ကမ္ဘာ ဦး ကျမ်း
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၃၂
၁ ယာ ကုပ် သည် ခ ရီး သွား ပြန် ၍၊ ဘု ရား သ ခင် ၏ ကောင်း ကင် တ မန် တို့ သည် ကြို ဆို ခြင်း ငှါ လာ ကြ သည် ကို၊ ၂ ယာ ကုပ် မြင် လျှင် ဘု ရား သ ခင် ၏ တပ် တော် ဖြစ် သည် ဟု ဆို ၍၊ ထို အ ရပ် ကို မ ဟာ နိမ် အ မည် ဖြင့် မှည့် လေ ၏။
၃ ထို အ ခါ ယာ ကုပ် သည်၊ အစ် ကို ဧ သော နေ ရာ ဧ ဒုံ ပြည် တည်း ဟူ သော စိ ရ ပြည် သို့၊ တ မန် တို့ ကို မိ မိ ရှေ့ မှာ စေ လွှတ် ၍ မှာ လိုက် သည် ကား၊ ၄ ကိုယ် တော် ၏ ကျွန် ယာ ကုပ် က၊ ကျွန် တော် သည် လာ ဗန် ထံ မှာ တည်း ခို ၍၊ ယ ခု တိုင် အောင် နေ ပါ ပြီ။ ၅ ကျွန် တော် ၌ နွား၊ မြည်း၊ သိုး၊ ဆိတ်၊ ကျွန် ယောက်ျား မိန်း မ များ ရှိ ကြ ပါ ၏။ ကျွန် တော် သည် သ ခင် ၏ စိတ် တော် နှင့် တွေ့ စေ ခြင်း ငှါ၊ လျှောက် ကြား လိုက် ပါ သည် ဟု၊ ငါ့ သ ခင် ဧ သော ကို လျှောက် ကြ ဟု မှာ လိုက် လေ ၏။
၆ တ မန် တို့ လည်း ယာ ကုပ် ထံ သို့ ပြန် လာ ၍၊ ကျွန် တော် တို့ သည် ကိုယ် တော် ၏ အစ် ကို ဧ သော ထံ သို့ ရောက် ခဲ့ ပါ ပြီ။ သူ သည် ကိုယ် တော် ကို တွေ့ ခြင်း ငှါ၊ လူ လေး ရာ နှင့် ချီ လာ ပါ သည် ဟု လျှောက် ကြ ၏။ ၇ ထို အ ခါ ယာ ကုပ် သည် အ လွန် ကြောက် ၍ စိတ် ပူ ပန် လျှင်၊ မိ မိ တွင် ပါ သော လူ စု၊ သိုး ဆိတ် စု၊ နွား စု၊ ကု လား အုပ် များ တို့ ကို နှစ် စု ခွဲ ၍ ထား လေ ၏။ ၈ အ ကြောင်း မူ ကား၊ တ စု ကို ဧ သော တွေ့ ၍ လုပ် ကြံ လျှင်၊ ကြွင်း သော တ စု လွတ် လိမ့် မည် ဟု ဆို ၏။
၉ တ ဖန် ယာ ကုပ် က၊ အ ကျွန်ုပ် အ ဘ အာ ဗြ ဟံ ၏ ဘု ရား သ ခင်၊ အ ကျွန်ုပ် အ ဘ ဣ ဇာက် ၏ ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား၊ ကိုယ် တော် က သင် ၏ ပြည်၊ သင် ၏ အ မျိုး သား ချင်း တို့ ထံ သို့ ပြန် လော့။ ငါ သည် သင် ၌ ကျေး ဇူး ပြု မည် ဟု မိန့် တော် မူ ပါ ပြီ။ ၁၀ ကိုယ် တော် ကျွန် ၌ ပြ တော် မူ သော က ရု ဏာ သစ္စာ တော် အ ငယ် ဆုံး ကို မျှ အ ကျွန်ုပ် မ ခံ ထိုက် ပါ။ အ ကျွန်ုပ် သည် အ ထက် က၊ ဤ ယော် ဒန် မြစ် ကို လက် စွဲ တောင် ဝေး နှင့် သာ ကူး ပါ ၏။ ယ ခု မူ ကား၊ အ ပေါင်း အ သင်း နှစ် စု ဖြစ် ပါ ၏။ ၁၁ သို့ ဖြစ် ၍၊ အ ကျွန်ုပ် ကို အစ် ကို ဧ သော လက် မှ ကယ် လွှတ် တော် မူ မည် အ ကြောင်း ဆု တောင်း ပါ ၏။ သူ သည် လာ ၍ အ ကျွန်ုပ် ကို ၎င်း၊ သား မ ယား တို့ ကို ၎င်း၊ သတ် မည် ဟု အ လွန် စိုး ရိမ် ပါ ၏။ ၁၂ ကိုယ် တော် က၊ ငါ သည် သင် ၌ အ မှန် ကျေး ဇူး ပြု ၍၊ မ ရေ တွက် နိုင် အောင် များ ပြား သော သ မုဒ္ဒ ရာ သဲ လုံး နှင့် အ မျှ၊ သင် ၏ အ မျိုး အ နွှယ် ကို ငါ ဖြစ် စေ မည် ဟု မိန့် တော် မူ ပါ ပြီ ဟု တောင်း လျှောက် လေ ၏။
၁၃ ထို အ ရပ် ၌ တ ညဉ့် ပတ် လုံး နေ ပြီး မှ၊ မိ မိ လက် ရှိ ဥစ္စာ စု ထဲ က အစ် ကို ဧ သော အား လက် ဆောင် ဆက် စ ရာ ဘို့၊ ၁၄ ဆိတ် မ နှစ် ရာ၊ ဆိတ် ထီး နှစ် ဆယ်၊ သိုး မ နှစ် ရာ၊ သိုး ထီး နှစ် ဆယ်၊ ၁၅ နို့ စို့ သား ငယ် နှင့် တ ကွ၊ နို့ ညှစ် ကု လား အုပ် မ သုံး ဆယ်၊ နွား မ လေး ဆယ်၊ နွား ထီး တ ဆယ်၊ မြည်း မ နှစ် ဆယ် နှင့် မြည်း က လေး တ ဆယ် တို့ ကို ယူ ၍၊ ၁၆ အ သီး အ သီး တ စု တ ခြား စီ ခွဲ သန့် လျက်၊ ကျွန် တို့ လက် သို့ အပ် ပြီး လျှင်၊ သင် တို့ သည် ငါ့ ရှေ့ မှာ ကူး သွား ၍၊ တ စု နှင့် တ စု ကို ခ ရီး ကွာ စေ လော့ ဟု၊ ကျွန် တို့ အား မှာ ထား လေ ၏။
၁၇ ရှေ့ ဦး စွာ သွား သော သူ ကို လည်း၊ ငါ့ အစ် ကို ဧ သော သည် သင့် ကို တွေ့ ၍၊ သင် ကား၊ အ ဘယ် သူ ၏ လူ ဖြစ် သ နည်း။ အ ဘယ် အ ရပ် သို့ သွား သ နည်း။ သင့် ရှေ့ မှာ ရှိ သော တိ ရစ္ဆာန် များ ကား၊ အ ဘယ် သူ ၏ ဥစ္စာ ဖြစ် သ နည်း ဟု မေး လျှင်၊ ၁၈ ကိုယ် တော် ကျွန် ယာ ကုပ် ၏ ဥစ္စာ ဖြစ် ပါ ၏။ သ ခင် ဧ သော အား ဆက် သ လိုက် သော လက် ဆောင် ဖြစ် ပါ ၏။ သူ သည် လည်း နောက် မှာ ရှိ ပါ ၏ ဟု၊ လျှောက် ရ မည် ဟု မှာ ထား လေ ၏။ ၁၉ ထို နည်း တူ၊ ဒု တိ ယ သူ၊ တ တိ ယ သူ မှ စ ၍၊ အ စု စု တို့ နှင့် လိုက် သော သူ အ ပေါင်း ကို လည်း၊ သင် တို့ သည် ဧ သော နှင့် တွေ့ လျှင်၊ ဤ သို့ လျှောက် ရ မည် ဟူ ၍ ၎င်း၊ ၂၀ ကိုယ် တော် ကျွန် ယာ ကုပ် သည် လည်း နောက် မှာ ရှိ ပါ ၏ ဟု၊ ကြား လျှောက် ရ မည် ဟူ ၍ ၎င်း မှာ ထား လေ ၏။ ယာ ကုပ် က၊ ယ ခု ငါ့ ရှေ့ တွင် ထွက် သွား သော လက် ဆောင် ဖြင့်၊ သူ ၏ စိတ် ကို ငါ ဖြေ မည်။ နောက် မှ မျက် နှာ ချင်း ဆိုင် တွေ့ သော အ ခါ၊ ငါ့ ကို လက် ခံ ကောင်း လက် ခံ လိမ့် မည် ဟု အ ကြံ ရှိ သ တည်း။
၂၁ ထို သို့ ယာ ကုပ် ရှေ့ မှာ လက် ဆောင် သည် အ ရင် ကူး သွား ၍၊ သူ ကိုယ် တိုင် ထို ညဉ့် ၌ လူ အ စု အ ဝေး နှင့် အ တူ အိပ် ၍ နေ ၏။ ၂၂ ညဉ့် မ ကုန် မှီ ထ ၍ မ ယား နှစ် ယောက်၊ ကျွန် မ နှစ် ယောက်၊ သား တ ဆယ် နှင့် တ ယောက် တို့ ကို ဆောင် ယူ ၍၊ ယဗ္ဗုတ် ချောင်း ရေ တိမ် ရာ အ ရပ် ကို ကူး လေ ၏။ ၂၃ ထို သို့ သူ တို့ ကို ယူ ၍ မိ မိ ဥစ္စာ ရှိ သ မျှ နှင့် တ ကွ ချောင်း တ ဘက် သို့ ကူး စေ ပြီး မှ၊
၂၄ ယာ ကုပ် သည် တ ယောက် တည်း နေ ရစ် ၍၊ လူ တ ဦး သည် မိုဃ်း လင်း သည် တိုင် အောင် သူ နှင့် လုံး ထွေး လေ ၏။ ၂၅ ထို သူ သည် မိ မိ မ နိုင် မှန်း ကို သိ လျှင်၊ ယာ ကုပ် ပေါင် ချန် ကို ထိုး ၍၊ လုံး ထွေး စဉ် တွင် ပေါင် ဆစ် ပြုတ် လေ ၏။ ၂၆ ထို သူ က လည်း၊ ငါ့ ကို လွှတ် ပါ၊ မိုဃ်း လင်း ဆဲ ရှိ ပြီ ဟု ဆို လျှင်၊ ယာ ကုပ် က၊ ကိုယ် တော် သည် အ ကျွန်ုပ် ကို ကောင်း ကြီး မ ပေး လျှင်၊ မ သွား ရ ဟု ဆို ၏။ ၂၇ ထို သူ က လည်း၊ သင် ၏ အ မည် ကား အ ဘယ် သို့ နည်း ဟု မေး လျှင်၊ ယာ ကုပ် ဖြစ် ပါ သည် ဟု ပြန် ဆို ၏။ ၂၈ နောင် ၌ သင် ၏ အ မည် ကို ယာ ကုပ် ဟူ ၍ မ ခေါ် ရ။ ဣ သ ရေ လ ဟူ ၍ ခေါ် ရ မည်။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ သင် သည် ဘု ရား သ ခင် နှင့် ၎င်း၊ လူ နှင့် ၎င်း၊ မင်း ကဲ့ သို့ ပြိုင် ၍ နိုင် လေ ပြီ ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
၂၉ ယာ ကုပ် က လည်း၊ နာ မ တော် ကား အ ဘယ် သို့ နည်း။ အ ကျွန်ုပ် အား ဘော် ပြ တော် မူ ပါ ဟု မေး လျှောက် လျှင်၊ ငါ့ နာ မ ကို အ ဘယ် ကြောင့် မေး သ နည်း ဟု ဆို ၍၊ ထို အ ရပ် ၌ ကောင်း ကြီး ပေး တော် မူ ၏။ ၃၀ ထို အ ရပ် ကို ပေ ညေ လ ဟူ ၍၊ ယာ ကုပ် သည် သ မုတ် လေ ၏။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ငါ သည် ဘု ရား သ ခင် ကို မျက် နှာ ချင်း ဆိုင် ၍ ဖူး မြင် ရ သော် လည်း၊ အ သက် ချမ်း သာ ပြီ ဟု ဆို သ တည်း။
၃၁ ပေ နွေ လ အ ရပ် ကို ယာ ကုပ် လွန် သွား သော အ ခါ၊ နေ ထွက် ချိန် ရှိ ၍၊ သူ သည် ထော့ နဲ့ သွား လေ ၏။ ၃၂ ထို သို့ ယာ ကုပ် ၏ ပေါင် ချန် အ ကြော ကြီး ကို ထိုး တော် မူ သော ကြောင့်၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး သား တို့ သည်၊ ပေါင် ချန် ၌ ရှိ သော အ ကြော ကြီး ကို ယ နေ့ တိုင် အောင် မ စား ရှောင် လေ့ ရှိ ကြ ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၃၂
၁ ယာ ကုပ် သည် ခ ရီး သွား ပြန် ၍၊ ဘု ရား သ ခင် ၏ ကောင်း ကင် တ မန် တို့ သည် ကြို ဆို ခြင်း ငှါ လာ ကြ သည် ကို၊ ၂ ယာ ကုပ် မြင် လျှင် ဘု ရား သ ခင် ၏ တပ် တော် ဖြစ် သည် ဟု ဆို ၍၊ ထို အ ရပ် ကို မ ဟာ နိမ် အ မည် ဖြင့် မှည့် လေ ၏။
၃ ထို အ ခါ ယာ ကုပ် သည်၊ အစ် ကို ဧ သော နေ ရာ ဧ ဒုံ ပြည် တည်း ဟူ သော စိ ရ ပြည် သို့၊ တ မန် တို့ ကို မိ မိ ရှေ့ မှာ စေ လွှတ် ၍ မှာ လိုက် သည် ကား၊ ၄ ကိုယ် တော် ၏ ကျွန် ယာ ကုပ် က၊ ကျွန် တော် သည် လာ ဗန် ထံ မှာ တည်း ခို ၍၊ ယ ခု တိုင် အောင် နေ ပါ ပြီ။ ၅ ကျွန် တော် ၌ နွား၊ မြည်း၊ သိုး၊ ဆိတ်၊ ကျွန် ယောက်ျား မိန်း မ များ ရှိ ကြ ပါ ၏။ ကျွန် တော် သည် သ ခင် ၏ စိတ် တော် နှင့် တွေ့ စေ ခြင်း ငှါ၊ လျှောက် ကြား လိုက် ပါ သည် ဟု၊ ငါ့ သ ခင် ဧ သော ကို လျှောက် ကြ ဟု မှာ လိုက် လေ ၏။
၆ တ မန် တို့ လည်း ယာ ကုပ် ထံ သို့ ပြန် လာ ၍၊ ကျွန် တော် တို့ သည် ကိုယ် တော် ၏ အစ် ကို ဧ သော ထံ သို့ ရောက် ခဲ့ ပါ ပြီ။ သူ သည် ကိုယ် တော် ကို တွေ့ ခြင်း ငှါ၊ လူ လေး ရာ နှင့် ချီ လာ ပါ သည် ဟု လျှောက် ကြ ၏။ ၇ ထို အ ခါ ယာ ကုပ် သည် အ လွန် ကြောက် ၍ စိတ် ပူ ပန် လျှင်၊ မိ မိ တွင် ပါ သော လူ စု၊ သိုး ဆိတ် စု၊ နွား စု၊ ကု လား အုပ် များ တို့ ကို နှစ် စု ခွဲ ၍ ထား လေ ၏။ ၈ အ ကြောင်း မူ ကား၊ တ စု ကို ဧ သော တွေ့ ၍ လုပ် ကြံ လျှင်၊ ကြွင်း သော တ စု လွတ် လိမ့် မည် ဟု ဆို ၏။
၉ တ ဖန် ယာ ကုပ် က၊ အ ကျွန်ုပ် အ ဘ အာ ဗြ ဟံ ၏ ဘု ရား သ ခင်၊ အ ကျွန်ုပ် အ ဘ ဣ ဇာက် ၏ ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား၊ ကိုယ် တော် က သင် ၏ ပြည်၊ သင် ၏ အ မျိုး သား ချင်း တို့ ထံ သို့ ပြန် လော့။ ငါ သည် သင် ၌ ကျေး ဇူး ပြု မည် ဟု မိန့် တော် မူ ပါ ပြီ။ ၁၀ ကိုယ် တော် ကျွန် ၌ ပြ တော် မူ သော က ရု ဏာ သစ္စာ တော် အ ငယ် ဆုံး ကို မျှ အ ကျွန်ုပ် မ ခံ ထိုက် ပါ။ အ ကျွန်ုပ် သည် အ ထက် က၊ ဤ ယော် ဒန် မြစ် ကို လက် စွဲ တောင် ဝေး နှင့် သာ ကူး ပါ ၏။ ယ ခု မူ ကား၊ အ ပေါင်း အ သင်း နှစ် စု ဖြစ် ပါ ၏။ ၁၁ သို့ ဖြစ် ၍၊ အ ကျွန်ုပ် ကို အစ် ကို ဧ သော လက် မှ ကယ် လွှတ် တော် မူ မည် အ ကြောင်း ဆု တောင်း ပါ ၏။ သူ သည် လာ ၍ အ ကျွန်ုပ် ကို ၎င်း၊ သား မ ယား တို့ ကို ၎င်း၊ သတ် မည် ဟု အ လွန် စိုး ရိမ် ပါ ၏။ ၁၂ ကိုယ် တော် က၊ ငါ သည် သင် ၌ အ မှန် ကျေး ဇူး ပြု ၍၊ မ ရေ တွက် နိုင် အောင် များ ပြား သော သ မုဒ္ဒ ရာ သဲ လုံး နှင့် အ မျှ၊ သင် ၏ အ မျိုး အ နွှယ် ကို ငါ ဖြစ် စေ မည် ဟု မိန့် တော် မူ ပါ ပြီ ဟု တောင်း လျှောက် လေ ၏။
၁၃ ထို အ ရပ် ၌ တ ညဉ့် ပတ် လုံး နေ ပြီး မှ၊ မိ မိ လက် ရှိ ဥစ္စာ စု ထဲ က အစ် ကို ဧ သော အား လက် ဆောင် ဆက် စ ရာ ဘို့၊ ၁၄ ဆိတ် မ နှစ် ရာ၊ ဆိတ် ထီး နှစ် ဆယ်၊ သိုး မ နှစ် ရာ၊ သိုး ထီး နှစ် ဆယ်၊ ၁၅ နို့ စို့ သား ငယ် နှင့် တ ကွ၊ နို့ ညှစ် ကု လား အုပ် မ သုံး ဆယ်၊ နွား မ လေး ဆယ်၊ နွား ထီး တ ဆယ်၊ မြည်း မ နှစ် ဆယ် နှင့် မြည်း က လေး တ ဆယ် တို့ ကို ယူ ၍၊ ၁၆ အ သီး အ သီး တ စု တ ခြား စီ ခွဲ သန့် လျက်၊ ကျွန် တို့ လက် သို့ အပ် ပြီး လျှင်၊ သင် တို့ သည် ငါ့ ရှေ့ မှာ ကူး သွား ၍၊ တ စု နှင့် တ စု ကို ခ ရီး ကွာ စေ လော့ ဟု၊ ကျွန် တို့ အား မှာ ထား လေ ၏။
၁၇ ရှေ့ ဦး စွာ သွား သော သူ ကို လည်း၊ ငါ့ အစ် ကို ဧ သော သည် သင့် ကို တွေ့ ၍၊ သင် ကား၊ အ ဘယ် သူ ၏ လူ ဖြစ် သ နည်း။ အ ဘယ် အ ရပ် သို့ သွား သ နည်း။ သင့် ရှေ့ မှာ ရှိ သော တိ ရစ္ဆာန် များ ကား၊ အ ဘယ် သူ ၏ ဥစ္စာ ဖြစ် သ နည်း ဟု မေး လျှင်၊ ၁၈ ကိုယ် တော် ကျွန် ယာ ကုပ် ၏ ဥစ္စာ ဖြစ် ပါ ၏။ သ ခင် ဧ သော အား ဆက် သ လိုက် သော လက် ဆောင် ဖြစ် ပါ ၏။ သူ သည် လည်း နောက် မှာ ရှိ ပါ ၏ ဟု၊ လျှောက် ရ မည် ဟု မှာ ထား လေ ၏။ ၁၉ ထို နည်း တူ၊ ဒု တိ ယ သူ၊ တ တိ ယ သူ မှ စ ၍၊ အ စု စု တို့ နှင့် လိုက် သော သူ အ ပေါင်း ကို လည်း၊ သင် တို့ သည် ဧ သော နှင့် တွေ့ လျှင်၊ ဤ သို့ လျှောက် ရ မည် ဟူ ၍ ၎င်း၊ ၂၀ ကိုယ် တော် ကျွန် ယာ ကုပ် သည် လည်း နောက် မှာ ရှိ ပါ ၏ ဟု၊ ကြား လျှောက် ရ မည် ဟူ ၍ ၎င်း မှာ ထား လေ ၏။ ယာ ကုပ် က၊ ယ ခု ငါ့ ရှေ့ တွင် ထွက် သွား သော လက် ဆောင် ဖြင့်၊ သူ ၏ စိတ် ကို ငါ ဖြေ မည်။ နောက် မှ မျက် နှာ ချင်း ဆိုင် တွေ့ သော အ ခါ၊ ငါ့ ကို လက် ခံ ကောင်း လက် ခံ လိမ့် မည် ဟု အ ကြံ ရှိ သ တည်း။
၂၁ ထို သို့ ယာ ကုပ် ရှေ့ မှာ လက် ဆောင် သည် အ ရင် ကူး သွား ၍၊ သူ ကိုယ် တိုင် ထို ညဉ့် ၌ လူ အ စု အ ဝေး နှင့် အ တူ အိပ် ၍ နေ ၏။ ၂၂ ညဉ့် မ ကုန် မှီ ထ ၍ မ ယား နှစ် ယောက်၊ ကျွန် မ နှစ် ယောက်၊ သား တ ဆယ် နှင့် တ ယောက် တို့ ကို ဆောင် ယူ ၍၊ ယဗ္ဗုတ် ချောင်း ရေ တိမ် ရာ အ ရပ် ကို ကူး လေ ၏။ ၂၃ ထို သို့ သူ တို့ ကို ယူ ၍ မိ မိ ဥစ္စာ ရှိ သ မျှ နှင့် တ ကွ ချောင်း တ ဘက် သို့ ကူး စေ ပြီး မှ၊
၂၄ ယာ ကုပ် သည် တ ယောက် တည်း နေ ရစ် ၍၊ လူ တ ဦး သည် မိုဃ်း လင်း သည် တိုင် အောင် သူ နှင့် လုံး ထွေး လေ ၏။ ၂၅ ထို သူ သည် မိ မိ မ နိုင် မှန်း ကို သိ လျှင်၊ ယာ ကုပ် ပေါင် ချန် ကို ထိုး ၍၊ လုံး ထွေး စဉ် တွင် ပေါင် ဆစ် ပြုတ် လေ ၏။ ၂၆ ထို သူ က လည်း၊ ငါ့ ကို လွှတ် ပါ၊ မိုဃ်း လင်း ဆဲ ရှိ ပြီ ဟု ဆို လျှင်၊ ယာ ကုပ် က၊ ကိုယ် တော် သည် အ ကျွန်ုပ် ကို ကောင်း ကြီး မ ပေး လျှင်၊ မ သွား ရ ဟု ဆို ၏။ ၂၇ ထို သူ က လည်း၊ သင် ၏ အ မည် ကား အ ဘယ် သို့ နည်း ဟု မေး လျှင်၊ ယာ ကုပ် ဖြစ် ပါ သည် ဟု ပြန် ဆို ၏။ ၂၈ နောင် ၌ သင် ၏ အ မည် ကို ယာ ကုပ် ဟူ ၍ မ ခေါ် ရ။ ဣ သ ရေ လ ဟူ ၍ ခေါ် ရ မည်။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ သင် သည် ဘု ရား သ ခင် နှင့် ၎င်း၊ လူ နှင့် ၎င်း၊ မင်း ကဲ့ သို့ ပြိုင် ၍ နိုင် လေ ပြီ ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
၂၉ ယာ ကုပ် က လည်း၊ နာ မ တော် ကား အ ဘယ် သို့ နည်း။ အ ကျွန်ုပ် အား ဘော် ပြ တော် မူ ပါ ဟု မေး လျှောက် လျှင်၊ ငါ့ နာ မ ကို အ ဘယ် ကြောင့် မေး သ နည်း ဟု ဆို ၍၊ ထို အ ရပ် ၌ ကောင်း ကြီး ပေး တော် မူ ၏။ ၃၀ ထို အ ရပ် ကို ပေ ညေ လ ဟူ ၍၊ ယာ ကုပ် သည် သ မုတ် လေ ၏။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ငါ သည် ဘု ရား သ ခင် ကို မျက် နှာ ချင်း ဆိုင် ၍ ဖူး မြင် ရ သော် လည်း၊ အ သက် ချမ်း သာ ပြီ ဟု ဆို သ တည်း။
၃၁ ပေ နွေ လ အ ရပ် ကို ယာ ကုပ် လွန် သွား သော အ ခါ၊ နေ ထွက် ချိန် ရှိ ၍၊ သူ သည် ထော့ နဲ့ သွား လေ ၏။ ၃၂ ထို သို့ ယာ ကုပ် ၏ ပေါင် ချန် အ ကြော ကြီး ကို ထိုး တော် မူ သော ကြောင့်၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး သား တို့ သည်၊ ပေါင် ချန် ၌ ရှိ သော အ ကြော ကြီး ကို ယ နေ့ တိုင် အောင် မ စား ရှောင် လေ့ ရှိ ကြ ၏။
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
ဆ ရာ ယု ဒ သန်
-
KJV
-
မြန် မာ့ စံ မီ
-
WEB
၃၂
၁ ယာ ကုပ် သည် ခ ရီး သွား ပြန် ၍၊ ဘု ရား သ ခင် ၏ ကောင်း ကင် တ မန် တို့ သည် ကြို ဆို ခြင်း ငှါ လာ ကြ သည် ကို၊ ၂ ယာ ကုပ် မြင် လျှင် ဘု ရား သ ခင် ၏ တပ် တော် ဖြစ် သည် ဟု ဆို ၍၊ ထို အ ရပ် ကို မ ဟာ နိမ် အ မည် ဖြင့် မှည့် လေ ၏။
၃ ထို အ ခါ ယာ ကုပ် သည်၊ အစ် ကို ဧ သော နေ ရာ ဧ ဒုံ ပြည် တည်း ဟူ သော စိ ရ ပြည် သို့၊ တ မန် တို့ ကို မိ မိ ရှေ့ မှာ စေ လွှတ် ၍ မှာ လိုက် သည် ကား၊ ၄ ကိုယ် တော် ၏ ကျွန် ယာ ကုပ် က၊ ကျွန် တော် သည် လာ ဗန် ထံ မှာ တည်း ခို ၍၊ ယ ခု တိုင် အောင် နေ ပါ ပြီ။ ၅ ကျွန် တော် ၌ နွား၊ မြည်း၊ သိုး၊ ဆိတ်၊ ကျွန် ယောက်ျား မိန်း မ များ ရှိ ကြ ပါ ၏။ ကျွန် တော် သည် သ ခင် ၏ စိတ် တော် နှင့် တွေ့ စေ ခြင်း ငှါ၊ လျှောက် ကြား လိုက် ပါ သည် ဟု၊ ငါ့ သ ခင် ဧ သော ကို လျှောက် ကြ ဟု မှာ လိုက် လေ ၏။
၆ တ မန် တို့ လည်း ယာ ကုပ် ထံ သို့ ပြန် လာ ၍၊ ကျွန် တော် တို့ သည် ကိုယ် တော် ၏ အစ် ကို ဧ သော ထံ သို့ ရောက် ခဲ့ ပါ ပြီ။ သူ သည် ကိုယ် တော် ကို တွေ့ ခြင်း ငှါ၊ လူ လေး ရာ နှင့် ချီ လာ ပါ သည် ဟု လျှောက် ကြ ၏။ ၇ ထို အ ခါ ယာ ကုပ် သည် အ လွန် ကြောက် ၍ စိတ် ပူ ပန် လျှင်၊ မိ မိ တွင် ပါ သော လူ စု၊ သိုး ဆိတ် စု၊ နွား စု၊ ကု လား အုပ် များ တို့ ကို နှစ် စု ခွဲ ၍ ထား လေ ၏။ ၈ အ ကြောင်း မူ ကား၊ တ စု ကို ဧ သော တွေ့ ၍ လုပ် ကြံ လျှင်၊ ကြွင်း သော တ စု လွတ် လိမ့် မည် ဟု ဆို ၏။
၉ တ ဖန် ယာ ကုပ် က၊ အ ကျွန်ုပ် အ ဘ အာ ဗြ ဟံ ၏ ဘု ရား သ ခင်၊ အ ကျွန်ုပ် အ ဘ ဣ ဇာက် ၏ ဘု ရား သ ခင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား၊ ကိုယ် တော် က သင် ၏ ပြည်၊ သင် ၏ အ မျိုး သား ချင်း တို့ ထံ သို့ ပြန် လော့။ ငါ သည် သင် ၌ ကျေး ဇူး ပြု မည် ဟု မိန့် တော် မူ ပါ ပြီ။ ၁၀ ကိုယ် တော် ကျွန် ၌ ပြ တော် မူ သော က ရု ဏာ သစ္စာ တော် အ ငယ် ဆုံး ကို မျှ အ ကျွန်ုပ် မ ခံ ထိုက် ပါ။ အ ကျွန်ုပ် သည် အ ထက် က၊ ဤ ယော် ဒန် မြစ် ကို လက် စွဲ တောင် ဝေး နှင့် သာ ကူး ပါ ၏။ ယ ခု မူ ကား၊ အ ပေါင်း အ သင်း နှစ် စု ဖြစ် ပါ ၏။ ၁၁ သို့ ဖြစ် ၍၊ အ ကျွန်ုပ် ကို အစ် ကို ဧ သော လက် မှ ကယ် လွှတ် တော် မူ မည် အ ကြောင်း ဆု တောင်း ပါ ၏။ သူ သည် လာ ၍ အ ကျွန်ုပ် ကို ၎င်း၊ သား မ ယား တို့ ကို ၎င်း၊ သတ် မည် ဟု အ လွန် စိုး ရိမ် ပါ ၏။ ၁၂ ကိုယ် တော် က၊ ငါ သည် သင် ၌ အ မှန် ကျေး ဇူး ပြု ၍၊ မ ရေ တွက် နိုင် အောင် များ ပြား သော သ မုဒ္ဒ ရာ သဲ လုံး နှင့် အ မျှ၊ သင် ၏ အ မျိုး အ နွှယ် ကို ငါ ဖြစ် စေ မည် ဟု မိန့် တော် မူ ပါ ပြီ ဟု တောင်း လျှောက် လေ ၏။
၁၃ ထို အ ရပ် ၌ တ ညဉ့် ပတ် လုံး နေ ပြီး မှ၊ မိ မိ လက် ရှိ ဥစ္စာ စု ထဲ က အစ် ကို ဧ သော အား လက် ဆောင် ဆက် စ ရာ ဘို့၊ ၁၄ ဆိတ် မ နှစ် ရာ၊ ဆိတ် ထီး နှစ် ဆယ်၊ သိုး မ နှစ် ရာ၊ သိုး ထီး နှစ် ဆယ်၊ ၁၅ နို့ စို့ သား ငယ် နှင့် တ ကွ၊ နို့ ညှစ် ကု လား အုပ် မ သုံး ဆယ်၊ နွား မ လေး ဆယ်၊ နွား ထီး တ ဆယ်၊ မြည်း မ နှစ် ဆယ် နှင့် မြည်း က လေး တ ဆယ် တို့ ကို ယူ ၍၊ ၁၆ အ သီး အ သီး တ စု တ ခြား စီ ခွဲ သန့် လျက်၊ ကျွန် တို့ လက် သို့ အပ် ပြီး လျှင်၊ သင် တို့ သည် ငါ့ ရှေ့ မှာ ကူး သွား ၍၊ တ စု နှင့် တ စု ကို ခ ရီး ကွာ စေ လော့ ဟု၊ ကျွန် တို့ အား မှာ ထား လေ ၏။
၁၇ ရှေ့ ဦး စွာ သွား သော သူ ကို လည်း၊ ငါ့ အစ် ကို ဧ သော သည် သင့် ကို တွေ့ ၍၊ သင် ကား၊ အ ဘယ် သူ ၏ လူ ဖြစ် သ နည်း။ အ ဘယ် အ ရပ် သို့ သွား သ နည်း။ သင့် ရှေ့ မှာ ရှိ သော တိ ရစ္ဆာန် များ ကား၊ အ ဘယ် သူ ၏ ဥစ္စာ ဖြစ် သ နည်း ဟု မေး လျှင်၊ ၁၈ ကိုယ် တော် ကျွန် ယာ ကုပ် ၏ ဥစ္စာ ဖြစ် ပါ ၏။ သ ခင် ဧ သော အား ဆက် သ လိုက် သော လက် ဆောင် ဖြစ် ပါ ၏။ သူ သည် လည်း နောက် မှာ ရှိ ပါ ၏ ဟု၊ လျှောက် ရ မည် ဟု မှာ ထား လေ ၏။ ၁၉ ထို နည်း တူ၊ ဒု တိ ယ သူ၊ တ တိ ယ သူ မှ စ ၍၊ အ စု စု တို့ နှင့် လိုက် သော သူ အ ပေါင်း ကို လည်း၊ သင် တို့ သည် ဧ သော နှင့် တွေ့ လျှင်၊ ဤ သို့ လျှောက် ရ မည် ဟူ ၍ ၎င်း၊ ၂၀ ကိုယ် တော် ကျွန် ယာ ကုပ် သည် လည်း နောက် မှာ ရှိ ပါ ၏ ဟု၊ ကြား လျှောက် ရ မည် ဟူ ၍ ၎င်း မှာ ထား လေ ၏။ ယာ ကုပ် က၊ ယ ခု ငါ့ ရှေ့ တွင် ထွက် သွား သော လက် ဆောင် ဖြင့်၊ သူ ၏ စိတ် ကို ငါ ဖြေ မည်။ နောက် မှ မျက် နှာ ချင်း ဆိုင် တွေ့ သော အ ခါ၊ ငါ့ ကို လက် ခံ ကောင်း လက် ခံ လိမ့် မည် ဟု အ ကြံ ရှိ သ တည်း။
၂၁ ထို သို့ ယာ ကုပ် ရှေ့ မှာ လက် ဆောင် သည် အ ရင် ကူး သွား ၍၊ သူ ကိုယ် တိုင် ထို ညဉ့် ၌ လူ အ စု အ ဝေး နှင့် အ တူ အိပ် ၍ နေ ၏။ ၂၂ ညဉ့် မ ကုန် မှီ ထ ၍ မ ယား နှစ် ယောက်၊ ကျွန် မ နှစ် ယောက်၊ သား တ ဆယ် နှင့် တ ယောက် တို့ ကို ဆောင် ယူ ၍၊ ယဗ္ဗုတ် ချောင်း ရေ တိမ် ရာ အ ရပ် ကို ကူး လေ ၏။ ၂၃ ထို သို့ သူ တို့ ကို ယူ ၍ မိ မိ ဥစ္စာ ရှိ သ မျှ နှင့် တ ကွ ချောင်း တ ဘက် သို့ ကူး စေ ပြီး မှ၊
၂၄ ယာ ကုပ် သည် တ ယောက် တည်း နေ ရစ် ၍၊ လူ တ ဦး သည် မိုဃ်း လင်း သည် တိုင် အောင် သူ နှင့် လုံး ထွေး လေ ၏။ ၂၅ ထို သူ သည် မိ မိ မ နိုင် မှန်း ကို သိ လျှင်၊ ယာ ကုပ် ပေါင် ချန် ကို ထိုး ၍၊ လုံး ထွေး စဉ် တွင် ပေါင် ဆစ် ပြုတ် လေ ၏။ ၂၆ ထို သူ က လည်း၊ ငါ့ ကို လွှတ် ပါ၊ မိုဃ်း လင်း ဆဲ ရှိ ပြီ ဟု ဆို လျှင်၊ ယာ ကုပ် က၊ ကိုယ် တော် သည် အ ကျွန်ုပ် ကို ကောင်း ကြီး မ ပေး လျှင်၊ မ သွား ရ ဟု ဆို ၏။ ၂၇ ထို သူ က လည်း၊ သင် ၏ အ မည် ကား အ ဘယ် သို့ နည်း ဟု မေး လျှင်၊ ယာ ကုပ် ဖြစ် ပါ သည် ဟု ပြန် ဆို ၏။ ၂၈ နောင် ၌ သင် ၏ အ မည် ကို ယာ ကုပ် ဟူ ၍ မ ခေါ် ရ။ ဣ သ ရေ လ ဟူ ၍ ခေါ် ရ မည်။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ သင် သည် ဘု ရား သ ခင် နှင့် ၎င်း၊ လူ နှင့် ၎င်း၊ မင်း ကဲ့ သို့ ပြိုင် ၍ နိုင် လေ ပြီ ဟု မိန့် တော် မူ ၏။
၂၉ ယာ ကုပ် က လည်း၊ နာ မ တော် ကား အ ဘယ် သို့ နည်း။ အ ကျွန်ုပ် အား ဘော် ပြ တော် မူ ပါ ဟု မေး လျှောက် လျှင်၊ ငါ့ နာ မ ကို အ ဘယ် ကြောင့် မေး သ နည်း ဟု ဆို ၍၊ ထို အ ရပ် ၌ ကောင်း ကြီး ပေး တော် မူ ၏။ ၃၀ ထို အ ရပ် ကို ပေ ညေ လ ဟူ ၍၊ ယာ ကုပ် သည် သ မုတ် လေ ၏။ အ ကြောင်း မူ ကား၊ ငါ သည် ဘု ရား သ ခင် ကို မျက် နှာ ချင်း ဆိုင် ၍ ဖူး မြင် ရ သော် လည်း၊ အ သက် ချမ်း သာ ပြီ ဟု ဆို သ တည်း။
၃၁ ပေ နွေ လ အ ရပ် ကို ယာ ကုပ် လွန် သွား သော အ ခါ၊ နေ ထွက် ချိန် ရှိ ၍၊ သူ သည် ထော့ နဲ့ သွား လေ ၏။ ၃၂ ထို သို့ ယာ ကုပ် ၏ ပေါင် ချန် အ ကြော ကြီး ကို ထိုး တော် မူ သော ကြောင့်၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး သား တို့ သည်၊ ပေါင် ချန် ၌ ရှိ သော အ ကြော ကြီး ကို ယ နေ့ တိုင် အောင် မ စား ရှောင် လေ့ ရှိ ကြ ၏။
![](https://myanmarbibleforall.bible/wp-content/uploads/2023/01/landscape.png)
Please view in landscape orientation