ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၂၇
၁ ထို အ ခါ ငါ တို့ သည် ဣ တ လိ ပြည် သို့ သင်္ဘော နှင့် ကူး ရ မည် အ ကြောင်း ကို စီ ရင် ပြီး မှ၊ ယု လိ အ မည် ရှိ သော ဩ ဂုတ္တု တပ် နှင့် ဆိုင် သော တပ် မှူး ၌ ပေါ လု မှ စ ၍ အ ကျဉ်း ခံ သော အ ခြား သူ တို့ ကို အပ် ကြ ၏။ ၂ အာ ဒြ မုတ္တိ သင်္ဘော ကို စီး ၍ အာ ရှိ ပြည် နား သို့ ရှောက် သွား မည် အ ကြံ နှင့် လွှင့် ကြ ၏။ အာ ရိတ္တ ခု အ မည် ရှိ သော မာ ကေ ဒေါ နိ ပြည် သက် သာ လော နိတ် မြို့ သား သည် ငါ တို့ နှင့် ပါ ၏။
၃ နက် ဖြန် နေ့ တွင် ဇိ ဒုန် မြို့ ၌ ဆိုက် ကြ ပြီး လျှင်၊ ပေါ လု သည် မိ မိ အ ဆွေ ခင် ပွန်း တို့ ထံ သို့ သွား ၍ သူ တို့ ၏ လုပ် ကျွေး ပြု စု ခြင်း ကို ခံ ရ မည် အ ကြောင်း၊ ယု လိ သည် ကျေး ဇူး ပြု ၍ အ ခွင့် ပေး လေ ၏။ ၄ ထို မြို့ မှ ထွက် ၍ လေ မ သင့် သော ကြောင့်၊ ကု ပ ရု ကျွန်း မြောက် ဘက် နား သို့ ရှောက် သွား သ ဖြင့် ကိ လိ ကိ ပြည်၊ ၅ ပံ ဖု လိ ပြည် နှင့် စပ် သော ပင် လယ် ကို ကူး ၍၊ လု ကိ ပြည်၊ မု ရ မြို့ သို့ ရောက် ကြ ၏။
၆ ထို မြို့ ၌ ဣ တ လိ ပြည် သို့ ကူး သော အာ လေ ဇန္ဒြိ သင်္ဘော ကို တပ် မှူး သည် တွေ့ ၍၊ ထို သင်္ဘော ထဲ သို့ ငါ တို့ ကို သွင်း ထား လေ ၏။ ၇ နှေး နှေး သာ သွား ၍ နေ့ ရက် ကာ လ ကြာ သော အ ခါ၊ ပင် ပန်း စွာ ကြိုး စား ၍ က နိဒ် မြို့ နှင့် တည့် တည့် ရောက် ပြီး မှ၊ လေ မ သင့် သော ကြောင့် က ရေ တေ ကျွန်း အ ရှေ့ ဘက်၊ သာ လ မုန် မြို့ အ နား သို့ ပင် ပန်း စွာ ရှောက် သွား ၍၊ ၈ လာ သဲ မြို့ နှင့် အ နီး၊ ကာ လု လိ မင်း အ မည် ရှိ သော အ ရပ် သို့ ရောက် ကြ ၏။
၉ ကာ လ ကြာ သည် ရှိ သော်၊ ကြီး စွာ သော ဥ ပုသ် နေ့ လွန် ၍ ပင် လယ် မ ကူး သင့် သော လ ဥ တု အ ချိန် ဖြစ် သည် ကို ပေါ လု သည် ထောက် ၍၊ ၁၀ အ ချင်း လူ တို့၊ ယ ခု မှာ ပင် လယ် ကူး လျှင် သင်္ဘော နှင့် ကုန် များ တို့ သည် ဆုံး ရှုံး သည် သာ မ က၊ ငါ တို့ အ သက် ပျက် စီး ရာ သော ဘေး အန္တ ရာယ် ရောက် မည် ကို ငါ ထင် မြင် သည် ဟု သ တိ ပေး ၏။ ၁၁ သို့ သော် လည်း၊ တပ် မှူး သည် ပေါ လု စ ကား ကို နား မ ထောင် ဘဲ၊ တက် မ ကိုင် စ ကား နှင့် သင်္ဘော သူ ကြီး စ ကား ကို နား ထောင် ၏။
၁၂ ထို မြို့ ဆိပ် ၌ ဆောင်း ကာ လ ပတ် လုံး မ နေ သင့် သော ကြောင့် တ ဖန် လွှင့် ပြန် ၍ ဖိ နိတ် မြို့ ဆိပ် သို့ မှီ နိုင် လျှင်၊ ထို ဆိပ် ၌ ဆောင်း ကာ လ ကို လွန် စေ သော် သာ ၍ ကောင်း မည် ဟု လူ အ များ တို့ သည် ဆို ကြ ၏။ ဖိ နိတ် ဆိပ် ကား၊ က ရေ တေ ကျွန်း ၌ ရှိ ၏။ အ နောက် မြောက် သို့ ၎င်း၊ အ နောက် တောင် သို့ ၎င်း မျက် နှာ ပြု ၏။ ၁၃ တောင် လေ သည် ဖြည်း ညှင်း စွာ လာ သော အ ခါ၊ ယ ခု မှီ နိုင် သည် ဟု စိတ် ထင် နှင့် လွှင့် ၍၊ က ရေ တေ ကျွန်း နား သို့ ရှောက် သွား ကြ ၏။
၁၄ ကာ လ မ ကြာ မ မြင့် မှီ ဥ ရု က လု ဒုန်
Britannica စွယ် စုံ ကျမ်း အ ရ ဥ ရု က လု ဒုန် (Euroclydon) ကို Gregale ဟု လည်း ခေါ် ပြီး မြေ ထဲ ပင် လယ် တွင် ဆောင်း ရာ သီ ၌ တိုက် ခတ် တတ် သည့် အား ပြင်း ပြီး အေး မြ သော အ ရှေ့ မြောက် လေ ဖြစ် သည်။ မေ လိ တေ (Malta) ကျွန်း တစ် ဝိုက် တွင် မ ကြာ ခ ဏ တိုက် ခတ် ပြီး တစ် ခါ တစ် ရံ Hurricane လေ ပြင်း မုန် တိုင်း ကြီး ကဲ့ သို့ ပြင်း ထန် တတ် ကာ သင်္ဘော များ အ တွက် ဘေး အန္တ ရာယ် ဖြစ် စေ သည်။
အ မည် ရှိ သော လေ ပြင်း မုန် တိုင်း သည် သင်္ဘော ကို တိုက် ၍၊ ၁၅ တ ဟုန် တည်း ဆောင် သွား သ ဖြင့်၊ သင်္ဘော သည် ထို လေ ကို မ ခံ နိုင် သော ကြောင့်၊ ငါ တို့ သည် အား လျော့ ၍ လေ တိုက် ရာ သို့ ပါ လွင့် ကြ ၏။
၁၆ က လော ဒေ ကျွန်း နား မှာ ပြေး စဉ် တွင်၊ သမ္ဗန် ကို မ ပျက် စေ ခြင်း ငှါ ပင် ပန်း စွာ ကြိုး စား ၍၊ ၁၇ သင်္ဘော ပေါ် သို့ တင် ပြီး လျှင်၊ သင်္ဘော ကို ခိုင် ခံ့ စေ ခြင်း ငှါ ကြိုး နှင့် ပတ် စည်း ကြ ၏။ သောင် ပေါ် မှာ တင် မည် ကို လည်း စိုး ရိမ် သော ကြောင့် ရွက် ကို သိမ်း သ ဖြင့် လေ တိုက် ရာ သို့ ပါ လွင့် ကြ ၏။ ၁၈ လှိုင်း ထ အား ကြီး သော ကြောင့် အ လွန် တုန် လှုပ် ၍၊ နက် ဖြန် နေ့ ၌ ဝန် ကို ထုတ် ပစ် ကြ ၏။ ၁၉ သုံး ရက် မြောက် သော နေ့ ၌ သင်္ဘော တန် ဆာ များ ကို ကိုယ် လက် နှင့် ကိုင် ယူ ၍ ပစ် လိုက် ကြ ၏။ ၂၀ နေ၊ လ၊ ကြယ် နက္ခတ် တို့ ကို တာ ရှည် စွာ မ မြင် ရ ၍ မိုဃ်း သက် မုန် တိုင်း အား ကြီး သေး သ ဖြင့်၊ ကယ် တင် ခြင်း သို့ ရောက် မည် ဟု မြော် စ ရာ အ ခွင့် အ လျှင်း မ ရှိ။
၂၁ အ စာ ကို မ စား ဘဲ ကြာ မြင့် စွာ နေ ကြ ပြီး မှ၊ ပေါ လု သည် ထို သူ တို့ ၏ အ လယ် ၌ ထ ၍၊ အ ချင်း လူ တို့၊ ငါ့ စ ကား ကို နား ထောင် ၍ က ရေ တေ ကျွန်း မှ မ လွှင့် ဘဲ နေ လျှင် ဤ ပျက် စီး ဆုံး ရှုံး ခြင်း နှင့် ကင်း လွတ် ရ ကြ ၏။ ၂၂ ယ ခု တွင် စိတ် သက် သာ ခြင်း ရှိ ကြ လော့။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ သင်္ဘော ဆုံး ခြင်း မှ တ ပါး သင် တို့ တွင် အ ဘယ် သူ မျှ အ သက် မ ဆုံး ရ။ ၂၃ အ ဘယ် ကြောင့် နည်း ဟူ မူ ကား၊ ငါ့ ကို ပိုင် တော် မူ ၍၊ ငါ ကိုး ကွယ် သော ဘု ရား သ ခင် ၏ ကောင်း ကင် တ မန် သည် ယ နေ့ ညဉ့် တွင် ငါ့ အ နား မှာ ပေါ် လာ လျက်၊ ၂၄ ပေါ လု၊ သင် သည် မ စိုး ရိမ် နှင့်။ ကဲ သာ ဘု ရင် ရှေ့ သို့ ရောက် ရ မည်။ သင် နှင့် အ တူ ပင် လယ် ကူး သော သူ အ ပေါင်း တို့ ကို ဘု ရား သ ခင် သည် သင့် အား ပေး တော် မူ ပြီ ဟု ဆို ၏။ ၂၅ ထို ကြောင့် အ ချင်း လူ တို့၊ သက် သာ ခြင်း ရှိ ကြ လော့။ ငါ့ အား မိန့် တော် မူ သည် အ တိုင်း ဖြစ် လိမ့် မည် ဟု ငါ သည် ဘု ရား သ ခင် ကို အ မှီ ပြု ၍ ယုံ ခြင်း ရှိ ၏။ ၂၆ သို့ သော် လည်း တ စုံ တ ခု သော ကျွန်း ပေါ် မှာ သင်္ဘော တင် ၍ ပျက် ရ မည် ဟု ပေါ လု ဆို ၏။
၂၇ တ ဆယ် လေး ရက် မြောက် သော နေ့ ညဉ့် ရောက် သော အ ခါ၊ ငါ တို့ သည် အာ ဒြိ ပင် လယ် တွင် အ ရပ် လေး မျက် နှာ သို့ လူး လာ သွား ကြ စဉ်၊ သန်း ခေါင် အ ချိန် ၌ တ စုံ တ ခု သော ကမ်း အ နီး သို့ ရောက် လု သည် ဟု သင်္ဘော သား တို့ သည် ထင် မှတ် သ ဖြင့်၊ ၂၈ ရေ ကို စမ်း လျှင် အ လံ နှစ် ဆယ် ရှိ သည် ကို တွေ့ ကြ ၏။ ထို မှ စိုး စဉ်း လွန် ပြန် လျှင်၊ တ ဖန် ရေ ကို စမ်း ၍ တ ဆယ် ငါး လံ ရှိ သည် ကို တွေ့ ကြ ၏။ ၂၉ ကျောက် ကို တိုက် မိ မည် စိုး ရိမ် သော ကြောင့် သင်္ဘော ပဲ့ မှ ကျောက် ဆူး လေး လက် ကို ချ ၍ မိုဃ်း လင်း ပါ စေ ဟု ဆု တောင်း ကြ ၏။
၃၀ သင်္ဘော သား တို့ သည် သင်္ဘော ကို စွန့် သွား မည် ဟု အ ကြံ ရှိ သည် နှင့် သင်္ဘော ဦး သို့ သွား ၍ ကျောက် ဆူး ချ ဟန် ပြု လျက် သမ္ဗန် ကို လျှော့ စဉ် တွင်၊ ၃၁ ပေါ လု က၊ ဤ သူ တို့ သည် သင်္ဘော ပေါ် တွင် မ နေ လျှင် သင် တို့ သည် ချမ်း သာ မ ရ နိုင် ကြ ဟု တပ် မှူး မှ စ ၍ စစ် သူ ရဲ တို့ အား ဆို ၏။ ၃၂ ထို အ ခါ စစ် သူ ရဲ တို့ သည် သမ္ဗန် ကြိုး ကို ခုတ် ဖြတ် ၍ ချ လိုက် ကြ ၏။
၃၃ မိုဃ်း လင်း လု သော အ ခါ အ စာ ကို စား စေ ခြင်း ငှါ ပေါ လု သည် လူ အ ပေါင်း တို့ ကို တိုက် တွန်း လျက်၊ သင် တို့ သည် တ ဆယ် လေး ရက် ပတ် လုံး မြော် လင့် ၍ ယ နေ့ တိုင် အောင် အ စာ မ စား ဘဲ ငတ် မွတ် လျက် နေ ကြ ၏။ ၃၄ ထို ကြောင့် အ စာ စား ကြ လော့။ စား လျှင် ချမ်း သာ ရ ခြင်း အ ကြောင်း ဖြစ် လိမ့် မည်။ ၃၅ သင် တို့ ဆံ ခြည် တ ပင် မျှ မ ပျက် စီး ရ ဟု ဆို ပြီး လျှင်၊ ပေါ လု သည် မုန့် ကို ယူ ၍ ထို သူ များ ရှေ့ ၌ ဘု ရား သ ခင် ၏ ကျေး ဇူး တော် ကို ချီး မွမ်း ပြီး မှ မုန့် ကို ဖဲ့ ၍ စား လေ ၏။ ၃၆ ထို သူ အ ပေါင်း တို့ သည် လည်း စိတ် သက် သာ ခြင်း ရှိ ၍ အ စာ ကို စား ကြ ၏။ ၃၇ ထို သင်္ဘော ၌ ပါ သော သူ များ တို့ သည် အ ရေ အ တွက် အား ဖြင့် နှစ် ရာ ခု နစ် ကျိပ် ခြောက် ယောက် ရှိ သ တည်း။ ၃၈ ဝ စွာ စား ပြီး မှ ဆန် စ ပါး ကို ပင် လယ် ထဲ သို့ ပစ် ချ ၍ သင်္ဘော ကို ပေါ့ စေ ကြ ၏။
၃၉ မိုဃ်း လင်း သော အ ခါ ထို အ ရပ် ကို မ သိ သော် လည်း၊ ထောင့် ကွေ့ တ ခု ၌ သင်္ဘော ဆိပ် ရှိ သည် ကို မြင် သော ကြောင့်၊ သင်္ဘော ကို အ ထဲ သို့ သွင်း နိုင် လျှင် သွင်း မည် ဟု အ ကြံ ရှိ ကြ ၏။ ၄၀ ကျောက် ဆူး တို့ ကို လွှတ် ၍ ပင် လယ် ထဲ သို့ ချ လိုက် ပြီး မှ တက် မ တို့ ကို ဆိုင်း သော ကြိုး များ ကို ဖြည် ၍၊ ရွက် ကို လေ ၌ ဖြန့် ဖွင့် လျက် ကမ်း နား သို့ တိုက် သွား ကြ ၏။ ၄၁ ရေ ဆိုင် ရာ သို့ ရောက် လျှင်၊ သင်္ဘော ကို သောင် ပေါ် မှာ တင် စေ ၍ ဦး မ လှုပ် ဘဲ နေ သ ဖြင့်၊ ပဲ့ ကို လှိုင်း တံ ပိုး ရိုက် သော ကြောင့် ကျိုး ၏။
၄၂ ထို အ ခါ အ ကျဉ်း ခံ သော သူ တို့ သည် ကုန်း သို့ ကူး ၍ ပြေး မည် ကို စိုး ရိမ် သော ကြောင့် စစ် သူ ရဲ တို့ သည် သတ် မည် ဟု အ ကြံ ရှိ ကြ ၏။ ၄၃ တပ် မှူး သည် ပေါ လု ကို ချမ်း သာ စေ ခြင်း ငှါ အ လို ရှိ သ ဖြင့်၊ စစ် သူ ရဲ တို့ ၏ အ ကြံ ကို မြစ် တား ၍၊ ကူး နိုင် သော သူ တို့ သည် အ ရင် ဆင်း ၍ ကုန်း သို့ သွား စေ ခြင်း ငှါ ၎င်း၊ ၄၄ ကြွင်း သော သူ တို့ သည် ပျဉ် ပြား မှ စ ၍ သင်္ဘော တန် ဆာ များ ကို စီး စေ ခြင်း ငှါ ၎င်း၊ စီ ရင် လေ ၏။ ထို သို့ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် ဘေး နှင့် လွတ် ၍ ကုန်း ပေါ် သို့ ရောက် ကြ ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၂၇
၁ ထို အ ခါ ငါ တို့ သည် ဣ တ လိ ပြည် သို့ သင်္ဘော နှင့် ကူး ရ မည် အ ကြောင်း ကို စီ ရင် ပြီး မှ၊ ယု လိ အ မည် ရှိ သော ဩ ဂုတ္တု တပ် နှင့် ဆိုင် သော တပ် မှူး ၌ ပေါ လု မှ စ ၍ အ ကျဉ်း ခံ သော အ ခြား သူ တို့ ကို အပ် ကြ ၏။ ၂ အာ ဒြ မုတ္တိ သင်္ဘော ကို စီး ၍ အာ ရှိ ပြည် နား သို့ ရှောက် သွား မည် အ ကြံ နှင့် လွှင့် ကြ ၏။ အာ ရိတ္တ ခု အ မည် ရှိ သော မာ ကေ ဒေါ နိ ပြည် သက် သာ လော နိတ် မြို့ သား သည် ငါ တို့ နှင့် ပါ ၏။
၃ နက် ဖြန် နေ့ တွင် ဇိ ဒုန် မြို့ ၌ ဆိုက် ကြ ပြီး လျှင်၊ ပေါ လု သည် မိ မိ အ ဆွေ ခင် ပွန်း တို့ ထံ သို့ သွား ၍ သူ တို့ ၏ လုပ် ကျွေး ပြု စု ခြင်း ကို ခံ ရ မည် အ ကြောင်း၊ ယု လိ သည် ကျေး ဇူး ပြု ၍ အ ခွင့် ပေး လေ ၏။ ၄ ထို မြို့ မှ ထွက် ၍ လေ မ သင့် သော ကြောင့်၊ ကု ပ ရု ကျွန်း မြောက် ဘက် နား သို့ ရှောက် သွား သ ဖြင့် ကိ လိ ကိ ပြည်၊ ၅ ပံ ဖု လိ ပြည် နှင့် စပ် သော ပင် လယ် ကို ကူး ၍၊ လု ကိ ပြည်၊ မု ရ မြို့ သို့ ရောက် ကြ ၏။
၆ ထို မြို့ ၌ ဣ တ လိ ပြည် သို့ ကူး သော အာ လေ ဇန္ဒြိ သင်္ဘော ကို တပ် မှူး သည် တွေ့ ၍၊ ထို သင်္ဘော ထဲ သို့ ငါ တို့ ကို သွင်း ထား လေ ၏။ ၇ နှေး နှေး သာ သွား ၍ နေ့ ရက် ကာ လ ကြာ သော အ ခါ၊ ပင် ပန်း စွာ ကြိုး စား ၍ က နိဒ် မြို့ နှင့် တည့် တည့် ရောက် ပြီး မှ၊ လေ မ သင့် သော ကြောင့် က ရေ တေ ကျွန်း အ ရှေ့ ဘက်၊ သာ လ မုန် မြို့ အ နား သို့ ပင် ပန်း စွာ ရှောက် သွား ၍၊ ၈ လာ သဲ မြို့ နှင့် အ နီး၊ ကာ လု လိ မင်း အ မည် ရှိ သော အ ရပ် သို့ ရောက် ကြ ၏။
၉ ကာ လ ကြာ သည် ရှိ သော်၊ ကြီး စွာ သော ဥ ပုသ် နေ့ လွန် ၍ ပင် လယ် မ ကူး သင့် သော လ ဥ တု အ ချိန် ဖြစ် သည် ကို ပေါ လု သည် ထောက် ၍၊ ၁၀ အ ချင်း လူ တို့၊ ယ ခု မှာ ပင် လယ် ကူး လျှင် သင်္ဘော နှင့် ကုန် များ တို့ သည် ဆုံး ရှုံး သည် သာ မ က၊ ငါ တို့ အ သက် ပျက် စီး ရာ သော ဘေး အန္တ ရာယ် ရောက် မည် ကို ငါ ထင် မြင် သည် ဟု သ တိ ပေး ၏။ ၁၁ သို့ သော် လည်း၊ တပ် မှူး သည် ပေါ လု စ ကား ကို နား မ ထောင် ဘဲ၊ တက် မ ကိုင် စ ကား နှင့် သင်္ဘော သူ ကြီး စ ကား ကို နား ထောင် ၏။
၁၂ ထို မြို့ ဆိပ် ၌ ဆောင်း ကာ လ ပတ် လုံး မ နေ သင့် သော ကြောင့် တ ဖန် လွှင့် ပြန် ၍ ဖိ နိတ် မြို့ ဆိပ် သို့ မှီ နိုင် လျှင်၊ ထို ဆိပ် ၌ ဆောင်း ကာ လ ကို လွန် စေ သော် သာ ၍ ကောင်း မည် ဟု လူ အ များ တို့ သည် ဆို ကြ ၏။ ဖိ နိတ် ဆိပ် ကား၊ က ရေ တေ ကျွန်း ၌ ရှိ ၏။ အ နောက် မြောက် သို့ ၎င်း၊ အ နောက် တောင် သို့ ၎င်း မျက် နှာ ပြု ၏။ ၁၃ တောင် လေ သည် ဖြည်း ညှင်း စွာ လာ သော အ ခါ၊ ယ ခု မှီ နိုင် သည် ဟု စိတ် ထင် နှင့် လွှင့် ၍၊ က ရေ တေ ကျွန်း နား သို့ ရှောက် သွား ကြ ၏။
၁၄ ကာ လ မ ကြာ မ မြင့် မှီ ဥ ရု က လု ဒုန်
Britannica စွယ် စုံ ကျမ်း အ ရ ဥ ရု က လု ဒုန် (Euroclydon) ကို Gregale ဟု လည်း ခေါ် ပြီး မြေ ထဲ ပင် လယ် တွင် ဆောင်း ရာ သီ ၌ တိုက် ခတ် တတ် သည့် အား ပြင်း ပြီး အေး မြ သော အ ရှေ့ မြောက် လေ ဖြစ် သည်။ မေ လိ တေ (Malta) ကျွန်း တစ် ဝိုက် တွင် မ ကြာ ခ ဏ တိုက် ခတ် ပြီး တစ် ခါ တစ် ရံ Hurricane လေ ပြင်း မုန် တိုင်း ကြီး ကဲ့ သို့ ပြင်း ထန် တတ် ကာ သင်္ဘော များ အ တွက် ဘေး အန္တ ရာယ် ဖြစ် စေ သည်။
အ မည် ရှိ သော လေ ပြင်း မုန် တိုင်း သည် သင်္ဘော ကို တိုက် ၍၊ ၁၅ တ ဟုန် တည်း ဆောင် သွား သ ဖြင့်၊ သင်္ဘော သည် ထို လေ ကို မ ခံ နိုင် သော ကြောင့်၊ ငါ တို့ သည် အား လျော့ ၍ လေ တိုက် ရာ သို့ ပါ လွင့် ကြ ၏။
၁၆ က လော ဒေ ကျွန်း နား မှာ ပြေး စဉ် တွင်၊ သမ္ဗန် ကို မ ပျက် စေ ခြင်း ငှါ ပင် ပန်း စွာ ကြိုး စား ၍၊ ၁၇ သင်္ဘော ပေါ် သို့ တင် ပြီး လျှင်၊ သင်္ဘော ကို ခိုင် ခံ့ စေ ခြင်း ငှါ ကြိုး နှင့် ပတ် စည်း ကြ ၏။ သောင် ပေါ် မှာ တင် မည် ကို လည်း စိုး ရိမ် သော ကြောင့် ရွက် ကို သိမ်း သ ဖြင့် လေ တိုက် ရာ သို့ ပါ လွင့် ကြ ၏။ ၁၈ လှိုင်း ထ အား ကြီး သော ကြောင့် အ လွန် တုန် လှုပ် ၍၊ နက် ဖြန် နေ့ ၌ ဝန် ကို ထုတ် ပစ် ကြ ၏။ ၁၉ သုံး ရက် မြောက် သော နေ့ ၌ သင်္ဘော တန် ဆာ များ ကို ကိုယ် လက် နှင့် ကိုင် ယူ ၍ ပစ် လိုက် ကြ ၏။ ၂၀ နေ၊ လ၊ ကြယ် နက္ခတ် တို့ ကို တာ ရှည် စွာ မ မြင် ရ ၍ မိုဃ်း သက် မုန် တိုင်း အား ကြီး သေး သ ဖြင့်၊ ကယ် တင် ခြင်း သို့ ရောက် မည် ဟု မြော် စ ရာ အ ခွင့် အ လျှင်း မ ရှိ။
၂၁ အ စာ ကို မ စား ဘဲ ကြာ မြင့် စွာ နေ ကြ ပြီး မှ၊ ပေါ လု သည် ထို သူ တို့ ၏ အ လယ် ၌ ထ ၍၊ အ ချင်း လူ တို့၊ ငါ့ စ ကား ကို နား ထောင် ၍ က ရေ တေ ကျွန်း မှ မ လွှင့် ဘဲ နေ လျှင် ဤ ပျက် စီး ဆုံး ရှုံး ခြင်း နှင့် ကင်း လွတ် ရ ကြ ၏။ ၂၂ ယ ခု တွင် စိတ် သက် သာ ခြင်း ရှိ ကြ လော့။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ သင်္ဘော ဆုံး ခြင်း မှ တ ပါး သင် တို့ တွင် အ ဘယ် သူ မျှ အ သက် မ ဆုံး ရ။ ၂၃ အ ဘယ် ကြောင့် နည်း ဟူ မူ ကား၊ ငါ့ ကို ပိုင် တော် မူ ၍၊ ငါ ကိုး ကွယ် သော ဘု ရား သ ခင် ၏ ကောင်း ကင် တ မန် သည် ယ နေ့ ညဉ့် တွင် ငါ့ အ နား မှာ ပေါ် လာ လျက်၊ ၂၄ ပေါ လု၊ သင် သည် မ စိုး ရိမ် နှင့်။ ကဲ သာ ဘု ရင် ရှေ့ သို့ ရောက် ရ မည်။ သင် နှင့် အ တူ ပင် လယ် ကူး သော သူ အ ပေါင်း တို့ ကို ဘု ရား သ ခင် သည် သင့် အား ပေး တော် မူ ပြီ ဟု ဆို ၏။ ၂၅ ထို ကြောင့် အ ချင်း လူ တို့၊ သက် သာ ခြင်း ရှိ ကြ လော့။ ငါ့ အား မိန့် တော် မူ သည် အ တိုင်း ဖြစ် လိမ့် မည် ဟု ငါ သည် ဘု ရား သ ခင် ကို အ မှီ ပြု ၍ ယုံ ခြင်း ရှိ ၏။ ၂၆ သို့ သော် လည်း တ စုံ တ ခု သော ကျွန်း ပေါ် မှာ သင်္ဘော တင် ၍ ပျက် ရ မည် ဟု ပေါ လု ဆို ၏။
၂၇ တ ဆယ် လေး ရက် မြောက် သော နေ့ ညဉ့် ရောက် သော အ ခါ၊ ငါ တို့ သည် အာ ဒြိ ပင် လယ် တွင် အ ရပ် လေး မျက် နှာ သို့ လူး လာ သွား ကြ စဉ်၊ သန်း ခေါင် အ ချိန် ၌ တ စုံ တ ခု သော ကမ်း အ နီး သို့ ရောက် လု သည် ဟု သင်္ဘော သား တို့ သည် ထင် မှတ် သ ဖြင့်၊ ၂၈ ရေ ကို စမ်း လျှင် အ လံ နှစ် ဆယ် ရှိ သည် ကို တွေ့ ကြ ၏။ ထို မှ စိုး စဉ်း လွန် ပြန် လျှင်၊ တ ဖန် ရေ ကို စမ်း ၍ တ ဆယ် ငါး လံ ရှိ သည် ကို တွေ့ ကြ ၏။ ၂၉ ကျောက် ကို တိုက် မိ မည် စိုး ရိမ် သော ကြောင့် သင်္ဘော ပဲ့ မှ ကျောက် ဆူး လေး လက် ကို ချ ၍ မိုဃ်း လင်း ပါ စေ ဟု ဆု တောင်း ကြ ၏။
၃၀ သင်္ဘော သား တို့ သည် သင်္ဘော ကို စွန့် သွား မည် ဟု အ ကြံ ရှိ သည် နှင့် သင်္ဘော ဦး သို့ သွား ၍ ကျောက် ဆူး ချ ဟန် ပြု လျက် သမ္ဗန် ကို လျှော့ စဉ် တွင်၊ ၃၁ ပေါ လု က၊ ဤ သူ တို့ သည် သင်္ဘော ပေါ် တွင် မ နေ လျှင် သင် တို့ သည် ချမ်း သာ မ ရ နိုင် ကြ ဟု တပ် မှူး မှ စ ၍ စစ် သူ ရဲ တို့ အား ဆို ၏။ ၃၂ ထို အ ခါ စစ် သူ ရဲ တို့ သည် သမ္ဗန် ကြိုး ကို ခုတ် ဖြတ် ၍ ချ လိုက် ကြ ၏။
၃၃ မိုဃ်း လင်း လု သော အ ခါ အ စာ ကို စား စေ ခြင်း ငှါ ပေါ လု သည် လူ အ ပေါင်း တို့ ကို တိုက် တွန်း လျက်၊ သင် တို့ သည် တ ဆယ် လေး ရက် ပတ် လုံး မြော် လင့် ၍ ယ နေ့ တိုင် အောင် အ စာ မ စား ဘဲ ငတ် မွတ် လျက် နေ ကြ ၏။ ၃၄ ထို ကြောင့် အ စာ စား ကြ လော့။ စား လျှင် ချမ်း သာ ရ ခြင်း အ ကြောင်း ဖြစ် လိမ့် မည်။ ၃၅ သင် တို့ ဆံ ခြည် တ ပင် မျှ မ ပျက် စီး ရ ဟု ဆို ပြီး လျှင်၊ ပေါ လု သည် မုန့် ကို ယူ ၍ ထို သူ များ ရှေ့ ၌ ဘု ရား သ ခင် ၏ ကျေး ဇူး တော် ကို ချီး မွမ်း ပြီး မှ မုန့် ကို ဖဲ့ ၍ စား လေ ၏။ ၃၆ ထို သူ အ ပေါင်း တို့ သည် လည်း စိတ် သက် သာ ခြင်း ရှိ ၍ အ စာ ကို စား ကြ ၏။ ၃၇ ထို သင်္ဘော ၌ ပါ သော သူ များ တို့ သည် အ ရေ အ တွက် အား ဖြင့် နှစ် ရာ ခု နစ် ကျိပ် ခြောက် ယောက် ရှိ သ တည်း။ ၃၈ ဝ စွာ စား ပြီး မှ ဆန် စ ပါး ကို ပင် လယ် ထဲ သို့ ပစ် ချ ၍ သင်္ဘော ကို ပေါ့ စေ ကြ ၏။
၃၉ မိုဃ်း လင်း သော အ ခါ ထို အ ရပ် ကို မ သိ သော် လည်း၊ ထောင့် ကွေ့ တ ခု ၌ သင်္ဘော ဆိပ် ရှိ သည် ကို မြင် သော ကြောင့်၊ သင်္ဘော ကို အ ထဲ သို့ သွင်း နိုင် လျှင် သွင်း မည် ဟု အ ကြံ ရှိ ကြ ၏။ ၄၀ ကျောက် ဆူး တို့ ကို လွှတ် ၍ ပင် လယ် ထဲ သို့ ချ လိုက် ပြီး မှ တက် မ တို့ ကို ဆိုင်း သော ကြိုး များ ကို ဖြည် ၍၊ ရွက် ကို လေ ၌ ဖြန့် ဖွင့် လျက် ကမ်း နား သို့ တိုက် သွား ကြ ၏။ ၄၁ ရေ ဆိုင် ရာ သို့ ရောက် လျှင်၊ သင်္ဘော ကို သောင် ပေါ် မှာ တင် စေ ၍ ဦး မ လှုပ် ဘဲ နေ သ ဖြင့်၊ ပဲ့ ကို လှိုင်း တံ ပိုး ရိုက် သော ကြောင့် ကျိုး ၏။
၄၂ ထို အ ခါ အ ကျဉ်း ခံ သော သူ တို့ သည် ကုန်း သို့ ကူး ၍ ပြေး မည် ကို စိုး ရိမ် သော ကြောင့် စစ် သူ ရဲ တို့ သည် သတ် မည် ဟု အ ကြံ ရှိ ကြ ၏။ ၄၃ တပ် မှူး သည် ပေါ လု ကို ချမ်း သာ စေ ခြင်း ငှါ အ လို ရှိ သ ဖြင့်၊ စစ် သူ ရဲ တို့ ၏ အ ကြံ ကို မြစ် တား ၍၊ ကူး နိုင် သော သူ တို့ သည် အ ရင် ဆင်း ၍ ကုန်း သို့ သွား စေ ခြင်း ငှါ ၎င်း၊ ၄၄ ကြွင်း သော သူ တို့ သည် ပျဉ် ပြား မှ စ ၍ သင်္ဘော တန် ဆာ များ ကို စီး စေ ခြင်း ငှါ ၎င်း၊ စီ ရင် လေ ၏။ ထို သို့ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် ဘေး နှင့် လွတ် ၍ ကုန်း ပေါ် သို့ ရောက် ကြ ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၂၇
၁ ထို အ ခါ ငါ တို့ သည် ဣ တ လိ ပြည် သို့ သင်္ဘော နှင့် ကူး ရ မည် အ ကြောင်း ကို စီ ရင် ပြီး မှ၊ ယု လိ အ မည် ရှိ သော ဩ ဂုတ္တု တပ် နှင့် ဆိုင် သော တပ် မှူး ၌ ပေါ လု မှ စ ၍ အ ကျဉ်း ခံ သော အ ခြား သူ တို့ ကို အပ် ကြ ၏။ ၂ အာ ဒြ မုတ္တိ သင်္ဘော ကို စီး ၍ အာ ရှိ ပြည် နား သို့ ရှောက် သွား မည် အ ကြံ နှင့် လွှင့် ကြ ၏။ အာ ရိတ္တ ခု အ မည် ရှိ သော မာ ကေ ဒေါ နိ ပြည် သက် သာ လော နိတ် မြို့ သား သည် ငါ တို့ နှင့် ပါ ၏။
၃ နက် ဖြန် နေ့ တွင် ဇိ ဒုန် မြို့ ၌ ဆိုက် ကြ ပြီး လျှင်၊ ပေါ လု သည် မိ မိ အ ဆွေ ခင် ပွန်း တို့ ထံ သို့ သွား ၍ သူ တို့ ၏ လုပ် ကျွေး ပြု စု ခြင်း ကို ခံ ရ မည် အ ကြောင်း၊ ယု လိ သည် ကျေး ဇူး ပြု ၍ အ ခွင့် ပေး လေ ၏။ ၄ ထို မြို့ မှ ထွက် ၍ လေ မ သင့် သော ကြောင့်၊ ကု ပ ရု ကျွန်း မြောက် ဘက် နား သို့ ရှောက် သွား သ ဖြင့် ကိ လိ ကိ ပြည်၊ ၅ ပံ ဖု လိ ပြည် နှင့် စပ် သော ပင် လယ် ကို ကူး ၍၊ လု ကိ ပြည်၊ မု ရ မြို့ သို့ ရောက် ကြ ၏။
၆ ထို မြို့ ၌ ဣ တ လိ ပြည် သို့ ကူး သော အာ လေ ဇန္ဒြိ သင်္ဘော ကို တပ် မှူး သည် တွေ့ ၍၊ ထို သင်္ဘော ထဲ သို့ ငါ တို့ ကို သွင်း ထား လေ ၏။ ၇ နှေး နှေး သာ သွား ၍ နေ့ ရက် ကာ လ ကြာ သော အ ခါ၊ ပင် ပန်း စွာ ကြိုး စား ၍ က နိဒ် မြို့ နှင့် တည့် တည့် ရောက် ပြီး မှ၊ လေ မ သင့် သော ကြောင့် က ရေ တေ ကျွန်း အ ရှေ့ ဘက်၊ သာ လ မုန် မြို့ အ နား သို့ ပင် ပန်း စွာ ရှောက် သွား ၍၊ ၈ လာ သဲ မြို့ နှင့် အ နီး၊ ကာ လု လိ မင်း အ မည် ရှိ သော အ ရပ် သို့ ရောက် ကြ ၏။
၉ ကာ လ ကြာ သည် ရှိ သော်၊ ကြီး စွာ သော ဥ ပုသ် နေ့ လွန် ၍ ပင် လယ် မ ကူး သင့် သော လ ဥ တု အ ချိန် ဖြစ် သည် ကို ပေါ လု သည် ထောက် ၍၊ ၁၀ အ ချင်း လူ တို့၊ ယ ခု မှာ ပင် လယ် ကူး လျှင် သင်္ဘော နှင့် ကုန် များ တို့ သည် ဆုံး ရှုံး သည် သာ မ က၊ ငါ တို့ အ သက် ပျက် စီး ရာ သော ဘေး အန္တ ရာယ် ရောက် မည် ကို ငါ ထင် မြင် သည် ဟု သ တိ ပေး ၏။ ၁၁ သို့ သော် လည်း၊ တပ် မှူး သည် ပေါ လု စ ကား ကို နား မ ထောင် ဘဲ၊ တက် မ ကိုင် စ ကား နှင့် သင်္ဘော သူ ကြီး စ ကား ကို နား ထောင် ၏။
၁၂ ထို မြို့ ဆိပ် ၌ ဆောင်း ကာ လ ပတ် လုံး မ နေ သင့် သော ကြောင့် တ ဖန် လွှင့် ပြန် ၍ ဖိ နိတ် မြို့ ဆိပ် သို့ မှီ နိုင် လျှင်၊ ထို ဆိပ် ၌ ဆောင်း ကာ လ ကို လွန် စေ သော် သာ ၍ ကောင်း မည် ဟု လူ အ များ တို့ သည် ဆို ကြ ၏။ ဖိ နိတ် ဆိပ် ကား၊ က ရေ တေ ကျွန်း ၌ ရှိ ၏။ အ နောက် မြောက် သို့ ၎င်း၊ အ နောက် တောင် သို့ ၎င်း မျက် နှာ ပြု ၏။ ၁၃ တောင် လေ သည် ဖြည်း ညှင်း စွာ လာ သော အ ခါ၊ ယ ခု မှီ နိုင် သည် ဟု စိတ် ထင် နှင့် လွှင့် ၍၊ က ရေ တေ ကျွန်း နား သို့ ရှောက် သွား ကြ ၏။
၁၄ ကာ လ မ ကြာ မ မြင့် မှီ ဥ ရု က လု ဒုန်
Britannica စွယ် စုံ ကျမ်း အ ရ ဥ ရု က လု ဒုန် (Euroclydon) ကို Gregale ဟု လည်း ခေါ် ပြီး မြေ ထဲ ပင် လယ် တွင် ဆောင်း ရာ သီ ၌ တိုက် ခတ် တတ် သည့် အား ပြင်း ပြီး အေး မြ သော အ ရှေ့ မြောက် လေ ဖြစ် သည်။ မေ လိ တေ (Malta) ကျွန်း တစ် ဝိုက် တွင် မ ကြာ ခ ဏ တိုက် ခတ် ပြီး တစ် ခါ တစ် ရံ Hurricane လေ ပြင်း မုန် တိုင်း ကြီး ကဲ့ သို့ ပြင်း ထန် တတ် ကာ သင်္ဘော များ အ တွက် ဘေး အန္တ ရာယ် ဖြစ် စေ သည်။
အ မည် ရှိ သော လေ ပြင်း မုန် တိုင်း သည် သင်္ဘော ကို တိုက် ၍၊ ၁၅ တ ဟုန် တည်း ဆောင် သွား သ ဖြင့်၊ သင်္ဘော သည် ထို လေ ကို မ ခံ နိုင် သော ကြောင့်၊ ငါ တို့ သည် အား လျော့ ၍ လေ တိုက် ရာ သို့ ပါ လွင့် ကြ ၏။
၁၆ က လော ဒေ ကျွန်း နား မှာ ပြေး စဉ် တွင်၊ သမ္ဗန် ကို မ ပျက် စေ ခြင်း ငှါ ပင် ပန်း စွာ ကြိုး စား ၍၊ ၁၇ သင်္ဘော ပေါ် သို့ တင် ပြီး လျှင်၊ သင်္ဘော ကို ခိုင် ခံ့ စေ ခြင်း ငှါ ကြိုး နှင့် ပတ် စည်း ကြ ၏။ သောင် ပေါ် မှာ တင် မည် ကို လည်း စိုး ရိမ် သော ကြောင့် ရွက် ကို သိမ်း သ ဖြင့် လေ တိုက် ရာ သို့ ပါ လွင့် ကြ ၏။ ၁၈ လှိုင်း ထ အား ကြီး သော ကြောင့် အ လွန် တုန် လှုပ် ၍၊ နက် ဖြန် နေ့ ၌ ဝန် ကို ထုတ် ပစ် ကြ ၏။ ၁၉ သုံး ရက် မြောက် သော နေ့ ၌ သင်္ဘော တန် ဆာ များ ကို ကိုယ် လက် နှင့် ကိုင် ယူ ၍ ပစ် လိုက် ကြ ၏။ ၂၀ နေ၊ လ၊ ကြယ် နက္ခတ် တို့ ကို တာ ရှည် စွာ မ မြင် ရ ၍ မိုဃ်း သက် မုန် တိုင်း အား ကြီး သေး သ ဖြင့်၊ ကယ် တင် ခြင်း သို့ ရောက် မည် ဟု မြော် စ ရာ အ ခွင့် အ လျှင်း မ ရှိ။
၂၁ အ စာ ကို မ စား ဘဲ ကြာ မြင့် စွာ နေ ကြ ပြီး မှ၊ ပေါ လု သည် ထို သူ တို့ ၏ အ လယ် ၌ ထ ၍၊ အ ချင်း လူ တို့၊ ငါ့ စ ကား ကို နား ထောင် ၍ က ရေ တေ ကျွန်း မှ မ လွှင့် ဘဲ နေ လျှင် ဤ ပျက် စီး ဆုံး ရှုံး ခြင်း နှင့် ကင်း လွတ် ရ ကြ ၏။ ၂၂ ယ ခု တွင် စိတ် သက် သာ ခြင်း ရှိ ကြ လော့။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ သင်္ဘော ဆုံး ခြင်း မှ တ ပါး သင် တို့ တွင် အ ဘယ် သူ မျှ အ သက် မ ဆုံး ရ။ ၂၃ အ ဘယ် ကြောင့် နည်း ဟူ မူ ကား၊ ငါ့ ကို ပိုင် တော် မူ ၍၊ ငါ ကိုး ကွယ် သော ဘု ရား သ ခင် ၏ ကောင်း ကင် တ မန် သည် ယ နေ့ ညဉ့် တွင် ငါ့ အ နား မှာ ပေါ် လာ လျက်၊ ၂၄ ပေါ လု၊ သင် သည် မ စိုး ရိမ် နှင့်။ ကဲ သာ ဘု ရင် ရှေ့ သို့ ရောက် ရ မည်။ သင် နှင့် အ တူ ပင် လယ် ကူး သော သူ အ ပေါင်း တို့ ကို ဘု ရား သ ခင် သည် သင့် အား ပေး တော် မူ ပြီ ဟု ဆို ၏။ ၂၅ ထို ကြောင့် အ ချင်း လူ တို့၊ သက် သာ ခြင်း ရှိ ကြ လော့။ ငါ့ အား မိန့် တော် မူ သည် အ တိုင်း ဖြစ် လိမ့် မည် ဟု ငါ သည် ဘု ရား သ ခင် ကို အ မှီ ပြု ၍ ယုံ ခြင်း ရှိ ၏။ ၂၆ သို့ သော် လည်း တ စုံ တ ခု သော ကျွန်း ပေါ် မှာ သင်္ဘော တင် ၍ ပျက် ရ မည် ဟု ပေါ လု ဆို ၏။
၂၇ တ ဆယ် လေး ရက် မြောက် သော နေ့ ညဉ့် ရောက် သော အ ခါ၊ ငါ တို့ သည် အာ ဒြိ ပင် လယ် တွင် အ ရပ် လေး မျက် နှာ သို့ လူး လာ သွား ကြ စဉ်၊ သန်း ခေါင် အ ချိန် ၌ တ စုံ တ ခု သော ကမ်း အ နီး သို့ ရောက် လု သည် ဟု သင်္ဘော သား တို့ သည် ထင် မှတ် သ ဖြင့်၊ ၂၈ ရေ ကို စမ်း လျှင် အ လံ နှစ် ဆယ် ရှိ သည် ကို တွေ့ ကြ ၏။ ထို မှ စိုး စဉ်း လွန် ပြန် လျှင်၊ တ ဖန် ရေ ကို စမ်း ၍ တ ဆယ် ငါး လံ ရှိ သည် ကို တွေ့ ကြ ၏။ ၂၉ ကျောက် ကို တိုက် မိ မည် စိုး ရိမ် သော ကြောင့် သင်္ဘော ပဲ့ မှ ကျောက် ဆူး လေး လက် ကို ချ ၍ မိုဃ်း လင်း ပါ စေ ဟု ဆု တောင်း ကြ ၏။
၃၀ သင်္ဘော သား တို့ သည် သင်္ဘော ကို စွန့် သွား မည် ဟု အ ကြံ ရှိ သည် နှင့် သင်္ဘော ဦး သို့ သွား ၍ ကျောက် ဆူး ချ ဟန် ပြု လျက် သမ္ဗန် ကို လျှော့ စဉ် တွင်၊ ၃၁ ပေါ လု က၊ ဤ သူ တို့ သည် သင်္ဘော ပေါ် တွင် မ နေ လျှင် သင် တို့ သည် ချမ်း သာ မ ရ နိုင် ကြ ဟု တပ် မှူး မှ စ ၍ စစ် သူ ရဲ တို့ အား ဆို ၏။ ၃၂ ထို အ ခါ စစ် သူ ရဲ တို့ သည် သမ္ဗန် ကြိုး ကို ခုတ် ဖြတ် ၍ ချ လိုက် ကြ ၏။
၃၃ မိုဃ်း လင်း လု သော အ ခါ အ စာ ကို စား စေ ခြင်း ငှါ ပေါ လု သည် လူ အ ပေါင်း တို့ ကို တိုက် တွန်း လျက်၊ သင် တို့ သည် တ ဆယ် လေး ရက် ပတ် လုံး မြော် လင့် ၍ ယ နေ့ တိုင် အောင် အ စာ မ စား ဘဲ ငတ် မွတ် လျက် နေ ကြ ၏။ ၃၄ ထို ကြောင့် အ စာ စား ကြ လော့။ စား လျှင် ချမ်း သာ ရ ခြင်း အ ကြောင်း ဖြစ် လိမ့် မည်။ ၃၅ သင် တို့ ဆံ ခြည် တ ပင် မျှ မ ပျက် စီး ရ ဟု ဆို ပြီး လျှင်၊ ပေါ လု သည် မုန့် ကို ယူ ၍ ထို သူ များ ရှေ့ ၌ ဘု ရား သ ခင် ၏ ကျေး ဇူး တော် ကို ချီး မွမ်း ပြီး မှ မုန့် ကို ဖဲ့ ၍ စား လေ ၏။ ၃၆ ထို သူ အ ပေါင်း တို့ သည် လည်း စိတ် သက် သာ ခြင်း ရှိ ၍ အ စာ ကို စား ကြ ၏။ ၃၇ ထို သင်္ဘော ၌ ပါ သော သူ များ တို့ သည် အ ရေ အ တွက် အား ဖြင့် နှစ် ရာ ခု နစ် ကျိပ် ခြောက် ယောက် ရှိ သ တည်း။ ၃၈ ဝ စွာ စား ပြီး မှ ဆန် စ ပါး ကို ပင် လယ် ထဲ သို့ ပစ် ချ ၍ သင်္ဘော ကို ပေါ့ စေ ကြ ၏။
၃၉ မိုဃ်း လင်း သော အ ခါ ထို အ ရပ် ကို မ သိ သော် လည်း၊ ထောင့် ကွေ့ တ ခု ၌ သင်္ဘော ဆိပ် ရှိ သည် ကို မြင် သော ကြောင့်၊ သင်္ဘော ကို အ ထဲ သို့ သွင်း နိုင် လျှင် သွင်း မည် ဟု အ ကြံ ရှိ ကြ ၏။ ၄၀ ကျောက် ဆူး တို့ ကို လွှတ် ၍ ပင် လယ် ထဲ သို့ ချ လိုက် ပြီး မှ တက် မ တို့ ကို ဆိုင်း သော ကြိုး များ ကို ဖြည် ၍၊ ရွက် ကို လေ ၌ ဖြန့် ဖွင့် လျက် ကမ်း နား သို့ တိုက် သွား ကြ ၏။ ၄၁ ရေ ဆိုင် ရာ သို့ ရောက် လျှင်၊ သင်္ဘော ကို သောင် ပေါ် မှာ တင် စေ ၍ ဦး မ လှုပ် ဘဲ နေ သ ဖြင့်၊ ပဲ့ ကို လှိုင်း တံ ပိုး ရိုက် သော ကြောင့် ကျိုး ၏။
၄၂ ထို အ ခါ အ ကျဉ်း ခံ သော သူ တို့ သည် ကုန်း သို့ ကူး ၍ ပြေး မည် ကို စိုး ရိမ် သော ကြောင့် စစ် သူ ရဲ တို့ သည် သတ် မည် ဟု အ ကြံ ရှိ ကြ ၏။ ၄၃ တပ် မှူး သည် ပေါ လု ကို ချမ်း သာ စေ ခြင်း ငှါ အ လို ရှိ သ ဖြင့်၊ စစ် သူ ရဲ တို့ ၏ အ ကြံ ကို မြစ် တား ၍၊ ကူး နိုင် သော သူ တို့ သည် အ ရင် ဆင်း ၍ ကုန်း သို့ သွား စေ ခြင်း ငှါ ၎င်း၊ ၄၄ ကြွင်း သော သူ တို့ သည် ပျဉ် ပြား မှ စ ၍ သင်္ဘော တန် ဆာ များ ကို စီး စေ ခြင်း ငှါ ၎င်း၊ စီ ရင် လေ ၏။ ထို သို့ လူ အ ပေါင်း တို့ သည် ဘေး နှင့် လွတ် ၍ ကုန်း ပေါ် သို့ ရောက် ကြ ၏။
![](https://myanmarbibleforall.bible/wp-content/uploads/2023/01/landscape.png)
Please view in landscape orientation