င်း၊ သူ တို့ ၌ ခွဲ ယူ ပြီး သော ငွေ၊ ဆန် စ ပါး၊ စ ပျစ် ရည်၊ ဆီ အ ချို့ ကို ၎င်း ပြန် ပေး ကြ ပါ လော့ ဟု ဆို သော်၊
၁၂ သူ တို့ က ပြန် ပေး ပါ မည်။ ဘာ မျှ မ တောင်း မ ယူ ပါ။ ကိုယ် တော် မိန့် တော် မူ သည် အ တိုင်း ပြု ပါ မည် ဟု ဝန် ခံ ကြ ၏။ ထို သို့ ယဇ် ပု ရော ဟိတ် တို့ သည် ဂ တိ ထား သည် အ တိုင်း ပြု ရ မည် အ ကြောင်း၊ ငါ သည် သူ တို့ ကို ခေါ် ၍ ကျိန် ဆို စေ ပြီး မှ၊ ၁၃ ကိုယ် ခါး ပိုက် ကို ခါ လျက်၊ ဂ တိ ပျက် သော သူ အ ပေါင်း တို့ ကို ဘု ရား သ ခင် သည် အိမ် တော်၊ အ မှု တော် ထဲ က ဤ သို့ ခါ လိုက် တော် မူ ပါ စေ သော။ သူ တို့ သည် ဤ သို့ ခါ ပစ် လိုက် ခြင်း ကို ခံ ရ ကြ ပါ စေ သော ဟု ဆို ၍ စည်း ဝေး သော သူ အ ပေါင်း တို့ သည် အာ မင် ဟု ဝန် ခံ ၍ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို ချီး မွမ်း ကြ ၏။ လူ များ တို့ သည် လည်း ဂ တိ ထား သည် အ တိုင်း ပြု ကြ ၏။
၁၄ ထို မှ တ ပါး ယု ဒ မြို့ ဝန် အ ရာ ကို ငါ ခံ သော အ ချိန်၊ အာ တ ဇေ ရဇ် မင်း ကြီး နန်း စံ နှစ် ဆယ် မှ စ ၍ သုံး ဆယ် နှစ် နှစ် တိုင် အောင်၊ တ ဆယ် နှစ် နှစ် ပတ် လုံး ငါ နှင့် ငါ့ ညီ တို့ သည် မြို့ ဝန် ရိက္ခာ ကို မ စား။ ၁၅ အ ရင် မြို့ ဝန် တို့ ကို လူ များ တို့ သည် ကျွေး ရ ကြ ၏။ မုန့် နှင့် စ ပျစ် ရည် ကို ၎င်း၊ တ နေ့ လျှင် ငွေ လေး ဆယ် ကို ၎င်း ပေး ရ ကြ ၏။ မင်း လု လင် ၏ စေ စား ခြင်း ကို လည်း ခံ ရ ကြ ၏။ ငါ မူ ကား ဘု ရား သ ခင် ကို ကြောက် ရွံ့ သော ကြောင့် အ ရင် မြို့ ဝန် ကဲ့ သို့ မ ပြု။ ၁၆ ထို မှ တ ပါး၊ ငါ သည် မြို့ ရိုး ကို အ မြဲ လုပ် ၍ နေ ၏။ ငါ နှင့် ငါ့ ကျွန် တို့ သည် လယ် ယာ ကို မ ဝယ်၊ မြို့ ရိုး တည် ခြင်း အ မှု ကို သာ ဝိုင်း ညီ ၍ ကြိုး စား ကြ ၏။
၁၇ ထို မှ တ ပါး၊ ပတ် ဝန်း ကျင် ၌ နေ ၍ ငါ တို့ ထံ သို့ လာ သော တ ပါး အ မျိုး သား ကို မ ဆို ဘဲ၊ ယု ဒ အ မျိုး သား တို့ နှင့် မင်း အ ရာ ရှိ တ ရာ ငါး ကျိပ် တို့ သည် ငါ့ စား ပွဲ ၌ စား သောက် မြဲ ရှိ ကြ ၏။ ၁၈ နေ့ တိုင်း ငါ့ စား ပွဲ ကို နွား တ ကောင်၊ ရွေး သော သိုး ခြောက် ကောင်၊ ကြက် များ ကို စီ ရင် ရ ၏။ ဆယ် ရက် တ ခါ များ စွာ သော စ ပျစ် ရည် အ မျိုး မျိုး ကို လည်း တင် ရ ၏။ ထို မျှ လောက် ကုန် သော် လည်း၊ လူ များ တို့ သည် ပင် ပန်း စွာ အ မှု စောင့် ရ သော ကြောင့်၊ မြို့ ဝန် ၌ ရိက္ခာ ကို ငါ မ တောင်း။
၁၉ အို အ ကျွန်ုပ် ဘု ရား သ ခင်၊ ဤ လူ တို့ အ ဘို့ အ ကျွန်ုပ် ပြု သ မျှ အ တွက် အ ကျွန်ုပ် ကို အောက် မေ့ ၍ ကျေး ဇူး ပြု တော် မူ ပါ။
![](https://myanmarbibleforall.bible/wp-content/uploads/2023/01/landscape.png)
Please view in landscape orientation