ကမ္ဘာ ဦး ကျမ်း
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၄၄
၁ ယော သပ် သည် လည်း ဝန် စာ ရေး ကို ခေါ် ၍ ထို သူ တို့ အိတ် များ ၌ ရိက္ခာ ပါ နိုင် သ မျှ အ ပြည့် ထည့် လော့။ လူ တိုင်း ဆိုင် သော ငွေ ကို မိ မိ တို့ အိတ် ဝ တွင် ၎င်း၊ ၂ စ ပါး အ ဘိုး ငွေ နှင့် ငါ့ ငွေ ဖ လား ကို၊ အ ငယ် ဆုံး သော သူ ၏ အိတ် ဝ တွင် ၎င်း ထည့် ထား လော့ ဟု မှာ သည် အ တိုင်း ဝန် စာ ရေး ပြု လေ ၏။
၃ နံ နက် မိုဃ်း လင်း သော အ ခါ၊ ထို သူ တို့ ကို မြည်း များ နှင့် တ ကွ လွှတ် လိုက် လေ ၏။ ၄ မြို့ ပြင် သို့ ရောက် ၍ မ ဝေး သေး သော အ ခါ၊ ယော သပ် သည် ဝန် စာ ရေး ကို ခေါ် ၍၊ ထို သူ တို့ ကို မြန် မြန် လိုက် လော့။ မှီ သော အ ခါ သင် တို့ သည် ကျေး ဇူး ကို မ ကောင်း သော အ မှု နှင့် အ ဘယ် ကြောင့် ဆပ် ကြ သ နည်း။ ၅ ငါ့ သ ခင် သောက် သော ဖ လား မ ဟုတ် လော။ ထူး ဆန်း သော ဉာဏ် ကို ဖြစ် စေ တတ် သော ဖ လား မ ဟုတ် လော။ သင် တို့ ပြု သော ဤ အ မှု သည် မ ကောင်း ပါ တ ကား ဟု ပြော ဆို လော့ ဟု မှာ သည် အ တိုင်း၊
၆ ဝန် စာ ရေး လိုက် ၍ မှီ သော အ ခါ ပြော ဆို လေ ၏။ သူ တို့ က လည်း ဤ စ ကား ကို သ ခင် သည် အ ဘယ် ကြောင့် ပြော ပါ သ နည်း။ ၇ ကိုယ် တော် ကျွန် တို့ နှင့် ထို သို့ သော အ မှု ဝေး ပါ စေ သ တည်း။ ၈ ယ မန် က အိတ် ဝ တွင် တွေ့ သော ငွေ ကို၊ ခါ နာန် ပြည် မှ ကိုယ် တော် ထံ သို့ တ ဖန် ဆောင် ခဲ့ ပါ ပြီ။ သို့ ဖြစ် လျှင် ကိုယ် တော် ၏ သ ခင် အိမ် ၌ ရွှေ ငွေ ကို အ ဘယ် ကြောင့် ခိုး ရ ပါ အံ့ နည်း။ ၉ ကိုယ် တော် ၏ ကျွန် တို့ တွင် မည် သူ ၌ တွေ့ လျှင်၊ ထို သူ ကို သေ စေ။ ကျွန် တော် တို့ သည် လည်း သ ခင် ၏ ကျွန် ခံ ကြ ပါ မည် ဟု ဆို ကြ ၏။
၁၀ ဝန် စာ ရေး က လည်း၊ သင် တို့ စ ကား အ တိုင်း ဖြစ် စေ။ သို့ သော် လည်း မည် သူ ၌ တွေ့ လျှင်၊ ထို သူ သည် ငါ့ ကျွန် ဖြစ် စေ။ သင် တို့ မူ ကား အ ပြစ် လွတ် ကြ စေ ဟု ဆို သော်၊ ၁၁ ထို သူ အ ပေါင်း တို့ သည် အ သီး အ သီး မိ မိ တို့ အိတ် များ ကို မြေ ၌ ချ ၍ ဖွင့် ကြ ၏။ ၁၂ ဝန် စာ ရေး သည် လည်း၊ အ ကြီး မှ စ ၍ အ ငယ် တိုင် အောင် ရှာ သ ဖြင့် ဗင်္ယာ မိန် အိတ် ၌ ဖ လား ကို တွေ့ ၏။ ၁၃ ထို အ ခါ သူ တို့ သည် မိ မိ အ ဝတ် ကို ဆုတ် ၍ လူ တိုင်း မိ မိ မြည်း ပေါ် မှာ ဝန် ကို တင် ပြန် သ ဖြင့် မြို့ သို့ ပြန် သွား ကြ ၏။
၁၄ ယု ဒ နှင့် ညီ အစ် ကို တို့ သည် ယော သပ် အိမ် သို့ ရောက် ၍၊ သူ သည် အိမ် ၌ ရှိ သေး သ ဖြင့်၊ သူ့ ရှေ့ မှာ ပြပ် ဝပ် လျက် နေ ကြ ၏။ ၁၅ ယော သပ် က လည်း၊ သင် တို့ သည် အ ဘယ် သို့ ပြု ပြီး သ နည်း။ ငါ ကဲ့ သို့ သော ယောက်ျား သည် ထူး ဆန်း သော ဉာဏ် ရှိ ကြောင်း ကို သင် တို့ မ သိ ကြ သ လော ဟု ဆို ၏။ ၁၆ ယု ဒ က လည်း၊ ကျွန် တော် တို့ သည် သ ခင် အား အ ဘယ် စ ကား ဖြင့် လျှောက် ရ ပါ အံ့ နည်း။ အ ဘယ် သို့ ပြော ရ ပါ အံ့ နည်း။ ဤ အ မှု နှင့် အ ဘယ် သို့ လွတ် နိုင် ပါ အံ့ နည်း။ ကိုယ် တော် ကျွန် တို့ ၏ အ ပြစ် ကို ဘု ရား သ ခင် စစ် ၍ တွေ့ တော် မူ ပြီ။ အ ကြင် သူ ၌ ဖ လား တော် ကို တွေ့ ၏၊ ထို သူ မှ စ ၍ ကျွန် တော် တို့ ရှိ သ မျှ သည် သ ခင် ၏ ကျွန် ဖြစ် ကြ ပါ ၏ ဟု လျှောက် လေ သော်၊ ၁၇ ယော သပ် က ထို သို့ ငါ မ ပြု ရ။ အ ကြင် သူ ၏ လက် ၌ ငါ့ ဖ လား ကို တွေ့ ၏၊ ထို သူ သည် ငါ့ ကျွန် ဖြစ် စေ။ သင် တို့ မူ ကား အ ဘ ထံ သို့ ငြိမ် ဝပ် စွာ သွား ကြ လော့ ဟု စီ ရင် လေ ၏။
၁၈ ထို အ ခါ ယု ဒ သည် ချဉ်း ကပ် လျက်၊ သ ခင် ဘု ရား၊ ကိုယ် တော် ကျွန် သည် စ ကား တ ခွန်း ဖြင့် နား တော် လျှောက် ရ သော အ ခွင့် ကို ပေး တော် မူ ပါ။ ကိုယ် တော် ကျွန် ၌ အ မျက် ထွက် တော် မ မူ ပါ နှင့်။ ကိုယ် တော် သည် ဖါ ရော ဘု ရင် ကဲ့ သို့ ဖြစ် တော် မူ ၏။ ၁၉ သ ခင် က၊ သင် တို့ သည် အ ဘ ရှိ သ လော။ ညီ ရှိ သ လော ဟု ကျွန် တော် တို့ အား မေး တော် မူ လျှင်၊ ၂၀ ကျွန် တော် တို့ က၊ ကျွန် တော် တို့ အ ဘ အ သက် ကြီး သော သူ ရှိ ပါ ၏။ အ ဘ အ သက် ကြီး စဉ် အ ခါ ရ သော သား ငယ် တ ယောက် ရှိ ပါ ၏။ သူ ၏ အစ် ကို သေ ပါ ပြီ။ သူ့ အ မိ ဘွား သော သား တို့ တွင် သူ တ ယောက် တည်း ကျန် ရစ် ပါ ၏။ ထို ကြောင့် သူ ၏ အ ဘ သည် သူ့ ကို ချစ် ပါ ၏ ဟု သ ခင် အား ပြန် လျှောက် လေ သော်၊ ၂၁ ကိုယ် တော် က၊ ထို သူ ကို ငါ ကြည့် ရှု ရ အောင် ငါ့ ထံ သို့ ခေါ် ခဲ့ ကြ ဟု ကိုယ် တော် ကျွန် တို့ အား မိန့် တော် မူ ၏။
၂၂ ကျွန် တော် တို့ က၊ ထို သူ ငယ် ကို အ ဘ နှင့် မ ခွါ နိုင် ပါ။ အ ဘ နှင့် ခွါ လျှင် အ ဘ သေ ပါ လိမ့် မည် ဟု သ ခင် အား လျှောက် သော် လည်း၊ ၂၃ ကိုယ် တော် က၊ သင် တို့ ညီ မ ပါ လျှင် သင် တို့ သည် ငါ့ မျက် နှာ ကို နောက် တ ဖန် မ မြင် ရ ဟု ကိုယ် တော် ကျွန် တို့ အား မိန့် တော် မူ ၏။ ၂၄ ထို နောက် ကျွန် တော် တို့ သည် ကိုယ် တော် ကျွန် တည်း ဟူ သော ကျွန် တော် တို့ အ ဘ ထံ သို့ ပြန် ၍ ရောက် သော အ ခါ၊ သ ခင် စ ကား တော် ကို အ ဘ အား ပြန် ကြား ပါ ၏။
၂၅ ကျွန် တော် တို့ အ ဘ က လည်း၊ တ ဖန် သွား ၍ ငါ တို့ စား စ ရာ အ နည်း ငယ် ကို ဝယ် ကြ ပါ ဟု ဆို သော အ ခါ၊ ၂၆ ကျွန် တော် တို့ က၊ အ ကျွန်ုပ် တို့ သည် မ သွား နိုင် ပါ။ ညီ ပါ လျှင် သွား နိုင် ပါ ၏။ ညီ မ ပါ လျှင် ထို သူ ၏ မျက် နှာ ကို မ မြင် ရ ပါ ဟု ပြန် ပြော ပါ ၏။ ၂၇ ကိုယ် တော် ကျွန်၊ ကျွန် တော် အ ဘ က လည်း၊ သင် တို့ သိ သည် အ တိုင်း ငါ့ မ ယား သည် ငါ့ အား သား နှစ် ယောက် ကို ဘွား ၏။ ၂၈ တ ယောက် ကား ငါ့ ထံ မှ ထွက် သွား ၏။ အ ကယ် စင် စစ် သူ သည် အ ပိုင်း အ ပိုင်း ကိုက် ဖြတ် ခြင်း ကို ခံ ရ ပါ ပြီ တ ကား ဟု ငါ ဆို ရ ၏။ ထို ကာ လ မှ စ ၍ သူ့ ကို ငါ မ မြင် ရ။ ၂၉ ဤ သူ ကို လည်း ငါ့ ထံ မှ ယူ သွား ၍ သူ ၌ ဘေး ရောက် လျှင်၊ သင် တို့ သည် ငါ့ ဆံ ပင် ဖြူ ကို ဝမ်း နည်း ခြင်း နှင့် တ ကွ မ ရ ဏာ နိုင် ငံ သို့ သက် ရောက် စေ ကြ လိမ့် မည် ဟု ကျွန် တော် တို့ အား ဆို ပါ ၏။
၃၀ သို့ ဖြစ် ၍ ကျွန် တော် သည် ကိုယ် တော် ကျွန်၊ ကျွန် တော် အ ဘ ထံ သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ သူ ငယ် မ ပါ လျှင် အ ဘ ၏ အ သက် သည် သူ ငယ် ၏ အ သက် ၌ မှီ လျက် ရှိ သော ကြောင့်၊ ၃၁ သူ ငယ် မ ရှိ သည် ကို မြင် သော အ ခါ အ ဘ သေ ပါ လိမ့် မည်။ ကိုယ် တော် ကျွန် တို့ သည်၊ ကိုယ် တော် ကျွန် တည်း ဟူ သော ကျွန် တော် တို့ အ ဘ ဆံ ပင် ဖြူ ကို ဝမ်း နည်း ခြင်း နှင့် တ ကွ မ ရ ဏာ နိုင် ငံ သို့ သက် ရောက် စေ ကြ ပါ လိမ့် မည်။
၃၂ ကိုယ် တော် ကျွန် က၊ အ ကျွန်ုပ် သည် တ ဖန် သူ ငယ် ကို အ ဘ ထံ သို့ ပြန် ၍ မ ဆောင် ခဲ့ လျှင်၊ အ စဉ် မ ပြတ် အ ဘ ရှေ့ မှာ အ ပြစ် ကို ခံ ပါ စေ ဟု ဆို သ ဖြင့်၊ အ ဘ ထံ မှာ သူ ငယ် ၏ အာ မ ခံ ဖြစ် ပါ ၏။ ၃၃ သို့ ဖြစ် ၍ ကိုယ် တော် ကျွန် သည် သူ ငယ် အ တွက် နေ ရစ် ၍ သ ခင် ထံ ကျွန် ခံ ရ သော အ ခွင့်၊ သူ ငယ် ကို ကား အစ် ကို တို့ နှင့် အ တူ သွား ရ သော အ ခွင့် ကို ပေး တော် မူ ပါ။ ၃၄ သူ ငယ် သည် ကျွန် တော် ၌ မ ပါ လျှင်၊ ကျွန် တော် အ ဘ ထံ သို့ အ ဘယ် သို့ ကျွန် တော် သွား နိုင် ပါ မည် နည်း။ သို့ ပြု လျှင် ကျွန် တော် အ ဘ ၌ ရောက် လ တံ့ သော ဘေး ဥ ပဒ် ကို ကျွန် တော် မြင် ရ ပါ လိမ့် မည် တ ကား ဟု လျှောက် လေ ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၄၄
၁ ယော သပ် သည် လည်း ဝန် စာ ရေး ကို ခေါ် ၍ ထို သူ တို့ အိတ် များ ၌ ရိက္ခာ ပါ နိုင် သ မျှ အ ပြည့် ထည့် လော့။ လူ တိုင်း ဆိုင် သော ငွေ ကို မိ မိ တို့ အိတ် ဝ တွင် ၎င်း၊ ၂ စ ပါး အ ဘိုး ငွေ နှင့် ငါ့ ငွေ ဖ လား ကို၊ အ ငယ် ဆုံး သော သူ ၏ အိတ် ဝ တွင် ၎င်း ထည့် ထား လော့ ဟု မှာ သည် အ တိုင်း ဝန် စာ ရေး ပြု လေ ၏။
၃ နံ နက် မိုဃ်း လင်း သော အ ခါ၊ ထို သူ တို့ ကို မြည်း များ နှင့် တ ကွ လွှတ် လိုက် လေ ၏။ ၄ မြို့ ပြင် သို့ ရောက် ၍ မ ဝေး သေး သော အ ခါ၊ ယော သပ် သည် ဝန် စာ ရေး ကို ခေါ် ၍၊ ထို သူ တို့ ကို မြန် မြန် လိုက် လော့။ မှီ သော အ ခါ သင် တို့ သည် ကျေး ဇူး ကို မ ကောင်း သော အ မှု နှင့် အ ဘယ် ကြောင့် ဆပ် ကြ သ နည်း။ ၅ ငါ့ သ ခင် သောက် သော ဖ လား မ ဟုတ် လော။ ထူး ဆန်း သော ဉာဏ် ကို ဖြစ် စေ တတ် သော ဖ လား မ ဟုတ် လော။ သင် တို့ ပြု သော ဤ အ မှု သည် မ ကောင်း ပါ တ ကား ဟု ပြော ဆို လော့ ဟု မှာ သည် အ တိုင်း၊
၆ ဝန် စာ ရေး လိုက် ၍ မှီ သော အ ခါ ပြော ဆို လေ ၏။ သူ တို့ က လည်း ဤ စ ကား ကို သ ခင် သည် အ ဘယ် ကြောင့် ပြော ပါ သ နည်း။ ၇ ကိုယ် တော် ကျွန် တို့ နှင့် ထို သို့ သော အ မှု ဝေး ပါ စေ သ တည်း။ ၈ ယ မန် က အိတ် ဝ တွင် တွေ့ သော ငွေ ကို၊ ခါ နာန် ပြည် မှ ကိုယ် တော် ထံ သို့ တ ဖန် ဆောင် ခဲ့ ပါ ပြီ။ သို့ ဖြစ် လျှင် ကိုယ် တော် ၏ သ ခင် အိမ် ၌ ရွှေ ငွေ ကို အ ဘယ် ကြောင့် ခိုး ရ ပါ အံ့ နည်း။ ၉ ကိုယ် တော် ၏ ကျွန် တို့ တွင် မည် သူ ၌ တွေ့ လျှင်၊ ထို သူ ကို သေ စေ။ ကျွန် တော် တို့ သည် လည်း သ ခင် ၏ ကျွန် ခံ ကြ ပါ မည် ဟု ဆို ကြ ၏။
၁၀ ဝန် စာ ရေး က လည်း၊ သင် တို့ စ ကား အ တိုင်း ဖြစ် စေ။ သို့ သော် လည်း မည် သူ ၌ တွေ့ လျှင်၊ ထို သူ သည် ငါ့ ကျွန် ဖြစ် စေ။ သင် တို့ မူ ကား အ ပြစ် လွတ် ကြ စေ ဟု ဆို သော်၊ ၁၁ ထို သူ အ ပေါင်း တို့ သည် အ သီး အ သီး မိ မိ တို့ အိတ် များ ကို မြေ ၌ ချ ၍ ဖွင့် ကြ ၏။ ၁၂ ဝန် စာ ရေး သည် လည်း၊ အ ကြီး မှ စ ၍ အ ငယ် တိုင် အောင် ရှာ သ ဖြင့် ဗင်္ယာ မိန် အိတ် ၌ ဖ လား ကို တွေ့ ၏။ ၁၃ ထို အ ခါ သူ တို့ သည် မိ မိ အ ဝတ် ကို ဆုတ် ၍ လူ တိုင်း မိ မိ မြည်း ပေါ် မှာ ဝန် ကို တင် ပြန် သ ဖြင့် မြို့ သို့ ပြန် သွား ကြ ၏။
၁၄ ယု ဒ နှင့် ညီ အစ် ကို တို့ သည် ယော သပ် အိမ် သို့ ရောက် ၍၊ သူ သည် အိမ် ၌ ရှိ သေး သ ဖြင့်၊ သူ့ ရှေ့ မှာ ပြပ် ဝပ် လျက် နေ ကြ ၏။ ၁၅ ယော သပ် က လည်း၊ သင် တို့ သည် အ ဘယ် သို့ ပြု ပြီး သ နည်း။ ငါ ကဲ့ သို့ သော ယောက်ျား သည် ထူး ဆန်း သော ဉာဏ် ရှိ ကြောင်း ကို သင် တို့ မ သိ ကြ သ လော ဟု ဆို ၏။ ၁၆ ယု ဒ က လည်း၊ ကျွန် တော် တို့ သည် သ ခင် အား အ ဘယ် စ ကား ဖြင့် လျှောက် ရ ပါ အံ့ နည်း။ အ ဘယ် သို့ ပြော ရ ပါ အံ့ နည်း။ ဤ အ မှု နှင့် အ ဘယ် သို့ လွတ် နိုင် ပါ အံ့ နည်း။ ကိုယ် တော် ကျွန် တို့ ၏ အ ပြစ် ကို ဘု ရား သ ခင် စစ် ၍ တွေ့ တော် မူ ပြီ။ အ ကြင် သူ ၌ ဖ လား တော် ကို တွေ့ ၏၊ ထို သူ မှ စ ၍ ကျွန် တော် တို့ ရှိ သ မျှ သည် သ ခင် ၏ ကျွန် ဖြစ် ကြ ပါ ၏ ဟု လျှောက် လေ သော်၊ ၁၇ ယော သပ် က ထို သို့ ငါ မ ပြု ရ။ အ ကြင် သူ ၏ လက် ၌ ငါ့ ဖ လား ကို တွေ့ ၏၊ ထို သူ သည် ငါ့ ကျွန် ဖြစ် စေ။ သင် တို့ မူ ကား အ ဘ ထံ သို့ ငြိမ် ဝပ် စွာ သွား ကြ လော့ ဟု စီ ရင် လေ ၏။
၁၈ ထို အ ခါ ယု ဒ သည် ချဉ်း ကပ် လျက်၊ သ ခင် ဘု ရား၊ ကိုယ် တော် ကျွန် သည် စ ကား တ ခွန်း ဖြင့် နား တော် လျှောက် ရ သော အ ခွင့် ကို ပေး တော် မူ ပါ။ ကိုယ် တော် ကျွန် ၌ အ မျက် ထွက် တော် မ မူ ပါ နှင့်။ ကိုယ် တော် သည် ဖါ ရော ဘု ရင် ကဲ့ သို့ ဖြစ် တော် မူ ၏။ ၁၉ သ ခင် က၊ သင် တို့ သည် အ ဘ ရှိ သ လော။ ညီ ရှိ သ လော ဟု ကျွန် တော် တို့ အား မေး တော် မူ လျှင်၊ ၂၀ ကျွန် တော် တို့ က၊ ကျွန် တော် တို့ အ ဘ အ သက် ကြီး သော သူ ရှိ ပါ ၏။ အ ဘ အ သက် ကြီး စဉ် အ ခါ ရ သော သား ငယ် တ ယောက် ရှိ ပါ ၏။ သူ ၏ အစ် ကို သေ ပါ ပြီ။ သူ့ အ မိ ဘွား သော သား တို့ တွင် သူ တ ယောက် တည်း ကျန် ရစ် ပါ ၏။ ထို ကြောင့် သူ ၏ အ ဘ သည် သူ့ ကို ချစ် ပါ ၏ ဟု သ ခင် အား ပြန် လျှောက် လေ သော်၊ ၂၁ ကိုယ် တော် က၊ ထို သူ ကို ငါ ကြည့် ရှု ရ အောင် ငါ့ ထံ သို့ ခေါ် ခဲ့ ကြ ဟု ကိုယ် တော် ကျွန် တို့ အား မိန့် တော် မူ ၏။
၂၂ ကျွန် တော် တို့ က၊ ထို သူ ငယ် ကို အ ဘ နှင့် မ ခွါ နိုင် ပါ။ အ ဘ နှင့် ခွါ လျှင် အ ဘ သေ ပါ လိမ့် မည် ဟု သ ခင် အား လျှောက် သော် လည်း၊ ၂၃ ကိုယ် တော် က၊ သင် တို့ ညီ မ ပါ လျှင် သင် တို့ သည် ငါ့ မျက် နှာ ကို နောက် တ ဖန် မ မြင် ရ ဟု ကိုယ် တော် ကျွန် တို့ အား မိန့် တော် မူ ၏။ ၂၄ ထို နောက် ကျွန် တော် တို့ သည် ကိုယ် တော် ကျွန် တည်း ဟူ သော ကျွန် တော် တို့ အ ဘ ထံ သို့ ပြန် ၍ ရောက် သော အ ခါ၊ သ ခင် စ ကား တော် ကို အ ဘ အား ပြန် ကြား ပါ ၏။
၂၅ ကျွန် တော် တို့ အ ဘ က လည်း၊ တ ဖန် သွား ၍ ငါ တို့ စား စ ရာ အ နည်း ငယ် ကို ဝယ် ကြ ပါ ဟု ဆို သော အ ခါ၊ ၂၆ ကျွန် တော် တို့ က၊ အ ကျွန်ုပ် တို့ သည် မ သွား နိုင် ပါ။ ညီ ပါ လျှင် သွား နိုင် ပါ ၏။ ညီ မ ပါ လျှင် ထို သူ ၏ မျက် နှာ ကို မ မြင် ရ ပါ ဟု ပြန် ပြော ပါ ၏။ ၂၇ ကိုယ် တော် ကျွန်၊ ကျွန် တော် အ ဘ က လည်း၊ သင် တို့ သိ သည် အ တိုင်း ငါ့ မ ယား သည် ငါ့ အား သား နှစ် ယောက် ကို ဘွား ၏။ ၂၈ တ ယောက် ကား ငါ့ ထံ မှ ထွက် သွား ၏။ အ ကယ် စင် စစ် သူ သည် အ ပိုင်း အ ပိုင်း ကိုက် ဖြတ် ခြင်း ကို ခံ ရ ပါ ပြီ တ ကား ဟု ငါ ဆို ရ ၏။ ထို ကာ လ မှ စ ၍ သူ့ ကို ငါ မ မြင် ရ။ ၂၉ ဤ သူ ကို လည်း ငါ့ ထံ မှ ယူ သွား ၍ သူ ၌ ဘေး ရောက် လျှင်၊ သင် တို့ သည် ငါ့ ဆံ ပင် ဖြူ ကို ဝမ်း နည်း ခြင်း နှင့် တ ကွ မ ရ ဏာ နိုင် ငံ သို့ သက် ရောက် စေ ကြ လိမ့် မည် ဟု ကျွန် တော် တို့ အား ဆို ပါ ၏။
၃၀ သို့ ဖြစ် ၍ ကျွန် တော် သည် ကိုယ် တော် ကျွန်၊ ကျွန် တော် အ ဘ ထံ သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ သူ ငယ် မ ပါ လျှင် အ ဘ ၏ အ သက် သည် သူ ငယ် ၏ အ သက် ၌ မှီ လျက် ရှိ သော ကြောင့်၊ ၃၁ သူ ငယ် မ ရှိ သည် ကို မြင် သော အ ခါ အ ဘ သေ ပါ လိမ့် မည်။ ကိုယ် တော် ကျွန် တို့ သည်၊ ကိုယ် တော် ကျွန် တည်း ဟူ သော ကျွန် တော် တို့ အ ဘ ဆံ ပင် ဖြူ ကို ဝမ်း နည်း ခြင်း နှင့် တ ကွ မ ရ ဏာ နိုင် ငံ သို့ သက် ရောက် စေ ကြ ပါ လိမ့် မည်။
၃၂ ကိုယ် တော် ကျွန် က၊ အ ကျွန်ုပ် သည် တ ဖန် သူ ငယ် ကို အ ဘ ထံ သို့ ပြန် ၍ မ ဆောင် ခဲ့ လျှင်၊ အ စဉ် မ ပြတ် အ ဘ ရှေ့ မှာ အ ပြစ် ကို ခံ ပါ စေ ဟု ဆို သ ဖြင့်၊ အ ဘ ထံ မှာ သူ ငယ် ၏ အာ မ ခံ ဖြစ် ပါ ၏။ ၃၃ သို့ ဖြစ် ၍ ကိုယ် တော် ကျွန် သည် သူ ငယ် အ တွက် နေ ရစ် ၍ သ ခင် ထံ ကျွန် ခံ ရ သော အ ခွင့်၊ သူ ငယ် ကို ကား အစ် ကို တို့ နှင့် အ တူ သွား ရ သော အ ခွင့် ကို ပေး တော် မူ ပါ။ ၃၄ သူ ငယ် သည် ကျွန် တော် ၌ မ ပါ လျှင်၊ ကျွန် တော် အ ဘ ထံ သို့ အ ဘယ် သို့ ကျွန် တော် သွား နိုင် ပါ မည် နည်း။ သို့ ပြု လျှင် ကျွန် တော် အ ဘ ၌ ရောက် လ တံ့ သော ဘေး ဥ ပဒ် ကို ကျွန် တော် မြင် ရ ပါ လိမ့် မည် တ ကား ဟု လျှောက် လေ ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၄၄
၁ ယော သပ် သည် လည်း ဝန် စာ ရေး ကို ခေါ် ၍ ထို သူ တို့ အိတ် များ ၌ ရိက္ခာ ပါ နိုင် သ မျှ အ ပြည့် ထည့် လော့။ လူ တိုင်း ဆိုင် သော ငွေ ကို မိ မိ တို့ အိတ် ဝ တွင် ၎င်း၊ ၂ စ ပါး အ ဘိုး ငွေ နှင့် ငါ့ ငွေ ဖ လား ကို၊ အ ငယ် ဆုံး သော သူ ၏ အိတ် ဝ တွင် ၎င်း ထည့် ထား လော့ ဟု မှာ သည် အ တိုင်း ဝန် စာ ရေး ပြု လေ ၏။
၃ နံ နက် မိုဃ်း လင်း သော အ ခါ၊ ထို သူ တို့ ကို မြည်း များ နှင့် တ ကွ လွှတ် လိုက် လေ ၏။ ၄ မြို့ ပြင် သို့ ရောက် ၍ မ ဝေး သေး သော အ ခါ၊ ယော သပ် သည် ဝန် စာ ရေး ကို ခေါ် ၍၊ ထို သူ တို့ ကို မြန် မြန် လိုက် လော့။ မှီ သော အ ခါ သင် တို့ သည် ကျေး ဇူး ကို မ ကောင်း သော အ မှု နှင့် အ ဘယ် ကြောင့် ဆပ် ကြ သ နည်း။ ၅ ငါ့ သ ခင် သောက် သော ဖ လား မ ဟုတ် လော။ ထူး ဆန်း သော ဉာဏ် ကို ဖြစ် စေ တတ် သော ဖ လား မ ဟုတ် လော။ သင် တို့ ပြု သော ဤ အ မှု သည် မ ကောင်း ပါ တ ကား ဟု ပြော ဆို လော့ ဟု မှာ သည် အ တိုင်း၊
၆ ဝန် စာ ရေး လိုက် ၍ မှီ သော အ ခါ ပြော ဆို လေ ၏။ သူ တို့ က လည်း ဤ စ ကား ကို သ ခင် သည် အ ဘယ် ကြောင့် ပြော ပါ သ နည်း။ ၇ ကိုယ် တော် ကျွန် တို့ နှင့် ထို သို့ သော အ မှု ဝေး ပါ စေ သ တည်း။ ၈ ယ မန် က အိတ် ဝ တွင် တွေ့ သော ငွေ ကို၊ ခါ နာန် ပြည် မှ ကိုယ် တော် ထံ သို့ တ ဖန် ဆောင် ခဲ့ ပါ ပြီ။ သို့ ဖြစ် လျှင် ကိုယ် တော် ၏ သ ခင် အိမ် ၌ ရွှေ ငွေ ကို အ ဘယ် ကြောင့် ခိုး ရ ပါ အံ့ နည်း။ ၉ ကိုယ် တော် ၏ ကျွန် တို့ တွင် မည် သူ ၌ တွေ့ လျှင်၊ ထို သူ ကို သေ စေ။ ကျွန် တော် တို့ သည် လည်း သ ခင် ၏ ကျွန် ခံ ကြ ပါ မည် ဟု ဆို ကြ ၏။
၁၀ ဝန် စာ ရေး က လည်း၊ သင် တို့ စ ကား အ တိုင်း ဖြစ် စေ။ သို့ သော် လည်း မည် သူ ၌ တွေ့ လျှင်၊ ထို သူ သည် ငါ့ ကျွန် ဖြစ် စေ။ သင် တို့ မူ ကား အ ပြစ် လွတ် ကြ စေ ဟု ဆို သော်၊ ၁၁ ထို သူ အ ပေါင်း တို့ သည် အ သီး အ သီး မိ မိ တို့ အိတ် များ ကို မြေ ၌ ချ ၍ ဖွင့် ကြ ၏။ ၁၂ ဝန် စာ ရေး သည် လည်း၊ အ ကြီး မှ စ ၍ အ ငယ် တိုင် အောင် ရှာ သ ဖြင့် ဗင်္ယာ မိန် အိတ် ၌ ဖ လား ကို တွေ့ ၏။ ၁၃ ထို အ ခါ သူ တို့ သည် မိ မိ အ ဝတ် ကို ဆုတ် ၍ လူ တိုင်း မိ မိ မြည်း ပေါ် မှာ ဝန် ကို တင် ပြန် သ ဖြင့် မြို့ သို့ ပြန် သွား ကြ ၏။
၁၄ ယု ဒ နှင့် ညီ အစ် ကို တို့ သည် ယော သပ် အိမ် သို့ ရောက် ၍၊ သူ သည် အိမ် ၌ ရှိ သေး သ ဖြင့်၊ သူ့ ရှေ့ မှာ ပြပ် ဝပ် လျက် နေ ကြ ၏။ ၁၅ ယော သပ် က လည်း၊ သင် တို့ သည် အ ဘယ် သို့ ပြု ပြီး သ နည်း။ ငါ ကဲ့ သို့ သော ယောက်ျား သည် ထူး ဆန်း သော ဉာဏ် ရှိ ကြောင်း ကို သင် တို့ မ သိ ကြ သ လော ဟု ဆို ၏။ ၁၆ ယု ဒ က လည်း၊ ကျွန် တော် တို့ သည် သ ခင် အား အ ဘယ် စ ကား ဖြင့် လျှောက် ရ ပါ အံ့ နည်း။ အ ဘယ် သို့ ပြော ရ ပါ အံ့ နည်း။ ဤ အ မှု နှင့် အ ဘယ် သို့ လွတ် နိုင် ပါ အံ့ နည်း။ ကိုယ် တော် ကျွန် တို့ ၏ အ ပြစ် ကို ဘု ရား သ ခင် စစ် ၍ တွေ့ တော် မူ ပြီ။ အ ကြင် သူ ၌ ဖ လား တော် ကို တွေ့ ၏၊ ထို သူ မှ စ ၍ ကျွန် တော် တို့ ရှိ သ မျှ သည် သ ခင် ၏ ကျွန် ဖြစ် ကြ ပါ ၏ ဟု လျှောက် လေ သော်၊ ၁၇ ယော သပ် က ထို သို့ ငါ မ ပြု ရ။ အ ကြင် သူ ၏ လက် ၌ ငါ့ ဖ လား ကို တွေ့ ၏၊ ထို သူ သည် ငါ့ ကျွန် ဖြစ် စေ။ သင် တို့ မူ ကား အ ဘ ထံ သို့ ငြိမ် ဝပ် စွာ သွား ကြ လော့ ဟု စီ ရင် လေ ၏။
၁၈ ထို အ ခါ ယု ဒ သည် ချဉ်း ကပ် လျက်၊ သ ခင် ဘု ရား၊ ကိုယ် တော် ကျွန် သည် စ ကား တ ခွန်း ဖြင့် နား တော် လျှောက် ရ သော အ ခွင့် ကို ပေး တော် မူ ပါ။ ကိုယ် တော် ကျွန် ၌ အ မျက် ထွက် တော် မ မူ ပါ နှင့်။ ကိုယ် တော် သည် ဖါ ရော ဘု ရင် ကဲ့ သို့ ဖြစ် တော် မူ ၏။ ၁၉ သ ခင် က၊ သင် တို့ သည် အ ဘ ရှိ သ လော။ ညီ ရှိ သ လော ဟု ကျွန် တော် တို့ အား မေး တော် မူ လျှင်၊ ၂၀ ကျွန် တော် တို့ က၊ ကျွန် တော် တို့ အ ဘ အ သက် ကြီး သော သူ ရှိ ပါ ၏။ အ ဘ အ သက် ကြီး စဉ် အ ခါ ရ သော သား ငယ် တ ယောက် ရှိ ပါ ၏။ သူ ၏ အစ် ကို သေ ပါ ပြီ။ သူ့ အ မိ ဘွား သော သား တို့ တွင် သူ တ ယောက် တည်း ကျန် ရစ် ပါ ၏။ ထို ကြောင့် သူ ၏ အ ဘ သည် သူ့ ကို ချစ် ပါ ၏ ဟု သ ခင် အား ပြန် လျှောက် လေ သော်၊ ၂၁ ကိုယ် တော် က၊ ထို သူ ကို ငါ ကြည့် ရှု ရ အောင် ငါ့ ထံ သို့ ခေါ် ခဲ့ ကြ ဟု ကိုယ် တော် ကျွန် တို့ အား မိန့် တော် မူ ၏။
၂၂ ကျွန် တော် တို့ က၊ ထို သူ ငယ် ကို အ ဘ နှင့် မ ခွါ နိုင် ပါ။ အ ဘ နှင့် ခွါ လျှင် အ ဘ သေ ပါ လိမ့် မည် ဟု သ ခင် အား လျှောက် သော် လည်း၊ ၂၃ ကိုယ် တော် က၊ သင် တို့ ညီ မ ပါ လျှင် သင် တို့ သည် ငါ့ မျက် နှာ ကို နောက် တ ဖန် မ မြင် ရ ဟု ကိုယ် တော် ကျွန် တို့ အား မိန့် တော် မူ ၏။ ၂၄ ထို နောက် ကျွန် တော် တို့ သည် ကိုယ် တော် ကျွန် တည်း ဟူ သော ကျွန် တော် တို့ အ ဘ ထံ သို့ ပြန် ၍ ရောက် သော အ ခါ၊ သ ခင် စ ကား တော် ကို အ ဘ အား ပြန် ကြား ပါ ၏။
၂၅ ကျွန် တော် တို့ အ ဘ က လည်း၊ တ ဖန် သွား ၍ ငါ တို့ စား စ ရာ အ နည်း ငယ် ကို ဝယ် ကြ ပါ ဟု ဆို သော အ ခါ၊ ၂၆ ကျွန် တော် တို့ က၊ အ ကျွန်ုပ် တို့ သည် မ သွား နိုင် ပါ။ ညီ ပါ လျှင် သွား နိုင် ပါ ၏။ ညီ မ ပါ လျှင် ထို သူ ၏ မျက် နှာ ကို မ မြင် ရ ပါ ဟု ပြန် ပြော ပါ ၏။ ၂၇ ကိုယ် တော် ကျွန်၊ ကျွန် တော် အ ဘ က လည်း၊ သင် တို့ သိ သည် အ တိုင်း ငါ့ မ ယား သည် ငါ့ အား သား နှစ် ယောက် ကို ဘွား ၏။ ၂၈ တ ယောက် ကား ငါ့ ထံ မှ ထွက် သွား ၏။ အ ကယ် စင် စစ် သူ သည် အ ပိုင်း အ ပိုင်း ကိုက် ဖြတ် ခြင်း ကို ခံ ရ ပါ ပြီ တ ကား ဟု ငါ ဆို ရ ၏။ ထို ကာ လ မှ စ ၍ သူ့ ကို ငါ မ မြင် ရ။ ၂၉ ဤ သူ ကို လည်း ငါ့ ထံ မှ ယူ သွား ၍ သူ ၌ ဘေး ရောက် လျှင်၊ သင် တို့ သည် ငါ့ ဆံ ပင် ဖြူ ကို ဝမ်း နည်း ခြင်း နှင့် တ ကွ မ ရ ဏာ နိုင် ငံ သို့ သက် ရောက် စေ ကြ လိမ့် မည် ဟု ကျွန် တော် တို့ အား ဆို ပါ ၏။
၃၀ သို့ ဖြစ် ၍ ကျွန် တော် သည် ကိုယ် တော် ကျွန်၊ ကျွန် တော် အ ဘ ထံ သို့ ရောက် သော အ ခါ၊ သူ ငယ် မ ပါ လျှင် အ ဘ ၏ အ သက် သည် သူ ငယ် ၏ အ သက် ၌ မှီ လျက် ရှိ သော ကြောင့်၊ ၃၁ သူ ငယ် မ ရှိ သည် ကို မြင် သော အ ခါ အ ဘ သေ ပါ လိမ့် မည်။ ကိုယ် တော် ကျွန် တို့ သည်၊ ကိုယ် တော် ကျွန် တည်း ဟူ သော ကျွန် တော် တို့ အ ဘ ဆံ ပင် ဖြူ ကို ဝမ်း နည်း ခြင်း နှင့် တ ကွ မ ရ ဏာ နိုင် ငံ သို့ သက် ရောက် စေ ကြ ပါ လိမ့် မည်။
၃၂ ကိုယ် တော် ကျွန် က၊ အ ကျွန်ုပ် သည် တ ဖန် သူ ငယ် ကို အ ဘ ထံ သို့ ပြန် ၍ မ ဆောင် ခဲ့ လျှင်၊ အ စဉ် မ ပြတ် အ ဘ ရှေ့ မှာ အ ပြစ် ကို ခံ ပါ စေ ဟု ဆို သ ဖြင့်၊ အ ဘ ထံ မှာ သူ ငယ် ၏ အာ မ ခံ ဖြစ် ပါ ၏။ ၃၃ သို့ ဖြစ် ၍ ကိုယ် တော် ကျွန် သည် သူ ငယ် အ တွက် နေ ရစ် ၍ သ ခင် ထံ ကျွန် ခံ ရ သော အ ခွင့်၊ သူ ငယ် ကို ကား အစ် ကို တို့ နှင့် အ တူ သွား ရ သော အ ခွင့် ကို ပေး တော် မူ ပါ။ ၃၄ သူ ငယ် သည် ကျွန် တော် ၌ မ ပါ လျှင်၊ ကျွန် တော် အ ဘ ထံ သို့ အ ဘယ် သို့ ကျွန် တော် သွား နိုင် ပါ မည် နည်း။ သို့ ပြု လျှင် ကျွန် တော် အ ဘ ၌ ရောက် လ တံ့ သော ဘေး ဥ ပဒ် ကို ကျွန် တော် မြင် ရ ပါ လိမ့် မည် တ ကား ဟု လျှောက် လေ ၏။
![](https://myanmarbibleforall.bible/wp-content/uploads/2023/01/landscape.png)
Please view in landscape orientation